Aline: ‘Ik wil mijn man niet kwijt, maar mijn minnaar ook niet’

Bas

Aline (38): “Op mijn 21ste trouwde ik met Bas, de meest betrouwbare man op aarde. Na een bewogen jeugd was hij wat ik nodig had: stabiel, lief, punctueel op het autistische af. Bij hem voelde ik me veilig, en nog steeds. Maar we zijn nu zeventien jaar en twee kinderen verder en het veilige en stabiele heeft zich getransformeerd naar saai. Als ik mezelf dat hoor zeggen, vind ik het ook heel onaardig klinken, maar het is niet dat ik er niets aan heb gedaan. Ik heb van alles voorgesteld: samen een hobby, een weekend weg, dansles desnoods, seksspeeltjes. Maar Bas wil niets, vindt alles onzinnig en geldverspilling.

Lees ook ‘Ik heb twee relaties, maar mijn familie weet van niks’

Olivier

En toen kwam ik in de sportschool Olivier tegen, in alles de tegenpool van Bas. Hij is extravert, luid, complimenteus en ja, totaal onbetrouwbaar, maar wat maakt het uit? Bij hem voel ik me wild en sexy en aantrekkelijk, niet opgesloten als de vrouw die de broodtrommels maakt en ’s avonds zit te zwijgen op de bank. Het is zeker niet netjes, maar Olivier en ik belandden samen in bed. En toen nog eens, en nog eens. En nu duurt onze affaire al een jaar en zeg ik elke dinsdag dat ik ga sporten, maar dan ben ik bij Olivier. Elke keer weer voel ik me schuldig, maar ik doe helemaal niets om er verandering in te brengen.

‘Soms denk ik: ontdek het maar’

Laatst vroeg mijn dochter waarom ik na het sporten naar parfum rook. Ik zei dat er nieuwe doucheschuim in de kleedkamer hing en voelde afkeer van mezelf. Ik hou van mijn gezin, dat maakt het juist zo ingewikkeld. Soms denk ik: ontdek het maar, dan hoef ik niet meer te liegen. Maar zodra Bas mij aankijkt, houd ik mijn lippen toch weer stijf op elkaar. Ik wil ze gewoon allebei.”

Om privacyredenen zijn alle namen in dit artikel veranderd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.