Jacky verloor een deel van haar gezicht door kanker: ‘Soms confronterend als mensen er iets van zeggen’

Operatie mogelijk

Jacky: “Bijna twintig jaar geleden stond ik ook al eens in Vriendin. Ik had kanker en had net te horen gekregen dat ik uitbehandeld was. Maar ik ben er nog, want na een second opinion bleek toch nog een operatie mogelijk te zijn. Daarbij zou ik mijn oog, bovenkaak en gehemelte verliezen. Ik was 27 en zou een totaal ander uiterlijk krijgen.

Afscheid

Voor mijn operatie was ik nooit erg bezig met hoe ik eruitzag. Ik ben altijd klein geweest, maar ik was tevreden met mijn uiterlijk. Ik hield van kleding en ging op tijd naar de kapper – alleen vond ik mijn uiterlijk niet zo belangrijk als ik mensen nu weleens om me heen zie doen. Maar toen, op mijn 27ste, probeerde ik mezelf zo goed mogelijk voor te bereiden op de operatie. Ik ben voor de spiegel gaan staan en heb mijn gezicht bedankt. Dat afscheid van mijn gezicht was een moeilijk moment. 

Nieuwe gezicht

Toen ik wakker werd uit de narcose, was ik vooral bezig met de uitslag van de operatie. Ik wilde weten of de kanker helemaal weg was. Pas toen ik na een maand in het ziekenhuis thuis in mijn eigen spiegel keek, zag ik mijn nieuwe gezicht pas goed. Dat was confronterend. Tegelijk dacht ik: ik leef nog, we gaan dit gewoon doen. Vóór de operatie had ik me voorgenomen om voortaan een zonnebril te dragen om mijn verminking te maskeren. Maar er was zoveel van mijn gezicht weg, dat mijn zonnebril niet goed bleef zitten. Ik weet nog dat ik voor het eerst met de trein ging. Ik had het gevoel dat iedereen naar me keek.”

Haarlok

“Lang leek het een oplossing om een haarlok voor mijn gezicht te dragen. Ik ben kunstschilder en soms vroegen mensen of ik misschien een nieuwe trend wilde zetten. Dat deed me goed: blijkbaar zagen ze alleen mijn haar en hadden ze niet in de gaten dat er meer aan de hand was. Maar in de loop van de jaren nam het weefsel in mijn gezicht af en werd mijn verminking erger. Het is soms confronterend als mensen er iets van zeggen. Al neem ik het ze ook niet kwalijk. Als ik langs een groep kinderen loop, wend ik mijn gezicht wel eens wel af. Het is niet dat ik me schaam. Maar kinderen floepen er vaak snel iets uit en dat wil ik niet altijd horen.”

Trots

“Vorig jaar kreeg ik te horen dat de kanker terug is. Dat voelde alsof de grond onder mijn voeten vandaan zakte. Ik dacht: wat maakt het eigenlijk nog uit wat mensen van mij vinden? Ik heb op mijn Instagram-account het deel van mijn gezicht laten zien wat ik vaak verberg. Ik vind dat ik mezelf mag laten zien zoals ik ben. Met alles wat ik heb meegemaakt, kan ik niet anders dan trots zijn op mezelf.

Niet standaard

Natuurlijk zijn er dingen waar ik minder tevreden over ben, maar ik heb geaccepteerd hoe ik eruitzie. Ik schiet er niets mee op als ik dat niet zou doen. Ik vond het spannend om op de foto te gaan. Maar ik heb het gedaan met een reden. Ik wil laten zien dat een uiterlijk dat niet standaard is, er gewoon mag zijn. Ik hoop dat ik anderen inspireer om zichzelf ook te accepteren, net zoals ik dat doe. Laat niemand jouw waarde bepalen.”

Foto: Robert Elsing
Visagie: Wilma Scholte

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.