Cato wachtte drieënhalf jaar op haar getrouwde minnaar, nu zijn ze samen
Cato (42) wachtte drieënhalf jaar op de liefde van haar leven: een ruim twintig jaar oudere, getrouwde man met een gezin. Inmiddels zijn ze al twintig jaar gelukkig samen, is hij haar man én de vader van haar kinderen.

Net als Vriendin brengt ook Mijn Geheim de allermooiste persoonlijke verhalen, die we hier graag elke week met je willen delen.
Meer verhalen die raken? Abonneer je op Mijn Geheim!
Vacature
“Het bedrijf waar mijn huidige man werkte, had een vacature voor een medewerker op de financiële afdeling. Ik solliciteerde en werd uitgenodigd voor een gesprek. Mijn baas bleek geen stoffige oude man, maar een goed-geklede veertigplusser met een bos bruine krullen en een stralende lach. Wat een mooie man, dacht ik. Ik vond hem meteen leuk. Het gesprek verliep prettig. Ik kreeg de baan. Een paar maanden later was er een gala waarvoor hij werd uitgenodigd. Hij vroeg mij en nog een paar anderen mee. Die avond voelde ik voor het eerst echt kriebels voor hem. Achteraf bleek dat ook hij dat zo had gevoeld. Hij bracht me die avond naar huis en kuste me op de mond bij het afscheid. Die redelijk brave zoen was het begin van onze liefdesaffaire. Later vertelde hij me dat hij net zo blij verrast was als ik, toen we elkaar voor het eerst ontmoetten tijdens het sollicitatiegesprek. Hij noemde me een lentebries die ineens voorbij kwam.
Drieënhalf jaar
Drieënhalf jaar duurde het voordat hij de stap zette om zijn eerste vrouw te verlaten. Ik ben er zeker van dat hij dat zonder mij nooit had gedaan. Als hij in zijn huwelijk was gebleven, had hij zijn geluk
in andere dingen dan liefde gezocht. Hij was niet weg-gegaan, daar ken ik hem te goed voor. Ook ikzelf ben veel te lang in de toxische relatie gebleven waar ik toen in zat, maar uiteindelijk
won bij ons allebei de liefde. Ik geef niet zomaar op, ik ben een doorzetter. Ik heb altijd gevochten voor de dingen die ik wilde en dit was de man die ik wilde. Met wie ik oud mee wilde worden. Natuurlijk was er dat leeftijds-verschil van 24 jaar, wat soms de stereotypering van een oudere man
met een leuk jong ding opriep. Ik heb in de jaren waarin ik wachtte, ook heus weleens gedacht dat ik een soort van bijgerecht was dat na verloop van tijd afgedankt zou worden, maar zelfs dat kon me niet tegenhouden. Ik heb mezelf in onze relatie verloren, maar hij was het waard. Na twee jaar dacht ik: ik geloof hierin. Hij gaat zijn vrouw wel verlaten. Dat wist ik en voelde ik.”
Serieus
“Mijn ouders en zus vonden het in het begin drie keer niks dat ik iets had met een getrouwde man met een gezin, die ook nog eens zo veel ouder was. De band tussen ons is zelfs een tijdje bekoeld geweest. Ik vond het jammer dat ze er zo over dachten, maar meer ook niet. Wat anderen van onze relatie vonden, was totaal niet belangrijk voor me en dat is het nog steeds niet. Ik wist wat ik nodig had in het leven en dat was hij. Later, toen mijn familie hem leerde kennen en ze merkten hoe serieus hij was en hoe oprecht, is alles goed gekomen.
Een sprookje
Hij is een heel sympathieke en innemende man. Hij heeft zich nooit anders voorgedaan dan hij was, maar is altijd zichzelf gebleven. Op mijn dertigste verjaardag vroeg hij me ten huwelijk. Onze bruiloft was een sprookje. Het was precies zoals ik het me altijd al had voorgesteld, compleet met prinsessenjurk: een meisjesdroom die uitkwam. Iets anders wat ik heel graag wilde, was moeder worden. Ik ben altijd een soort kindermagneet geweest en had een grote kinderwens, en ook die droom is uitgekomen. Mijn man had al twee kinderen uit zijn eerste huwelijk en had zich laten steriliseren. Gelukkig kon de ingreep ongedaan worden gemaakt en kregen we samen nog twee kinderen. Daarmee is de cirkel rond en ons geluk compleet.
Niet moeiteloos
Ik besef dat ons liefdesverhaal klinkt als een romantische film, maar moeiteloos verliep de weg naar ons huwelijk zeker niet. Terugkijkend heb ik wel drie jaar van mijn leven weggegooid met wachten. Ik heb me schuldig gevoeld, verdriet gehad en me eenzaam gevoeld. Achteraf vind ik dat ik meer aan mezelf had moeten denken. Jezelf totaal verliezen in een ander is niet goed, daarmee doe je jezelf echt tekort. In ons geval is gelukkig alles goed gekomen.
Zeker van elkaar
Met zijn ex heb ik een redelijke verstandhouding, ze is blij dat ik goed voor haar kinderen ben. Sinds een aantal jaren is ze gelukkig met iemand anders en sinds een aantal maanden is ze zelfs getrouwd. Twijfelen aan elkaars trouw doen we nooit. We zijn zeker van elkaar en van onze liefde. Wij zullen elkaar nooit verliezen, we vinden elkaar altijd weer terug.”
Uit privacy-overwegingen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd.
Geraakt door dit verhaal? Word abonnee van Mijn Geheim en ontvang nog meer échte verhalen in je brievenbus!
LEES OOK

Uit andere media