Blog

Sientje: ‘Vijf weken geleden werd Pip opgenomen in het ziekenhuis’

Vijf weken geleden is een van onze drieling meiden plotseling opgenomen in het ziekenhuis. Het bleek een buikgriep en flink vocht tekort.

Midden in de zomervakantie moesten richting het ziekenhuis. Niet iets wat in de planning zat en al helemaal niet in deze periode. Inmiddels zijn we gelukkig weer veilig thuis, maar hieronder deel ik mijn verhaal vanuit het ziekenhuis, met een knipoog.

Een week vakantie

Eindelijk een week vakantie, dachten we begin augustus. Echt weggaan met de meiden zit er niet in, al hebben we het wel serieus overwogen. Maar waar maak je hen nu blij mee? Oefenen met rondkruipen, een structuur in de dag en een lekker hapje. Tja, dat kan thuis ook. Nog in afweging wat we moeten doen, wordt de beslissing plotseling voor ons gemaakt. Pip wordt ziek, zó ziek dat we een tijdje in het ziekenhuis moeten doorbrengen. Na een week worden we overgeplaatst naar de kinderafdeling. Om de opname toch een vakantiegevoel en gezelligheid in te blazen, hebben ze de afdeling ‘Het Strand’ genoemd.

Lees ook: Drielingmoeder Sientje: ‘Jammer dat het onbezorgde leven voorbij is’

Het strand

Eerlijk gezegd gaan mijn gedachten bij het strand naar het zand tussen je tenen, de zon en het geluid van de zee. Dit strand was net even iets anders. Een thermometer tussen de billen, een slangetje in de neus en het geluid van piepende apparaten. Toch net een tikkie anders. Dan hebben we het nog niet gehad over de sfeer die er hangt. Waar op het echte strand iedereen gezellig rondloopt en er ijs en een lekker drankje met ijsklontjes bijhoort, ligt hier iedereen in een bed, wordt je voorzien van een bakje eten en is een lekker koud drankje er niet bij. In de automaat zijn wel wat koude blikjes drinken te vinden, maar geen wijn helaas. Net nu ik die zo hard nodig heb!

Andere bestemming

Het laatste kleine verschil is dat je meestal maar een dagje naar het strand gaat. Als je geluk hebt, slaap je in de buurt zodat je er de volgende ochtend met goede zin en je schepje, emmertje en wijntje naartoe kan. Op dit ‘strand’ waren we helaas wat langer en hoe ik ook probeerde erheen te huppelen zonder schep, emmer of wijntje, ik vond er geen zak aan! Volgend jaar toch maar eens kijken naar een andere bestemming.

Over Sientje

Sientje blogt iedere week over haar leven als drielingmoeder. Volg Sientje, Tess, Janne en Pip op de voet! Sientje stond eerder dit jaar met haar verhaal in Vriendin. Na een zwangerschap van 28 weken, werden Tess, Janne en Pip geboren. Ze waren klein, maar dapper. Vooral Pip; zij had het moeilijk en vocht om in leven te blijven. De meisjes lagen zeven weken in een couveuse om aan te sterken. Het was een periode waarin Sientje zich vaak machteloos voelde omdat ze niets voor haar dochters kon doen, maar ook een tijd waarin zij en Jos veel steun van hun omgeving kregen. Jos en Sientje zijn nooit gestopt met hopen en wensen dat hun kinderen alle drie naar huis zouden komen. Toen het eindelijk zover was, durfden ze het geboortekaartje pas te versturen. ‘If you can dream it, you can do it’ staat er in sierlijke letters op het kaartje. Volg drielingmoeder Sientje ook op Instagram.

Reageer op dit artikel