Persoonlijke verhalen

Vriendin 46: Carla’s man liet haar achter met zeven kinderen

Al na hun derde kind voelde Carla (46) dat haar huwelijk met Maarten (48) misschien niet ideaal was. Toch bleef ze erin geloven. Tot na de komst van de tweeling, kind zes en zeven, de bom barstte: “Hij vond zijn gezin niet meer leuk, zei hij letterlijk.”

Carla: “We waren jeugdliefdes. Maarten zat twee klassen hoger en ik vond hem hartstikke knap. Vriendinnen probeerden me ervanaf te praten, ze vonden hem arrogant. Toen hij interesse in mij toonde, kon ik mijn geluk niet op. Hij bleek niet alleen knap, maar ook heel leuk. We kregen een relatie, gingen snel samenwonen, en wilden allebei ook niet te lang wachten met trouwen en een gezin stichten. Een jaar na onze bruiloft, ik was pas 23, werd onze oudste geboren, Daan (nu 22). De bevalling was een drama: ik had ruim 26 uur weeën en veel pijn. Maar Daan maakte alles goed. We genoten zo van hem, dat we al snel besloten voor een tweede te gaan. Die bevalling was zo veel mooier dan de eerste, dat gaf me het vertrouwen in mijn lijf terug. We kregen weer een zoon, Frank (nu 19). We waren zielsgelukkig, toch voelde ons gezin nog niet compleet. Moeder zijn van twee jongens was prachtig, maar een dochter erbij zou helemaal super zijn.”

Rare, kwetsende opmerking
“Na twee miskramen werd Marieke geboren, zij is nu 17. Met drie kinderen was ons gezin compleet. Ik ging aan de pil, maar kreeg last van bijwerkingen. Daarom stelde ik Maarten voor dat hij zich zou laten steriliseren. Daar was hij heel stellig in: dat zou hij niet doen. ‘Misschien kom ik ooit nog wel een andere vrouw tegen’, zei hij. Wat een rare, kwetsende opmerking! Hij deed het af als een grapje, maar ik vond het respectloos. We hebben er flink wat keren ruzie om gehad, zeker als hij het weer eens riep in het bijzijn van anderen, die daar dan natuurlijk ook vreemd van opkeken. Ik stopte toch met de pil en we gebruikten condooms, maar daarmee waren we niet altijd even secuur. Zo raakte ik zwanger van ons vierde kind. Hoewel dat totaal niet gepland was, was ik toch heel blij. Maarten aanvankelijk ook, maar tijdens die zwangerschap trok hij zich steeds meer terug. Hij werkte veel en was druk met golfen. Op een dag zag ik op zijn telefoon sms’jes van een andere vrouw. Ik was woest. Toen ik hem ermee confronteerde, ontkende hij alles. Hij had echt geen ander, drukte hij me op het hart. Ik moest er niets achter zoeken. In de berichtjes stond weliswaar niets wat op een affaire wees, maar ze gaven me wel een naar onderbuikgevoel. Toch nam ik zijn verklaring voor waar aan. Hij had toch gezegd dat hij van ons hield? Het vooruitzicht op ons nieuwe kindje hield me overeind en verder stak ik mijn kop in het zand.”

Heb jij ook te lang je onderbuikgevoel genegeerd? Of wil je op dit verhaal reageren? Dat kan op ons forum

Foto: Dreamstime

Reageer op dit artikel

felice.schulze

Ik vind verhalen over one night stands en meer van dat soort soep, getuigen van gebrek aan eigen kwaliteit en behoorlijk smakeloos. Het is bepaald geen houding om trots op te zijn. En het komt bijzonder stom over! Felice.

Beantwoorden
Lautje2702

Ik heb dit hele verhaal gelezen.
En het is missch naïef geweest, maar ik vind ook dat je trots mag zijn op jezelf. Je weet het wel te redden met 7 kinderen. Persoonlijk vind ik het wat veel maar dat is ieder voor zich.
Als mijn man had gezegd over sterilisatie;misschien kom ik nog wel een andere vrouw tegen had ik hem direct eruit gegooit.
Ik wens Carla veel sterkte.

Beantwoorden

Instagram