7x hun relatie begon als lust: ‘We zouden elkaar toch nooit meer zien’

Van een onenightstand tot een ‘we zien elkaar toch nooit meer’-situatie: het begon allemaal zo casual, tot het méér werd…


seks

‘Ik wilde vooral vrijheid’

Lotte (32): “Ik ontmoette Thom via vrienden – een zorgeloze vrijgezel, vier jaar jonger dan ik en net als ikzelf niet uit op een relatie. Hij omdat hij zich niet wilde binden, ik omdat ik net uit een verstikkende relatie van drie jaar kwam. Maar nadat we op een feestje een leuke tijd met elkaar hadden gehad – die eindigde in zijn bed – voelden we wel allebei: dit willen we vaker doen. Thom was zó goed in bed, ik wist niet wat ik meemaakte. Andersom viel ik kennelijk ook in de smaak en dus besloten we: we houden het ‘casual’, we spreken af als we zin hebben in seks en verder vooral geen gedoe. Waarmee we bedoelden: geen gevoelens, geen geclaim, geen appjes tussendoor, geen vragen. Voor mij werkte het prima, ik wilde vooral vrijheid.

Moeilijker

Althans, voor een maand of zes. Maar langzaamaan begon ik het moeilijker te vinden als Thom ’s ochtends zijn spullen pakte of als ik bij hem wegreed. Noemde hij iets wat hij die week ging doen, dan merkte ik dat ik daaraan dacht en dat ik wilde vragen hoe het was. Had ík iets belangrijks of moois of moeilijks, dan wilde ik dat eigenlijk wel bij hem kwijt. Maar dat was niet onze afspraak. En toen appte hij terwijl ik in het ziekenhuis zat te wachten op een belangrijke scanuitslag van mijn moeder: Ik weet dat we dit niet doen, maar ik wil je toch laten weten: ik denk nu even heel erg aan je. Dat was het moment dat het omsloeg. We appten de hele avond verder, hij kwam langs, we hadden seks en de volgende ochtend na het ontbijt zei ik: ik wil dat je blijft. Wat hij deed, nu al twee jaar. We hebben nog steeds geweldige seks, maar we hebben het óók geweldig leuk als stel.”

‘Ik vind het zelf ook beperkt’

Naomi (34): “Ik zeg weleens: het is maar goed dat het als onenightstand begon tussen Benny en mij. Want als ik op zoek was geweest naar ‘relatiemateriaal’, was het nooit wat geworden. Ik was nogal kritisch waar het de man met wie ik mijn leven zou delen betrof: geen mbo’er, geen mouwloze shirtjes, geen baardje… Ja, inmiddels vind ik dat zelf ook nogal beperkt.
Benny ontmoette ik op een terras tijdens een avondje borrelen met vrienden. Hij zat met zijn vrienden aan een ander tafeltje, we raakten aan de praat, onze groepen voegden zich bij elkaar en aan het einde van de avond ging ik met hem mee naar huis. In bed was hij precies wat ik dacht: doortastend en wild. Maar zeker niet egoïstisch, dat vond ik fijn. Zo’n onenightstand deed ik af en toe, zeker nu ik al een tijdje single was en dé man maar niet kon vinden. Ik koos altijd ‘een Benny’, een man met wie ik natuurlijk nooit een relatie zou beginnen en die misschien wel daarom heel aantrekkelijk was. Met zijn macho-voorkomen, stapel cash en, inderdaad, mouwloze shirtje, was Benny lekker fout voor mij.

Blijven

Tot we de volgende ochtend wakker werden en ik de benen wilde nemen. Toen vroeg hij om nog even te blijven, hij wilde weten wat ik van Bach vond. Bách, ja, dat had ik nou nooit achter hem gezocht, maar dat vond hij prachtige muziek. Hij maakte croissantjes, vertelde over zijn werk – in de zorg, ik schaam me echt voor mijn ‘mbo-eis’ – en vroeg honderduit naar mijn leven. Ineens bleek hij veel zachter, liever en gevoeliger dan ik dacht. Lang verhaal kort: de onenightstand werd een two-, three- en daarna forevernightstand. En de mouwloze shirtjes heb ik inmiddels stiekem één voor één verwijderd uit zijn kast.”

‘We waren het eens: dit is voor de seks’

Simone (50): “Ik moest zelf het hardst lachen om het cliché waarin ik was beland: pas gescheiden vijftiger neemt toyboy in verband met geknakt zelfbeeld. En zo was het precies: Roy was begin dertig, strakker dan ik, gespierder dan ik. Ik zocht een jonge god zonder enige verplichting, hij een vrouw met ervaring, omdat hij daar nu eenmaal op valt. We vonden elkaar op een datingapp en waren het helemaal eens: dit is voor de seks. Wat het ook was, voor een paar maanden. Een paar maanden waarin ik nog nooit zó veel seks heb gehad. Toen hij op een dag zei dat we moesten praten, wist ik: dit was het. Hij gaat door met zijn leven en dat moet ook. Maar nee, schoorvoetend biechtte hij op dat hij alleen nog maar aan mij dacht. Dat hij in zijn hoofd de hele tijd met me praatte en dat hij wilde weten of er achter die afwijzende houding van mij misschien tóch meer mogelijk was.

Eerlijk

Afwijzende houding? Ik? Ik realiseerde me dat ik er zo van overtuigd was dat Roy en ik niets zouden krijgen, dat ik al die tijd terughoudend was geweest in mezelf laten zien. Hij had dat verward met afwijzing. Toen hij eenmaal eerlijk was geweest, durfde ik mezelf meer te laten zien. Dat had natuurlijk ook tot het einde van onze band kunnen leiden, maar dat deed het niet. We groeiden naar elkaar toe en na twee maanden stelde hij me voor aan zijn ouders. Die er wel om konden lachen dat zij en ik maar tien jaar in leeftijd schelen.”

‘Hij had er vast tien tegelijk’

Romy (39): “Bart had een reputatie, die ik kende doordat we vaak naar dezelfde kroeg ging. Aan vrouwen nooit gebrek en hij nam de een na de ander mee naar huis. Vies, vond ik, en veelzeggend. Deze man was ongetwijfeld narcistisch. En had tien vrouwen tegelijk. Maar toen strandde mijn huwelijk en alsof Bart er een antenne voor had, begon hij me te versieren. Ik deed alsof ik er niets van moest weten, maar na een paar weken ging ik voor de bijl. In zijn bed vijzelde ik mijn gebroken ego op. Leuk voor een keer, dacht ik de volgende dag wat beschaamd, van Bart kon je natuurlijk niets verwachten.

Drie keer

Één keer werd twee keer, toen drie keer. Juist omdat er geen verplichtingen waren en het met Bart nooit iets zou worden, genoot ik er elke keer van. Bart is geweldig in bed, hij liet me dingen doen en voelen waarvan mijn ex het bestaan niet eens kent. En telkens zei ik tegen mezelf: geniet van je tussendoortje. Maar het vervelende is: je kan jezelf zoveel vertellen, je gevoel liegt niet. En mijn gevoel zei dat ik eigenlijk écht bij Bart wilde zijn. De seks was goed, maar ervoor en erna werd het ook steeds leuker. We hadden lol samen, Bart is ontzettend grappig. Het kostte me steeds meer moeite om weg te gaan, maar het kon niet anders. Bart was immers geen man voor de eeuwige trouw.

Geen Bart meer

Al hoorde ik om me heen wel het gepraat: Bart was ineens Bart niet meer. Geen versierpogingen bij andere vrouwen, niemand met hem mee naar huis. Maar ik maakte me geen illusies, bang voor pijn en afwijzing. Tot hij op een avond, ik wilde net weggaan, zei: ‘Room, ik kan dit niet meer. Het spijt me.’ Ik baalde en begon tot mijn eigen frustratie te huilen. ‘Maar ik snap het’, zei ik. ‘Je wil je vrijheid weer optimaal benutten. Ik claim je te veel.’ Nou, dat was niet wat hij bedoelde, haha. Hij wilde juist geen vrijheid-blijheid meer, hij wilde geclaimd worden. Ik bleef die nacht slapen en verhuisde de dag erop, hoe symbolisch, mijn tandenborstel.”

‘Ja ja, dat zeggen ze allemaal’

Belinda (44): “Hoe het tussen mij en Roger begon, verdient niet bepaald de schoonheidsprijs. Hij was mijn collega en hij was getrouwd. Ik was single en vond hem knap, spannend en interessant. Andersom liet ik hem ook niet koud, dat voelde ik aan alles. Soms werkten we samen over en hing de spanning bijna knetterend in de lucht. Maar ja, ik wilde geen huwelijk kapot maken, zeker omdat hij twee kinderen heeft. Allemaal heel nette voornemens, maar er was geen houden meer aan. Na een bedrijfsborrel waar Roger en ik allebei wat hadden gedronken, liep hij mee naar mijn auto. We zoenden alsof ons leven ervan afhing. Daarna begonnen we te appen, of zeg maar gerust: sexten. Het ene hete bericht na het andere ging over en weer. Vier dagen later lagen we samen in mijn bed. En zes dagen later ook. En daarna nog veel vaker.

Huwelijk

Zijn huwelijk, zo vertelde hij al snel, was leeg en op. Hij wilde al langer bij zijn vrouw weg. Ja ja, dacht ik, dat zeggen ze allemaal. En Roger leek even dat cliché van die man te worden die jarenlang zegt ‘morgen ga ik echt’, maar het nooit doet. Ik vond dat ergens ook wel prettig, want nu hoefde ik zelf geen commitment te geven. We hadden seks, we stuurden geile berichten, en dat was het. Maar het onverwachte gebeurde: na vier maanden hakte Roger de knoop door. Hij verliet zijn vrouw en toen schrok ik, want wilde ik eigenlijk wel met deze man verder? Nu het van lust ook liefde dreigde te worden, speelde mijn oude bindingsangst op. Gelukkig ging Roger niet voor míj weg, hij vond een eigen huis en gaf me alle ruimte. Die ik al snel benutte. Zo werd onze affaire een serieuze relatie, die nu al anderhalf jaar duurt. Zijn inmiddels ex heeft geen idee van de affaire en dat is maar goed ook. Zij en ik kunnen nu redelijk met elkaar door één deur, ik denk niet dat dat zo zou zijn als ze weet wat haar toen nog echtgenoot tijdens het overwerken allemaal heeft gedaan.”

‘We zouden elkaar toch nooit meer zien’

Anouk (43): “Die is leuk, dacht ik meteen toen ik Frankie zag op de eerste dag van de singlereis. De singlereis, ja, zo’n reis waarvan ik had gezworen die nooit te boeken. Maar ja, je bent veertig en je wilt wat, in mijn geval een relatie. Die er met Frankie niet inzat, dat wist ik meteen. Hij was echt zo’n mooi-boy, een knapperd zonder inhoud, zo oordeelde ik. Wat ik ineens prima vond, want het hele concept van de singlereis begon me al voor vertrek tegen te staan. Zo veel druk om iemand te vinden, brr, dan zou het vast nooit lukken. Maar ik ging wel, met het idee om mezelf ofwel 24/7 in mijn hotelkamer op te sluiten met boek ofwel mezelf eens flink te vermaken.

Missen

Het werd dat laatste. Omdat ik al meteen besloot dat het bij één week zou blijven, durfde ik ineens van alles. Ik versierde Frankie en met succes: op dag drie lagen we tijdens de vrije middaguurtjes samen in mijn hotelbed. Omdat we elkaar hierna toch nooit meer zouden zien, liet ik me helemaal gaan. Holy shit, hijgden we achteraf, dit hadden we geen van beiden ooit meegemaakt. Onze ‘relatie’, zoals we het voor de grap noemden, duurde vier dagen, tot het einde van de reis. Voor de vorm wisselden we nummers uit, maar ik had mezelf zo verteld dat ik Frankie niet meer zou zien, dat ik dat stemmetje in mij negeerde dat zei dat ik dat eigenlijk heel jammer vond. Allebei bang voor afwijzing of om onze onuitgesproken ‘code’ te doorbreken, bleef het een week stil. Toen appte Frankie mij: Ik mis je. Achteraf vertelde hij dat hij dat in gedachten elke dag van die week al tien keer had gedaan. Ik miste hem ook, en niet alleen in bed. We spraken af, luchtig en vrijblijvend, en kletsten die nacht tot het ochtend werd. De mooi-boy bleek meer inhoud te hebben dan ik dacht en woont nu alweer drie jaar bij mij.”

‘Het werkte prima zo, dacht ik’

Femke (35): “Als het aan mij had gelegen, was het nooit iets geworden tussen Tycho en mij. Niet omdat ik niet wilde, maar omdat ik nooit zou hebben voorgesteld onze afspraak te veranderen. Al jaren waren hij en ik bevriend, al jaren hadden we zo nu en dan seks. Gewoon, omdat we er zin in hadden. Het schoolvoorbeeld van een friends with benefit-situatie, zouden ze daar op scholen uitleg over geven. Wat ze misschien zouden moeten doen, want eigenlijk werkt zo’n constructie met lusten en zonder lasten prima. Mijn single vriendinnen klaagden over een gebrek aan seks – had ik geen last van. Mijn gebonden vriendinnen klaagden over gedoe met hun man – had ik óók geen last van. Het was alleen wat leeg, af en toe, en een goed gesprek of een arm om me heen als ik thuiskwam miste ik wel.

Veranderen

Ik weet nog steeds niet waarom er een jaar geleden wat begon te veranderen. Tycho belde of appte vaker en niet alleen voor seks. Ik dacht dat hij het vriendschapsgedeelte van onze band meer wilde uitbreiden, tot hij uiteindelijk de stoute schoenen aantrok en zei dat hij geen friends with benefits meer wilde zijn omdat hem dat pijn deed. Hij was verliefd. Op mij. Al een tijdje. Ik werd overvallen door zijn woorden. Ik sta niet bekend om mijn fijngevoeligheid en had de signalen compleet gemist. Ongemakkelijk door wat hij zei reageerde ik met een dom grapje, waar ik vervolgens spijt van had. Dat appte ik hem ’s avonds en hij reageerde met niets dan een duimpje. En ineens ging er bij mij ook een knop om. Ik voelde me door dat stomme duimpje afgewezen en besefte dat ik Tycho eigenlijk ook heel leuk vond, maar dat ik mijn gevoel had geblokkeerd omdat het geen optie was. Zo hadden we elkaar lekker in de tang gehouden. Toen we eenmaal allebei durfden, groeiden we binnen een mum van tijd naar elkaar toe. We kenden elkaar al als vrienden, we kenden elkaar in bed, de stap naar een relatie was eigenlijk verrassend klein.”

Om privacyredenen zijn de namen in dit artikel gefingeerd.
Foto: Getty Images

LEES OOK

Lees meer Persoonlijke verhalen
Persoonlijke verhalen
012026 Vriendinclub 820x270

Uit andere media


Meer van Mariette