Makelaar Mandy: ”Je klinkt niet alsof je alleen wilt praten.’ ‘Klopt’, zegt Maureen’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Woensdag 10 juni
Als ik binnenkom en rondkijk, ruikt mijn kantoor voor het eerst naar mij. Het voelt ook meer vertrouwd, al doet de vochtplek bij de plint nog steeds alsof hij medehuurder is.
Maar er staat inmiddels een plant, er ligt een stapel papieren op Robberts oude tafel en mijn mok met het barstje heeft zijn plek gevonden naast mijn laptop.
Joris
Ik begin met Joris.
Bart, de verkopend makelaar, heeft de VvE-stukken gestuurd.
Ik open de documenten alsof er elk moment een draak uit kan springen. Onderhoudsplan. Reservefonds. Notulen. Dak. Gevel. Lift. Het leest dodelijk saai, maar ik maak aantekeningen voor Joris en Lotte.
Maureen
Rond elf uur trilt mijn telefoon.
Maureen.
Status Hoeksteen: Eva heeft vanochtend gezegd dat jij ‘kennelijk al klanten aan het ronselen bent’. Ik heb net zo hard met mijn koffielepeltje geroerd dat het bijna smolt.
Ik voel meteen hitte in mijn nek.
Serieus?
Serieus. Nick zei dat we professioneel moeten blijven.
Ik staar naar mijn scherm terwijl ze verder tikt.
En daarna vroeg hij of ik misschien iets meer afstand van jou kon houden. Omdat dat ‘zuiverder’ is.
Dat woord alleen al. Alsof Nick ineens een documentaire over bronwater maakt.
Afstand houden
Ik bel haar.
Ze neemt op met: ‘Dag mevrouw Van Doornen.’
Ze zegt mijn naam expres verkeerd. Ze kan niet vrijuit praten.
‘Hij heeft gevraagd of jij afstand van mij houdt?’
‘Ja.’
‘Omdat ik zogenaamd klanten ronsel?’
‘Dat was de saus eroverheen.’
Op de achtergrond hoor ik Eva’s stem, gedempt maar herkenbaar. Ze lacht. Ik zie haar bijna zitten op mijn oude stoel, met mijn oude raamlicht op haar glimmende haar.
‘Maureen, ik wil niet dat jij hierdoor gedoe krijgt met Nick.’
‘Daar hoeft u zich geen zorgen over te maken, mevrouw Van Doornen. Dit mankement is al iets van vroeger.’
Ik zwijg.
‘Ik voel me schuldig’
Ze zucht. ‘De Glimworm is naar de wc.’ Een korte pauze. ‘Weet je, Mandy… Als ik het met hem oneens ben, ben ik niet zakelijk kritisch, dan ben ik ineens niet loyaal.’
‘Dat is niet eerlijk.’
‘Nee. Hij verwart familie met gehoorzaamheid.’
Ik kijk naar mijn plant, naar de VvE-stukken en naar mijn eigen handen. ‘Ik voel me schuldig.’
‘Niet doen.’
‘Dat werkt meestal niet op commando.’
‘Helaas niet.’
‘Kom vanavond langs’
‘Kom vanavond langs,’ zegt Maureen dan.
Mijn buik reageert voordat mijn hoofd dat kan doen.
‘Maureen.’
‘Om te praten.’
‘Je klinkt niet alsof je alleen wilt praten.’
‘Klopt.’
Het wordt stil.
‘Ik wil geen gedoe,’ zeg ik.
‘Ik ook niet.’
‘En geen verwachtingen.’
‘Mandy,’ zegt ze, zachter. ‘Ik weet wie je bent. En ik weet ook wie ik ben. Het is oké.’
Maureens huis
Aan het eind van de middag sluit ik Deur & Dam af met een hoofd vol VvE-reservefondsen, Eva’s roddel en Maureens stem. Ik fiets naar haar huis met dat vreemde gevoel dat ik iets verstandigs zou moeten doen en dat ik precies de verkeerde kant op trap.
Maureen doet open op blote voeten, in een zwarte broek en een zachte trui. Haar haar hangt los. Geen kantoorblouse. Geen schermwand. Geen Nick op de achtergrond.
‘Hoi,’ zegt ze.
‘Hoi.’
Op tafel staan twee glazen water en een schaal met aardbeien.
‘Heel gezond,’ zeg ik.
‘Ik probeer een imago op te bouwen.’
Alles in mij is wakker
We zitten op de bank. Eerst praten we echt. Over Nick. Over Eva. Over Joris en Lotte. Over Erwin, kort, omdat ik er niet te lang bij kan blijven zonder dat mijn borst strak wordt. Maureen luistert zoals ze altijd luistert: niet om te antwoorden, maar om te begrijpen.
Daarna raakt haar knie de mijne.
Ik kijk naar haar hand op de bank. Naar haar vingers. Naar die rust in haar lichaam.
‘We hoeven niet,’ zegt ze.
‘Ik weet het.’
‘Dat meen ik.’
‘Dat weet ik ook.’
Juist daardoor buig ik naar haar toe. Alles in mij is wakker.
De kus is langzaam. Niet zoals de BN’er, die vaak voelt alsof iemand een lucifer tegen benzine houdt en alles wil oplikken. Niet zoals Tijn, waar altijd andere gedachtes doorheen fietsen. Maureen kust alsof er tijd is. Alsof mijn lijf niet eerst hoeft te bewijzen dat het begeerd mag worden.
Haar hand glijdt naar mijn nek. Ik adem uit tegen haar mond.
‘Shhh, fluistert ze’
Boven in haar slaapkamer is het licht zacht. Mijn blouse gaat open onder haar vingers. Ik trek haar trui uit en even staan we daar, niet haastig, allebei oud genoeg om te weten dat dit niets oplost en gretig genoeg om het toch te willen.
Als ze me op bed trekt, voel ik hoe mijn hoofd eindelijk stil wordt. Geen groepsapp. Geen Eva. Geen Tijn. Geen Joris. Alleen Maureens mond op mijn huid, haar hand stevig op mijn heup, haar stem zacht bij mijn oor. Haar vingers die rondjes trekt om mijn navel. Haar handpalm om mijn schaambot. Warm. Zacht.
Ik kus haar. Voel haar borsten tegen de mijne drukken. Kam haar haren met mijn hand.
Ze glijdt omlaag, nog een laatste pluk haren door mijn vingers tot ze bij mijn kruis is en ik het puntje van haar neus voel drukken tegen mijn clitoris.
‘Shhh,’ fluistert ze als ik haar wil wegduwen.
Ze gaat door en vraagt niets wat ik niet kan geven.
Morgen weer normaal
Later liggen we naast elkaar, warm en stil. Mijn haar plakt aan mijn wang. Maureen tekent met haar vinger een gedachteloze lijn over mijn arm.
‘Je weet dat ik morgen gewoon weer normaal doe, hè?’ zegt ze.
Ik draai mijn hoofd naar haar toe. ‘Dat klinkt bijna jammer.’
‘En Mandy?’
‘Hm?’
‘Ik wil niet gered worden uit Hoeksteen. Als ik daar ooit wegga, doe ik dat omdat ik zelf weg wil. Niet omdat jij een deur openhoudt.’
Ik kijk naar haar. Naar haar blote schouder, haar heldere ogen.
‘Goed,’ zeg ik.
En terwijl ik later naar huis fiets, met Maureens geur nog op mijn huid en Deur & Dam als sleutelbos in mijn jaszak, denk ik dat sommige mensen niet blijven omdat je ze vasthoudt, maar juist omdat je ze loslaat.
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
Meer van Redactie
