Eveline: ‘In Nederland krijg ik nog niet eens een carpaccio voor dat geld’

In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.

Lunchcultuur

Een van de bijzondere dingen in Frankrijk is de lunchcultuur. In Nederland eten we graag ’s avonds warm. In Frankrijk doen ze dat ook wel, maar de avondmaaltijd kan net zo goed bestaan uit een borrel met hapjes rond zessen (apéro) of gewoon een stokbrood met een pot rillettes (een soort paté) en cornichons (augurken).
Het is allemaal easy peasy. Geen stress. Geen zorgen. En als alles in het honderd loopt, is er nog de pizza-automaat (zie een eerdere column) en de diepvries.

Serieus

De lunch daarentegen wordt serieus genomen. In toeristische gebieden zoals de Dordogne, Côte d’Azur en de Var is alles de hele dag open, maar bij ons sluiten winkels, apotheken, bouwmarkten, telefoonshops en slagers van 12.00 tot 14.00 uur. Dan wordt er geluncht. En dat is hier een serieuze aangelegenheid!

‘Bonnen’

Sommige restaurants werken met ‘bonnen’. Want een beetje bouwvakker, wegwerker of bankemployee heeft bij zijn sollicitatiegesprekken bedongen dat er wordt voorzien in cheques waarmee je warm kunt lunchen. Driegangen die volgens de Franse wet niet meer mogen kosten van 25 euro. En die lunch bestaat meestal uit een voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. Vaak met koffie of thee toe.
Dat is niet alleen fijn voor de harde werkers voor wie deze regeling in het leven is geroepen, maar ook voor de lokale bevolking en toeristen. De baas kan namelijk tot 60% vergoeden en dus blijven veel restaurants rond dat laatste bedrag.

15 euro

Zo lunchen Emiel en ik graag in een restaurant waar een vijfgangenmenu (soep, koud voorgerecht, hoofdgerecht, kaasplank, dessert en koffie) 18 euro kost. Inclusief een karaf wijn én een karaf water! De arbeiders die er ook zitten, slaan de kaas over en komen zo precies uit op de 15 euro die hun baas vergoedt.
In Nederland krijg ik nog niet eens een carpaccio voor dat geld. Een hoofdgerecht alleen al zit vaak tussen de 20 en 30 euro.

Cheques

De prijzen voor het avondeten liggen hier hoger. Daarom lunchen veel gepensioneerden, collega’s, vrijgezellen, lekkerbekken en mensen met een kleine beurs liever uitgebreid tussen de middag dan ’s avonds.
Om het hoofd boven water te houden accepteren bijna alle restaurants de cheques. En dus verkopen ze dat menu du jour voor de lage prijs. (Dat ’s avonds op het krijtbord weer wordt uitgeveegd en dan het dubbele kost.)
Emiel en ik zijn er dol op. Sowieso moeten we ’s avonds beschikbaar zijn voor onze gasten en eten we ook vaak met hen. Maar eens per maand gaan we op een vrije dag ‘uit lunchen’. Betaalbaar genieten met een grote G.

Wijn

Eerder noemde ik trouwens ook de wijn. Want de middagmaaltijd is hier zo belangrijk dat een wijntje of biertje erbij heel normaal is. Dus ja, mensen drinken tijdens hun werkdag alcohol bij de lunch, al is dat meestal met mate. Dat was wel even schrikken voor ons ‘Néerlandais’.

Inmiddels hebben wij ons volledig aangepast en ons ondergedompeld in deze fantastische lunchcultuur. Al moet ik zeggen dat ik als BOB het lekker bij een glaasje prik houd!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.

Volg Eveline haar verhalen

Lees meer van Eveline

Eveline: ‘‘Hij wil een dokter zien.’ Ik zit recht overeind. ‘Wat?’’

Eveline: ‘Voor me staat een piepkleine dame. Al schreeuwend geeft ze me een hand’

Eveline: ‘Om die hartverwarmende vraag verwonder ik me vaak’

Eveline: ‘Koningsdag is de dag die ik het meest mis in Frankrijk’

Eveline: ‘Hij kwam alleen en wilde een kamer boeken voor een hele maand’