janine-stiekem-stoppen-met-pil

Janine: ‘Stiekem stoppen met de pil was mijn enige kans op een kind’

Janine (38) is al meer dan twintig jaar samen met Frank (38). Ze passen perfect bij elkaar, maar konden het over één ding niet eens worden: het wel of niet krijgen van kinderen. Toch is Janine nu moeder. “Ik besloot erover te liegen.”

Janine: “Er gaat bijna geen dag voorbij waarop ik niet terugdenk aan wat ik gedaan heb en me niet even schuldig voel over alle leugens die ik het laatste jaar verteld heb en het toneelstuk dat ik maandenlang opvoerde. Toch houd ik mijn mond tegen mijn man Frank. Als hij de waarheid wist, zou hij laaiend worden en misschien alsnog bij me weg gaan. Terecht, het is absoluut niet netjes en ik ben er niet trots op. Ik hoop alleen dat met de tijd mijn schuldgevoel zal afnemen. En dat er een dag komt waarop ik het aandurf Frank tóch alles op te biechten.”

Liefdesverdriet

“Frank en ik kregen op ons zestiende verkering en zijn sindsdien altijd samen geweest. Op een jaar na: net na zijn afstuderen wilde Frank de wereld verkennen, het liefst ongebonden. Hij verbrak onze relatie om na een jaar India, Cambodja, Thailand en Afrika bij mij terug te komen. Hij had me vreselijk gemist en wist nu zeker dat ik de vrouw voor hem was. Ook ik had me ellendig zonder hem gevoeld. De eerste weken was ik zelfs letterlijk ziek geweest van liefdesverdriet en ik wilde niets liever dan onze relatie nieuw leven inblazen. Frank was mijn maatje, mijn alles. Ik keek erg naar hem op en was stapelgek op hem. Niet lang na onze hereniging zijn we getrouwd. Frank ging werken als onafhankelijk hypotheekadviseur, ik begon mijn eigen pedicurepraktijk. Zeker de eerste jaren waren we druk met ons werk. We verdienden leuk, konden daar uitstapjes van maken en gingen graag op reis. Frank koos ieder jaar weer een nieuwe verre bestemming uit. We hebben inmiddels een hele rij fotoalbums in de kast staan en hebben prachtige vakantieherinneringen. Ons leven was prima en ons huwelijk harmonieus, maar over één ding werden we het maar niet eens: kinderen. Ik wilde ze dolgraag. Mijn eierstokken rammelden, ik verlangde naar een baby. Maar Frank had dat verlangen totaal niet.

Ook al wilde Frank geen kinderen, hij had zich ook nooit willen laten steriliseren. Dat heb ik altijd raar gevonden en het gaf me hoop: hij was vast niet zo anti als hij zich voordeed. Anders zorg je toch dat je nul risico loopt? Zelf peinsde ik er niet over me te laten steriliseren en dat begreep Frank ook wel. Iedere avond stopte ik de pil netjes in mijn mond waar Frank bij stond, maar in plaats van doorslikken, spuugde ik ’m bij het tandenpoetsen weer uit. Of ik spoelde de pil door de wasbak als hij even niet keek, maar liet het stripje met de uitgedrukte pillen goed in het oog slingeren. Heel stiekem van me, maar ik praatte het voor mezelf goed: alles voor een baby! Ook begon ik al met het slikken van foliumzuur. Ik had gelezen dat je dat al drie maanden voor de zwangerschap moet doen.

Ik wilde nu ook vaker vrijen, maar ik wilde geen slapende honden wakker maken, dus wachtte ik geduldig tot Frank me verleidde. Wel rekende ik ongeveer uit wanneer mijn eisprong was en ‘toevallig’ droeg ik dan net een sexy lingeriesetje. Succes verzekerd.”

Lees ook: Zwanger door de dokter: ‘Bram heeft gewoon ooit in een vriezer gelegen’

Door het dolle

“Al met al heeft het zeven maanden geduurd voordat ik zwanger raakte. Ik merkte het meteen: ik was doodmoe, had pijnlijke borsten en mijn menstruatie bleef twee weken later ook uit. Een zwangerschapstest hoefde ik niet te doen, ik wist genoeg. Ik had inmiddels zo veel gelezen over zwanger zijn, dat ik de signalen direct herkende. Toch deed ik net alsof er niets met me aan de hand was. Ik riep heel hard hoeveel zin ik had in chocola omdat ik ongesteld was, en liep opzichtig met pakken maandverband in mijn boodschappenkar. Ondertussen was ik door het dolle van geluk. Ik wilde het wel uit gillen dat ik zwanger was, maar het hoorde bij mijn vooraf bedachte plan dat vooral niet te doen. Ik vertelde zelfs niets aan mijn vriendinnen die in het complot zaten. Om het toneelstuk compleet te maken, dronk ik zelfs zogenaamd wijn. Frank en ik drinken elke avond bij het eten een glaasje: hij een biertje, ik rode wijn. We zijn geen grote drinkers, zeker niet doordeweeks, maar vinden één of twee glazen bij de maaltijd erg gezellig. Als ik daarmee ineens zou stoppen, zou dat opvallen. Dus schonk ik wel een wijntje in, maar nam ik heel kleine slokjes of een grote slok die ik later uitspuugde. En als de fl es al open was, gooide ik de wijn weg en vulde ik ’m met druivensap. In de derde maand werd mijn buik al zichtbaar groter, net als mijn borsten. Ik was nog steeds doodmoe en Frank maakte zich zorgen. Hij had al een paar keer geopperd dat ik een afspraak moest maken met onze huisarts. Misschien had ik wel pfeiffer?

Toen ik hem vertelde dat ik die week niet ongesteld was geworden, stond hij erop om sámen naar de huisarts te gaan. Dat was voor mij een onverwachts cadeautje, want op deze manier hoefde ik zelf niks te zeggen en kon Frank zijn vragen op de huisarts afvuren. De huisarts hoefde niet lang na te denken nadat ik mijn ‘klachten’ had verteld; moe, lusteloos, weinig eetlust en deze week niet ongesteld. Hij liet me een zwangerschapstest doen, die uiteraard aangaf wat ik al drie maanden wist: ‘we’ waren zwanger. Frank verschoot van kleur. Hij was verbijsterd. Hoe kon dit? Ook ik veinsde ongeloof. Zwanger? Ik slikte toch de pil? De huisarts zei meteen dat geen enkele pil 100% betrouwbaar was. Om vast te stellen hoe lang ik in verwachting was, stuurde hij ons een paar deuren verder in het gezondheidscentrum, waar een verloskundigenpraktijk gevestigd was. Frank liep als een zombie achter me aan en ik probeerde me net zo geschrokken te gedragen. Na een half uurtje konden we terecht voor een echo. En toen raakte Frank helemaal in shock: ik was al elf weken zwanger!”

Niet trots op

“Abortus is nooit aan de orde geweest, daar is Frank nooit over begonnen. Misschien doordat we tijdens de echo heel duidelijk een hartje hoorden en de contouren zagen van een baby met een hoofdje, handjes en voetjes. Ik riep om de paar seconden verrukt: ‘Ah kijk nou, wat schattig.’ Ik was blij dat ik eindelijk mijn gevoelens kon uiten. Frank heeft alleen maar zitten zuchten en geroepen dat hij dit zó niet wilde. Maar hij nam wel zijn verantwoordelijkheid: hij zei dat hij baalde dat ik zwanger was, maar dat hij ervoor zou zorgen dat het ons kind aan niets zou ontbreken. Fijn om te horen, maar het gaf me niet dat geluksgevoel waarop ik had gehoopt. Ik zag aan Frank dat hij doodongelukkig was. Hij werd steeds stiller en hij is zelfs twee keer een paar dagen naar zijn moeder gegaan. Om de dingen op een rijtje te zetten. Gelukkig kwam hij iedere keer terug. Hij zette de sauna op Marktplaats en schilderde de muren roze toen we wisten dat we een dochter zouden krijgen. In zijn buurt probeerde ik niet al te blij te zijn, want ik wilde me niet verdacht maken en ik zag aan zijn gezicht hoeveel pijn mijn blijdschap hem deed. Eén keer vroeg hij of ik hem er misschien had ingeluisd. Toen reageerde ik boos: ‘Wat denk je zelf? Ik heb wijn gedronken, broodjes fi let americain en tartaar gegeten! Denk je dat ik dat zou doen als ik bewust zwanger was geworden?’ Nee, dat zag hij ook wel in. Ik leefde immers als een monnik, nu ik wist dat ik zwanger was. Saar is nu acht weken oud. Ik ben niet trots op mezelf en mijn leugens. De man van wie ik zo veel hou heb ik opzettelijk bedrogen. Ik voel me er echt schuldig over. Aan de andere kant, als ik Frank ’s morgens blij hoor zingen als hij met Saar onder de douche staat of zie hoe lief ze in zijn armen ligt als hij haar de fl es geeft, wordt mijn geweten weer gesust. En als ik zelf in de wieg kijk, denk ik ook: het was het allemaal waard. Zonder die leugens was ik nu geen moeder geweest van dit fantastisch mooie meisje.”

Lees ook: Lobke: ‘Na mijn scheiding ontdekte ik dat ik zwanger was’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Snap jij de keuze van Janine?

  • mira_heezen@hotmail.com
    mira_heezen@hotmail.com
    Ik wil ook dolgraag een tweede maar mijn man vindt eentje genoeg. Stiekem stoppen met de pil gaat mij wel een stap te ver, misschien omdat ik al een geweldig zoontje heb
    Beantwoorden
  • sandrasoekias@gmail.com
    sandrasoekias@gmail.com
    je de ander er niet moet inluizen. Als ik haar was dan zou ik het nooit vertellen aan mijn man. Je schiet er niks mee op en de kans dat hij je verlaat zit er in. Dus moet je leren leven met je schuldgevoel. Ik vind het een achterbakse manier om je zin door te drijven. Kinderen krijgen is een ingrijpend iets, daar moet je allebei achter staan. Het is niet de keuze tussen twee bankstellen, het gaat om nieuw leven. Maar dit soort vrouwen weet het altijd goed te praten voor henzelf. Zolang zij maar gelukkig is, wat kan het dan schelen wat je man wil ?
    Beantwoorden
  • trust
    trust
    :( ik vind het enorm egoïstisch en je relatie zit in mijn ogen niet goed, dit zou ik nooit maar dan ook nooit doen. Als je ooit uit elkaar mocht gaan wie is er dan de dupe?? juist het kind nee ik vind het naar je man toe echt niet kunnen dat doe je gewoon niet!
    Beantwoorden
  • fb_100002913850970_
    Ik vind dat je in een relatie eerlijk moet zijn. Daarnaast is dit wel een mega leugen! Een kind... Ik vind dit echt niet kunnen! Of je kiest er samen voor, of je kiest zelf voor kinderen met de gevolgen die daarbij horen. Een man zo voor de gek houden en bedriegen vind ik echt te ver gaan.
    Beantwoorden
  • Lautje2702
    Lautje2702
    Ik snap het heel goed. Als je al zolang samen bent en zo'n goed huwelijk hebt en gezien haar leeftijd... stiekem is idd niet netjes maar als hij echt niet gad gewild had hij daar alkes aan kunnen doen en dat heeft hij ook niet gedaan. En ook de pil is niet 100% betrouwbaar dus je kan zo ook zwanger worden. Ik zou zeggen Gefeliciteerd Janine!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Sanne
    Je in eerste plaats kiest voor je man, voor je relatie. Wil hij een kind, dan is dat mooi (als je dat zelf heel graag wilt), wil hij het niet, ben je dan ineens ongelukkig? Hou je dan wel genoeg van hem? Gaat het je dan om hem of om het krijgen van een kind? Nee, sorry ik snap het niet. Geluk zit niet alleen in het krijgen van kinderen. Maar ieder z'n eigen keuze natuurlijk.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Ida
    Dat recht heb je niet, om jouw kinderwens een ander op te leggen. Hier is het altijd andersom geweest, ik wil niet en hij wel. Moet er niet aan denken er zo ingeluisd te worden.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Mel
    Netjes is het niet maar ongewenst kindloos zijn is een serieuze geestelijke strop... je kan nog zoveel van iemand houden maar als er geen gehoor aan jouw diepste verlangen gegeven wordt kost dit uiteindelijk je relatie. Ik zou het hem wel vertellen daar heeft hij recht op
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Es
    Mannen doen ook niet alles eerlijk. Zou het hem alleen niet vertellen, zijn vertrouwen in jou is weg
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Diana
    Een vrouw met een kinderwens een kind ontzeggen vind ik monsterlijk. Hoeveel houdt hij dan van je, vraag ik me af. Deze relatie was sowieso stuk gelopen hierop, en voor jou waarschijnlijk te laat voor een baby met een ander. Maar je hebt een oplossing gevonden en het heeft gelukkig allemaal goed uitgepakt. Na al die moeite om het geheim te houden zou ik het nu niet meer opbiechten, daar zal niemand blij van worden. En af en toe wat schuldgevoel, zie dat maar als je 'straf' voor deze actie.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Melissa
    Ze zeggen allemaal wel dat het egoistisch is van haar, maar andersom is het van hem toch ook wel heel egoistisch om van haar te vragen kindloos te zijn terwijl ze het zo graag wou...
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Niels
      Sorry maar dit is echt ongeloofelijk. Het is helemaal niet egoistisch van hem om geen kinderen te willen. Hij heeft dit zeer duidelijk aangegeven. Als zij zo graag een kind wilt moet ze maar een andere man zoeken die het wel wil. Hem verplichten is echt schandalig. Zoals ze in het artikel aan haalt haar man is doodongelukkig boor de rest van zen leven wel is waar. Niet te vergeten als ze ooit uit elkaar gaan gaat hij ook nog moeten betalen voor het kind dat hij nooit wou. Met de uitleg komen "Maar kijk hoe leuk ze samen onder de douche staan" neemt niks weg, het toont gwn dat de man er het beste van probeert te maken.
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Astrid
    Ik zou daar niet mee kunnen leven. Ik had al 2 jongens, wilde graag een 3de kind, mijn man niet. Zijn broer zei, "dan vergeet je de pil toch"! Later wilde mijn man ook een 3de. Maar had hij voet bij stuk gehouden, was er nóóit een 3de kind, een zoon,gekomen. Ik kan mijn man nog steeds recht in de ogen kijken.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Sonny
    Ik heb ook hetzelfde gedaan. Ik zie dat een echte goede reden. Ik kreeg mijn jongste kind omdat ik ook stiekem met de pil gestopt ben. Mijn ex-man wou toen geen kindje hebben. Voordat wij ging scheiden wist hij wel dat ik zwanger was. In het begin wou hij het kindje niet. Maar ik zei ik ga geen abortus doen. Onze relatie was niet perfect toen. Maar dat zie ik geen reden om kind te krijgen. Ik wou toen nog een tweede kind hebben. Daarom kwam ik in die manier. Nadat hij de echo gezien hebt, veranderd alles. Maar ja, echtscheiding was al ingediend. Na de geboorte veranderd hij nog veel meer. Nu is hij gek op onze dochtertje. Ik heb helemaal geen spijt van met wat ik deed. Als ik dat niet deed hebben wij geen meisje. De herinering van onze huwelijk blijft altijd omdat wij samen een kind hebben.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Es
    En nooit opbiechten! Dan zadel je hem met heel veel tegenstrijdige gevoelens op.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Annemarie
    Tja moeilijke zaak de een zijn vrijheid is de ander zijn vrijheid beperken is er dan sprake van vrijheid?? En dat begint al bij ee 'n man die geen kinderen wil.. Vervolgens alles bij de vrouw legt iedere maand hormonen slikken en er zelf niets aan doen. Zijn vrijheid maar hoe staat het met haar vrijheid?? Niet dat ik het goed wil praten maar kan het me wel voorstellen.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Bert
    Op zich wel alleen zou ik nog liever meer gepraat hebben.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Antikind
    Achterlijk, egoïstisch wijf om iemand zijn leven zo te vergooien!!!!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Christel
    het verschrikkelijk pijnlijk is om een onvervulde kinderwens te hebben terwijl iedereen om je heen kinderen krijgt. Ik heb de relatie met mijn ex moeten verbreken, omdat ik het niet trok dat hij mij de liefde van zijn leven noemde, maar geen kinderen meer wilde terwijl ik daar duidelijk aan onderdoor ging (hij had er 2 uit een vorige relatie, waar ik ook met veel liefde voor zorgde als ze bij ons waren). Ik weet 100% zeker dat als hij er geen knoop in had gehad ik hetzelfde als Janine had gedaan. Misschien egoïstisch, maar dat is het van die kerels ook. Maar nu nog opbiechten niet doen, hoor, maakt het alleen maar kapot.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Wikkeltje
    Ik zou het zelf nooit doen maar kan me wel voorstellen als je het zo graag wilt en al 20 jaar samen dat je ook bijna niet snapt dat hij nog bij je blijft terwijl jij echt een kinderwens hebt en daardoor hoop houdt. Is ook van hem wel egoïstisch om bij jou te blijven terwijl hij weet hoe graag jij kinderen wilt. Maar ook al had jij graag kinderen gewild en hij niet is dat dan ook niet dat misschien beter was geweest om iemand te vinden die dat wel met jou wilt? Wie weet. In iedergeval maakt een mens soms keuzes op het moment dat ze iets zo graag willen en of dat nou verstandig is is het gevoel soms sterker.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Verona
    Vreselijk egoïstisch. Als je een kind krijgen zo belangrijk vind en je partner wil dat niet dan moet je op zoek naar iemand die dat wel wilt. Ik zeg niet dat dat makkelijk is, maar dat zij in mijn ogen de enige keuzes die je hebt. Op deze manier laat je zien dat je absoluut geen respect hebt voor je partner. Diverse mensen hebben het over een "geestelijke strop" maar hoe zit dat dan met hem? Wat een nare vrouwen zijn er toch op de wereld! Ik ben blij dat ik geen man ben...
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Lin
    Je het je kind ook niet kan aandoen dat deze zo geboren moet worden. En vertrouwen is in een relatie de basis. Als je echt niet kunt leven zonder kinderen, ga er dan voor met een partner die er 100% voor gaat!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    ...
    Ze heeft een relatie met de man waarmee ze al gaat sinds ze 16 is en dus duidelijk ziels veel van houd en het sloopt haar hij geen kinderen wilt om haar relatie stand te houden en niet kinderloos te eindigen heeft ze dit gedaan niet netjes maar wel begrijpelijk
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Conny
    Het kan zomaar zijn dat hij later alsnog graag een kind wil, maar dat zijn vrouw dan inmiddels te oud is. Ik ken zelfs een geval waarin de man met een jongere vrouw alsnog een kind krijgt, terwijl zijn ex voor hem kinderloos is gebleven. Hoe zuur is dat! Kinderloos willen blijven is nèt zo'n egoïstische keuze als wel kinderen willen.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Vera
    Ik kan met je meevoelen maar jammer dat het zo moest gaan, je hebt nu het kind van jullie samen, wat je gelukkig maakt, maar de keerzijde ervan is dat je geweten zich schuldig voelt over je gedane actie en deze niet meer omkeerbaar kan maken, je moet ermee leren leven als je het voor jezelf wilt houden, je kunt hem vertellen om je geweten te verlichten maar dan in de wetenschap dat hij je zou verlaten om deze daad, de schendbaarheid van vertrouwen, de keuze is aan jouw.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Eva
    Ja en nee. Ze zijn al jarenlang samen, bij de een is er een kinderwens en de ander weet het niet en geeft aan dat hij er niet klaar voor is.Ik zal in haar geval er goed over praten en als hij het echt niet weet dan voor haarzelf te kiezen en zonder een relatie te hebben een kind krijgen door bijvoorbeeld een spermabank. Ik vind ( ook al snap ik dat zij een kinderwens heeft ) het super egoïstisch wat zij heeft gedaan, want hem wordt iets opgedrongen, waaerdoor hij niet gelukkig is en het is ook niet zomaar iets het is een levend wezen met een hele verantwoording. Wat als ze alsnog uit elkaar gaan, wie is er dan de dupe? Juist het kind.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Sascha
    Je dwingt hem tot een levenslange verplichting die hij zelf niet wil. Zoals sandra al zei dit is een achterbakse manier om iemand erin te luizen. Echt een vuile naaisteeek. Ik hoop dat hij erachter komt.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Jen
    Hij geen keuze hierin heeft gehad. Ze had 2 scenario's kunnen voorstellen aan hem: * Of samen toch een kind en door met de relatie. * Of alleen een kind en einde relatie.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Kelsey
    Je zoiets niet doet, dan hou je niet van hem!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Eerlijkheid
    Als je een relatie hebt moet je eerlijk zijn. Ik hoop dat deze man erachter komt en bij dr weg loopt. Wat een walgelijke vrouw.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Jacky
    Kinderen krijgen de diepst gewortelde wens van (bijna) iedere vrouw Is! Een oerdrang.
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen