Makelaar Mandy: ‘Ik kijk naar het brood. Dan naar haar naam. Ik mis haar.’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Maandag 19 oktober 2026

Ellen heeft de planten teruggezet.
Gelukkig niet allemaal, maar wel de drie die vorige week naar haar slaapkamer waren verhuisd en nu weer voor de balkondeur staan.
‘Ze vonden het daar niet fijn.’
Ik kijk naar de ficus.
‘Heeft hij dat gezegd?’
‘Hij liet zijn bladeren vallen.’
‘Uit protest?’

Ze glimlacht, maar houdt haar hand beschermend om de pot. Achter me zet de fotograaf zijn tas neer.
‘We kunnen ze na de foto’s meteen terugzetten,’ zeg ik.
‘Alle drie?’
‘Alle drie.’
Dat stelt haar gerust. We dragen ze naar de slaapkamer. De ficus is zwaarder dan ik me herinner en onderweg blijft een tak achter mijn blouse hangen.
‘Hij wil echt niet,’ zegt Ellen.
‘Dat merk ik.’

Fotograaf

Wanneer ik terugkom, staat de fotograaf bij het raam. Hij kijkt naar het licht, verplaatst zijn statief en vraagt of het kleedje onder de salontafel weg mag.
Ellen kijkt naar mij.
Ik kijk naar het kleedje.
Het is het vierde kleedje dat ik hier vandaag zie. Twee liggen inmiddels op haar bed.
‘Voor de foto misschien wel.’
Ze trekt het er zelf voorzichtig onderuit.
‘Straks lijkt het nog dat hier niemand woont.’
‘Uw bank blijft staan. Dat helpt.’
De fotograaf begint. Ik blijf buiten beeld, trek een deur verder open en haal een fles afwasmiddel van het aanrecht. Ellen loopt achter me aan.
‘Ook die?’
‘Die krijgt een eigen foto.’
Ze lacht.

‘Hij heeft het overleefd’

Het gaat goed. De woonkamer oogt ruim, het balkon is zichtbaar en beneden verkleurt het park. Ik ben blij dat we de fotografie niet nog twee weken hebben uitgesteld.
Mijn telefoon gaat in mijn tas.
Ik druk hem weg.
Even later nog een keer.
‘Neem gerust op,’ zegt Ellen.
‘Ik bel straks wel terug.’

De fotograaf vraagt of ik even naar de kersverse foto’s wil kijken. Op zijn scherm zie ik een woonkamer waar ik zelf best zou willen zitten. Ellen buigt zich naast me.
‘O.’
‘Mooi, hè?’
‘Zo zie ik het zelf nooit.’
Ze kijkt van het scherm naar haar kamer.
Daar word ik blij van. Ze hoeft haar appartement niet ineens af te vallen omdat ze gaat verhuizen. Ze mag ook zien wat ze hier al die jaren heeft gehad.
Na de laatste foto helpen we haar de planten terug te zetten.
De ficus krijgt zijn plek bij de balkondeur weer terug.
‘Hij heeft het overleefd,’ zeg ik, maar Ellen heeft niet door dat ik het als grapje bedoel.

Voicemail

Op kantoor luister ik mijn voicemail af. Een bezichtigingsverzoek, Jasper met een vraag over de notaris en iemand die wil weten of ik vanmiddag nog langs kan komen voor een waardebepaling.
Vanmiddag.
Ik kijk naar mijn agenda.
Dat kan, als ik niet lunch en mijn Toyota onderweg leert vliegen.
Ik bel terug en maak een afspraak voor woensdag. Daarna beantwoord ik Jasper, stuur Ellen een bericht en open de stukken die ik nog moet doornemen.
Op mijn bureau ligt Maureens lijstje van vrijdag.
Twee sterretjes. Een paar korte aanwijzingen. Haar handschrift is veel netter dan het mijne.
Ik zou haar hier willen hebben.
Iemand die een klant terugbelt terwijl ik in een woning sta. Die meedenkt over een verkooptekst, ziet wat er ontbreekt en niet eerst vraagt of ik daar wel zeker van ben.
Maureen zou dat allemaal kunnen.

Maureen

Maar helaas moet Maureen ook haar hypotheek betalen. En boodschappen doen. Ik kan moeilijk iedere vrijdag met een pak koekjes aankomen en zeggen dat het deze maand helaas alweer een beetje tegenvalt.
Ik open mijn overzicht van inkomsten en uitgaven.
Er komt geld aan. Dat is prettig, maar mijn rekening maakt een duidelijk onderscheid tussen geld dat eraan komt en geld dat er staat.
Voorlopig moet ik het hier toch echt zelf doen.

Ik schuif Maureens briefje naast mijn toetsenbord en begin rustig de lijst af te werken, beginnend met een belletje.
Om half drie eet ik mijn boterham. De kaas is warm geworden en het brood heeft aan één kant de vorm van mijn agenda aangenomen.
Mijn telefoon ligt naast me.
Vroeger zou ik Saskia nu een foto sturen. Met iets lolligs erbij over mijn voortreffelijke arbeidsvoorwaarden.
Ik kijk naar het brood.
Dan naar haar naam.
Ik mis haar.
Er bestaat geen grap die ik even aan iemand anders kan vertellen, waarna het hetzelfde voelt.
Ik neem een hap en leg mijn telefoon weg.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy weekoverzicht: de BN’er wil haar terug en toekomstplannen met Maureen

Makelaar Mandy: ‘Haar hand raakt mijn schouder. Mijn lijf verraadt me met tintelingen’

Makelaar Mandy: ‘In de slaapkamer trekt hij me naar zich toe. Ik leg een vinger tegen zijn mond’

Makelaar Mandy: ‘Kennelijk heeft mijn lijf de memo gemist dat het uit is’

Makelaar Mandy: ‘Ik kijk demonstratief naar buiten. ‘Neem een kamer’’