Zoon

Meriam: ‘Had ik mijn zoon maar niet zo betutteld’

Meriam wilde haar zoon altijd beschermen, op het extreme af. Nu heeft ze daar spijt van. “Luuk had vast meer van zich af gebeten als ik hem niet zo had betutteld.”

Een cadeautje

Meriam (45): “Vaak vraag ik me af: zou Luuk, mijn zoon van vijftien, op de lagere school ook zo zijn gepest als ik hem wat vrijer had opgevoed en er minder bovenop had gezeten? Al sinds zijn geboorte ben ik vreselijk bang dat hem iets overkomt. Hij was een cadeautje; ik kreeg Luuk op mijn dertigste, nadat ik tien jaar bezig was geweest zwanger te worden. Dus toen ik eindelijk moeder was, nam ik me voor heel zuinig te zijn op mijn zoon.”

Binnenhouden

“Ik gaf hem weinig ruimte om dingen zelf te ontdekken, te experimenteren, te onderzoeken. Als ik erop terugkijk waarschijnlijk té weinig. Hij mocht van mij nooit echte jongensdingen doen, zoals in bomen klimmen, bij de waterkant klieren, crossen met de fiets in het crossbosje. Ik was veel te bang dat hem iets overkwam. Dat hij zou vallen, iets zou breken of zich alleen al pijn zou doen. Als ’s avonds de buurtkinderen op straat speelden, hield ik hem binnen.”

Lees ook: Anneke: ‘Pesten maakte het leven van mijn dochter kapot’

Vaak gepest

“Ik bedacht allerlei smoesjes, maar de waarheid was dat ik het gewoon moeilijk vond de controle over hem los te laten. Pas op de basisschool kwam ik erachter dat ik met al mijn goede bedoelingen van Luuk een weerloos kind had gemaakt. Hij bleek totaal niet opgewassen tegen zijn klasgenoten en werd geregeld behoorlijk gepest. Ik kon steeds wel janken als hij weer thuiskwam met een krab in zijn gezicht of pennenstreken op zijn nieuwe T-shirt. Ongelukkig en als een dood vogeltje zat hij vaak alleen in zijn kamer op de Nintendo te spelen.”

Spijt van betutteling

“Als moeder stond ik machteloos tegenover het gepest. Een ruzie werd vaak voor een dag gesust en daarna laaide het weer op. Nu denk ik weleens: Luuk had vast meer van zich af gebeten als ik hem niet zo had betutteld. Misschien was het pesten dan wel helemaal niet begonnen. Dat lieten de coaches ook doorschemeren bij de weerbaarheidstrainingen die hij is gaan volgen. Ik wilde hem beschermen tegen alles wat hem pijn en verdriet zou doen, maar of ik hem daarmee een dienst heb bewezen? Waarschijnlijk niet.”

Lees ook: Annelies en haar zoon liggen niet lekker in de groep

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Anoniem
    Marie
    Lieve Meriam, hoeveel ik je ook zou willen vertellen dat het betuttelen van je kind helemaal niet goed is, het belangrijkste hier is dat het pesten níét de schuld is van jou of je zoon. Het is de schuld van walgelijke stukken ellende die we als samenleving nog kind durven noemen. Pesten is geen ruzie of interactie, maar de schuld van pesters, en daarmee eerder van de ouders van de pestende mormels dan van jou. Lees anders het verhaal van Fleur op Vriendin: een dapper meisje wat voor zichzelf op kwam, maar desondanks de dood in werd gepest.
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Tim
      Nou nou, heftige mening over kinderen heb je. Ik heb zelf als kind gepest uit onzekerheid en angst om zelf gepest te worden. Ik heb me daar een groot deel van mijn puberteit en jong volwassen heel schuldig om gevoeld. Kinderen zijn kinderen en die kan je maar voor een heel klein deel verantwoordelijk houden voor hun daden. Het is een taak van ouders om het goede voorbeeld te geven. Dan komt het met de kinderen vanzelf goed.
      Beantwoorden
      • Anoniem
        Wilma
        Het komt niet vanzelf goed. Ik ben ook enorm gepest als kind het heeft lang zijn weerslag gehad. Met mij is het goed gekomen. Maar uit mijn werk ken ik mensen op wie het pesten wat ze hebben ondergaan als kind grote wonden heeft geslagen ook in hun ontwikkeling. Zo erg dat ze daar als volwassene heel veel last van hebben. Jij had je redenen om te pesten maar daar heeft de gepeste niks aan het sust alleen je eigen geweten.
        Beantwoorden
        • Anoniem
          Anouk
          Vreselijk voor jou dat je zo gepest bent, maar je kunt daar het kind absoluut niet de schuld van geven. Lees je eens in in de morele intuïtie van mensen. Een kind wordt geboren met een mate van inlevingsvermogen, maar heeft stimulans nodig om dat verder te ontwikkelen! Degene die schuld hebben zijn de volwassenen die nalatig zijn in de opvoeding van de kinderen. Waar een kind wordt gepest en hulp nodig heeft, heeft het kind dat pest ook nodig. Eigenlijk is het net zo erg voor het kind dat pest als het kind dat gepest wordt! Wij als volwassenen zijn verantwoordelijk voor het ‘groot’ brengen van kinderen en hen normen en waarden mee te geven!!!
          Beantwoorden
          • Anoniem
            Kim
            Nou sorry maar het is niet zo erg als voor de pester. Diegene die gepest word is het tien maal erger voor en kan er jarenlang last van houden.
      • Anoniem
        Marie
        Ik geloof ook meteen dat het grotendeels de schuld is van bijvoorbeeld opvoeding en onzekerheid, maar heb er toch moeite mee hoe makkelijk kinderen worden vrijgepleit omdat het kinderen zijn. Zelf ben ik nooit echt gepest, maar ik heb wel gezien hoe ontzettend gemeen kinderen kunnen zijn door bijvoorbeeld iemand uit te nodigen voor een feestje alleen maar om diegene daar uit te lachen en buiten te sluiten. Dat gaat heel ver en laat zien dat zo'n pester heel goed doorheeft hoe ze iemand psychisch pijn kunnen doen, ook al hebben ze nog niet door hoe lang die pijn blijft. Bij dat soort pestgedrag geloof ik echt niet dat het kind niet weet wat goed is of gewoon een beetje scheldt uit onzekerheid zoals heel veel pesters doen, dit is gewoon mensen kapotmaken en ervan genieten.
        Beantwoorden
        • Anoniem
          Fabiënne
          Ben ik met je eens Marie. Een kind met een lief karakter zal zulke dingen vanuit zichzelf niet doen. Kinderen zijn echt niet blind, en weten dondersgoed dat ze nare dingen doen. Wat er eerder gezegd word, bovenstaande dame sust alleen haar eigen geweten. En de pester zien als ‘slachtoffer’? Er zijn zat kinderen met leuke sociale ouders, die stiekem andere kinderen pesten. En genieten van hun pijn. Weet ik uit eigen ervaring. Het is lekker makkelijk altijd de ouders de schuld te geven. Sommige kinderen zijn geniepig en hebben een naar karakter. En sommige kinderen worden geboren zonder geweten. Of andere afwijkingen. Kan je als ouder hoog en laag om springen. Net zoals dat zo is met kindjes met bijv. autisme. Kunnen ouders ook niks aan doen.
          Beantwoorden
    • Anoniem
      Marie-José
      Kinderen zijn nou eenmaal gemeen, en kinderen die gepest worden kunnen in een andere situatie net zo goed andere kinderen pesten. Ik keur het absoluut niet goed, maar het hoeven niet walgelijke stukken ellende genoemd te worden.
      Beantwoorden
      • Anoniem
        Moni
        Jawel sommige zijn WEL walgelijke stukken ellende . Werd vroeger óók gepest tot mishandeling toe (door walgelijke stukken ellende) en draag daar nu nog de geestelijke en lichamelijke littekens van.....
        Beantwoorden
    • Anoniem
      Gerda
      Wat een fijne reactie Marie, dank je wel.
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Robert van Lieshout-Hendrix
    Dat is geen kadootje, maar een gevangene van zijn moeder. Lijkt me niet gezond, maar even goed is het helemaal niet zeker dat ie meer van zich af had gebeten tegen die pesters als ie minder beschermd was opgevoed. Zonde alleen dat hij zich niet mocht uitleven op de manier die hij fijn vond. Je kunt hem immers niet hele leven beschermen. Dat is ook geen leven dan. Daar hoort risico nemen bij en onverwachte dingen en er mee dealen als die zich voor doen. Een gebroken arm, een ruzie of iets anders daar ga je niet dood van, maar wordt je wel sterk van. En dat heb je nu eenmaal nodig in het leven. Ik hoop dat je zoon geen hekel aan je heeft gekregen. Laat hem in hemelsnaam vrij en zelf dingen ontdekken nu. En vertrouw er op dat ie best wel tegen een stootje kan. Sterkte!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Chantal
    Sorry maar staat pesten wel gelijk aan betuttelen? Pesten komt voort uit iets in de pester en de groep die meedoet. Ik denk eerder dat de school hier allert moet zijn de gedurende dag wat en hoe het gebeurt en de kop in drukken. En als de school niet weet hoe en het niet lukt, heel simpel voor mij dan verplaats ik mijn kind naar een andere school
    Beantwoorden
  • Anoniem
    B
    Pesten is vaak ook een onzekerheid of omstandigheid van de situatie thuis of van de pester zelf, ga eens kijken achter het oestertje, waarom doet hij dat, wat is de situatie thuis, is de pester niet onzeker? Etc. Betuttelen is wat anders, beschermend opvoeden is jammer. Ik hoop dat je zoon nu wel lekker zijn gang kan gaan. Help hem nu met ontwikkelen, ga klimmen in een klimbos... hij kan uitleven maar wel vast... helemaal top
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Nadia
      Kinderen weten verdomd goed wat ze aan het uitspoken zijn. De scholen moeten ook strenger optreden als het om pesten gaat. Het zij, onderzoek doen in de thuis situatie, gesprek aan gaan met de pester om erachter te komen waarom hij/zij pest enz. En als het pesten niet ophoudt, gewoon 1 week schorsen. Ik denk dat het op deze manier de ouders en de pester zal wakker schudden.
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Elly Wels
    Wat heeft deze jongen een saaie jeugd gehad, heeft zich niet als een gewone stoere jongen kunnen ontwikkelen! 😢
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Linda
    Ik ken dat probleem ik wil mijn kinderen ook overal voor beschermen hele dingen speelde af in mijn hoofd
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Nathalie
      Ik werd als 12 jarige serieus gepest door oudere meisjes. Ik denk als het een erge pestkop is dat het er gans hun leven blijf inzitten. Degene die dan ook op latere leeftijd gaan pesten en mensen tegen elkaar opsteken. Ik veronderstel eens een rotte appel steeds een rotte.
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Mevr D
    Dit zit hem niet alleen maar in de opvoeding Vd ouders. Pest gedrag is overal ,en een taak van ons allemaal. Vd ouders scholen clubs.fam . De buurt waar je woont. En met de vrienden waar je mee omgaat. Je kan je kind zo beschermd op voeden thuis in de omgeving.Maar dan heb je de buiten wereld vele factoren spelen hier in mee. Een kind met rood haar /sproeten overgewicht huidskleur. Te lang te dun zijn.kinderen die heel goed kunnen leren of juist minder..Merk kleding dragen,geld en spullen in over vloed. Arm/rijk zijn.Dit zijn al vele redenen een kind buiten de groep te gooien of te houden.Wij zijn met zijn alle verantw voor onze kinderen ,voor alle kinderen.Het is ook algemeen bekend er genoeg kinderen zijn die graag en met plezier pesten
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Joke
    Inderdaad een kasplantje. Oorzaak: angst dat hem iets overkomt. Hem werd alle ruimte ontnomen. Dat is voor een kind net als een bloemknop die niet open mag gaan. Juist zuinig zijn op je kind is hem handvaten geven om de kindertijd goed door te komen. Na vallen weer opstaan. Na fouten maken kijken hoe de oplossing is. Altijd een kind stimuleren zich te ont-wikkelen. Niets is fijner dan succesjes te behalen bij de eerste stappen. Stap voor stap groeien naar het fijn vinden vrienden te maken, zichzelf te gaan ontdekken wat fijn is in samenwerking. In sport, spel, op school. Daar mag een moeder van genieten dat haar kind zijn goede kwaliteiten ontwikkelt. Daar horen soms schrammen, builen, pijnen bij. Pesten, dat is een ander verhaal. Dat is het gebrek - armoede - aan vriendschap, genegenheid voor elkaar hebben als leeftijdgenoot, Aan de vrucht herken je de boom, als die dor is aan respect, aan de wereld een betere plek aan welzijn te stimuleren . Ja, hoe dat dan op te lossen. Onderwijs, juist op dat gebied.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Rilsna helena
    Ik heb een puber van 14 nu had r n buitenkind van gemaakt met gevolg dat hij foute vrienden heb die gerust beroven en steken dus hij zit nu vanaf feb al binnen en kom nergens meer nu willen ze hem juist pakken omdat hij nu niet meer mee kan lopen met hun dus bedoel maar t is nooit goed zolang n kind eten drinken snoep eigen kamer en veel liefde en aandacht krijg komt t altijd goed
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Dorine Defauw
    Beiden moet geholpen worden het slachtoffer maar ook de pester. Jammer dat er soms meer aandacht gegeven wordt aan de pester. Het slachtoffer sleept soms voor jarenlang zijn verwondingen met zich mee
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Carolien
    Lieve mensen, Bij de ontwikkeling van een kind is de frontale cortex nog niet ontwikkeld. Dit heeft tot gevolg dat de grenzen iets verder liggen. Binnen een groep heb je vaak leiders die dit initiëren en volgers die om stoer te doen meedoen. Om nu te stellen dat sommige kinderen slecht zijn is zeker niet goed. Ouders en leerkrachten hebben hier een opvoedkundige rol in. Kinderen zijn kinderen. Laat je zoon lekker vies worden tijdens het spelen en mocht het niet lukken op de school waar hij zit probeer dan een andere school. Ook voor later is het fijn om te weten dat je ouders je echt hebben geholpen. Succes met deze verdrietige situatie.
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen