Persoonlijke verhalen

Presentatrice Evelien de Bruijn is weer gelukkig in de liefde

We zien haar elke week in Hart van Nederland, maar toch wisten we niet zo veel van presentatrice Evelien de Bruijn (41). Terwijl ze een mooi levensverhaal heeft: over haar liefde voor radio, haar man Paul (59) en hoe ze er een compleet gezin bij kreeg. “Onze kinderen zijn superleuk met elkaar.”

We zien je elke week bij Hart van Nederland, maar eigenlijk ben je meer een radiomens, toch? “Ja, ik ben echt een radiomeisje. Vroeger al, toen ik op vrijdagochtend op Radio 3 Rinkeldekinkel met Jeroen van Inkel luisterde. Al zijn jingles kan ik nu nog steeds woord voor woord meezingen, wed ik. Na de middelbare school moest ik van mijn moeder gaan werken. Ik ging naar het arbeidsbureau en dat bezorgde me een baantje bij Radio 3. Ik moest Buma-lijsten bijwerken: elke keer als er een liedje werd gedraaid, moest ik alle gegevens daarvan opschrijven. Zoals wie het geschreven had, want die kreeg dan geld. Telefoon aannemen tijdens de uitzending, mensen bellen voordat ze in de uitzending kwamen, dat soort dingen deed ik. Totdat mijn baas een keer zei: ‘Moet jij zelf niet op de radio?’ Nou, dat wilde ik wel!”

Door de radio heb je zelfs je man Paul leren kennen.
“Klopt! Toen ik bij 3FM kwam werken, was hij daar zendercoördinator. Toen was ik negentien jaar en was hij een getrouwde man. Er bestaat een filmpje waarop we naast elkaar zitten en je duidelijk ziet dat we elkaar nog niets te melden hadden, haha. Maar toen ik bij Radio M Utrecht kwam, zat Paul daar inmiddels. Vlak nadat hij overstapte, werd zijn vrouw Nicolien ziek. Ze had kanker en heeft keihard geknokt: hoewel ze te horen kreeg dat ze nog een half jaar had, heeft ze uiteindelijk nog zes jaar geleefd. Met veel wilskracht – ze had drie opgroeiende kinderen bij wie ze natuurlijk niet weg wilde, en chemo die vooral in het begin goed aansloeg.”

Kende jij haar?
“Ik heb haar een paar keer ontmoet. Maar de reden dat Paul en ik naar elkaar toe zijn gegroeid, is omdat ik zelf een dierbare verloor. Mijn broer stierf op 34-jarige leeftijd aan een hersenbloeding en ik ervaarde hoe fijn het was om af en toe even te horen: ‘Hé, hoe gaat het nu met je?’ Dat ging ik bij Paul doen, besloot ik. Dus gingen we af en toe even een rondje lopen zodat hij kon praten. Toen Nicolien overleed, was ik op de begrafenis. Zo goed was onze band inmiddels wel.”

Lees het hele interview in Vriendin 5. 

Reageer op dit artikel

Instagram