Makelaar Mandy: ‘Als ik mijn ogen sluit, is het eerst zijn mond’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Woensdag 29 april

De hele dag heb ik het gevoel dat ik te strak in mijn vel zit.
Het voelt net alsof alles rondom mij een halve centimeter te dicht onder mijn huid komt. Eva’s stem. De mail van de bank. Dat lijstje met dingen die nog moeten voor het nieuwe pand. Robbert die gisteravond met zijn droge kop zei dat een kwal ook kan glanzen. De BN’er. Zijn handen. Zijn mond. Zijn stem als hij iets zegt wat lief klinkt.

Ongeduldig

Ik werk, ik bel, ik stuur iets door naar mezelf, ik zet koffie, ik doe alsof ik normaal functioneer. Maar de hele dag lang voel ik mijn eigen lijf als een ongeduldig dier dat ergens tegen een hek staat te rammen.

Aan het eind van de middag kom ik thuis en schop ik mijn schoenen uit in de gang alsof zij ook ergens schuld aan hebben.
Op de galerij is het stil. Rens is blijkbaar nog niet thuis. Bij Tijn en Erwin ook geen geluid. Alleen mijn eigen appartement, mijn tas op de vloer en de plantjes op het balkon die water willen.
Ik geef ze water. De basilicum kan ook niets doen aan mijn humeur.
Daarna ga ik douchen.
Warm water over mijn schouders, mijn nek, mijn borsten, mijn buik. Ik sta eronder met mijn handen tegen de tegels en voel hoe moe ik eigenlijk ben van alles en iedereen die iets van me wil. Cijfers. Zekerheden. Tempo. Zorgvuldigheid. Hulp. Gevoel. Verlangen. Alsof ik aan alle kanten netjes moet uitleggen dat ik een volwassen vrouw ben die best een pand kan huren zonder daarbij emotioneel te imploderen.

Niemand

Ik draai de kraan uit, stap uit de douche en trek alleen een grote handdoek om me heen. In de slaapkamer gooi ik die op bed en blijf even in mijn ondergoed voor de kast staan en voel heel duidelijk dat ik niemand wil spreken.
Geen Eva.
Geen bankmens.
Geen lieve vader met ansichtkaart.
Geen BN’er met zijn glanzende hulp.
Geen Robbert met zijn irritant rake opmerkingen.
Ik wil alleen nog maar iets kwijt.

Drift

Dat begint al als ik op bed ga zitten. Er is die drift die nergens anders heen kan. Mijn ademhaling hoog, mijn hoofd nog vol, mijn lichaam al veel verder. Ik denk eerst aan niets, wat natuurlijk meteen mislukt. Er flitst van alles langs. Robberts zin over die kwal. De BN’er die me aankijkt alsof ik tegelijk een sexy vrouw en een project ben. Tijns hand op die plantjes vrijdag.
Ik vloek zacht tegen niemand.
Als ik mijn ogen sluit, is het eerst zijn mond. De BN’er. Natuurlijk. Dat donkere, zekere van hem. Hoe hij me vastpakt alsof hij al weet waar ik zwak word. Maar bijna tegelijk komt er iets anders tussendoor. Niet eens een gezicht. Meer een gevoel. Dat zaterdagse, dierlijke van willen en niet nadenken. Dat vuile, heerlijke randje van zijn macht, zijn penis, zijn geld. De keer dat hij in panty voor me stond. Of dat hij me likte tot ik het plafond zag bewegen.

Ik voel

Mijn rug trekt hol.
Ik laat mijn hoofd naar achteren vallen en voel hoe de hele dag eindelijk ergens naartoe beweegt alsof ik mezelf van binnenuit probeer open te breken tot al dat scherpe eruit kan. Mijn ademhaling schokt. Ik bijt op mijn lip. Mijn benen trekken vanzelf hoger op het bed. Mijn vingers doen het werk. Ik fantaseer. Ik vergeet. Ik voel.
En terwijl ik mezelf steeds verder die duizelige, warme leegte in werk, voel ik hoe boosheid en lust eigenlijk helemaal niet zo ver uit elkaar liggen. Het zijn allebei manieren waarop je lichaam zegt: nu even ik.

Stil

Even denk ik aan de BN’er die zou glimlachen als hij wist dat hij hier ergens tussendoor spookt. Meteen daarna word ik daar weer kwaad van, wat het alleen maar erger maakt. Het trekt, het bonst, het bouwt op en op en op, tot ik eindelijk niet meer hoef te denken maar alleen nog maar voel hoe alles samenklapt in een paar korte, harde seconden die me tegelijk leger en helderder achterlaten dan ik de hele dag ben geweest.
Daarna lig ik stil.
Mijn haar half in mijn gezicht. Mijn onderbroek ergens bij mijn knie. Het dekbed nog netjes opengeslagen alsof ik hier een boek zou gaan lezen en niet mezelf uit elkaar zou trekken om eindelijk een keer even rust te krijgen.
Ik trek het laken over mijn buik en staar naar het plafond.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Robbert trekt een gezicht. ‘Die man is echt een kwal”

Makelaar Mandy: ‘Drie euro. Op Koningsdag. Soms is Nederland toch een wonderland’

Makelaar Mandy weekoverzicht: een verrassend gebaar en groeiende spanning

Makelaar Mandy: ‘Dan kijkt Tijn op. ‘Ik heb het hem verteld,’ zegt hij zacht’

Makelaar Mandy: ‘Voor ik mezelf kan tegenhouden, pak ik mijn telefoon en bel hem’