Thekla: ‘Mijn kinderen zijn beter af bij hun vader’

Ineke: ‘Mijn man wil dat ik dertig kilo afval, anders gaat hij bij me weg’

Ineke (42) en John (44) zijn zestien jaar getrouwd. Ze zijn heel gelukkig samen, alleen vindt John dat Ineke veel te dik is. “We vrijen nog wel, maar misschien één keer per maand en met het licht uit.”

‘Dikkie dik’

Ineke: “Laatst kwam ik heel blij terug van een middagje winkelen met mijn oudste dochter en showde ik mijn man John m’n nieuwe jeans, top en overslagjurk. Maar in plaats van een compliment te geven, riep hij bot: ‘O mijn god, je ziet er niet uit met die dikke kont en uitgelubberde buik!’ Huilend ben ik naar boven gerend. Even later kwam John zijn excuses maken, maar ik vraag me echt af of mijn man in de gaten heeft hoe hij me kwetst. Iedere dag krijg ik wel een steek onder water of een zogenaamde opmerking ‘voor mijn eigen bestwil’. ‘Zou je nou wel een tweede keer opscheppen?’ of ‘Kun je niet beter lightcola drinken?’ of ‘Weet je zeker dat je hagelslag op je boterham neemt en geen komkommer?’ En aan koosnaampjes als Dikkie Dik of Varkentje vind ik niets schattigs. Sterker nog, die woorden doen pijn.”

Véél te dik

“Mijn man John doet geen moeite om zijn afkeer over mijn gewicht te verbergen. Hij zegt gewoon dat hij mij te dik vindt. Véél te dik. Hij heeft het liefst dat ik dertig kilo afval en opperde al eens dat ik misschien een maagband zou moeten laten plaatsen als steuntje in de rug. Hij heeft wel gelijk, mijn BMI is veel te hoog. Ik ben 1 meter 63 en weeg 97 kilo. Ik ben tijdens mijn drie zwangerschappen veel aangekomen. Ik wil best iets afvallen, maar het lukt me niet. Door de chronische bekken instabiliteit die ik aan de zwangerschappen heb overgehouden, is sporten haast niet mogelijk en dat maakt afvallen ondoenlijk.

Maar eigenlijk ben ik altijd al mollig geweest. Mijn hele familie is dik, we hebben nou eenmaal geen slankheidsgenen. Ook als jonge meid paste ik al nooit in maat 36. John wist dus waar hij aan begon toen we verkering kregen en het scheen hem toen ook weinig te deren dat ik niet superslank was. Pas de laatste vijf jaar is mijn uiterlijk een obsessie voor hem geworden. Hij blijft maar hameren op mijn overgewicht en doet dat op een botte en tactloze manier.

Het bizarre is dat John ooit zelf ook te zwaar was. Toen we net verkering hadden, kwamen we allebei fl ink aan. Bij zijn ouders thuis werd niet echt lekker gekookt, maar ik kan erg goed koken. Thais, Indonesische rijsttafels, of bourgondisch Frans. We trokken er een fl es wijn bij open en namen ’s avonds laat nog toastjes met kaas. Voor we het wisten, zat er bij ons allebei vijftien kilo aan.

Een jaar of zes geleden is John fanatiek gaan fitnessen en heeft hij alcohol, koolhydraten en suiker uit zijn voedingspatroon geschrapt. Daardoor is hij veel afgevallen en er is toen bij hem een knop omgegaan. Ik vergelijk John met een gestopte roker. Die slaan namelijk ook vaak door. Ineens zijn ze veel feller tegen sigarettenrook en mopperen ze over volle asbakken. Mijn schoonzus is zo’n type. Ze rookte twintig jaar lang als een ketter, stopte cold turkey en klaagt nu al als ik in haar tuin een sigaretje opsteek dat haar kleren gaan stinken naar de rook. John heeft zijn gezeur dus niet van een vreemde. Maar als iemand vroeger tegen hem had gezegd dat hij weleens mocht minderen met zijn biertjes en stukken kaas en leverworst, was hij zeker gaan steigeren. En tegen mij is ineens alles geoorloofd.”

Ruzie mijden

“John noemt me lui en zwak, omdat ik niet afval. Volgens hem is het een kwestie van doorzettingsvermogen en niet van aanleg. Als hij vijftien kilo kon afvallen, waarom lukt het mij dan niet eens om een paar pondjes kwijt te raken? Ik vertel hem wel honderd keer dat mijn lijf zeer doet, dat lopen pijnlijk is, laat staan rennen of sporten. En dat afvallen voor mij daardoor een stuk zwaarder is dan voor hem. Maar het komt niet aan. Volgens John kun je ook afvallen zonder te sporten, omdat elk pondje door het mondje gaat. Hij zegt dat ik gewoon moet stoppen met ‘vreten’, zoals hij dat noemt.

Om van het gezeur af te zijn en ruzie te mijden, beloof ik dan dat ik op dieet ga. Bijna elke maandag onderneem ik een nieuwe lijnpoging, maar op dinsdagmiddag grijp ik alweer naar de koektrommel en op woensdag snak ik naar een normale boterham in plaats van speltcrackers. Ik kan gewoon niet leven op twee blaadjes sla en wat komkommer. En ik ben verslaafd aan chocolade en mergpijpjes. Als John dan ziet dat ik ’s avonds weer gewoon opschep of mij betrapt als ik een paar bonbons eet, is hij teleurgesteld en boos op me. Dan praten we een aantal dagen niet met elkaar, totdat ik toegeef aan zijn wens en alles weer van voren af aan begint.”

Extra streng

“Het ergste is dat hij me verwijt dat ik geen goed voorbeeld ben voor ons middelste kind, Rosalie van tien. Zij gaat mij achterna, dat zie ik ook. Ze weegt 52 kilo en heeft al een buikje. Maar ik ben het niet met hem eens dat ze dik is omdat ze mij slecht ziet eten of te veel ziet snoepen. Volgens mij heeft ze gewoon de genen van mijn familie, de oudste en de jongste hebben meer de bouw van vaders kant.

In principe eten we gezond. Veel groenten, kip en vis uit de oven, weinig koolhydraten: liever een extra schep wortelen dan een vette aardappel met jus. Geen fruitbiscuit mee naar school, maar een appel. Bij Rosalie ben ik extra streng. Ze mag geen gewone limonade drinken, maar krijgt water of Slimpie. En waar haar broer en zus nog weleens een schep hagelslag door de vla mogen, krijgt zij een bakje Optimelyoghurt als toetje. Ik let dus echt wel op onze voeding. Ze krijgt soms een tussendoortje, maar geen pakken koek of zakken chips.

Maar net als bij mij zet het bij Rosalie allemaal sneller aan en kost het ons veel moeite er iets af te krijgen. Ik word daarom erg boos op John als hij doet alsof het mijn schuld is dat Roos te dik is. Zo gemeen. Ik gun haar een makkelijk leven en weet uit eigen ervaring hoe erg het is om zo te worstelen met je gewicht.

Zonder het terugkerend thema van mijn gewicht en mijn falende lijnpogingen zouden we echt het perfecte huwelijk hebben. John is een geweldig lieve vader voor onze kinderen, die er altijd voor ze is. Hij is een hard werkende man die alles voor zijn gezin overheeft. Voor mij is hij een attente man, die elke vrijdag bloemen meeneemt en het hart op de tong heeft. Hij zegt nog steeds dagelijks dat hij veel van me houdt.

John ontkent ook uit alle macht dat hij een ander wil. Hij wil geen andere vrouw, hij wil mij, maar dan zes kleding maten smaller, zodat hij me weer kan bewonderen. Als ik blijf dooreten, zet ik ons huwelijk op het spel, dreigt hij. Ik hoef van hem geen mager skelet te worden, maar zoals ik nu ben, vindt hij me ‘wanstaltig’ en ‘zijn vrouw onwaardig’. Ik moet weer terug naar de zeventig kilo van toen we trouwden. Hij zegt het niet hardop, maar ik denk dat hij anders bij me weggaat.”

Lees ook: Inez: ‘Mijn man bedroog me met meerdere prostituees’

Vet varken

“Die gedachte, maar ook onze ruzies vind ik verschrikkelijk. Ik voel me net een klein kind dat straf krijgt van haar vader, in plaats van Johns echt genote. Vooral als hij boos is, wordt hij echt beledigend. Dan ben ik ineens een ‘vet varken’ en deugt er niets aan me. Meestal barst ik in tranen uit als hij zulke dingen zegt. Soms maakt hij dan later excuses, maar dan zegt hij dat hij wel zo hard moet zijn om tot me door te kunnen dringen. Maar ik ga daardoor aan onze relatie twijfelen.

We hebben ook veel minder seks dan vroeger. Dat ligt aan ons allebei, hoor. John geeft me het gevoel dat ik niet aantrekkelijk en sexy ben en daardoor voel ik me ook niet aantrekkelijk en neem ik geen initiatief. We vrijen nog wel, maar misschien één keer per maand en met het licht uit.

Ik voel me dan totaal niet op mijn gemak. Ik houd mijn buik in en vaak draag ik nog een T-shirt ook, om nog wat te camoufleren. Van John hoeft dat niet, maar ik heb moeite me bloot aan hem te tonen, omdat ik bang ben voor zijn kritische blik. Zeker sinds die rotopmerking laatst over mijn blubberbuik, ontwijk ik hem zo veel mogelijk als ik naakt ben. Als ik ga douchen, draai ik de badkamerdeur op slot. Van de gekke natuurlijk, in mijn eigen huis.”

Niet gelukkig

“Afgelopen zondag gooide John het ineens over een andere boeg. In plaats van zijn normale afkeer over mijn lichaam of zijn bezorgdheid over mijn gezondheid en die van Rosalie, speelde hij nu in op mijn eigen gevoel. ‘Ien, ik zou zo graag willen dat je afviel. Echt niet alleen voor mij, maar toen je minder woog, was je tevredener met jezelf.’

Eerlijk gezegd heeft hij daar wél een punt. Diep in mijn hart ben ik zelf ook niet honderd procent gelukkig met hoe ik eruitzie. Mijn man is natuurlijk een botte boer dat hij me zo uitkaffert en beledigt, maar ik word zelf ook niet blij van mijn spiegelbeeld. Ik zou van de zomer ook wel een leuke bikini willen dragen. Of een witte broek met een topje, in plaats van een afkledend, lang, zwart gewaad. Toen ik slanker was, ging ik er ook meer opuit. Met de kinderen naar het zwembad of het strand. Terwijl ik me nu voor geen goud meer in badpak vertoon, laat staan in een modieuze bikini.”

Bang voor gevolgen

“Een oplossing weet ik niet zo gauw. Ik heb al zo veel lijnpogingen ondernomen, al zo veel diëten gevolgd. Montignac, Sonja Bakker, Dr. Frank, het eiwit- of bloedgroepen dieet, noem het op en ik heb het gedaan. Maar ik houd ze niet vol. Nadat ik een ochtend op een shake heb geleefd, krijg ik een hongerklap met de lunch en eet dan zés zogenaamde afslankrepen in plaats van één, waardoor ik juist weer een kilo aankom. Of ik krijg zo’n barstende koppijn dat ik denk: wat is erger? Vrolijk zijn en wat te dik of hoofdpijn hebben en uitgeblust op de bank liggen? Ik heb al pijn genoeg aan mijn bekken, eten maakt mijn leven een stuk gezelliger. En dan haak ik weer af. Kortom, ik wil wel wat afvallen, maar het moet me niet te veel moeite kosten. De maagband die John voorstelt, boezemt me voorlopig nog te veel angst in. Ik weet niet of ik het fi nancieel vergoed zou krijgen, maar ik ben ook bang voor de gevolgen. Je gaat dan in een gezond lichaam snijden. Je moet zo’n operatie ook niet onderschatten. Maar ik besef dat het twee voor twaalf is. Ik moet iets doen. Ik kan niet langer leven met de ruzies. Ik ben gek op mijn man en wil hem niet kwijt. Stiekem hoop ik op die ene wonderpil, die me slank maakt en waardoor ik toch lekker kan blijven eten.”

Lees ook: Elsbeth: ‘Mijn man vindt me niet aantrekkelijk meer’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Anoniem
    Annemieke
    Hallo, Veel dieten werken ook niet omdat het een dieet is en je dit niet je hele leven vol kan houden. Het is het veranderen van je leefstijl en hierin moet je zelf onderzoeken waar jij je fijn bij voelt en waar je zelf 100% achter kan staan. Pas als je zelf de knop om kan zetten gaat iets werken. Die wonderpil die bestaat helaas niet. Mij heeft het erg geholpen om de begeleiding te krijgen van de sportschool waar ik EMS volg en via hun ook ook een voedingspatroon ben gaan volgen waarbij je normaal eet en echt ik eet ook elke week minimaal 1x iets lekkers. Het kan echt! Maar je moet er zelf achter staan want hiervoor heb ik ook genoeg halfslachtige pogingen gedaan. Keep up the goed work!!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Anne
    Koop geen koek, snoep, zoetigheid en chips dat scheelt al een hoop want wat je niet in huis hebt kan je ook niet eten. Dat geldt ook voor je dochter. Op deze manier ben je ook aan het lijnen
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Babs
    Een erg tegenstrijdig verhaal. Je kunt niet lopen en rennen door de pijn, dus ook niet afvallen. Je 'genen' krijgen de schuld, maar je schept dus vaak 2 x op, propt je vol met koek, hagelslag en lijnt niet langer dan 1 dag serieus. Na 1 gezonde shake, neem je er 6 repen ná als troost. Je kind is niet dik door jouw slechte voorbeeld en fout voedsel, maar door de geërfde genen. Ik geloof er eerlijk gezegd niet veel van. De laatste poging van je man kwam prettiger over en zal het beter doen dan het schelden en vernederen. Jammer, praat daar over met hem, sommige mannen zijn erg onhandig op het gebied van communiceren. Mijn eet advies is: Neem van alles de helft van wat je NU gewent bent. Behalve van groenten. Die mag je volop. Twee stuks verschillend fruit per dag. Gebruik weinig vet of boter. Eet gezond en normaal voedsel, geen dieet-troep. Veel te duur en van dat geld kun je later leuke kleding kopen. Kies mager beleg voor je boterhammen en yoghurt ipv ijs of een ander mierzoet toetje. Drink een glas water 15 minuten voor je gaat eten. Met honger neem je een halve appel en weer een glas water. Of wat sla met een tomaat en wat radijs. Dat stilt de honger prima. De andere helft neem je s'avonds rond 21.00 uur, weer met een glas water dan kom je de nacht wel door. Mocht je dit echt een paar maanden volhouden en níet afvallen dan moet je naar de huisarts voor hulp. Het komt echt wel eens voor dat er iets anders aan de hand is. Maag- verkleining of band is erg zwaar en helpt alleen als je de rest van je leven óók minder blijft eten, denk hier dus heel goed over na. Het is geen tovermiddel. Ik wens je veel sterkte, succes, doorzettingsvermogen en vooral liefs toe.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Bo & Am
    Volgens mij is hij het probleem en niet jij. Je hebt hem kinderen gebaart, dus hij zou je moeten behandelen als een godin. Afvallen doe je voor jezelf en je gezondheid, niet door onderdrukking van je man. Sterkte!
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Jaap
      Onzin! Kinderen baren is geen vrijbrief hoor! Dit is echt gemakzuchtige onzin-praat.
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Sjennie
    Misschien moet je de woorden eens omdraaien. Als hij zo blijft doen ga jij weg. Mijn moeder zat met het zelfde probleem. Ze at heel weinig maar kwam toch aan. Puur van de zenuwen. Het raakt je diep als er zo gedaan wordt tegen je. Daarom heb je geen energie en hoofdpijn. Omdat hij al deze dingen tegen je zegt ga je aan jezelf twijfelen. Ben ik wel goed genoeg? Je eigenwaarde gaat eraan op deze manier. Je wordt telkens weer de grond ingeboord. Sta op en vecht terug! Het gaat toch om wat in jezelf zit. Niet je uiterlijk. Hou hem een spiegel voor. Kappen anders ga ik weg. Dat wil hij niet, want hij houdt teveel van je. Wellicht dat het helpt. Je bent het waard. Leer van jezelf houden zoals je bent. Het zal veel energie kosten en tranen. En je dochter. Ze is pas 10. Dat komt wel goed. Sterkte en succes.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Nel
    Zelf ben ik 40 kg afgevallen. Ik ben 170 cm lang en was 114 kg en nu zit ik op 69. Het verhaal van je man ken ik. Mijn situatie was net even iets anders maar komt op het zelfde neer. Ik moest ook 30 kg afvallen werd gezegd door iemand waar ik verlieft op was en dan gingen we trouwen zij hij. Op den duur was ik er klaar mee en ben ik er ook voor gegaan. Calorieën tellen is het beste en mijn eetpartoon was Ochtend: 2x volkoren cracker met kipfilet Lunch: 2x volkorencracker met kipfilet en optimel yoghurt of een banaan Tussendoor: banaan of smoothie Avond eten: aardappels, groente en een stuk vlees, geen te grote porties maar gewoon normaal en op zondag gewoon heerlijk een patatje. En mocht je trek krijgen drink een heel glas water gelijk leeg. Zelf wandelde ik ook erg veel, eerst 5 km maar later werd dat makkelijk 10 als je het maar opbouwt
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Caroline
      Hoi, Nel. Kun je mij hier meer over vertellen, Hoe lang duurde deze manier van eten.. In hoeveel tijd ben je op je ideale gewicht gekomen? Hoe oud ben je? En heb je nog meer tips? Dankjewel, Gr Cal
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Ruth
    Oké aan de communicatie onderling kan wel wat gewerkt worden inderdaad! Maar ik vind dat je ook veel opschuift op een ander en je ziet zelf niet dat je zelf het probleem bent. Tuurlijk, je kan niet sporten zoals menig normaal mens. Maar overal is een weg te vinden...mits je wil! Ik zelf heb ook aanleg voor dik zijn, Zélfde lengte als jij en gewicht. Ik eet nu 3 weken gezonder (weight watchers) en ben al dik 4 kg kwijt...zonder te sporten! Dus het kan! Wat ik doe is geen dieet he, het is bewuster worden van wat je eet en gezonder eten. Plus heel veel lekkere recepten! Misschien ook iets voor jou? Heb je zwemmen overwogen? Je moet vooral voor jezelf afvallen. Wil je niet verder kunnen fietsen met je kinderen, of wat je man zegt zelfverzekerder zijn? Daarbij, zou bewegen niet beter gaan als je bent afgevallen? Want nu rust er wat meer gewicht op je bekken etc. Een hoop om over na te denken! Ik zeg, kom op, schouders eronder en je kan het! Laat je niet kisten door je man en vooral niet door jezelf! Wees gezond(er), voor je kinderen en jezelf.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    D Ekkelkamp
    Hoi probeer met je Dochter op de fiets te gaan als wandelen niet lukt ik ben bij een diietiste te gaan dat helpt en misschien Zwemmen of yoga je man moet achter je staan mopperen werkt alleen maar negatief sterkte en je mag best veel alleen op andere manier
    Beantwoorden
  • Anoniem
    G Ekkelkamp
    Hoi probeer met je Dochter op de fiets te gaan als wandelen niet lukt ik ben bij een diietiste te gaan dat helpt en misschien Zwemmen of yoga je man moet achter je staan mopperen werkt alleen maar negatief sterkte en je mag best veel alleen op andere manier
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Dani
      Sorry dat ik het zeg maar wat een vent heb jij aan de haak geslagen zeg, damn. Hij zal vast een goeie vader zijn. Maar als hij jou bekritiseert over dat je een slecht voorbeeld bent voor je dochter moet hij toch eens in de spiegel kijken. "Kijk dochter, je mag je partner uitschelden als je zijn/haar uiterlijk niet meer mooi vindt". "Kijk dochter, mama's uiterlijk is niet goed genoeg, dus jij bent ook niet goed genoeg". Dat is de boodschap die hij op dit moment uitdraagt wat ik uit jouw verhaal opmaak. Hij kan je ook helpen je weer lekker in je vel te voelen ipv zulk respectloos en kinderachtig gedrag te vertonen. Hij weet nota bene zelf ook hoe het is om overgewicht te hebben. Een beetje de pot verwijt de ketel. Voor de een is afvallen nou eenmaal moeilijker dan voor de ander. Kijk bijvoorbeeld naar vrouwen met het pcos-syndroom. Maar dan nog. Het gaat uiteindelijk om je innerlijk dus als hij blijft dreigen bij je weg te gaan "op voorwaarde dat" dan moet je misschien eens hetzelfde proberen. Je kan hem zeggen dat als hij die eis blijft stellen, jij juist bij hem weggaat! Dit soort dominante spelletjes horen niet thuis in een gezonde relatie. Als hij het uit bezorgdheid doet kan die het ook op een andere manier brengen. Maar zo te horen komt er ook een stukje schaamte bij kijken. Als hij zich nou eens probeert om zich over zijn schaamte voor jou heen te zetten wordt het voor jou en voor je dochter ook een stuk makkelijker om je niet te hoeven schamen voor je uiterlijk. Dat motiveert jou wellicht ook weer om niet terug te vallen op eten als je je even niet fijn voelt. Ik wens jou en je man het beste. Met een beetje doorzettingsvermogen en ondersteuning van je man en evt. een diëtiste of (relatie)therapeut kom je er wel. Of je nou 5 of 20 kilo afvalt of helemaal niks, zo lang je je maar goed voelt in je eigen vel.
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Herman
    Herkenbaar, dit verhaal van Ineke. Ik moest ook afvallen van mij vrouw. Super lastig omdat ik een zittend beroep heb (vrachtwagenchauffeur) zelf wilde ik ook afvallen voor min gezondheid. Inmiddels iets meer dan 3 maanden bezig met www.TimFit.com en tot nu toe 23 kilo afgevallen. Als ik het kan, dan kan Ineke het ook.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Elien
    Oke, die botter Harry-methode kan ik natuurlijk niet goedkeuren, maar érgens hoor ik van hem dat hij zich zorgen om je maakt. En eerlijk, wat ik lees, eet je ook wel te veel en te ongezond voor de hoeveelheid beweging dat je krijgt. Probeer eens echt heel veel groente te eten als avondmaaltijd (3/4 zak wokgroente, lekker wokken en een stuk kipfilet van 150 gram). Dat is echt veel, vult dus lekker én is gezond. En onthou, de eerste week echt dieten (lees, leefstijl omgooien) is echt het allerlastigste, bij de tweede week gaat het al makkelijker en de derde week gaat het als vanzelf. Bij hongergevoel veel drinken, én savonds lekker vroeg naar bed met een kopje thee. (dan knaagt het snaaigevoel niet zo). Maar echt, hij moet stoppen met die belachelijke opmerkingen; dit is iets wat je voor jezelf moet doen. En je kan het! Doe het voor je eigen gezondheid en dat van je kinderen en niet omdat die botte Harry dat wil. Succes!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Ilse
    Hoi ineke, Erg herkenbaar ik ben 1.66 en woog 106 kg. Ben recent gestart met een cursus bij fit en slank. Wat ideaal is dit. Gewoon goed eten en geen honger leiden. Dus meer rust in hoofd en lijf. Veel minder tot niet meer de behoefte om te snoepen. Ben in 5 weken al 6.5 kg kwijt. En het word door de meeste zorgverzekeraars ook nog (deels) vergoed. www.fitenslank.nl Zet hem op. Je kunt het.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Carolien
    Kijk eens op deze website: www.go4food.nl . Wie weet is dit iets voor je. Ik heb de afgelopen 5 jaar meerdere mensen mogen begeleiden zoals jij jezelf omschrijft en door een levenstijl aanpassing te maken die bij jou past weet ik zeker dat JIJ er zelf gelukkig van word. Zonder sporten en met normale dingen eten en drinken.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Skye
    Gewoon wegwezen daar . Ik herken dit probleem en heb me laten verleiden tot een maagband en viel 80 kilo af met alle gevolgen . Ik was ineens veels te mager en andere mannen kijken teveel naar mij . Ook weer niet goed , Kijk naar jouw mogelijkheden om bij hem weg te gaan . Weet bijna zeker dat het snoepen wat je doet nu puur uit frustraties en verdriet komt . Je bent opzoek naar “ happy feelings “ . Draai het om . Zeg tegen hem dat jij bij hem weggaat als hij deze houding blijft aanhouden en je zo blijft noemen . Niemand heeft het recht om je te vernederen en te zeggen wat je wel of niet moet doen . Ja je bent te zwaar en het is niet gezond voor je lijf . Dat is een feit ,maar dat weet je zelf ook . Als een leeuw zorg je voor je kinderen maar vecht alsjeblieft ook als een leeuw voor jezelf . Je bent het waard !!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Laura
    We leven in een dieetcultuur, dat is vreselijk want iedereen vindt wel wat en om de paar jaar is er een nieuwe dieethype, zoals nu het koolhydraadarm. Zelf ben ik daar een paar jaar geleden goed mee afgevallen, maar het volhouden(welk dieet dan ook) is niet haalbaar. Totdat ik Anki op Instagram tegenkwam, zij ontwikkelde de lazyfitgirl methode(je kunt ook op facebook zoeken). Dit is geen dieet maar je leefwijze veranderen met gezonde voeding, je begint met eetswitches(meergranen switchen naar volkoren etc.), ettiketten leren lezen enz. en het belangrijkste.. je hebt bewust geniet momenten! Dat betekent dat je een aantal keer in de week bewust mag genieten, en dan alléén het allerlekkerste! Toen besefte ik pas hoeveel dingen ik naar binnen werkte die ik eigenlijk niet eens zo heel erg lekker vond. Ze heeft ook 2 gratis e-boeken waar de methode in uitgelegd staat en de mindsetguide. Ik had geen idee dat de dingen waarvan ik dacht dat ze gezond waren, helemaal niet zo gezond zijn! Zoek het op en begin met lezen, het switchen gaat langzaam, het afvallen gaat ook niet zo snel omdat het geen dieet is, maar het blijft er wel af! Overigens neemt dit niet weg dat je man een botte hark is, hij zou het anders moeten aanpakken maar hou het bij jezelf. Door gezond te leven(en dat is ook een gezond gewicht), zul je je beter voelen en een leukere mama zijn voor je kinderen! Je dochter kun je hier ook in meenemen. Want een yoghurtje met aardbeiensmaak zal behoorlijk wat suikers bevatten, dat is “schijn” gezond. Probeer het! Je bent niet de enige die zo worstelt! Succes met je journey :)
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Lieverdxcor
    Mijn ervaring is dat juist het gevoel hebben dat je niet goed genoeg bent als je zwaarder bent ervoor zorgt dat je meer gaat eten. Afvallen zit namelijk ook in je mentale gesteldheid. Alle reacties met adviezen van wat je moet doen of hoe anderen zijn afgevallen, daar heb je niets aan. Je moet bij jezelf te raden gaan waarom je eet wat je eet en hoe je zelf zou willen dat het anders is. Wat mij vooral opvalt is dat je streng bent op je dochter. Je zegt zelf al dat je je andere kinderen meer laat eten. Eigenlijk breng je je dochter dan ook bij dat ze niet goed genoeg is. Ook zij moet net zoals jij van je man afvallen, want als ze dikker zou worden zou ze niet goed genoeg zijn. Dit is de basis voor een groeiend eet probleem. Ik heb geen ander advies voor je dan dat je zal moeten accepteren wie je bent, en bij jezelf te raden gaan waarom je eet wat je eet en doet wat je Doet. En als manlief je zo behandeld puur op basis van je uiterlijk zou ik als ik jou was bij jezelf te raden gaan of je dan wel bij hem wil blijven.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Marieke
    Hallo Inneke, vooreerst wil ik je een virtuele knuffel geven, want bang zijn om je eigen lichaam te tonen aan je eigen man in je eigen huis moet verdomd zwaar zijn. Ik wil geen advies geven, want ieder zijn lichaam is anders. Ik zou je wel aanraden om met een diëtiste te praten, maar een echte goeie, die ook plaatst waarom je emotioneel eet en zich niet enkel en alleen op de caloriën concentreert. Ikzelf ben ook op pad om terug een goeie relatie op te bouwen met eten, en dàt is het allerbelangrijkste voor mij.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    suzie
    alsjeblieft geef je dochter niet minder eten dan de andere en wees niet steng. Dit heeft me ouders ook gedaan en heeft me eetstoornis gegeven....
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Nathalie
    Jeetje, wat *grrrr' dat je man zulke stekende dingen zegt. Dat werkt natuurlijk alleen maar averechts. Ik zou hulp zoeken. Het lukt duidelijk niet met diëten alleen. Hulp van een psycholoog, zodat je inzicht krijgt in waarom diëten niet lukt, je je eigenwaarde weer een beetje kunt opkrikken en leert hoe je die nare opmerkingen van tafel veegt. Sporten kan inderdaad heel zwaar zijn, dat geloof ik zeker. Wellicht dat een personal trainer je hierbij kan helpen. Zo een die trainer en fysiotherapeut in één is. Denk dat je daar ook wel baat bij kan hebben. Het zal pittig zijn om te veranderen, maar ik ben ervan overtuigd dat jij je 100x beter gaat voelen. Denk aan je doelen, hoe fijn het zou zijn, hoe jij je zou voelen en van welke dingen je weer kan genieten als je een normaal gewicht hebt. You can do it!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Wendy Lindeman
    Ik begrijp je frustratie. Ik herken mezelf heel erg in je verhaal. Met 1.58 m en 95 kg, ging het met mij ook niet goed. Ook ik had door oa bekkeninstabiliteit veel pijn en kon daardoor niet goed bewegen. Mijn man is gelukkig nooit zo bot geweest, maar z’n afkeur was echt wel te merken. Tot ik 1.5 jaar geleden zelf echt niet meer wilde leven op die manier. Ik ben inmiddels 35 kg afgevallen en kan ook weer veel beter bewegen, zonder al die pijn. Af en toe heb ik nog wel een vreetbui, maar dat laat ik dan toe. Ik hoop echt voor je dat het je gaat lukken om af te vallen. Niet voor je man, maar wel echt voor jezelf. Heel veel succes! X
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Lola
    Dag Ineke, wat naar om dit verhaal te lezen. Mijn hart gaat naar je uit, maar ik vrees dat het grote probleem hier niet jouw gewicht is. De manier waarop je man, je partner je behandelt kan gewoon niet door de beugel. Hij haalt je alleen maar neer en doet dit onder het excuus van zijn bezorgdheid om jouw gewicht. Dat is misschien een mooie uitvlucht, maar het neemt niet weg dat de persoon met wie je bent getrouwd en die je in goede en slechte tijden zou bijstaan je meerdere malen zo heeft uitgekafferd dat je huilend naar boven vluchtte. Hij heeft zich misschien wel geëxcuseerd, maar excuses zijn niets waard als er geen gedragsverandering volgt. Ik merk ook dat er een aantal rode vlaggen in de relatie zijn in verband met emotionele mishandeling. Naast het groffe taalgebruik en de lege excuses is er ook de manipulatie die hij gebruikt om je gevoel van eigenwaarde en je zelfbeeld helemaal naar beneden te halen. Ik merkte het meerdere keren tijdens het lezen, je ziet jezelf precies niet graag. Toch wel toevallig dat je man opeens is geswitcht van tactiek toen jij er ver genoeg onderdoor zat. Dan doet hij poeslief en zegt hij dat dit uit bezorgdheid is... Het spijt me, maar ik kan niet geloven dat hij, als man zijnde, te stom is om te beseffen wat zijn gedrag met je doet. Als de huilbuien niet duidelijk zijn, dan zal hij het wel gemerkt hebben aan het gebrek aan seks. Het lijkt mij alsof je man zelf worstelt met zijn zelfbeeld na het afvallen en dat hij zijn twijfels en zorgen op zijn omgeving aan het afreageren is. Ik kan je enkel aanraden om hierover te praten met een vertrouwenspersoon want dit is niet gezond. Je waarde hangt niet af van je gewicht! En als je het niet voor jezelf wilt (of kan) doen, denk aan wat dit met je kinderen doet. Je hebt twee kinderen die "normaal gewicht" hebben en die mogen eten wat ze willen, terwijl die ene dochter constant aangepaste voeding krijgt. Wat voor een les gaan zij daaruit trekken? Dat je gewicht een belangrijke factor is in de waarde van een persoon. Zo creëer je evenbeelden van je man, of juist een evenbeeld van de onzekere zelf die je nu bent. Je dochter die nu een maatje meer is zal duidelijk beseffen dat ze als minder wordt beschouwd door haar eigen vader en dit kan mogelijk gevolgen hebben voor de rest van haar leven. Misschien ervaart ze nu al dat ze minder waard is dan je andere kinderen... Gezond eten is een basisrecht en een goede ouder leert dit zeker aan haar kinderen, maar ik neem aan dat je kinderen alle 3 hetzelfde eten krijgen? Waarom wordt die ene dochter dan op een apart dieet gezet? Dit is niet normaal, een kind dat nog niet in de pubertijd is mag nog niet zo geconfronteerd worden met lijnen en afvallen, ze is op een zeer kwetsbare leeftijd en in het ergste geval zal ze hieraan een eetstoornis overhouden. Praat met haar en zie hoe zij zich voelt in deze toxische omgeving die je man gecreëert heeft. Praat ook met je andere kinderen om te zien wat zij denken over de situatie en het feit dat ze ander eten krijgen. Als laatste wil ik nog zeggen dat mijn relaas zeker niet zegt dat je moet stoppen met moeite doen. Als ik het lees geef je je kinderen gezonde maaltijden en probeer je snacks ook gezond te houden. Daarnaast is bewegin essentieel. Als lopen pijn doet dan doe je dat niet, je moet je lichaam niet kapot maken voor die ene kilo extra eraf. Sport moet je sowieso eigenlijk niet doen om af te vallen, maar omdat je wilt bewegen en het leuk vindt en omdat je belang hecht aan een gezonde levensstijl. Kijk (eventueel samen met AL je kinderen) naar een sport die je ziet zitten. Misschien is yoga iets dat mogelijk is? Of je kan gaan fietsen in de weekends. Eventueel kan je een personal trainer onder de arm nemen, maar een goede zal je ook zeggen dat enkel afvallen geen goede motivatie is, je hebt méér nodig naast dat. Mijn excuses voor het lange verhaal, maar deze comment komt voort uit de bezorgdheid die ik voel voor jou, en zeker voor je dochter. Je kan dit nog tegengaan, maar je gaat hier snel op moeten reageren, eventueel met hulp van een professional of van een goed vangnet van vrienden en familie. Dag Ineke, wat naar om dit verhaal te lezen. Mijn hart gaat naar je uit, maar ik vrees dat het grote probleem hier niet jouw gewicht is. De manier waarop je man, je partner je behandelt kan gewoon niet door de beugel. Hij haalt je alleen maar neer en doet dit onder het excuus van zijn bezorgdheid om jouw gewicht. Dat is misschien een mooie uitvlucht, maar het neemt niet weg dat de persoon met wie je bent getrouwd en die je in goede en slechte tijden zou bijstaan je meerdere malen zo heeft uitgekafferd dat je huilend naar boven vluchtte. Hij heeft zich misschien wel geëxcuseerd, maar excuses zijn niets waard als er geen gedragsverandering volgt. Ik merk ook dat er een aantal rode vlaggen in de relatie zijn in verband met emotionele mishandeling. Naast het groffe taalgebruik en de lege excuses is er ook de manipulatie die hij gebruikt om je gevoel van eigenwaarde en je zelfbeeld helemaal naar beneden te halen. Ik merkte het meerdere keren tijdens het lezen, je ziet jezelf precies niet graag. Toch wel toevallig dat je man opeens is geswitcht van tactiek toen jij er ver genoeg onderdoor zat. Dan doet hij poeslief en zegt hij dat dit uit bezorgdheid is... Het spijt me, maar ik kan niet geloven dat hij, als man zijnde, te stom is om te beseffen wat zijn gedrag met je doet. Als de huilbuien niet duidelijk zijn, dan zal hij het wel gemerkt hebben aan het gebrek aan seks. Het lijkt mij alsof je man zelf worstelt met zijn zelfbeeld na het afvallen en dat hij zijn twijfels en zorgen op zijn omgeving aan het afreageren is. Ik kan je enkel aanraden om hierover te praten met een vertrouwenspersoon want dit is niet gezond. Je waarde hangt niet af van je gewicht! En als je het niet voor jezelf wilt (of kan) doen, denk aan wat dit met je kinderen doet. Je hebt twee kinderen die "normaal gewicht" hebben en die mogen eten wat ze willen, terwijl die ene dochter constant aangepaste voeding krijgt. Wat voor een les gaan zij daaruit trekken? Dat je gewicht een belangrijke factor is in de waarde van een persoon. Zo creëer je evenbeelden van je man, of juist een evenbeeld van de onzekere zelf die je nu bent. Je dochter die nu een maatje meer is zal duidelijk beseffen dat ze als minder wordt beschouwd door haar eigen vader en dit kan mogelijk gevolgen hebben voor de rest van haar leven. Misschien ervaart ze nu al dat ze minder waard is dan je andere kinderen... Gezond eten is een basisrecht en een goede ouder leert dit zeker aan haar kinderen, maar ik neem aan dat je kinderen alle 3 hetzelfde eten krijgen? Waarom wordt die ene dochter dan op een apart dieet gezet? Dit is niet normaal, een kind dat nog niet in de pubertijd is mag nog niet zo geconfronteerd worden met lijnen en afvallen, ze is op een zeer kwetsbare leeftijd en in het ergste geval zal ze hieraan een eetstoornis overhouden. Praat met haar en zie hoe zij zich voelt in deze toxische omgeving die je man gecreëert heeft. Praat ook met je andere kinderen om te zien wat zij denken over de situatie en het feit dat ze ander eten krijgen. Als laatste wil ik nog zeggen dat mijn relaas zeker niet zegt dat je moet stoppen met moeite doen. Als ik het lees geef je je kinderen gezonde maaltijden en probeer je snacks ook gezond te houden. Daarnaast is bewegin essentieel. Als lopen pijn doet dan doe je dat niet, je moet je lichaam niet kapot maken voor die ene kilo extra eraf. Sport moet je sowieso eigenlijk niet doen om af te vallen, maar omdat je wilt bewegen en het leuk vindt en omdat je belang hecht aan een gezonde levensstijl. Kijk (eventueel samen met AL je kinderen) naar een sport die je ziet zitten. Misschien is yoga iets dat mogelijk is? Of je kan gaan fietsen in de weekends. Eventueel kan je een personal trainer onder de arm nemen, maar een goede zal je ook zeggen dat enkel afvallen geen goede motivatie is, je hebt méér nodig naast dat. Mijn excuses voor het lange verhaal, maar deze comment komt voort uit de bezorgdheid die ik voel voor jou, en zeker voor je dochter. Je kan dit nog tegengaan, maar je gaat hier snel op moeten reageren, eventueel met hulp van een professional of van een goed vangnet van vrienden en familie. Veel sterkte.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Ali
    Het gaat niet om diëten, het gaat om een gezonde levensstijl. Probeer eens de app mijn Eetmeter. En weeg dan eens alles af en zie hoeveel calorieën, koolhydraten, vet en eiwitten je binnen krijg. Probeer daarna sowieso richting de 1700/ 1800 calorieën per dag te gaan eten. Maar let er wel op dat je voldoende koolhydraten, eiwitten en vetten binnen krijgt. Als je daar voldoende van binnen krijgt kun je in principe alles eten, maar wel met maten. Het beste kan een personal trainer je daarbij helpen en de juiste waarden voor jou berekenen. Door sporten val je ook niet af. Bewegen is wel belangrijk maar 99% heeft te maken met de voeding. Ik eet elke ochtend een bak kwark weg en in de middag 2broodjes met kipfilet, avocado en ei. En in de avond zorg ik dat ik niet zomaar pasta of rijst in een pan gooi, maar weeg ik dat netjes af. Ik ben in 3maanden al 8kilo afgevallen. Ik ben 1,72 en woog 76 en mijn ideaal beeld betekend ook niet dat ik 60 kg hoef te wegen. Maar ik voel mezelf lekkerder in mijn vel en wordt ook weer wat fitter door het sporten. Daarnaast eet ik in de weekenden nog steeds een reep chocolade, chips en stok broodjes. Maar door de weeks eet ik wel de juiste voeding. En nee dat moet je niet vanaf de start doen. De eerste maand of 2maanden moet je een beetje streng zijn, maar door de behaalde resultaten wil je er ook mee door gaan. Ik wens je veel succes met alles!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Boris
    Ten eerste: ik denk dat het verstandig is voor je, om toch wel wat af te gaan vallen. Ga eens om advies bij je huisarts of gediplomeerd diëtist - iemand met wetenschappelijke kennis van medische zaken. Ook een fysiotherapeut kan je helpen bij het vinden van lichaamsbeweging die je wél kan doen. Veel mensen die niet ver kunnen lopen of fietsen, kunnen vaak wel zwemmen of liggend/zittend oefeningen doen met gewichten in de handen. Ten tweede: wat is je man een ongelooflijke lul. Dit is niet de manier om iemand te helpen. Je moet positieve ondersteuning hebben, iemand de grond in boren werkt nooit. Vraag - nee, eis dat hij het op een positieve manier gaat benaderen. Je moet niet voor hem afvallen, maar voor je zelf, natuurlijk, maar zorg dat hij je complimenten geeft en je steunt als je de juiste dingen doet. Je leert een kind ook niet fietsen door het uit te schelden als het van diens fiets valt. Voor mij was afvallen 75% mentaal en 25% fysiek. Toen er iets groots veranderde in mijn leven waardoor het leven plotseling veel leuker en zinvoller was, lukte het plotseling prima om af te vallen. 10 jaar later is het gewicht er nog steeds af. Als hij het zo graag wil, dan moet hij je er ook bij helpen en dat kan hij doen door caloriearme maar lekkere snacks/maaltijden te maken, idem voor maaltijden enzovoorts.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Laguz
    Eerlijk gezegd denk ik dat hier twee problemen zijn: je man die geen idee heeft hoe hij tot je door moet dringen en totaal de verkeerde manier kiest nu, en jouw gewicht dat op dit moment veel te hoog is. Wat betreft je man, ik denk dat je hem pas gerust kan stellen als je gezonder gaat leven. Het praat zijn gedrag niet goed en je kan hem ook zeggen dat niks slechter motiveert dan gescheld en afkeurende blikken. Dan het gewicht. Als je bezig bent met afvallen en dieeten, ben je eigenlijk bezig met een mindgame die je gaat verliezen. Zeker gezien alle excuses die je al voor jezelf gevonden hebt, en hoe dieeten er volgens jou uitziet, gaat dat een constante strijd worden van boze stemmen en teleurstelling. Wat dat betreft zou je doel niet afvallen moeten zijn, maar gezonder leven. Want als je gezond eet/leeft, komt het gewichtsverlies (echt waar) vanzelf. En daar zijn zoveel manieren voor. Namelijk, wat is er mis met als tussendoortje een hardgekookt ei? Dat stilt de hartige trek en door de proteine zit je langer vol. En als je zin hebt in wat zoets, dan kan je ook een rijstwafel met een dun laagje chocola eten. Het idee is namelijk niet dat je in een maand 10 kilo afvalt, maar dat je je voedselname aanpast naar wat jij kan volhouden. Dan duurt het maar 2 jaar voordat je 15 kilo kwijt bent, so what? Als je wilt dat iets blijvend is, dan is een levenstijl die bij jou past het beste. En zeg nou eerlijk, je huidige levenstijl past toch niet bij je?
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Amber
    Hoihoi, zoals Annemieke al vertelde werken de meeste diëten niet omdat het een dieet is en je het niet je hele leven vol kan houden. Iets wat mij heel erg geholpen heeft is mijn leefstijl aanpassen. Ik ben volledig overgegaan op het drinken van water en drink af en toe een glaasje alcohol of frisdrank op speciale gelegenheden (bijv. verjaardagen). Hierdoor ben ik in de afgelopen 4 maand al ongeveer 10 kilo afgevallen. Nou moet ik wel zeggen dat ik ongeveer de eerste twee weken geen ongezonde tussendoortjes heb gegeten. Dit zorgde er bij mij voor dat ik niet meer ging eten als ik me verveelde. Maar wel heb ik zelf gemerkt dat als je je blijft focussen op hoeveel kilo je weegt, je er eigenlijk heel negatief tegen afvallen aan gaat kijken. Misschien is het daarom handig om je daar niet op te focussen, maar je voornamelijk te focussen op hoe je je voelt. Dit is trouwens geen professioneel advies ofso, maar komt volledig uit mijn eigen ervaring (ben nu 18 jaar en altijd al wat aan de zwaardere kant geweest). Mijn tip: ga volledig over op water, focus je op hoe je je voelt en hou het gewicht van je dochter in de gaten maar zorg er niet voor dat ze qua eten en drinken heel veel andere dingen krijgt dan je andere kinderen (kan later namelijk zorgen voor een slecht zelfbeeld en soms zelfs wel eetstoornissen). Dus zorg dat al je kinderen dat wat gezonder gaan eten ipv alleen je dochter die te zwaar is.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Ingrid
    Ik heb alleen het eerste stukje gelezen. Kon het niet meer aan. Wat naar voor je, na al het harde werk om 3 kinderen te baren, te verzorgen en opvoeden, heb je een 4e kleuter die geen opvoeding heeft gehad hoe je een vrouw met respect hoort te behandelen. Een echte man kijkt naar karisma en uitstraling. Ik zou maar eens goed van jezelf gaan houden en dan erachter komen of zo iemand de moeite waard is om mee oud te worden. Laat je niet gek maken en pas wanneer jij je rust en geluk vindt, ga je lekker sporten en gezond eten. Maar alleen omdat jij dat wilt, en niet omdat een man jou vernederd en naar beneden haalt. Be happy toppertje! ❤
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Deb
    SCHEIDEN VAN DIE MAN. Mensen die jou een slecht zelfbeeld bezorgen en je treiteren en pijn doen heb je niet nodig in je leven. Ga op zoek naar mensen die je ondersteunen en er voor je zijn.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Bella
    IK MOET GETUIGEN {{ROBINSONBUCKLER11@ GMAIL. COM}} BRACHT MIJN VRIEND TERUG BINNEN 48 UUR.***************
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Bella
    IK MOET GETUIGEN {{ROBINSONBUCKLER11@ GMAIL. COM}} BRACHT MIJN VRIEND TERUG BINNEN 48 UUR...
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Gerrie
    Sorry hoor maar je man heeft gelijk. Je bent te zwaar en moet echt gaan afvallen, en niet alleen om het uiterlijk maar ook om je eigen gezondheid. Ik lees al snel een hoop excuses van ik kan niet trainen en op 2 blaadjes sla eten . Allemaal smoesjes natuurlijk.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Jaap
    Hij heeft compleet gelijk! Afvallen is voor 70% eten en voor 30% beweging. Gezond eten (niet diëten!) en regelmatig bewegen (wandelen, sportschool hoeft ect niet) is al genoeg. Ik spreek uit ervaring; ook ik gebruikte het hele arsenaal aan smoezen, maar je doet het uiteindelijk zelf!
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen