Persoonlijke verhalen

Fleur: ‘Ik verloor niet alleen mijn vriend, maar ook mijn stiefkind’

Na haar scheiding denkt Fleur (40) het geluk te hebben gevonden bij Julian (45). Maar ook deze relatie loopt stuk. Met als gevolg dat ze haar stiefkind Emma niet meer ziet. “Dat doet zo veel pijn, ik heb haar echt in mijn hart gesloten.”

Fleur: “Ik kwam uit een moeizaam huwelijk. Mijn man was alcoholist en na de geboorte van onze jongste ging hij alleen maar meer drinken. Onze relatie was niet meer te redden. Ik kon niet anders dan voor mezelf en mijn dochters Sarah en Suus kiezen.

Al tijdens mijn huwelijk kwam ik Julian tegen. We werkten voor hetzelfde bedrijf en ik vond hem meteen leuk. Andersom gold hetzelfde, maar we stopten onze gevoelens allebei weg. We waren getrouwd; vreemdgaan was geen optie. Er is dus nooit iets tussen ons gebeurd en het contact verwaterde. Toen ik hem na mijn scheiding weer tegen het lijf liep en hij vertelde dat zijn huwelijk ook voorbij was, besloten we een keer af te spreken. We gingen met onze kinderen naar het bos, voor een wandeling en een pannekoek. Dat er die dag een vonk oversloeg, is zwak uitgedrukt. De bliksem sloeg in! Julians dochter Emma had op de terugweg in de auto zelfs tegen hem gezegd: ‘Je bent verliefd, hè papa?’

We kregen een latrelatie, maar na ruim een jaar brak de reisafstand ons op. Omdat ik geen contact meer had met mijn ex en Julian en zijn ex-vrouw in hetzelfde dorp woonden, leek het logisch dat ik met mijn meiden bij Julian zou intrekken. Maar daarmee begon de ellende…”

Ineens heel anders

“Mijn ouders hielpen ons verhuizen, Julian had geen tijd. Hij had later die dag afgesproken met vrienden en liet mij aan mijn lot over. In zijn huis was helemaal geen plek gemaakt voor ons. Zo hingen alle kledingkasten bomvol en kon ik onze kleren nergens kwijt. Het voelde absoluut niet alsof we welkom waren. Toen hij nog thuis was, reageerde Julian geïrriteerd en kortaf op vragen en deed hij hartstikke ongezellig. Ik schaamde me dood tegenover mijn ouders voor zijn gedrag. Toen hij ineens ineens ontzettend kwaad werd over iets onbenulligs, zei mijn moeder: ‘Ik vind dit een verdomd slecht plan, Fleur. Ik neem je weer mee naar huis.’ Maar ik praatte zijn acties recht. Het kwam vast door de verhuisstress, zei ik. Achteraf gezien had ik toen al beter moeten weten. Het was het eerste signaal van nog veel meer narigheid die me te  wachten stond. Julian was niet de man die ik dacht dat hij was, hij bleek een enorme narcist.

Karin: ‘Ik werd twee keer weduwe, maar voel me rijk met mijn bonusdochter

Pluspunt in de situatie waren de kinderen: die vonden het geweldig om bij elkaar te wonen. Als je niet beter wist, zou je denken dat Emma, Sarah en Suus echte zusjes waren, zo hecht waren ze. Ook ik sloot Emma meteen in mijn hart. Ze is zo’n ongelofelijk lief meisje. Heel rustig en beleefd en een enorme knuffelkont. Ze voelde al snel als m’n eigen dochter. Omgekeerd werd ik haar veilige haven, degene bij wie ze haar hart kon uitstorten. Want niet alleen Julian, ook zijn ex – Emma’s moeder dus –  bleek haar zaken totaal niet op orde te hebben. Daarover vertelde Emma me alles.”

Furieus om niets

“In de negen jaren die volgden, raakte ik mezelf volledig kwijt. Ik verzon smoezen om Julians gedrag goed te praten en ik hield veel voor mezelf. Niemand wist wat er speelde binnen de vier muren van ons huis. Zelfs mijn beste vriendinnen niet. Julian gedroeg zich als een puber. Hij was een eigen bedrijf begonnen en dat ging heel slecht, maar hij presteerde het toch om vier keer per jaar op vakantie te gaan. Niet met mij, maar met zijn vrienden. Dat had hij nodig, zei hij. Dus ging ik met de drie meiden weg. Reizen die ik zelf betaalde.

Verder had hij een heel kort lontje, om niets kon hij ontploffen. In het begin bleef het bij schelden, later gebruikte hij fysiek geweld. De eerste keer takelde hij me vreselijk toe tijdens een weekendje weg. De aanleiding was, zoals altijd, iets onbenulligs. Hij stoorde zich aan het geluid dat de buren in het hotel maakten. Julian werd om de gekste dingen boos. Om de astmatische ademhaling van Sarah bijvoorbeeld. Ook trok hij het niet als ik de tafel afruimde als hij televisie keek. En te zacht praten maakte hem ook furieus. In het begin sloeg en schopte ik terug, maar mijn verzet verdween al snel. Ik had geen energie meer. Als iemand me had gezegd dat ik me ooit door een man zou laten slaan, had ik diegene voor gek verklaard. Toch gebeurde het. Natuurlijk heb ik overwogen weg te gaan, maar dat kon ik niet. Vanwege Emma. Ik kón haar niet verlaten, daarvoor hield ik te veel van haar.”

Dit verhaal komt uit Vriendin 6.

Lees ook:

Marijes man heeft losse handjes: ‘Huiselijk geweld sluipt erin’

Foto: iStock

Reageer op dit artikel

dorine koomen

hallo fleur
wat een herkenbaar verhaal.
ik heb 12 jaar met een narcist geleefd en nu gelukkig al sinds 2015 mn eigen leven weer terug.
als je t leuk vindt kan je me toevoegen op fb.
kunnen we ervaringen uitwisselingen.
gr dorine koomen uit koedijk

Beantwoorden