Nathalie: ‘Mijn schoonmoeder vindt mij niet goed genoeg voor haar zoon’

Nathalie (40) is gescheiden, maar sinds vier jaar samen met Gerard (39). Het gaat goed tussen hen, alleen Gerards moeder drijft hen uit elkaar. “Als Gerard er niet is, zegt mijn schoonmoeder de vreselijkste dingen tegen me. En ik durf niets terug te zeggen…”

‘Nog steeds pijnlijk’

Nathalie: “Elke keer als we bij mijn schoonouders op visite zijn of zij komen bij ons langs, weet mijn schoonmoeder het gesprek op de ex van mijn vriend Gerard te brengen. Het is Judith voor en Judith na. Ik moet steeds weer aanhoren hoe lekker Judith kon koken, hoe attent zij altijd was en hoe handig. Volgens Gerard doet zijn moeder het onbewust, maar daar heb ik mijn twijfels over. En bovendien, al gaat het allemaal per ongeluk, het is nog steeds pijnlijk!

Sowieso kan ik in haar ogen niets goed doen. Als ik een bos bloemen meebreng, is het altijd net de verkeerde kleur of hadden het rozen in plaats van tulpen moeten zijn. Heb ik lekkere bonbons gehaald voor bij de koffie, dan komen die óf van de verkeerde banketbakker óf pure chocolade was lekkerder geweest. En dan zegt ze ook rustig: ‘Judith had dat wel geweten.’ Ik ben inmiddels op het punt gekomen dat ik liever niet meer meega naar zijn ouders. Want wat ik ook doe, ik doe het toch nooit goed.”

Geen vuiltje aan de lucht

“Vier jaar geleden leerde ik Gerard kennen via gemeenschappelijke vrienden. We werden op een verjaardag van een collega min of meer aan elkaar gekoppeld. Zij zetten ons naast elkaar en liepen weg met de woorden: ‘Zo, gaan jullie maar eens een kwartiertje speeddaten!’ Achteraf hebben we daar vreselijk om gelachen. Maar het werkte. Die avond sloeg de vonk over. Ik was toen een jaar gescheiden, Gerard was al drie jaar single. We bleken beiden een voorliefde te hebben voor kamperen en motorrijden. Na die verjaardag gingen we uit eten en Gerard bleef ’s nachts bij me slapen. Na een paar weken woonden we al half samen. Hij woonde antikraak en ik had een mooie koopwoning, dus was hij vaker bij mij dan ik bij hem. Bovendien had ik een zoontje, Igor, hij was toen twaalf, en kon ik niet altijd makkelijk zo naar Gerard toe. Gerard en Igor konden het trouwens wel van moment één heel goed met elkaar vinden. Ook zij hadden een klik. Ze deden spelletjes op de computer of voetbalden op het plein. Gerard heeft nooit een echte kinderwens gehad, maar het stiefvaderschap bevalt hem goed. Hij kon het ook prima vinden met mijn ouders, met wie ik erg close ben. Dus er was geen vuiltje aan de lucht. Totdat ik zijn ouders, of eigenlijk zijn moeder, ontmoette.”

De ideale vrouw

“Het duurde bijna een jaar voordat ik werd voorgesteld aan Gerards ouders. Er was elke keer een reden waardoor de ontmoeting uitgesteld werd. Zijn ouders wonen tachtig kilometer bij ons vandaan, dus even koffie drinken doe je niet zo snel. Maar ook met feestdagen was er steeds iets. Of ze waren met vakantie of bij familie, of zijn moeder was ziek en had geen zin in visite. Gerard deed vaag als ik naar zijn moeder vroeg. Toen ik hen eindelijk voor het eerst ontmoette, was ik best zenuwachtig. Gerards vader was een lieve, wat nerveuze man. Zijn moeder bleek een mooie, elegante vrouw te zijn, van net zestig jaar. Ze lachte vriendelijk, maar wat ze tegen me zei, was heel wat minder sympathiek. Toen Gerard even buiten stond te roken met zijn vader, biechtte ze me op moeite te hebben met mij als nieuwe vriendin van Gerard. Ze zijn streng gelovig en ze zei dat ze het erg afkeurde dat ik gescheiden was. Bovendien waren haar man en zij nogal dol geweest op Gerards vorige vriendin, zei ze. Gerard had ooit een jaar verkering gehad met Judith, een vrouw uit hetzelfde dorp als waar zij woonden. Het duurde even voordat ik wist over wie ze het had, omdat die relatie al meer dan tien jaar geleden beëindigd was! Door Gerard. Daarna had Gerard nog twee relaties gehad: één van een half jaar en één van zes jaar. Maar wat zijn moeder betreft hadden die twee vrouwen niet kunnen tippen aan Judith. In de ogen van zijn moeder was Judith de ideale vrouw voor Gerard.”

Lees ook: Marcella: ‘Ik weet het zeker: mijn schoonmoeder zit achter onze scheiding’

Grote liefde

“Toen we later in de auto naar huis zaten en ik aan Gerard vertelde geschrokken te zijn van zijn moeders opmerkingen, zei hij dat ik er niet zo zwaar aan moest tillen. Hij was hier al bang voor geweest, want zo naar was ze ook tegen zijn laatste ex geweest. Maar volgens hem zou het vanzelf wel bijdraaien als ze mij beter leerde kennen en ontdekte hoe lief ik was. Hij snapte wel een beetje dat zijn moeder nog steeds gek was op Judith: een vrouw uit hetzelfde dorp, ook overtuigd katholiek en een zachtaardig, volgzaam type. Veel te soft, naar Gerards mening, en daarom had hij die relatie ook beëindigd. Hij wilde liever een vrouw met meer pit, die zelfstandig was. ‘Iemand zoals jij’, zei hij. Maar zijn moeder ziet Judith als de gewenste, maar nooit gekregen dochter. Ze zit samen met zijn moeder op een boetseercursus en overal in huis staan nog foto’s van haar. Toen zijn moeder onlangs een nieuwe knie kreeg en aan huis gekluisterd was, kwam Judith elke dag langs om boodschappen te doen. Hartstikke lief natuurlijk, maar ik vind het ook een beetje vreemd. Zelf ben ik vijftien jaar getrouwd geweest met de vader van Igor. Mijn ouders konden het prima met hem vinden, maar ze hebben nog maar weinig contact met hem en hebben het bijna nooit over hem waar Gerard bij is. Het verleden is immers geweest. Wij samen hebben de toekomst.

Mijn schoonmoeder lijkt dat niet te accepteren. Zo vindt ze het maar niets dat ik heel andere hobby’s heb dan zij. Ik geef bijvoorbeeld niets om tuinieren en handwerken – zij wel – en zij heeft weer niets met paarden en motoren, waar ik gek op ben. Maar haar grootste pijnpunt is mijn leeftijd. Ze hoopte stiekem dat Gerard hun toch ooit nog kleinkinderen zou geven. Ze neemt het mij kwalijk dat ik daar niet voor ga zorgen, omdat ik te oud ben om nog kinderen te baren. Zo zei ze het letterlijk. Ze gaat daarbij helemaal voorbij aan het feit dat Gerard zelf geen kinderwens heeft. Zij denkt dat hij dat met ‘de juiste vrouw’ wel zou willen en van die gedachte is ze niet af te brengen. Elke keer maakt ze een opmerking over ‘oude eitjes’ of vraagt semi-grappig of ik al overgangsklachten heb. Zoals ze me ook maar blijft vertellen dat Judith nooit meer een andere man heeft gehad sinds het uit is met haar grote liefde. Gerard dus. En dat Judith wél heel graag moeder wil worden en dat dat ook nog makkelijk kan, omdat zij pas 33 is. Ze kwetst me daar ontzettend mee. Ik had namelijk graag een tweede kind gehad. Met mijn ex is het nooit meer gelukt om nog eens zwanger te raken, ondanks dat er bij geen van ons iets is gevonden wat duidt op onvruchtbaarheid. Op zich ben ik nog niet te oud, ik ken vrouwen van 45 die nog zwanger zijn. In ons geval is het Gerard die heeft besloten dat er geen kinderen komen. Voor hem is het boek ‘kinderen’ dicht. Alleen heeft het weinig zin dat zijn moeder te vertellen, want zij luistert toch niet naar me.”

Geen ruggengraat

“Eigenlijk zou Gerard zijn moeder eens op haar gedrag moeten aanspreken. Maar hij heeft te weinig ruggengraat.
In ruzies die we over haar hebben, neemt hij het altijd voor zijn moeder op. ‘Het blijft toch mijn ma’, zegt hij dan. Ik moet meer geduld hebben en me niet alles zo aantrekken. Dat ze mij verwijt dat er geen kind meer komt, vindt hij niet terecht. Maar hij gaat de discussie hierover met haar uit de weg. Hij vindt het zielig voor haar dat ze door hem geen oma zal worden, maar laat naar haar toe liever in het midden waarom dat is. Om geen bonje met Gerard te krijgen probeer ik niet te veel over zijn moeders opmerkingen te zeuren. Maar het is erg lastig om me in te houden. Vooral omdat ze ook naar doet tegen Igor. Toen hij haar een keer vroeg hoe hij haar moest noemen – hij stelde zelf ‘oma Jet’ voor – reageerde ze afstandelijk. ‘Jet’ was prima. Zijn oma was ze niet en zou ze ook nooit worden. Die woorden sneden door mijn hart. Hoe kon ze zo onaardig zijn tegen een onschuldig kind? Later zei ze ook nog dat ze nooit op ons huwelijk zou komen, mochten we ooit gaan trouwen. Ze vindt dat huichelarij, aangezien ik al een keer getrouwd ben geweest en mijn huwelijksgelofte heb gebroken. Een verbintenis tussen Gerard en mij zou ze daarom niet toejuichen.

Sindsdien slik ik het woordje ‘ma’ in. Ik wil een vrouw die zo lelijk doet geen moeder noemen. Volgens mij vindt ze dat prima. Uiteraard zegt Judith wel gewoon ‘ma’ tegen haar en wordt zij andersom liefdevol met ‘kind’ aangesproken. Dat vertelt Gerards moeder me dan vol trots.”

Overspannen

“Meestal zegt ze zulke onaardige dingen als Gerard er net niet bij is. Ik zeg meestal niets terug, omdat ik geen zin heb in ruzie en bang ben dat ze Gerard en mij anders tegen elkaar uitspeelt. Maar in ons laatste telefoongesprek ging ze helemaal los tegen me. Dat ze Gerard nooit zag en dat hij van zijn ouders vervreemdde. ‘Bij een echte Brabantse staat familie hoog in het vaandel’, zei ze. De boodschap was duidelijk: mijn schuld. Ook irriteerde het haar dat wij in de meivakantie met mijn zoon en mijn ouders zijn gaan kamperen. Waarom deden we wel leuke dingen met mijn ouders en niet met hen? Ze ziet gewoon niet in dat ze het aan zichzelf te danken heeft dat wij niet met haar met vakantie gaan. Ik merk aan Gerard dat hij ook steeds minder graag naar Brabant rijdt voor een bezoekje aan zijn ouders. Er hangt te veel spanning omheen. De laatste Moederdag was ook geen succes. Zijn moeder deed vreselijk kribbig, omdat een vriendin van haar voor het eerst oma was geworden en zij ‘dat nooit zou mogen meemaken’. Terwijl ze het zei, keek ze vooral mij strak aan. Gerards vader, die niet goed om kan gaan met spanningen, stond continu buiten te roken. Gerard hield zijn mond en ik speelde maar wat op mijn telefoon om de tijd door te komen. We waren geloof ik allemaal blij toen Gerard en ik na twee uur weer opstapten.

Als we zo doorgaan, ben ik straks overspannen van alle stress of loopt onze relatie op de klippen. En dus kies ik nu voor mezelf en ga ik daar voorlopig niet meer op visite. Ik wil Gerard niet laten kiezen tussen mij en zijn moeder, maar zo kan het niet langer. Het is zo jammer, want als zijn moeder niet zo naar zou doen, zouden Gerard en ik echt nooit ruzie hebben.”

Lees ook: Laura: ‘Mijn moeder en schoonmoeder doen een wedstrijdje: wie is de leukste oma?’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb jij een goede band met je schoonmoeder?

  • sandrasoekias@gmail.com
    sandrasoekias@gmail.com
    Meer afstand nemen en zorgen dat je niet alleen met haar bent. Bovendien zou je vriend daar meer over moeten zeggen tegen zijn moeder, laat haar merken dat je vriend achter je staat. Sterkte !
    Beantwoorden
  • Moemsy
    Moemsy
    ...het een gewoon een kreng is. Gelukkig al jaren geen contact meer :stop:
    Beantwoorden
  • mira_heezen@hotmail.com
    mira_heezen@hotmail.com
    Eigenlijk gewoon omdat we elkaar niet mogen. Onze normen en waarden verschillen te veel
    Beantwoorden
  • ingrid.de.kraaij
    ingrid.de.kraaij
    2 jaar geleden is het bij ons geescaleerd. Ik was in hun ogen diegene die hun zoon afpakte en had een slechte invloed. Ze hebben vanalles geprobeerd om ons uit elkaar te krijgen, vertelde allerlei vreemde dingen die hij had en niet kon. Helaas voor hun, het is niet gelukt. Zijn nu bijna 2 jaar getrouwd en een dochter rijker. En alles wat hij niet kon (auto rijden, leren/diploma halen e.d.) doet hij nu toch! Wie had de slechte invloed?
    Beantwoorden
  • m.scottodiluzio@hotmail.com
    m.scottodiluzio@hotmail.com
    Mijn schoonmoeders schoonfamilie is vreselijk ze hebben me zoveeel pijn gedaan vernederd zwartgemaakt en veel veel meer Ik ga met ze om op afstand Vreselijke mensen zijn het iemand nog tips hierover
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Lindy
    Ik heb bijna het zelfde mee gemaakt met mn ex schoonmoeder. Ik ben daar zonder dat ik het wist depressief door geworden. Want ik deed in haar ogen ook niets goeds in die 17 jaar!!! Ze maakte bv ook steeds gemene opmerkingen wanneer er niemand bij was En dat is 4 jaar geleden erbij mij uit gekomen!! Door heel hard te knokken ben ik er uit gekomen gelukkig.. Gelukkig zie ik dr nooit meer. Maar ik zou dr zo graag nog een keer de waarheid willen zeggen!!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Patricia
    Het hierboven geschreven verhaal zou ook over mij kunnen gaan. Altijd verwijten dat ik de kinderen bij ze weg houd etc. Na 30 jaar heb ik besloten niet meer te reageren op opmerkingen. Gelukkig was dat ook weer een basis voor commentaar. Ik ga ook niet meer bij ze op bezoek sinds 3 jaar. Gelukkig wonen ze 850 km bij me vandaan. Mijn man reageert precies als Gerard.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Essie
    Ze het niet eens waard is om over na te denken, kreng is nog zacht uitgedrukt, psychopate is beter.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Aj
    Die van mij herken ik hier precies in, alleen zijn wij nog maar 4 jaar samen. Niet getrouwd en geen kids, maar als die tijd aanbrengt. Wil ik haar niet meemaken
    Beantwoorden
  • Anoniem
    N
    Zelfde verhaal als hier boven. Vreselijk...Ze heeft alles geprobeerd. Van een ex in zijn bed tot zomaar binnen vallen in zijn appartement als ik alleen daar was... t heeft heel wat moeite gekost maar nu we verhuisd zijn en zij hem niet meer in haar greep heeft... is ze behoorlijk rustiger.. wat zijn t ook graatloze figuren he die mannen! Moederskindjes.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Maaike Licht
    KLAARRRR!!! Wtf bezield ook maar ieder mens zo te doen??? Voor de rest laat ik het aan haar over. Succes en/of sterkte.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Anjelina1955
    Mijn schoonmoeder leeft niet meer maar ik heb altijd een goede band met haar gehad ook na mijn scheiding. Als dat niet zo was geweest had ze nooit meer haar kleinzoon gezien aangezien haar eigen zoon geen contact meer met hem wilde. Ik ging er altijd graag naar toe. Echt praten, problemen delen. Zij was bovendien gehandicapt en vond het heerlijk als ik even iets voor haar kon betekenen. Alles wat ik deed, wat ik ook voor haar mee nam, ze was er blij mee en liet dat merken ook. Helaas is zij jong overleden.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Anna
    Ik zou toch eens een hartig woordje met zijn moeder laten hebben hierover. Ze doet het bewust en accepeert haar niet. Zo kan je geen goede relatie opbouwen en is er continu spanning. Of ze accepteert je en spreekt af. Of ze accepteert je niet en komt niet meer. Zo gaat het niet.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Yasmin Sichtman
    ze is een schat van een vrouw en sinds mijn eigen moeder is geëmigreerd naar het buitenland kan ik echt op mij schoonmoeder bouwen. Ze staat altijd voor mij klaar ook al ben ik niet haar eigen kind, eventjes met me naar de dokter of op bezoek komen omdat ik in het ziekenhuis lag zijn voor haar de normaalste dingen. Ook woont ze maar 10 minuutjes van ons vandaan ze zal nooit onaangekondigd langskomen of binnen banjeren omdat ze de sleutel van m'n huis heeft. ik mag in mijn handjes knijpen met zo'n fijne schoonmoeder als haar!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Marrutje
    Het was een hatelijk, naar persoon.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Taliky
    Mijn schoonmoeder heeft me zo ver gedreven dat ik verhuisd ben, weg uit het huis van haar zoon en kleinkinderen, dat ze hem daardoor kwetst doet haar niets, ze kan er niet mee om dat ik +mama wil zijn voor haar kleinkinderen, zij wil de kinderen opvoeden en naar school doen en ik kreeg het er steeds moeilijker mee om het 5de wiel aan de wagen te zijn. Ik heb zelf ook 2 kinderen en moest elke dag 20km heen en weer rijden om hen naar school te doen, nu heb ik voor hen en mezelf gekozen, terug gaan wonen in het dorp waar mijn kinderen naar school gaan, maar hij mag van zijn moeder niet mee verhuizen en zegt niets... met als gevolg, 2 ongelukkige ouders en 4 ongelukkige kinderen, maar 1 gelukkige schoonmoeder....
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Ilse
    Mijn partner bij mij is komen wonen en mijn schoonouders nu zijn bijdrage van de huur missen. Nu krijg ik de schuld dat ze een slechtere plek op de camping hebben want de oude kunnen ze niet meer betalen en vinden ze het schandalig dat mijn vriend niet meer vanaf april tot oktober op de camping verblijft. Ik heb een hekel aan kamperen en verdom het om met hun in 1 caravan te zitten voor een aantal weken. We hebben het 1 weekend geprobeerd ben de volgende dag naar huis gegaan want werd als sloof behandeld daar bedank ik voor. Voor mijn vriend (35) is er een wereld open gegaan sinds hij weg is daar. Hij is hij onwijs dankbaar dat de deur open stond dat hij bij zijn ex wegging maar is er nu ook achter gekomen dat hij in die 10 jaar maar 1 jaar ingeschreven heeft gestaan voor een woning zijn moeder heeft het na 1 jaar geannuleerd zodat hun het luxe leventje konden behouden wat ze hadden sinds hij daar weer kwam wonen.
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen