Persoonlijke verhalen

Ruth verloor haar ongeboren kind en begeleidt nu ouders bij het afscheid nemen van hun baby

Een paar dagen voor zijn geboorte verloor Ruth (44) haar baby. Haar ervaringen gebruikt ze nu om andere ouders te helpen. “Met mijn uitvaartonderneming begeleid ik ouders bij het verwelkomen en afscheid nemen van hun baby.”

'Ik kan iets betekenen voor ouders die een baby verloren'

Aan de muur in Ruths huiskamer hangen vier babyfoto’s: drie van kinderen die blaken van gezondheid en één die zijn oogjes nooit opendeed. Haar zoon Roman overleed kort voor zijn geboorte. “Het was een prima zwangerschap en ik keek erg uit naar de komst van dit kindje”, vertelt Ruth. “Ik genoot van mijn groeiende buik, van het geschop en gekriebel. Tot de ochtend van 20 december 2010. Opeens voelde ik niets meer.”

Een prachtig cadeau
Ruth en haar man Paul waren al ouders van dochter Mente (nu 15) en zoon Mink (12) en twijfelden lang of ze nog een derde wilden. Ruth: “We kwamen niet tot een beslissing. De verrassing was dan ook groot toen ik in de zomer van 2010 onverwacht zwanger bleek. Een prachtig cadeau. Ik voelde meteen een enorme band met het kindje.” Alles verliep goed: op de echo’s was een mooie baby te zien en ook de kinderen verheugden zich op zijn komst. Tot de 32ste week was er niets aan de hand. Het gezin had net een kerstkaart rondgestuurd met daarop pontificaal Ruths ronde buik. In het nieuwe jaar zou het gezin compleet worden. Maar dat liep anders.

Hechte vriendschap 
In de periode van rouw die volgde, merkte Ruth dat haar gevoelens lastig waren uit te leggen aan anderen. “Als je kind doodgaat voor of tijdens de geboorte, zijn er geen verhalen en geen herinneringen om op te halen. Je kunt niet zeggen: ‘Weet je nog…’. Dat maakt het voor veel mensen lastig om erover te praten.” Nog geen jaar na de dood van Roman overkwam een gezin in de buurt hetzelfde: hun zoontje overleed tijdens de bevalling. Ruth kende de moeder van het gezin, Petra, alleen van het schoolplein, maar snapte als geen ander hoe ze zich moest voelen. Ze gooide een kaartje bij Petra in de bus, en dat was het begin van een hechte vriendschap.

Moeilijke kwesties
Ze deelden hun ervaringen over (het ontbreken van) de begeleiding rondom doodgeboorte. Zo ontstond het idee ouders te helpen die hun baby voor, tijdens of vlak na de geboorte verliezen. Ruth: “Petra en ik liepen na het overlijden van onze zonen tegen dezelfde kwesties aan: hoe neem je afscheid van je kindje en verwelkom je hem tegelijk? Welke muziek is geschikt voor een uitvaart? Wat kun je verwachten van de bevalling van een dode baby? Hoe maak je van een geboortekaartje een rouwkaart? Mag je je kindje nog in bad doen?

Een eigen uitvaartonderneming 
De reguliere uitvaartzorg volstond niet als het ging om een overleden baby, hadden we gemerkt. Daarom begonnen wij in 2014 een eigen uitvaartonderneming, Ima Afscheidszorg.” Dat doen ze samen met Francien, met wie Ruth al twintig jaar een taalbureau heeft. Zij maakte het overlijden van Roman van dichtbij mee en zei direct ja toen Ruth en Petra haar vroegen mee te werken.

Het hele verhaal van Ruth lees je in Vriendin 12

Meer informatie over Ruth's uitvaartonderneming voor baby's vind je op www.ima-afscheidszorg.nl

Foto: Bart Honingh

Reageer op dit artikel

mep

🙁 ja, het is heel ingrijpend om een overlijden van een baby mee te maken. Ik vind het heel knap dat Ruth nu zelf een uitvaarzorg heeft voor baby’s.

Beantwoorden

Instagram