Jikke doorloopt hetzelfde traject in het leger als Amalia: hoe ziet dit eruit?

Algemene Militaire Opleiding

Het waren mooie beelden afgelopen januari: een trotse Koningin Máxima zag hoe prinses Amalia werd bevorderd tot korporaal tijdens de zogenaamde barettenceremonie. De bevordering volgde op het afronden van de Algemene Militaire Opleiding (AMO), onderdeel van Amalia’s werkstudentprogramma bij Defensity College.

Barettenceremonie

Jikke doorloopt hetzelfde traject en ze herinnert zich haar barettenceremonie nog goed. “Het is een eerste mijlpaal waarin je na twee heel intensieve weken officieel je AMO afrondt. Ik had eenzelfde soort barettenceremonie, alleen was er bij ons geen familie aanwezig. Bij de ceremonie wordt het Koninklijk Bevel voorgelezen en wissel je je veldpet in voor een baret. Naast de baret krijg je ook je rangonderscheidingstekens uitgereikt, die draag je als militair op de schouders van je uniform. Daarmee word je bevorderd tot korporaal. Volgens traditie wordt er bier over de rangonderscheidingstekens gegoten, zodat ze er meteen gebruikt uitzien. Ik ben inmiddels nog een keer bevorderd. Van korporaal tot sergeant. Maar die eerste keer blijft speciaal.”

AMO

De meeste werkstudenten starten hun tijd bij Defensie met een AMO. Het maakt niet uit bij welk krijgsmachtonderdeel je dit doen. Het kan bij de marine, marechaussee, land- of luchtmacht. “Ik was best zenuwachtig voor deze eerste twee weken van huis. Omdat je niet goed weet wat je kunt verwachten. In mijn groep zaten naast studenten vooral reservisten. De leeftijden liepen dus nogal uiteen. De jongste was achttien, de oudste 55 jaar. Zowel mannen als vrouwen. Heel divers. Dat maakte het interessant en leerzaam.

Met elkaar

Alles van thuis wordt overboord gegooid. Het motto is: de komende twee weken ben je met elkaar en dat is het enige wat je hebt. Samen moet je allerlei opdrachten doen. Van kaartlezen tot een tent opzetten of heel veel spullen verplaatsen van de ene naar de andere plek. Je leert schieten en vooral heel goed samenwerken. Wat ik fijn vond, is dat je fysiek bezig bent in de buitenlucht. Je bouwt vriendschappen op. Dat terwijl je samen bent met mensen waar je in het dagelijks leven misschien helemaal niet op zou afstappen. Maar waar je nu wél iets mee opbouwt. Omdat je op elkaar bent aangewezen, als het erop aan komt.”

Samen sterker

“Dat samenwerken met een grote groep mensen, teamplayer zijn, was nieuw voor mij. Ik heb jarenlang aan judo gedaan. Van mijn twaalfde tot zestiende deed ik dat op hoog niveau. Ik zat op een topsportcentrum in Heerenveen en trainde sommige dagen twee keer per dag, één keer voor en één keer na school. Ik ben dus wel gewend om af te zien, ergens voor te gaan. Ik heb discipline. Maar judo doe je in je eentje en hier moest ik vooral dingen voor elkaar zien te krijgen samen met een team. En dat vraagt toch iets anders van je. Je leert om anderen te helpen en ervoor te zorgen dat ook zij de eindstreep halen.

Team

Tuurlijk vond ik het weleens vervelend als ik al klaar was en moest wachten op anderen. Maar op een gegeven moment kreeg ik door dat het helemaal niet om mijn eigen prestatie gaat, maar dat ik pas van waarde ben als ik ook die anderen help. Dat je de opdrachten dus echt als team doet. Er waren overigens ook genoeg momenten dat ik de hulp van anderen goed kon gebruiken, hoor. Uiteindelijk ontdek je dat je samen veel sterker bent dan alleen. Je leert waar je zelf tekort komt of juist in uitblinkt. Ik kan best goed de rust bewaren en overzicht houden in stressvolle situaties. Dat mocht ik meteen laten zien tijdens die AMO-weken.”

Defensie

Jikke is al wat verder in het traject dat ze doorloopt bij Defensity College. Ze begon net nadat ze haar bachelorstudie industrieel ontwerpen in Delft had afgerond. Dat is nu zo’n anderhalf jaar geleden. “Ik zocht een bijbaan met veel verantwoordelijkheid, zodat ik wat goede werkervaring zou kunnen opdoen. Als student ligt het misschien meer voor de hand om in de horeca te gaan werken. Maar toen ik andere studenten over deze mogelijkheid bij Defensie hoorde praten, was ik eigenlijk meteen enthousiast. Vooral ook vanwege de fysieke uitdagingen. Ik ben heel sportief en ik hou ervan om uit mijn comfortzone te gaan. Dingen uitproberen, mezelf tot het uiterste drijven.”

Uitgebreid getest

“Ik ben naar een informatiedag gegaan van Defensity College en heb gesolliciteerd. Het is niet zo dat iedereen die wil, een plek krijgt. Je wordt uitgebreid psychologisch en fysiek getest, krijgt gesprekken en dan word je wel of niet aangenomen. Er is helaas maar plek voor 450 studenten, kwaliteit gaat boven kwantiteit in dit programma. Verder is het bedoeld om ambassadeurs voor Defensie te creëren. Het is geen wervingstool.”

Jezelf ontwikkelen

Vanaf het moment dat je begint bij Defensity College, word je gekoppeld aan een talentmanager. Samen kijk je naar mogelijke werkplekken binnen Defensie. Welke functie sluit goed aan bij je studie? Wat vind je zelf leuk en wat wil je graag leren? Vervolgens word je ergens gestationeerd bij een eenheid in het land. Daar werk je dan één of twee dagen per week. Na een half jaar verkas je weer naar een andere plek. “Ikzelf heb op de kazerne in Utrecht gewerkt. Daarna zat ik bij het kenniscentrum logistiek in Soesterberg. Daar was ik bijvoorbeeld bezig met het onderzoeken van de rol die onbemande voertuigen zouden kunnen spelen in de logistieke keten van Defensie. En sinds kort ben ik aan de slag bij het korps commandotroepen in Roosendaal. Het werk dat je doet, is heel divers en uitdagend. Naast dat we werken voor Defensie, krijgen we diverse trainingen en opleidingen aangeboden. Je kunt jezelf echt ontwikkelen als persoon. Daarnaast worden we ingezet als oefenvijand – als extra manschappen – bij andere groepen van Defensie. Mannen en vrouwen doen allemaal hetzelfde. We worden niet ontzien.”

Amalia

Dat Amalia inmiddels ook een collega-student is bij Defensity College, vindt Jikke speciaal. Al wil ze er niet een te groot ding van maken. “Ik ben Amalia zelf nog niet tegengekomen. En dat is helemaal prima. Ze moet lekker anoniem haar eigen ding kunnen doen binnen Defensie en daar alle ruimte voor krijgen. Ik ben er niet mee bezig dat Amalia hetzelfde doet als ik. Eerlijk gezegd ben ik daar ook te nuchter voor.”

Maatschappelijke bijdrage

Een bijbaan bij Defensie is volgens Jikke prima te combineren met haar masteropleiding strategic product design. “Het gaat erom dat je goed plant en communiceert met de universiteit. Als ik twee weken lang een training moet volgen voor Defensie of voor een oefening in het buitenland zit, ben ik vaak onbereikbaar, off-grid zoals we dat noemen. Ik heb dan geen telefoon, helemaal niks. Op zich doen ze daar op de uni niet moeilijk over. Zolang je je zaakjes maar goed voor elkaar hebt, is er vaak coulance. Al verschilt dit ongetwijfeld per studie. Mijn ervaring is in elk geval dat ze het bij mijn studie mooi vinden dat ik bij Defensie werk, omdat ik op die manier toch een maatschappelijke bijdrage lever.”  

Nieuw leven

Onlangs verhuisde Jikke samen met een paar vriendinnen van Delft naar Rotterdam. “Delft is een echte studentenstad waar iedereen elkaar kent. Ik was na vijf jaar wel toe aan iets nieuws, aan een iets grotere stad. Ik ben hier in Rotterdam echt een nieuw leven aan het opbouwen en de stad aan het ontdekken. Hartstikke leuk. Ik woon samen met vijf vriendinnen. Ik leef nog wel een studentenleven, al is het allemaal wat serieuzer dan in Delft. Doordeweeks is het studeren en werken. In het weekend ga ik soms uit, doe ik een borreltje met oud-huisgenoten of eet ik samen met andere vriendinnen. Daar is zeker ruimte voor.

Roeien

Toen ik nog in Delft zat, heb ik me samen met acht vriendinnen aangemeld bij de roeivereniging. We wilden namelijk samen de Ringvaart Regatta in Rotterdam roeien. Dat is een roeimarathon van 100 kilometer. Een half jaar lang zijn we in training geweest. Dat was pittig. Vervolgens hebben we twaalf uur lang in de boot gezeten om die 100 kilometer-tocht af te leggen. Een ontzettend leuke uitdaging. We hebben er geld mee opgehaald voor Stichting PraatErover!. Een organisatie die als missie heeft om studenten laagdrempelige en gratis mentale hulpverlening te bieden. Die maatschappelijke betrokkenheid zit er dus sowieso in bij mij. En dat sportieve ook. Bij Defensie dagen we elkaar overigens ook best uit, qua fysieke prestaties. Als ik op Strava kijk wat medestudenten allemaal doen, krijg ik het soms benauwd. Ultra-marathons, triatlons, hyrox… Je kunt het zo gek niet bedenken. Ik vermoed dat voor ons is die fysieke uitdaging – onbewust – telkens een bevestiging is van: je kunt meer dan je denkt.”

Wereld in brand

Toen Jikke begon aan deze bijbaan zag de wereld er nog wat rooskleuriger uit dan nu. Overal lijkt nu wel wat loos en die onrust in de wereld baart Jikke zorgen. Het liefst denkt ze er niet al te veel over na, omdat ze er toch nauwelijks invloed op kan uitoefenen. Maar: “Ik zie nu wel echt het nut in van een krijgsmacht en hoe belangrijk het is dat we onszelf eventueel kunnen verdedigen. Niet dat ze mij meteen naar het front sturen, als er echt iets gebeurt. Daar ben ik ook niet voor opgeleid. Ik weet nog niet wat ik na mijn studie ga doen. Of ik dan wil solliciteren op een baan bij Defensie of toch kies voor het bedrijfsleven. Ik blijft wel reservist. Want ik vind het belangrijk mijn steentje bij te dragen aan de veiligheid van dit land.

Angst

Tuurlijk ben ik ook bang en ken ik angst. Ik denk dat vooral het onbekende ons angstig maakt. Je weet niet precies wat er kan gebeuren. Al weet ik door mijn militaire opleiding al net wat meer dan een gewone burger. En ben ik ook getraind om te overleven in situaties ver buiten mijn comfortzone. Ik heb mezelf bijvoorbeeld moeten redden in een bos met helemaal niets. Laatst vroeg een huisgenoot of we niet eens een noodpakket moesten inslaan. Dat vond ik een goed plan van haar. Samen zijn we nu van alles aan het verzamelen. Ik heb nog een noodrantsoenpakket van Defensie liggen met gedroogd eten. We hebben waterflessen ingeslagen en allerlei andere spullen die nodig zijn. Alleen een transistorradio ontbreekt nog. Daar wordt aan gewerkt. Ik moet als enige militair in dit studentenhuis natuurlijk wel het goede voorbeeld geven.”  

Geïnspireerd geraakt?

Defensie heeft een aantal leuke initiatieven ontplooit voor mensen die kennis willen maken met het leger. Zo kun je bijvoorbeeld een jaar vrijwillig dienen binnen Defensie, of een specialistisch dienjaar doen op een specifiek vakgebied. Daarnaast bestaat er een nationale weerbaarheidstraining. Dat is een opleiding van tien weken die voor iedereen toegankelijk is.

Foto: Mariel Kolmschot, privébezit