Persoonlijke verhalen

Motorvrouwen Harley Dutchies zijn een hit op Instagram

Sharon en Manon (beiden 34) besteden elke vrije minuut aan hun Harley Davidson. “Na een ritje op de motor is mijn hoofd helemaal leeg.”

Manon: “Ik hoor het vaak: ‘Rijd jij op een Harley? Nou! Wat stoer!’ Op de een of andere manier verwachten mensen dat niet van mij. Drie jaar geleden ben ik ermee begonnen. Via via wist ik dat Sharon op een Harley Davidson reed. Ze werkte bij dezelfde kliniek voor mensen met gedragsproblemen als ik. We waren geen directe collega’s, maar toen ik hoorde dat zij van motoren hield, knoopte ik een gesprek aan met haar. Het klikte direct.”

Verantwoordelijkheidsgevoel

Sharon: “Ik heb altijd een passie gehad voor gemotoriseerde voertuigen. Eerst reed ik op een brommertje en toen ik achttien werd, wilde ik zo snel mogelijk mijn motorrijbewijs halen. Mijn ouders vonden dat niet zo’n goed idee. ‘Haal eerst je autorijbewijs maar’, zeiden ze. Waarschijnlijk hoopten ze dat als ik eenmaal auto mocht rijden, ik het hele motor-idee wel zou laten varen. Niet dus.

Zodra ik mijn autorijbewijs had, begon ik aan mijn motorrijlessen en kocht ik een supersnelle Kawasaki ZX-6R. Idolaat was ik ervan. Nu mijn man Fabio en ik twee kinderen hebben, Julian van ­negen en Flore van vier weken, snap ik de bezorgdheid van mijn ­ouders wel. Toen niet. Ik was jong en op de weg kon het me allemaal niet snel genoeg gaan. De Kawasaki heb ik overigens op mijn 23ste verkocht omdat ik wilde reizen. Ik ben een tijdje naar het Caribisch gebied, Midden-Amerika en Florida geweest.

Kort nadat ik terug was in Nederland werd ik moeder. Ik was nog altijd dol op motoren, dus kocht ik een stevige Harley. Ik wilde niet meer zo’n snelle racemotor, maar eentje waarmee ik kon toeren. Onbewust voel je toch een verantwoordelijkheid richting je kind. Je realiseert je hoe kwetsbaar je eigenlijk bent op een voertuig met twee wielen. Een oom van mij is verongelukt met zijn motor en dat maakte indruk.”

Timing

Manon: “Ik wilde al heel lang motorrijden, maar de timing was nooit goed. Motorrijden kost best veel geld en we hadden net samen een zoontje gekregen, Joah (nu 5). Daar komt bij dat ik op mijn zeventiende een behoorlijk zwaar brommerongeluk heb gehad. Ik ben aangereden door een dronken automobilist. Daarbij brak ik mijn rug op vijf plaatsen. Het revalideren heeft me zeker twee jaar gekost. Gelukkig is het fysiek helemaal goedgekomen, maar de schrik zat er vanaf die tijd natuurlijk wel in. Bovendien word je toch wat voorzichtiger als je zoiets hebt meegemaakt. Uiteindelijk zijn mijn man Joshua en ik samen op motorrijles gegaan. Toen ik eenmaal op een motor zat, was ik als een kind zo blij. Helm op, haren los. Ik vergat alles, voelde totaal geen angst. Het was heerlijk.”

‘Op de motor zet je even je verstand op nul en geniet je van alles om je heen’

Lees het hele verhaal van Manon en Sharon in Vriendin 33. Je vindt de Harley Dutchies op Instagram.

Tekst: Jolanda Hofland. Foto’s: Marjolein Volmer. Visagie: Lisette Verhoofstad.

Reageer op dit artikel