8 lezeressen over bizarre vriendinnenacties: ‘Ze pikte mijn man in’

‘Ik dacht dat ze een grap maakte’

Samantha (29): “Jaren geleden wist ik al: als ik ooit een dochter krijg, noem ik haar Rosa. Twee jaar geleden was het zover, ik was zwanger en ook nog van een meisje. Mijn vriendinnen wisten al wat mijn gedroomde naam was. Ik had daar nooit een geheim van gemaakt. Zo ook Simone, die ik een paar jaar eerder via een andere vriendin had leren kennen. Wat heel leuk was, was dat Simone ongeveer gelijktijdig met mij zwanger was. Ze liep twee maanden op me voor. We deelden veel over onze zwangerschappen en wat we allemaal voorbereidden en kochten. Zij wist ook dat ik Rosa een mooie naam vond. Ik had haar zelfs het ontwerp voor het geboortekaartje laten zien, met daarop allemaal roosjes.

Rosa

Precies twee maanden voor mijn uitgerekende datum werd het kind van Simone geboren, ook een meisje. Ze liet het me weten via WhatssApp: Daar is ze dan, ons lieve meisje. Mogen we jullie voorstellen aan Rosa Suzanne. Met een fotootje erbij van de baby, die een truitje droeg met daarop een klein roosje. Ik wist echt niet wat ik zag. Eerst dacht ik dat ze een grap maakte, maar er was natuurlijk helemaal niets grappigs aan. Ik begon te huilen en te schreeuwen en riep tegen mijn man: ‘Dit kan ze niet maken. Dit kan ze echt niet maken!’ Hij wist me te kalmeren en zei dat ik maar gewoon moest terugsturen dat ik blij voor haar was en het onderwerp later moest bespreken. Met heel veel pijn en moeite heb ik dat gedaan, terwijl ik Simone eigenlijk wilde bellen en roepen dat ze een huichelachtige trut was. Maar dat doe je natuurlijk ook niet als iemand net een kind heeft gekregen.

Geen contact

Ik heb twee dagen gewacht, toen heb ik Simone opgebeld en nadat ik haar had gefeliciteerd, zei ik: ‘Ik denk dat je wel weet wat ik wil bespreken.’ Ze zei bizar genoeg dat ze geen idee had en toen ik het uitlegde, deed ze alsof ze voor het eerst hoorde dat Rosa ‘onze’ naam was. Ik voelde me op dat moment zó gekwetst, dat ik zei dat ik haar veel geluk wenste met haar baby, maar dat ik geen contact meer wilde. Ik heb opgehangen en toen twee maanden later mijn Rosa werd geboren, heb ik haar niets laten weten. Ik vind het jammer dat een op zichzelf mooie vriendschap zo moest eindigen, maar als iemand haar ware aard laat zien, moet je je conclusies trekken.”

‘Het was al maanden aan de gang’

Debbie (38): “Carla en ik kenden elkaar al sinds de middelbare school. We waren het soort vriendinnen dat elkaars sleutels had, samen een weekend wegging en zonder aankondiging bij elkaar binnenviel. Toen mijn huwelijk met mijn man Mark een moeilijke periode doormaakte, was Carla degene die me troostte en tegen wie ik echt eerlijk kon zijn.

Vreemdging

Op een avond moest ik onverwacht laat werken. Toen ik thuiskwam, stond Marks auto er niet. Dat was niet vreemd – hij ging wel vaker nog even sporten of naar vrienden. Een uurtje later kwam hij gedoucht thuis van de sportschool. Althans, dat dacht ik. Maar toen ik de volgende ochtend zijn telefoon zag liggen en een bericht binnen zag komen van Carla, voelde ik meteen dat er iets niet klopte. Denk aan je, stond er.
Ik confronteerde Mark en hij gaf het meteen toe. Het was al maanden aan de gang. Het ergste vond ik niet eens dat hij vreemdging, maar dat zij degene was met wie ik al mijn geheimen had gedeeld. Woedend belde ik haar op met de mededeling dat ze hem mocht hebben. Ik heb nog een koffer met zijn kleren in haar voortuin gezet. Mark en ik zijn inmiddels uit elkaar. Of hij nog met Carla is weet ik niet. Ze kan niet zeggen dat ik haar niet heb gewaarschuwd voor hoe saai en egoïstisch hij kan zijn. Dat heb ik haar allemaal verteld.”

‘Iedereen keek me raar aan’

Joanne (45): “Ik kan niet zeggen dat mijn eerste – tevens laatste – bezoek aan een parenclub nu zo’n fantastisch idee was. Maar ja, mijn relatie met Jim was ingedut en we wilden eens wat proberen. Dus gingen we naar zo’n club, keken rond, zoenden zelfs allebei met een ander, hadden seks met elkaar op een viezig matras en gingen snel naar huis. Omdat het naast een beetje goor ook gewoon heel erg grappig was, deelde ik dit geheim – zoals al mijn geheimen – met mijn vriendin en buurvrouw Svenja. We gruwelden samen, lachten erom en ik zei nog: echt aan niemand vertellen, en zéker niet aan Jim dat je dit weet. Tuurlijk niet, beloofde ze.

Seksclub

En ik geloofde haar, tot ik een week later op haar verjaardag kwam. Haar zus, haar moeder, een paar andere vriendinnen, iedereen keek me raar aan. Al snel hoorde ik iemand iets zeggen over een seksclub en wist ik hoe laat het was. Svenja ook, want die wilde met een knalrode kop door de grond zakken. ‘Ze moeten het geraden hebben’, stamelde ze, toen ik in de keuken een verklaring van haar eiste. Ik voel me echt diep gekwetst dat ze uitgerekend dit gevoelige verhaal heeft zitten doorkleppen aan anderen. Onze vriendschap heeft een flinke knauw gekregen. Ik heb afstand genomen en vertel haar nooit meer iets.”

‘Ze was niet eens op zoek’

Wendy (33): “Eindelijk vond ik het dan op Funda: mijn droomhuis. Net online en al razend populair, dus snel maakte ik een afspraak voor een bezichtiging. Nog dezelfde week liepen mijn vriend en ik niet alleen rond in een huis dat écht aan al onze eisen voldeed, maar deden we meteen een bod van ruim zeshonderdduizend euro, ver boven de vraagprijs. Mijn vriendin Eva wist overal vanaf, want ik betrok haar altijd bij onze huizenjacht. Ze wist dus ook dat we al twee jaar zocht, dat we overal achter het net visten en dat er maar weinig huizen waren die voor ons perfect waren. En dus duimde ze mee dat we dit keer wél beet hadden.

Overboden

Maar helaas, we waren overboden, hoorden we een paar weken later. Ik belde Eva om uit te huilen, maar zij moest me iets vertellen. ‘Sorry Wen’, zei ze, ‘maar wij hebben dat huis gekocht. Het was zo mooi, we konden deze kans niet voorbij laten gaan.’ En dat terwijl ze niet eens op zoek waren naar iets nieuws! Nu ik het vertel, word ik wéér razend. Het is een vrij land, een vrije markt, allemaal waar. Maar als ik had geweten dat Eva het wilde, had ik haar nooit ons bod verteld waardoor zij vijfduizend euro meer boden en het huis kregen. Met zo’n lage, achterbakse actie heb je geen vijanden meer nodig, besloot ik, en ik verbrak de vriendschap.”

‘Dat ze niets heeft gezegd, vind ik nog het ergste’

Souada (44): “Met mijn kinderen in de puberteit en mijn handen wat meer vrij besloot ik: nu is het tijd voor míjn carrière. Ik was al een tijdje teamleider van een digitaal marketingteam bij een groot bedrijf en toen kwam de functie van commercieel directeur vrij. Meteen stuurde ik mijn vriendin en collega Miriam een berichtje. ‘Doen’, stuurde ze terug. ‘Dit is zó de volgende stap voor jou.’ Helaas bleef ik in de derde sollicitatieronde steken. Er waren nog twee kandidaten met wie ze verder wilden. Balen natuurlijk, maar ik had alles erin gestopt wat ik had en ik nam mezelf niets kwalijk. Ik deelde met Miriam dat ik was afgewezen en vond haar reactie wel wat vreemd, een beetje ontwijkend. Maar daar zocht ik verder niets achter.

Nieuwe directeur

Ik was natuurlijk enorm benieuwd wie het dan wel was geworden. Dat werd een paar weken later bekendgemaakt tijdens een borrel. Onze directeur klom op het podium en maakte een hele show van de aankondiging. ‘En onze nieuwe commercieel directeur is…’ zei hij uiteindelijk, met een armgebaar. En daar kwam Miriam ineens het podium op lopen. Ik dacht nog: huh, wat doet zíj nou? ‘… Miriam!’ maakte de directeur toen zijn zin af.
Mijn mond zakte letterlijk open. Na die aankondiging ging Miriam me uit de weg, tot ik haar in een hoek duwde en een verklaring eiste. Toen kwamen er allemaal vage verhalen: ze had het niet willen zeggen om mijn sollicitatie niet te beïnvloeden, ze mocht niets zeggen tot het rond was, ze had het mij natuurlijk heel erg gegund – het sloeg allemaal nergens op. Dat ik de baan niet kreeg, oké, jammer, maar daar kan ik mee leven. Dat zij hem wel kreeg, ook nog goed. Maar dat ze niets heeft gezegd, dat gaat voor mij te ver. Miriam was echt wel een goede vriendin, maar nu zij mijn baas is, ga ik alleen nog formeel met haar om. Ondertussen solliciteer ik me suf. Ik wil hier zo snel mogelijk weg.”

‘Ze maakt mij medeplichtig aan haar leugens’

Romy (39): “Mijn vriendin Petra vertelde haar man dat ze met mij naar yoga ging op woensdagavond. We hadden het daar, volgens Petra, heel leuk en raakten helemaal ontspannen. Echt een topidee, dat yoga. Behalve dan dat ik van niets wist. En met mijn mond vol tanden stond, toen haar man me op een dag op het schoolplein enthousiast vroeg hoe de lessen waren. Eh… yoga? Dat had ik in geen jaren gedaan.

Affaire

Ik voelde meteen aan dat er iets aan de hand was en automatisch speelde ik het spelletje mee. Pas later viel het kwartje: Petra had een excuus nodig. En nu begreep ik ook waarom ze de laatste tijd zo opgewekt was en waarom ze zich uitsloofde in de sportschool. Ik confronteerde haar ermee en ja hoor, Petra had een affaire. Met een collega. Dat moet ze natuurlijk zelf weten, maar dat ze mij medeplichtig maakt aan haar leugens, vind ik echt verschrikkelijk. Ik ben zelf in het verleden bedrogen en wil daar niets mee te maken hebben. Ik heb haar heel duidelijk gezegd dat ze mij hier nooit meer bij mag betrekken, anders vertel ik aan haar man dat ik in geen jaren op een yogamat heb gelegen. Ze heeft haar excuses aangeboden en het beloofd. Ik ben sindsdien afstandelijker tegen haar. Vriendschap is voor mij gebaseerd op vertrouwen, en dat vertrouwen is weg.”

‘Mijn idee was haar bedrijf geworden’

Nena (28): “Tijdens een etentje met een paar vriendinnen vertelde ik dat ik ervan droomde om mijn eigen bedrijf te beginnen: een kleine webshop met allemaal lokale producten, van eten tot kleding. Ik had zelfs al een naam bedacht en een paar leveranciers gemaild. Iedereen reageerde enthousiast, vooral mijn vriendin Nienke. Ze zei dat ze zelf ook wel iets wilde beginnen en dat ik de stap gewoon moest zetten.

Webshop

Een paar maanden later wist ik niet wat ik zag in onze groepsapp. Nienke wilde met ons delen dat ze een verrassing had: ze was voor zichzelf begonnen. Met een webshop met, juist, lokale producten. Zelfs de naam leek op de naam die ik ook had bedacht, en het logo was nog net niet gekopieerd van de schets die ik eerder had gedeeld. Ik stuurde haar meteen een bericht dat ik hiervan schrok en dat ik verdrietig was dat mijn idee nu haar bedrijf was geworden. Ze antwoordde luchtig dat het toeval was, dat er heus wel verschillen waren en dat ze die naam al langer in haar hoofd had.

Heel naar

Misschien had ik mijn idee gewoon sneller moeten uitvoeren, dat kan. Maar dat een vriendin er zo mee vandoor gaat zonder iets te zeggen, dat voelt gewoon heel naar. Ik ga wel door met mijn plannen en houd mezelf voor dat eerlijkheid het langst duurt en dat karma z’n werk zal doen. Maar ik ben wel een stuk voorzichtiger met het delen van mijn plannen.”

‘Sommige mensen kennen blijkbaar geen grenzen’

Karina (46): “Ik leerde Joyce kennen toen we ongeveer gelijktijdig in onze straat kwamen wonen. Meteen hadden mijn man Tom en ik een klik met haar en haar vriend Richard. Bijna een jaar lang hadden we leuke etentjes, borrels en gezelligheid. Toen gingen Richard en Joyce helaas uit elkaar. Dat was voor ons een grote schok, ze leken altijd zo gelukkig. Maar Joyce was op hem uitgekeken en zocht iets anders in een man dan Richards goedheid en volgzaamheid.

Tom

Vanaf dat moment kwam er een andere Joyce tevoorschijn. Eentje die alleen nog maar gericht was op mannen en eentje die kennelijk vond dat als háár relatie eraan ging, andere relaties ook maar moesten sneuvelen. Tijdens een barbecue bij ons thuis merkte ik voor het eerst dat ze zich echt vreemd gedroeg. Ze zat constant naast Tom, raakte hem steeds even aan als ze iets zei en maakte grapjes als: ‘Jij bent echt te leuk om maar door één vrouw bemind te worden.’ Ik lachte het eerst weg, maar voelde me er toch ongemakkelijk bij.

Verbaasd

Later die avond gebeurde er echter iets wat me niet ongemakkelijk, maar woedend maakte. Joyce stond met Tom in de keuken en zei half lachend: ‘Je weet dat Linda jou al jaren leuk vindt, hè? Als je ooit een keer ondeugend wilt doen, moet je het gewoon zeggen.’ Linda is een vriendin van Joyce die ik ook wel ken. Tom vertelde het me later zelf. Hij had haar meteen gezegd dat ze normaal moest doen. Ik was zó verbaasd dat iemand die zich mijn vriendin noemt, mijn man probeert over te halen vreemd te gaan. Ik heb Joyce de volgende dag gebeld en gezegd dat ze bij ons niet meer welkom is. Sommige mensen kennen blijkbaar zelf geen grenzen, en dan ben ik meer dan bereid de mijne te laten zien.”

Om privacyredenen zijn de namen in dit artikel veranderd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Foto: Getty Images