Simone: ‘Ze paste niet alleen op de kinderen, maar ook op mijn man’

Simone: ‘Ze paste niet alleen op de kinderen, maar ook op mijn man’

Een mooi huis, leuk werk, gezellige vrienden en twee dotjes van dochters: Simone (33) en Harm (34) hadden het goed voor elkaar. Tot Harm ineens wel erg veel interesse kreeg in Inge (19), hun oppas.

Simone: “We ontmoetten Inge op een ijskoude avond in oktober, nu bijna twee jaar geleden. Ze had gereageerd op ons oproepje voor een oppas. Het was echt een gezellig gesprek, het klikte meteen tussen ons. Inge vertelde dat ze een tussenjaar had, omdat ze na haar eindexamen nog niet goed wist wat ze wilde studeren. Ze had een paar maanden bij een supermarkt achter de kassa gezeten, maar dat vond ze saai. Ze werkte liever met kinderen, zei ze. Ze overwoog om het onderwijs in te gaan. Daar hebben we het nog een tijdje over gehad. Mijn ouders zitten ­allebei in het onderwijs en praten er altijd met veel plezier over. Zelf leek het me ook altijd wel leuk, maar ik koos uiteindelijk iets heel anders. Ik ben apothekersassistente bij de apotheek in het dorp verderop.”

Kennismaking

“Na een uurtje zeiden Harm en ik dat we graag wilden dat ze op onze dochtertjes kwam passen. Else was toen drie en Lotte een maand of vijftien. Het leek Inge ook superleuk, we maakten meteen een afspraak voor die vrijdag. Ze zou rond zes uur komen, dan kon ze kennismaken met de meisjes. Het sneeuwde flink die dag, vroeg voor de tijd van het jaar. Inge was daarom met de bus ­gekomen in plaats van met de fiets. Ze woonde in hetzelfde dorp als waar ik werk. ‘Ach Harm,’ zei ik, ‘breng jij Inge even naar huis. Het is maar een klein eindje en met die kou is het niet fijn om met de bus te gaan.’ Nooit gedacht dat ik daar zo’n spijt van zou krijgen.”

Lees ook: Angelique: ‘Als mijn man naar zijn werk is, komt zij stiekem langs’

Geen saaie ouders

“Voordat de kinderen kwamen, gingen Harm en ik vaak uit eten. We vonden het heerlijk om na het werk ergens op een terras een wijntje te drinken en dan iets te eten in een gezellig eetcafé. In het weekend kookte Harm graag uitgebreid. Soms voor ons tweeën, maar we ­nodigden ook vaak vrienden uit. Hij vond het heerlijk om ingewikkelde gerechten te maken. En ik moet zeggen: Harm is echt een goede kok. We wilden allebei heel graag kinderen, al twijfelde Harm soms weleens. ‘Siem,’ zei hij dan, ‘wat als we van die saaie ouders worden? Van die types die nooit meer sámen iets leuks doen?’ Dat was zijn doemscenario. We beloofden ­elkaar dat we minstens een keer per week samen op stap zouden gaan. En dat deden we: twee maanden na Elses komst gingen we naar een nieuw restaurant bij ons in het dorp.”

Nieuwe oppas

“Harms moeder wilde graag komen oppassen. Else was haar eerste kleinkind en ze was dol op haar. Het liefst kwam ze elke dag oppassen. Sinds Harms ­vader was overleden, liep ze een beetje met haar ziel onder de arm. Nu had ze weer een doel in haar leven. We konden altijd een ­beroep op haar doen, ook last minute. Dat vonden we superfijn. Helaas is mijn schoonmoeder twee jaar ­geleden getroffen door een beroerte. Ze kon niet meer zo veel en oppassen gaat natuurlijk helemaal niet meer. Vandaar dus die oproep voor een oppas…”

Lees ook: Patty’s vriend ging vreemd met meerdere vrouwen

Dol op Inge

“Else en Lotte waren meteen helemaal weg van Inge. Vooral Else was altijd opgetogen als Inge kwam, ze kroop dan dicht tegen haar aan en wilde haar alles laten zien. Ik vond dat alleen maar mooi om te zien. Want toen Harms moeder niet meer kon oppassen, ­realiseerde ik me hoe fijn het is om een betrouwbare oppas te hebben. Het was een soort gewoonte geworden dat Harm Inge naar huis bracht. Hij vond het niet verstandig om een jong meisje ’s nachts alleen naar huis te laten fietsen. En dat fietsen was ook goed voor zijn eigen gezondheid, lachte hij dan, met een hand wrijvend over zijn buik. Ik heb er nooit iets achter gezocht. Ook niet toen hij steeds wat langer wegbleef dan nodig was voor die drie kilometer. We hebben nog even staan kletsen, zei hij dan. Of hij had nog een drankje gedaan met haar ouders. Ik maakte me geen ­enkele zorgen.”

Verbijsterd en verdoofd

“Was ik te goed van vertrouwen? Ik weet het niet. Ik heb nooit in de gaten gehad dat er tussen hen iets broeide. Ik vond wel dat Harm steeds vaker vastgeklonken zat aan zijn telefoon, maar als ik daar iets van zei, antwoordde hij dat het nu even een drukke tijd op zijn werk was. Ik was dan ook ontzettend verbaasd, of eigenlijk verbijsterd toen ik Inges appje op Harms telefoon zag. Hij had zijn telefoon thuis laten liggen toen hij haar naar huis bracht. Omdat het zo’n warme avond was, had hij zijn jas uitgedaan. En waarschijnlijk was hij in de haast om Inge naar huis te brengen – nu weet ik: een nummertje te maken – zijn telefoon vergeten. Waarom weet ik niet, maar toen ik het toestel in zijn jas hoorde ­piepen, pakte ik hem. ‘Harm my man, dat was weer mmm’, las ik. Mijn hart stokte in mijn keel. Ik heb minutenlang met zijn telefoon in mijn hand in het grote niets staan staren. Ik was totaal verdoofd, leek wel versteend. Ik schrok toen ik tien minuten later de voordeur hoorde. Harm zag me staan met zijn telefoon en wist meteen hoe laat het was. Hij deed niet eens een poging om de waarheid te verhullen en zei alleen: ‘Ja, het klopt.’ De verliefdheid was er gewoon in geslopen volgens hem, hij kon er niets aan doen. Omdat we allebei een paar glazen wijn op hadden, stelde Harm voor om er ’s ochtends rustig verder over te praten.”

Rillen van het idee

“Natuurlijk kon ik die nacht niet slapen. Terwijl Harm naast me lag te snurken, vlogen mijn gedachten alle kanten op. Ik snapte er gewoon helemaal niets van. We hadden het nog steeds heel leuk met zijn vieren en de week ervoor hadden we nog enthousiast plannen zitten maken om in de kerstvakantie lekker naar de zon te gaan. Ik wist ook zeker dat het niet aan ons seksleven lag, dat was echt goed. Het vlamde nog altijd en was eigenlijk nooit saai. In bed konden we nog steeds van elkaar genieten. Het idee dat we ook weleens vreeën na een avondje uit, als hij dus terugkwam van Inge, deed me rillen. Ook werd ik wat onzeker: Inges lichaam was veel strakker dan dat van mij. Logisch natuurlijk, ze is een stuk jonger dan ik en heeft geen twee kinderen gebaard. Gelukkig kon ik die gedachte wel snel uit mijn hoofd zetten. Toen ik tegen zessen in slaap viel, had ik mijn besluit genomen: Harm moest het huis uit, voorlopig in elk geval. Ik kan niet tegen oneerlijkheid en leugens. Als hij het eerder en eerlijk tegen me had gezegd, hadden we er samen over kunnen praten. Nu voelde ik me ontzettend bedrogen en gekwetst.”

Lamgeslagen

“De volgende ochtend waren de kinderen heel lief en rustig, alsof ze aanvoelden dat er wat aan de hand was. Terwijl zij voor de tv zaten, gingen Harm en ik naar de keuken om te praten. Hij vertelde dat hij vanaf dag één kriebels in zijn buik had gehad van Inge. Het was onontkoombaar, zei hij. Hij bekende ook dat ze elkaar vaker zagen. Ook als ze niet kwam oppassen, spraken ze met elkaar af. Ik hoorde alles aan en kon niet reageren. Totaal overrompeld en lamgeslagen was ik. Hij zei niet eens dat het hem speet! Toen Harm voorstelde dat hij een tijdje naar het huis van zijn moeder zou gaan – dat stond sinds twee maanden leeg omdat ze was opgenomen in een zorgcentrum – kon ik alleen maar schaapachtig knikken. Tegen de meisjes hebben we gezegd dat papa twee weken voor zijn werk weg moest. Ze hebben geen besef van tijd, daar zijn ze nog veel te jong voor. Ze merkten wel dat ik heel verdrietig was. Die avond pakte Harm een koffer in, hij gaf de kinderen een dikke knuffel, mij een onhandige kus en vertrok. Toen hij weg was, heb ik mijn zus gebeld. Ze kwam direct en was zo mogelijk nog verbaasder dan ik. Ze bleef maar zeggen: ‘Hoe is het mogelijk, jullie waren altijd zo’n voorbeeld voor me.’ Hoe langer ik met mijn zus praatte, hoe bozer ik werd. Eindelijk kwamen ook de tranen, van verdriet, van woede, van alles door elkaar. Die nacht is mijn zus bij me gebleven. Ik was helemaal gesloopt toen ik weer tegen de ochtend in slaap viel. Later die week hebben Harm en ik een lange wandeling gemaakt. Op de hei vertelde hij dat hij er goed over nagedacht had en dat hij wilde scheiden. Hij zou voorlopig in het huis van zijn moeder blijven en de kinderen konden dan elk weekend bij hem komen. Op mijn voorstel om in relatietherapie te gaan, haalde hij zijn schouders op. Hij zag daar niet zo veel in. Hij hield echt nog wel van me, zei hij, maar meer als goede vriendin dan als vrouw.”

Intense boosheid

“Harm is nu acht maanden weg en we zitten midden in het scheidingsproces. Ik ben eerlijk gezegd nog steeds even woedend als in het weekend dat ik het ontdekte. Huilen doe ik nog maar af en toe, maar die intense boosheid raak ik maar niet kwijt. Mijn vriendinnen zeggen dat pas na acceptatie de verwerking kan komen, maar vooralsnog ben ik niet toe aan die fase. Hoe langer ik erover nadenk, hoe bozer ik word. Als de meisjes in bed liggen en ik alleen op de bank zit, kan ik het wel uitschreeuwen: waarom? Waarom heeft Harm ons – zijn leuke, mooie gezinnetje – verlaten voor zo’n jong wicht? Ik ben Inge nog een keer tegengekomen toen ik een ommetje maakte tijdens mijn lunchpauze. Ik schrok me helemaal dood, wist niet wat ik moest doen. Ik weet zeker dat zij mij ook zag, want ze stak snel de straat over en deed of ze mij niet zag. En haar moeder stond laatst aan de balie in de apotheek. We werken met nummertjes en gelukkig kwam ze bij mijn collega. Ik hoop echt dat Inge snel genoeg krijgt van Harm. Wat moet zo’n arm schaap met een man die zestien jaar ouder is? Ze gaat dit jaar studeren. Stel dat ze een feestje heeft met jaargenoten en ze neemt Harm mee. Dat is toch raar, zo’n ‘oude’ man bij al die jonge studenten? Daar moet hij zich toch ook ongemakkelijk bij voelen? Ik kan alleen maar hopen dat Inge veel, heel veel leuke studenten tegenkomt. En als Harm spijt krijgt, heeft hij pech. Hem terugnemen, nee, daar pieker ik niet over. Daarvoor heeft hij te veel kapotgemaakt.”

Lees ook: Kim: ‘Op vakantie in Spanje liet hij me in de steek’

Lees Vriendin digitaal

Nu vanaf €0,99

Naar de digitale kiosk

042020 Digitaallezen Hp

Nu we zoveel mogelijk binnen moeten blijven, kun je Vriendin ook digitaal lezen. Bestel ‘m hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Anoniem
    M
    Zo dat komt bekend voor. Oké ze was niet de oppas maar een collega en geen 16 maar 11 jaar jonger.
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen