Janneke: ‘Ik val op vrouwen, toch zijn mij man en ik al twaalf jaar gelukkig’

Net als Vriendin brengt ook Mijn Geheim de allermooiste persoonlijke verhalen, die we hier graag elke week met je willen delen.

Meer verhalen die raken? Abonneer je op Mijn Geheim!

Twaalf jaar samen

“Mijn partner Jacob en ik zijn nu twaalf jaar bij elkaar. We verrasten er destijds vriend en vijand mee, want ik viel mijn leven lang al op vrouwen en hopte van vriendinnetje naar vriendinnetje. Langdurige relaties, laat staan met mannen, waren niet aan mij besteed.
Jacob komt uit een vrij conservatief milieu en trouwde met het meisje met wie hij op zijn vijftiende verkering kreeg. Ze kregen nog voor hun dertigste drie kinderen en toen sloeg het noodlot toe. Zijn vrouw overleed aan een hersenbloeding en Jacob bleef achter met zijn jonge kids.

Weduwnaar

Ik kwam bij hem in de straat wonen toen hij anderhalf jaar weduwnaar was. Ik nodigde wat buren uit voor een kennismakingsborrel en begreep van anderen waarom Jacob afzegde. Hij was nog maar relatief kort alleen en had zijn handen vol aan zijn drukke gezin. Ik besloot een paar dagen later eens bij hem aan te bellen. Gewoon, als meelevende buurvrouw die hem misschien de helpende hand kon reiken.”

Geen aantrekkingskracht

“We klikten, ondanks onze overduidelijke verschillen. Een belangrijk onderdeel van die klik waren zijn drie kinderen, die ik meteen in mijn hart sloot. Ik had een latente kinderwens, maar had altijd opgezien tegen de weg die je als lesbienne moet begaan om aan een gezin te beginnen. Ik besloot: het is niet voor me weggelegd, ik heb daar vrede mee en leef mijn eigen leven.
Maar de warmte die aan die keukentafel bij Jacob op me af straalde, deed wel iets met me. De vrolijke kinderstemmen, de jongste die zomaar bij me op schoot kroop, de tekeningen die de koelkast sierden; ze maakten een diep verlangen in me los hier onderdeel van te zijn.
Dat kon natuurlijk helemaal niet, hield ik mijzelf de weken daarna voor. Ik viel op vrouwen en voelde geen enkele aantrekkingskracht tot Jacob. Bovendien zou hij wel drie keer nadenken voor hij iets begon met een vrouw met mijn vrije seksuele moraal, dacht ik zeker te weten.

Relatie

We bleven elkaar regelmatig zien. Ik ving de kinderen op als hij na zijn werk in een file vaststond en hij hielp me met klusjes in mijn woning. Als enige dertigers in een straat met oudere bewoners, werden we goede buren en maatjes. Mijn verbazing was groot toen Jacob op een dag met me wilde praten en zonder veel omhaal vroeg of ik een relatie met hem wilde beginnen.
Ik had hem nooit verteld dat ik lesbisch was en zo ongeveer in ieder stadje wel een ander schatje had. Over dat soort dingen hadden we het eenvoudigweg nooit, maar ik veronderstelde dat hij wel een inschatting had gemaakt. Mijn piercings en wilde, korte, zwartgeverfde haar verraadden enigszins dat ik in elk geval geen gezapig leventje leidde.”

Maffe situatie

“Toen ik het Jacob sputterend vertelde, zei hij lachend: ‘Ja, ik ben niet gek, hoor. Maar ik zie je met de kinderen en ik denk: die hoort hier. Ik voel onze klik en ik weet: we zouden het te gek hebben samen.’ Het was de mafste situatie waarin ik ooit was beland. Daar zat ik, tegenover een man op wie ik lichamelijk niet eens zou vallen als ik op mannen viel. Jacob was alles wat ik niet was: keurig, gedisciplineerd, georganiseerd. De scheiding in zijn haar was kaarsrecht en al zijn kleren gestreken. Zijn boeken stonden op alfabetische volgorde in de kast en zijn levensmiddelen op datum van houdbaarheid. En tóch maakte mijn hart een sprongetje.
De dagen daarna heb ik diep nagedacht. Waaraan moet een levenspartner eigenlijk voldoen? Wat maakt iemand jouw ware? Wat als Jacob gelijk had en we elkaar perfect aanvulden? En ja, ik dacht ook aan de kinderen. Ik wilde dolgraag voor ze zorgen, zien hoe ze zich ontwikkelden en daar waar mogelijk aan bijdragen.

Goudeerlijk gesprek

We hebben toen een goudeerlijk gesprek gehad waarbij alles op tafel kwam: mijn geaardheid, de reacties op de onwaarschijnlijke combinatie die we zijn en ook de verantwoordelijkheid die we allebei naar zijn kinderen hadden. Je springt niet zomaar ergens in als je daarin een gezin meesleept. Een gezin dat bovendien een verdrietig verlies achter de rug had en kwetsbaar was. Waarom geen goede vrienden blijven? We besloten er een tijdje goed over na te denken.

Meer dan vriendschap

Tot mijn eigen verbazing wilde elke vezel in mijn lijf vanaf dat moment bij Jacob zijn. Verliefdheid kan ik het niet noemen, maar het was wel een soortgelijk gevoel. Verliefdheid zonder hem de kleren van het lijf te willen scheuren, is de beste omschrijving. Meer dan vriendschap echter. Het was een diep verlangen bij hem te zijn, deel uit te maken van zijn leven, hem toe te laten tot mijn gedachten en gevoelens. Ik wilde in zijn nabijheid zijn, hem knuffelen, zijn hand in de mijne houden en na een lange werkdag mijn hoofd in zijn schoot kunnen leggen. Het was een waanzinnig en verwarrend gevoel dat me overspoelde.

Geen seksuele match

Later bleek dat Jacob precies datzelfde voelde. Ook bij hem draaide het niet om seks. Hij vond me een mooie en lieve vrouw, maar voelde haarfijn aan dat we op dat vlak geen match waren. ‘En toch wil ik niets liever dan je de mijne mogen noemen. Ik weet diep vanbinnen dat we bij elkaar horen als man en vrouw, al is het onconventioneel.’”

Afkeuring

“We hebben toen een vrij rationele afspraak gemaakt: er moest van beide kanten water bij de wijn. Ik kon mijn aantrekking tot vrouwen niet laten verdwijnen en Jacob kon dat niet met zijn behoeften. De uitkomst is dat hij en ik volledig discreet en in het geheim allebei vrouwen zien buiten onze relatie om. Jacob heeft inmiddels een vaste minnares die overal vanaf weet en die hij eens per maand een weekend ziet. Ik ga regelmatig een weekendje naar Amsterdam en dompel me onder in het gay-leven.

Rock-ster

Nu was onze seksuele geaardheid niet de enige hobbel op het pad van onze bijzondere relatie. Alleen al onze uiterlijke verschillen leidden tot consternatie, zowel in mijn als in Jacobs vrienden- en familiekring. Aan mijn kant raakte men er wel aan gewend, al vonden ze ons een wonderlijk span. Mijn verschijning stuitte in Jacobs omgeving aanvankelijk op regelrechte afkeuring. Mijn leren jasjes, wilde haardos en de rij ringetjes door mijn oorschelpen, deden zijn moeder stamelen: ‘Is dit een of andere rock-ster of zo?’

Statement

Een heel warm welkom was dat niet en toen heeft Jacob echt een statement gemaakt: ‘Take it or leave it. De kinderen en ik houden van haar.’ Inmiddels berusten zijn vrienden en familie in zijn keuze. Er is een vorm van wederzijds respect ontstaan, die voornamelijk leunt op ons gemeenschappelijk belang dat de kinderen gelukkig zijn. Iedereen ziet dat dat het geval is. Dat ze dol zijn op mij en ik op hen. Mensen zien dat we als gezin in een prachtig en liefdevol evenwicht verkeren, hoe bont we als gezelschap ook zijn.”

Beste keuze

“Ik kan oprecht zeggen dat mijn keuze voor Jacob de beste is die ik had kunnen maken. Ik ben gelukkig en voel me compleet als mens, ook al is mijn geaardheid deels naar de achtergrond verdwenen. Dat voelt niet als een verloochening. Het is een consequentie die ik verrassend licht draag, in ruil voor mijn rol in dit mooie gezin en aan de zijde van Jacob. Als ik ’s avonds de jongste welterusten zeg en Jacob me beneden opwacht op de bank met een wijntje, ben ik de gelukkigste vrouw op de wereld.”

Uit privacy-overwegingen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd.

Geraakt door dit verhaal? Word abonnee van Mijn Geheim en ontvang nog meer échte verhalen in je brievenbus!