Eveline: ‘Hij kwam alleen en wilde een kamer boeken voor een hele maand’

In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.

Roland

Deze week is het tijd voor Roland. Natuurlijk had ik eerder over hem kunnen vertellen, maar het kwam er niet van. Hoofdstuk Roland begon vorig jaar augustus met een mail uit Zwitserland. Of er een kamer beschikbaar was voor een hele maand. De afzender heette Roland en hij kwam alleen.

Vreemde vragen

Uiteraard zijn wij door collega’s met een B&B gewaarschuwd voor dit soort boekingen. Oplichters frauderen met dubbele nepbetalingen en vragen dan een terugbetaling. Emiel en ik keken elkaar aan. Daar zouden wij niet intrappen. We schreven een zakelijke mail terug. Er is een kamer beschikbaar. Het kost zoveel. Als u wilt boeken, moet u 30% vooruitbetalen.

Er kwamen nog -tig vreemde vragen van Roland. Zit er ontbijt bij? Met of zonder peperkoek? Mogen er rubberlaarzen in de hal? Wij waren in de war. Wat was dit? Pas toen de aanbetaling was gestort, geloofden we het pas. Maar een maand een logé in huis. Geen privacy. Opblijven tot de parkeerlampen uit konden. We moesten maar hopen hopen dat die Roland aardig was.

Perfect in orde

Op de dag van aankomst was het huis schoon. Rolands kamer perfect in orde. De kachel aan. Zenuwachtig stootten we elkaar die middag aan toen een enorme Mercedes XL-de-Luxe met Zwitsers nummerbord ons terrein opreed. Een lange man stapte uit. Hij was mager. Verstrooid. En hij liep in een trui die mijn overgrootmoeder al ouderwets had gevonden.

‘Helemaal top’

Roland sprak Frans. We gaven hem soep. Hij voelde zich thuis. Hij was hier gekomen omdat in ons departement, de Haute-Vienne, de natuur zo mooi is. Hij maakte natuurfoto’s: een grote hobby. Zijn vrouw hield van winkelen. Die zat nu een maand in een hotel in Budapest. Zo bleef het leuk. Hij werkte trouwens bij een Zwitserse bank. Iets op de afdeling Hoge Piefen.
‘Ik was echt bang dat ik hier in een sjofele, gebbige B&B terecht zou komen. Maar het is hier helemaal top.’
Hij sleepte zijn koffers naar binnen, inclusief het Tupperware-bakje met vegan salade. ‘Gemaakt door onze kokkin.’

Eén persoon

De volgende ochtend sipte hij. Hij wilde niet boven ontbijten. Thuis ontbeet hij ook altijd in de woonkamer. En Emiel en ik, een beetje geïntimideerd, schoven in de eetkamer een stoel naar achteren en dekten de tafel voor één persoon.
Roland at al onze honing op. Tot hij de chocoladehagel ontdekte. Hij at als een bouwvakker, ondanks zijn magere lijf. De eerste dag kreeg hij een gebakken ei bij zijn brood en jam. De dag erop een croissantje. Roland vond het geweldig. Want ondanks dat hij gewend was aan versgeperst worteltjessap en versgebakken oerdesembrood van zuurhavervlokjes, zagen wij hem genieten.

Vrienden

‘Wat doe ik hiermee? Het is warm.’ Op dag drie hield hij zijn gekookte ei omhoog. Hij had nog nooit een ei gepeld. Dat deed de hulp altijd. Als zij ze op tafel zette, waren ze wit. Ik boog voorover en pelde zijn ei. Roland toonde me vierduizend foto’s van een groep ooievaars en een driedubbelgevlekte schuimkeelkikker.
Roland en wij werden vrienden. Het afscheid was zwaar. En met kerst kwam er een zes pagina’s lange mail over hoe hij genoten had bij ons. We pakten het cadeautje uit. Het was een enorme pot honing.

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.

Volg Eveline haar verhalen

Lees meer van Eveline

Eveline: ‘Twee mannen. Totaal verschillend’

Eveline: ‘Ik denk dat ik minstens veertien mensen heb verteld dat het onze eerste keer was’

Eveline: ‘Versierd worden door een vierentwintigjarige Italiaans-Franse hunk’

Eveline: ‘Het gebeurt altijd als het niet uitkomt. En dit was een bar vervelend moment’

Eveline: ‘De liefde voor onze B&B? Of mijn gezondheid?’