Stel (13)

Willeke: ‘Dit jaar gaat mijn minnaar écht bij zijn vrouw weg’

Willeke (31) heeft al vier jaar een relatie met Martin (44). Ze zijn elkaars grote ­liefde en dromen van een toekomst samen. Alleen: hij is nog getrouwd.

Willeke: “Zijn vrouw Diana, voor wie hij mantelzorger is, zou het emotioneel niet aankunnen. Hij moest de begrafenis regelen van zijn schoonvader. Zijn pleegmoeder zou er kapot van zijn. Hij had een navelbreuk, waaraan hij moest ­worden geopereerd. En toen was er corona. Elke keer had Martin wel weer een excuus waardoor hij voorlopig nog geen scheiding kon aanvragen en bij mij en mijn zevenjarige dochter Kiki kon ­intrekken. Terwijl hij me dat wel steeds belooft. Eigenlijk al vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoetten en ik hoteldebotel ­verliefd op hem werd. We leerden elkaar ruim vier jaar ­geleden kennen op Tinder. Ik was alleenstaand moeder. De vader van Kiki had me tijdens de zwangerschap verlaten. Hij had geen trek in een baby, zei hij letterlijk, en verdween uit mijn leven. We hebben hem nooit meer gezien en hij betaalt ook geen cent voor Kiki. De eerste tijd stortte ik me op mijn kind, maar ­alleen zijn vond ik vreselijk. Ik ben een gezelschapsdier. Als kind droomde ik al van een groot gezin met de liefde van mijn leven. Maar ik trof steeds de verkeerde mannen. Aantrekkelijk, stoer, maar niet per se goed relatiemateriaal. Zoals de vader van Kiki, die wel mijn ­kinderwens liet uitkomen, maar zich achteraf totaal niet kon en ­wilde binden.”

Overheen gelezen

“Tinder leek me ideaal om een ­serieuze partner te kunnen vinden. Ik zou er wel de foute van de goede mannen kunnen onderscheiden, bedacht ik. Samen met een vriendin maakte ik een profiel waarin ik eerlijk meldde dat ik alleenstaand moeder was van een dochter van destijds net twee en nog altijd klepperende eierstokken had. Een van de eerste mannen die me opviel, was Martin. Hij had een paar foto’s die me letterlijk de adem benamen. Wat een knappe vent! Ook al kon ik niet zo heel veel van hem zien ­omdat hij zijn ogen verborgen hield achter een zonnebril, ik vond hem woest aantrekkelijk. Dat hij ruim tien jaar ouder was, kon me niks schelen. Hij schreef wel dat hij in een gecompliceerde relatie zat, maar daar had ik eigenlijk een beetje overheen gelezen. De woorden ­gentleman, ondernemend, sportief, avontuurlijk en kinderwens waren wél blijven hangen.Ik swipete enthousiast naar rechts en tot mijn grote vreugde bleken we een match. Zonder me te houden aan de date- en appregels van mijn vriendinnen – zoals: niet te enthousiast doen en een beetje oppervlakkig ­berichtjes sturen – ging ik er vol in. Gelukkig reageerde Martin net zo uitbundig en voor ik het wist, zaten we avonden aaneen met elkaar te chatten.”

Liefde gemist

“Noem me naïef of een struisvogel, maar pas na een week vroeg ik hem naar zijn thuissituatie. Eerder had Martin voorzichtig laten vallen dat hij niet alleen woonde, maar bezig was te gaan verhuizen. Dat leek me voldoende. Ik denk dat ik gewoon te graag wilde dat deze leuke man met kinderwens beschikbaar was. Nu vertelde hij dat hij getrouwd was. Het was ook werkelijk een ingewikkeld verhaal. Hij was opgegroeid in een kindertehuis, omdat zijn ouders niet voor hem konden zorgen. Op zijn elfde kwam hij in een hecht pleeggezin. Bij de ouders van Diana, de vrouw met wie hij later trouwde. Zijn pleegzus dus. Er was geen bloedband, ze konden dus gewoon trouwen. Hun relatie was niet gebaseerd op een enorm houden van, zei hij, meer een warme, diepe verbondenheid. Voor iemand als Martin, die in zijn jeugd zo veel liefde had gemist, iets heel waardevols. Pas later besefte hij dat hij een verkeerde keuze had gemaakt. Anders dan Diana, die wel verliefd was op hem, miste hij iets ­essentieels. Hij hield van haar, maar toch als een zus. Maar toen was het te laat. Martin voelde zich gevangen in een soort web. Zijn schoonouders waren ook zijn pleegouders, dus wilde hij hen ook geen pijn doen.Tijdens hun huwelijk kreeg Diana de diagnose fibromyalgie: reuma in haar weke delen. En ze heeft ook al de ziekte van Crohn. Haar zwakke gezondheid is de reden dat ze nooit aan kinderen zijn begonnen, terwijl Martin die wel graag had gehad. ­Diana heeft veel pijn en kan weinig. Ze ligt hele dagen op de bank. Het huishouden en de zorg voor Diana komt neer op de schouders van Martin.Ook hebben ze al ruim tien jaar geen seks of intimiteit meer. Door de medicatie is haar lust weg en Martin vindt het prima. De seksuele aantrekkingskracht is bij hem ook al lang verdwenen. Ze hebben zelfs aparte slaapkamers, omdat ze weinig aan haar lijf kan verdragen.”

Knoop doorhakken

“Martin had dus niets te veel gezegd met ‘een gecompliceerde relatie’. Hij wilde na twintig jaar huwelijk scheiden, al durfde hij vanwege zijn liefdeloze jeugd niet goed de knoop door te hakken. Daarom was hij op Tinder gegaan: hij hoopte dat als hij écht verliefd zou worden op een ander, dat hem een duwtje zou geven. Een extra ­stimulans om de beslissing te ­nemen, waarvan hij nu al wist dat het zijn familie zou verscheuren.Dat verliefd worden was gelukt. Vanaf het moment dat we elkaar ­zagen, sloeg er een enorme vonk over. We hadden afgesproken voor een kop chocolademelk in een strandtent, zijn daarna gaan wandelen aan zee en liepen vrijwel de hele wandeling hand in hand. Ook zoenden we onophoudelijk.Daarna spraken we bij mij af. Eerst nog alleen als mijn dochter sliep en vooral voor de seks. Later, toen we steeds closer werden, kwam hij ook overdag. Hij leerde Kiki kennen, at regelmatig met ons mee en die twee werden ook stapel op elkaar. Martin zegt zich in haar te herkennen. Ook hij groeide op zonder zijn vader, hij vindt het fijn de vaderrol voor haar te kunnen vervullen.”

Lees ook: Hennie wordt gestalkt door de vrouw van haar eenmalige minnaar

Ongelofelijk loyaal

“Eind goed, al goed zou je denken. Maar voordat wij samen verder kunnen, moet hij scheiden van zijn vrouw en überhaupt bij haar weggaan. En dat heeft hij tot nu toe niet gedaan. Omdat er altijd wel een reden is. Soms lichamelijk, vanwege ziekte of zeer. Maar veel vaker door zijn ongelofelijke loyaliteit aan zijn pleegfamilie en vrouw.Zonder hem is Diana niks en zou ze helemaal moeten terugvallen op thuiszorg. Hij denkt ook dat ze ­kapot zou gaan aan liefdesverdriet en dat vindt hij vreselijk moeilijk. Net als de boodschap naar zijn pleeg-/schoonouders. Zijn pleeg­vader is twee jaar geleden overleden en Martin is nog steeds blij dat hij niet heeft geweten van Martins wens om te willen scheiden van ­Diana. Hij wil dat eigenlijk ook zijn pleegmoeder besparen.Maar ondertussen leeft hij nu al vier jaar een dubbelleven. Hij zegt zich ook heel akelig te voelen omdat hij iedereen voorliegt. Elke dinsdag en donderdag eet hij bij ons en blijft dan tot een uur of elf hangen. Hij werkt als zelfstandig verzekerings- en hypotheekadviseur en komt als zodanig ‘bij de mensen thuis’. Op dinsdag- en donderdagavond legt hij altijd zijn visites af, maar sinds hij mij kent, probeert hij die zo veel mogelijk op andere tijden of manieren in te vullen. Soms moet hij halverwege de avond naar een afspraak, maar keert dan snel weer naar ons terug. Daarnaast pakt hij doordeweeks nog wat gestolen ­uurtjes bij ons mee en komt hij op zaterdag altijd koffie drinken na het doen van de wekelijkse boodschappen. Dat kan makkelijk, want hemelsbreed wonen we maar vijftien kilometer van elkaar vandaan.”

Dat moet opvallen

“Officieel weet zijn vrouw van niks, maar ik betwijfel dat. Niet alleen is het al vier jaar aan de gang, er zullen vast een hoop aanwijzingen zijn dat hij vreemdgaat. In het begin, als hij bij mij douchte, deed hij dat met neutrale olie, maar nu gebruikt hij gewoon alles wat hij ziet, zelfs de Zwitsal van mijn dochter. Vroeger pakte ik vlak voordat hij naar huis ging de plakroller, om hem helemaal haarvrij te maken, omdat ik twee katten heb. Inmiddels laten we dat achterwege. Dan is hij gewoon ‘bij mensen geweest met huisdieren’. En hij neemt ook cadeautjes van me aan. Een sjaal die ik gaf, draagt hij, de mooie pen die hij kreeg voor zijn verjaardag, heeft hij altijd op zak en zelfs het vaderdagcadeau dat Kiki voor hem knutselde, gaat mee naar huis. Dat moet je toch vreemd vinden als vrouw? Als je man ineens met dat soort spullen thuiskomt of ruikt naar vrouwelijke luchtjes? Ook bellen en appen we heel veel. Dat moet opvallen.Volgens Martin sluit ze bewust haar ogen voor dat soort signalen. Soms moedigt ze hem zelfs aan even te gaan wandelen of tijd voor zichzelf te nemen. Alsof ze voelt dat een stukje vrijheid hun huwelijk zou kunnen redden. Ze kent hem natuurlijk ook al bijna haar hele leven. Voor haar is dit misschien de oplossing om zo toch een harmonieus leven te leiden. Alleen niet voor mij.”

Rampjaar

“Het afgelopen jaar met corona erbij was een ramp. Omwille van de gezondheid van zijn vrouw, heb ik Martin tijdens de eerste golf amper gezien. Heel af en toe buiten, op afstand. Hij wilde ons zelfs niet knuffelen. Ik dacht dat ik gek werd. In de zomer kwam hij gelukkig wel weer langs, toen hadden we ook weer seks. Hij kon het niet langer volhouden. Daarbij had Diana zelf corona gekregen en was daar wonderlijk snel van hersteld. Zijn angst om haar te ­besmetten, was daardoor minder geworden. Maar hij kon niet zo makkelijk meer de deur uit, omdat veel van de huisbezoeken werden gecanceld en veel cliëntgesprekken via Zoom gingen. Vaak zag ik hem maar eens in de twee weken. Niet te doen gewoon als je veel van ­iemand houdt.Sowieso is mijn geduld een beetje op. Ik heb echt geprobeerd begrip op te brengen voor het lastige parket waarin Martin verkeert. Ik snap echt dat scheiden in zijn geval niet eenvoudig is. Maar hij moet nu een keuze gaan maken. Dat vinden mijn vriendinnen ook. Ze praten vaak genoeg op me in dat ik hem moet laten kiezen. Hij kan mij niet aan het lijntje blijven houden en moet ook denken aan Kiki: zij ziet hem steeds meer als haar papa.”

Hij mist ons

“Martin heeft beloofd dat hij dit jaar echt het gesprek met Diana gaat voeren. Ook voor hem is de coronaperiode zwaar geweest. Hij miste ons vreselijk. Hij wil eindelijk voor zichzelf gaan kiezen en tegelijkertijd zorgen dat Diana goed achterblijft. Dat ze financieel alle ruimte krijgt om een comfortabel leven te leiden. Ik vind alles prima, als hij het maar doet. Inmiddels ben ik de dertig ­gepasseerd en wordt hij ook steeds ouder. Als hij samen nog minstens drie kinderen wil én een boerderij met kippen en geiten, moeten we echt gaan opschieten.”

Lees ook: Jo-Anne: ‘Mijn man verliet me toen ik doodziek was’ 

Foto: Getty Images

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen