Verhuizen naar Spanje bracht Eva (31) niet wat ze hoopte: ‘Ik dacht dat emigreren me gelukkig zou maken’

Reizen

Eva: “Ik woonde in Den Bosch en werkte als freelance fotograaf. Ik had een studio aan huis waar ik met plezier werkte en ging graag solo op reis. Drie jaar geleden leerde ik mijn vriend Rick (25) kennen. We hadden het leuk samen en een half jaar later raakte ik ongepland zwanger van onze dochter Indi. Ik ontdekte dit drie dagen voordat ik in mijn eentje naar Bali zou vliegen. Rick moedigde me aan alle reizen te maken die ik wilde maken, maar toen ik ontdekte dat ik zwanger was, heb ik mijn trip naar Indonesië afgezegd.

Vrijheid geven

Vanwege ons leeftijdsverschil en mijn reislust wilden we elkaar in onze relatie graag vrijheid geven. Ik ben zeven jaar ouder dan Rick, hij was pas 22 toen ik hem leerde kennen. Maar de plotselinge komst van een baby veranderde alles. Ik was overdonderd toen ik een positieve test in mijn handen had. Een sterke kinderwens had ik nooit gehad. Ik vond baby’s en kinderen schattig, maar had altijd het idee gehad dat moeder zijn niet bij mijn leven paste. Toch heb ik er geen moment aan gedacht om de zwangerschap af te breken. Ondanks dat onze relatie pril was, waren we blij en besloten we samen te gaan wonen.

Indi

Waar ik tijdens mijn zwangerschap over nadacht, was of ik met een kind nog wel op reis zou kunnen gaan. Het leek me uitdagend, maar niet onmogelijk. Toen Indi was geboren, begon het bij mij te kriebelen om voor langere tijd in het buitenland te wonen. Jaren geleden wilde ik graag een buitenlandstage lopen, maar dat ging niet door vanwege corona. Daarna volgde de zwangerschap waardoor ik een lange reis cancelde. Ik besprak mijn wensen met Rick. En hoewel hij niet dezelfde dromen had, stond hij ervoor open om als gezin een avontuur in het buitenland aan te gaan.”

Spaanse zon

“In mijn hoofd bleef steeds het beeld terugkomen van een leven in Valencia. Ik ben daar ooit tijdens een reis gestrand en had daar toen zo’n fijne tijd. Het strand, de mooie parken en het eindeloze buiten zijn gaven me een vrij gevoel. Ik verlangde ernaar om dat buitenleven in de Spaanse zon samen met Rick en Indi te ervaren. Rick was nog nooit in Valencia geweest, maar vertrouwde mij volledig.

Lees ook Deborah: ‘Ik emigreerde zónder mijn hulpbehoevende kinderen’

Appartement

Binnen drie weken had ik via Idealista, de Spaanse versie van Funda, een appartement geregeld waar we een jaar konden gaan wonen. Spanje staat er niet om bekend dat je daar zaken snel kunt regelen, maar het huren van ons huis ging verrassend snel en makkelijk. Daarna was het tijd om werk te regelen. Mijn werk als freelance fotograaf en content creator kan ik overal doen, voor Rick moesten we op zoek naar een baan. Hij werkte in Nederland als crossfitcoach, dus we besloten in Valencia een bootcampclub op te richten. Het gaf mij rust om dit in Nederland alvast te regelen. Ik wilde niets liever dan dat Rick ook meteen aan het werk kon in Valencia.

Afscheid

Binnen een maand zijn we naar Spanje vertrokken. We zegden onze huurwoning op en pakten onze koffers. Rick ging met de auto en onze spullen, en Indi en ik vlogen een paar dagen later. Mijn moeder riep nog gekscherend: ‘Die zijn over drie maanden weer terug!’ Het afscheid was moeilijk. Mijn vader is een paar jaar geleden overleden en mijn moeder, zusje en ik zijn een hecht team. Mijn zusje is voor het eerst tante en nu ging ik ervandoor met haar nichtje. We spraken af veel te bellen. De familie van Rick vond het ook lastig, maar zij hebben een appartement in Spanje, dus we spraken af elkaar daar weer te zien.”

Bootcampclub

“Toen Indi en ik aankwamen in ons appartement in Valencia, was Rick er al en had hij de kasten ingeruimd. Het voelde echt als thuiskomen en ik was zo gelukkig dat ons familieavontuur in Spanje ging beginnen. De Spaanse straten, de zon op mijn huid, het terras van ons appartement: ik bloeide die eerste weken helemaal op. Ik werkte elke ochtend in een cafeetje, dan zorgde Rick voor Indi. ’s Middags werkten we samen aan ons nieuwe bedrijf, de bootcampclub. Het openingsevent was erg leuk en werd druk bezocht, daarna was het aan Rick om het verder op te bouwen, maar dat verliep minder goed dan ik had gehoopt. Waar ik elke dag blij was in onze nieuwe leefomgeving, was Rick dat duidelijk niet.

Verschillende behoeftes

Als je in het buitenland gaat wonen moet je alles uitvogelen. Ik kreeg daar energie van, maar Rick kostte het juist energie. Hij ergerde zich aan de kleinste dingen, zoals niet weten waar hij zijn auto moest parkeren. Ik was in Nederland nooit helemaal op mijn gemak, ik miste daar het buitenleven. Nu merkte ik dat Rick in Nederland gelukkiger was. We ontdekten die eerste maanden in Spanje hoe verschillend we zijn en dat we beide andere behoeftes hebben. Hier had ik in Nederland nooit over nagedacht. Ik was ervan uitgegaan dat we in Spanje wonen hetzelfde zouden ervaren.

Lees ook Daniela verhuisde op haar 24ste voor de liefde naar Nederland

Ritme

Rick is een echte sportman. Hij had in Spanje het fietsen ontdekt en trainde voor een triatlon. Toen hij ineens minder vaak ging sporten, begon ik me zorgen te maken. Ook was hij steeds minder actief bezig met de bootcampclub. Hij wilde vooral graag bij mij en Indi zijn, alsof hij houvast bij ons zocht. Naast het opbouwen van mijn eigen routines in Spanje was ik daarom veel bezig om activiteiten te verzinnen voor Rick. Ik wilde zo graag dat hij ook een eigen ritme kreeg, waardoor hij het leven in Spanje leuk zou gaan vinden. Maar wat ik ook probeerde, het werkte niet.”

Elkaar loslaten

“Heel lang hoopte ik dat het nog goed zou komen, maar diep in mijn hart wist ik allang dat hij terug wilde naar Nederland. Een ingewikkelde kwestie, omdat ik dit zelf niet voelde. Uiteindelijk hebben we samen de keuze gemaakt dat Rick terug moest gaan. Ik was blij toen hij zei: ‘Als jij je hier zo goed voelt, waarom blijven jij en Indi dan niet hier?’ Omdat ik mijn eigen vader ben verloren, was er een stemmetje in mijn hoofd dat zei: verdient Indi geen vader dan? Ik dacht: ben ik egoïstisch als ik in Spanje blijf? Ik kwam tot de conclusie dat we elkaar los mochten laten. Een gezin werkt niet als er spanning is omdat iemand ongelukkig is. We hopen dat onze dochter later inziet: dat hebben mijn ouders toen goed gedaan.

Apart leven

Voordat we naar Spanje gingen, hebben we niet gedacht aan het scenario dat een van ons niet zou kunnen aarden en de ander wel. Niet iedereen snapt dat mijn vriend alleen terug is gegaan. Toen ik dit online deelde, kregen we de meest vreselijke reacties. We zouden slechte ouders zijn, hij had bij ons moeten blijven of ik had mee terug moeten gaan. Dat we niet samenwonen maar als stel nog samen zijn, kunnen mensen moeilijk geloven. Toch was deze moeilijke keuze – tijdelijk apart gaan leven – voor ons de meest logische. Rick is in Nederland weer aan het werk gegaan als crossfitcoach en voelt zich blijer, ondanks dat hij ons mist.”

Alleen

“Sinds half december ben ik alleen met Indi in Valencia. De eerste week dacht ik: ik trek dit niet. Rick en ik deden maandenlang alles samen en ineens stond ik overal alleen voor. Omdat Rick in Spanje geen werk had, bracht hij veel tijd met onze dochter door. Dat gaf mij de kans om elke ochtend te werken. Hoewel ik geniet van ons heerlijke appartement, de zon en het leven in het park en in de speeltuin, denk ik soms ook: als Rick zijn draai wel had gevonden, dan hadden we hier als gezin gezeten en was alles beter geweest.

Geen kinderopvang

Voor Indi heb ik geen kinderopvang. Ik ga elke middag om half vijf naar de speeltuin vlak bij ons huis. Daar zijn dan veel andere kinderen en daar geniet ze enorm van. Ik heb hier in Valencia een goede vriendin, Julia. Zij is de zus van mijn beste vriendin en woont hier sinds twee jaar. We zijn in korte tijd erg close geworden, omdat ze zo lief was om mij met Indi in haar leven te betrekken. Toen Rick wegging, zei ze zonder twijfel: ‘Ik ben er voor jullie.’ Zonder Julia was ik hier als solomoeder wel eenzaam geworden, dus ik ben erg dankbaar dat er iemand voor me is.

Het perfecte plaatje

Voor mij was Valencia het perfecte plaatje. Zon, zee en strand, wat kon er misgaan? Natuurlijk zouden we hier als familie gaan aarden. Ik dacht dat emigreren me gelukkig zou maken. Nu ben ik hier in Spanje niet ongelukkig, maar mijn leven voelt wel incompleet. Het helpt me om te bedenken dat het perfecte leven niet bestaat. En hoe heerlijk het Spaanse klimaat ook is, ook in de zon heb je als mens zware dagen. In Spanje wonen lost niet al je problemen op, dat is iets dat zeker is.”

Terug naar Nederland

Rick zoekt ons af en toe op in Spanje en aan het einde van de zomer gaan Indi en ik weer terug naar Nederland. Ons huurhuis hebben we niet meer, dus waar we dan gaan wonen is nog niet duidelijk. Ik heb ook weleens negatieve gedachten, dan ben ik boos dat ons avontuur niet is ‘gelukt’ en dat ik nu zelf weer een stap terug moet doen. Er zijn dagen bij dat ik naar bed ga met die negatieve gedachten. Maar als ik dan weer wakker ben, ons vrolijke kind zie rondlopen en een koffietje maak of Rick spreek, dan denk ik: Eva, wat zit je nou te miepen. Er is genoeg om dankbaar voor te zijn.

Samenzijn

Deze zomer is Indi twee geworden, dus we hebben nog twee jaar voordat zij start op school. Teruggaan naar mijn leven in Nederland is niet mijn wens. Maar toch gaat samenzijn als gezin boven alles. Samen met Rick wil ik een leven creëren waarin we alle drie gelukkig zijn. We blijven samen in gesprek hierover. Misschien kan ik volgend jaar wel met Indi gaan overwinteren in Zuid-Europa. En gelukkig zijn er dingen waar ik wél naar uitkijk: mijn moeder en zusje weer zien, elke dag sporten en naar festivals gaan met vriendinnen. Wat ik meeneem uit Spanje? Het buitenleven, ik ga proberen om in Nederland ook elke dag naar buiten te gaan. En verder: minder moeten en leven in een iets trager tempo.”

Wil je de avonturen van Eva volgen? Dat kan op Instagram: @evaburg

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.