Roderick en Anita hebben 18 husky’s: ‘Ze hebben allemaal een ander geluid en een ander karakter’

Dijkwoning

Anita en Roderick wonen samen in een dijkwoning. Hun achttien honden slapen buiten, in een kennel. Anita: “Om de beurt mogen er een paar binnen slapen, maar als wij overdag thuis zijn, zijn ze ook in huis – alle achttien. Met mooi weer hebben we de deur open staan en lopen ze zo nu en dan even naar buiten, maar ze zijn graag dichtbij ons. Het is echt een roedel. Er wordt veel met elkaar gespeeld en over het algemeen gaat dat goed, zeker als je je bedenkt dat ze elkaar niet hebben uitgekozen. Als we ’s avonds televisiekijken en op de bank zitten, liggen er altijd een paar honden naast ons. We wringen ons er dan maar een beetje tussen, maar opgestaan is plaats vergaan. Even naar het toilet gaan of wat drinken pakken, resulteert direct in een hond op de vrijgekomen plek.”

Sledehondenrennen

“Mijn moeder deed aan sledehondenrennen”, antwoordt Roderick op de vraag hoe zijn liefde voor husky’s ooit begon. “Als klein mannetje heb ik in Winterberg in de sneeuw aan kinderrennen gedaan, maar ik had daarnaast nog 95 andere interesses waar ik druk mee was. Toen mijn moeder in 1995 van de kar viel tijdens een karrenwedstrijd en haar been brak, ben ik de honden gaan trainen. We hadden er op dat moment twaalf rondlopen. Dat ik min of meer ‘gedwongen’ met de honden aan de slag ben gegaan, pakte goed uit. Ineens zat de liefde er bij mij ook helemaal in. Er kwamen ieder jaar betere honden bij en in 2005 werd ik voor het eerst Nederlands kampioen. Ik was op de goede weg. In 2008 werd ik tweede op het EK in Slowakije. En in 2009 werd ik in Oostenrijk wereldkampioen. Het jaar erop won ik opnieuw het WK, dit keer in Duitsland.”

Lees ook 14 lezeressen over hun hilarische viervoeter: ‘Hij haalde zelfs de lokale krant’

Op de eerste plek

“Sledehondenrennen is superspannend”, vertelt Roderick enthousiast. “Je kunt het vergelijken met een tijdrit bij wielrennen. Je start om de twee minuten en rijdt je eigen parcours. Wie het snelst heeft gelopen, mag de volgende dag als eerste starten. Een WK duurt drie dagen en de winnaar heeft all-over de beste tijd neergezet. Wat het extra spannend maakt, is dat je met dieren werkt. Het zijn geen motoren waar je aan kunt sleutelen. Zo hadden we op het WK in 2018, in Frankrijk, enkele honden op de tweede dag aan de diarree. Dan houdt het op, daar ga ik niet mee starten. Ik heb mijn startnummer ingeleverd, maar door een voorspelling van slecht weer, werd de derde dag afgelast en eindigden we alsnog op het podium. De gezondheid van de honden staat bij ons altijd op de eerste plek.”

Relatie

In 2016 ontmoet Roderick Anita. Anita: “Ik was in mijn vrije tijd hondenmassagetherapeut en gaf les op een hondenschool. Via via was ik met Roderick in contact gekomen om een van zijn honden te behandelen en een keer met hem mee te trainen. Ik was gelijk verkocht aan de sport. Er ging nog wel een seizoen overheen voordat de vonk tussen Roderick en mij ook echt oversloeg. Roderick vertrok namelijk al snel voor twee maanden met zijn honden naar de sneeuw. In 2017 kregen we een relatie.”

Even schakelen

Voor Anita was het wel even schakelen. Ze was al acht jaar vrijgezel toen Roderick op haar pad kwam. “Ik vind honden al mijn hele leven helemaal geweldig, dus ik heb in dat opzicht nooit getwijfeld toen ik een man trof met een hele roedel erbij. Maar het was natuurlijk wel alsof ik ineens een heel groot gezin had. Ik moest mijn nieuwe liefde vanaf het begin delen met achttien honden.”

18 honden

Achttien honden die allemaal vernoemd zijn naar popsterren, zo vertelt ze. “Iron Maiden is Rodericks favoriete hond, die van mij is Jon Bon Jovi. Eigenlijk heeft Jovi mij uitgekozen. Roderick vond hem veelbelovend, maar die hond trekt enorm naar mij toe. Ik kan ermee lezen en schrijven, ik kan echt op die hond bouwen”, vertelt Anita. “Met Iron Maiden kan ik echt lachen”, voegt Roderick toe. “Het is een hond die allerlei kunstjes kan. Rollen en een high five geven. Daarnaast loopt-ie ook gewoon heel goed.”

Lees ook 4 vrouwen vertellen: ‘Mijn reismaatje? Mijn hond!’

Nodige drukte

Achttien honden in één huis, dat geeft uiteraard de nodige drukte. Anita: “Ze maken een minuut flinke herrie als er iemand binnenkomt, dan zijn ze echt druk. Ze blaffen een beetje, maar joelen vooral. Dat geluid is kenmerkend voor husky’s. Ze zijn heel enthousiast, maar na het draaien van een paar rondjes, gaan ze weer liggen. Onze buren wonen honderd meter verderop. Ze zijn er later gekomen en wisten dus waar ze aan begonnen. Je hoort onze honden wel, maar de buren zeggen geen last van ze te hebben.

Hink-stap-sprong

We wonen niet groot en als alle honden binnen zijn, liggen ze overal. Het is dan vaak hink-stap-sprong naar de keuken. Of dan wil je wat te drinken pakken en dan ligt er weer eentje voor de koelkast. We zouden de hele dag door wel kunnen stofzuigen, maar we zijn daar iets makkelijker in geworden. Je moet wel. Alleen als ze in de rui zijn, word je er echt gek van. We hebben hondenkleding die we dragen als we binnen zijn. Als we naar ons werk gaan, kleden we ons om, zodat we niet onder de haren op kantoor zitten. Zulke ongemakken horen er voor ons bij. De honden zijn onze maatjes. Bezoek kan maar beter niet in het allerbeste pak komen. Dat weet iedereen ook.”

Voeren is een happening

Roderick: “Ze voeren is echt een happening. Ze hebben allemaal een eigen bak en krijgen één voor één eten, in een kring. Ze weten dat ze moeten wachten tot ze hun naam horen. Er gaat in zes dagen tijd 20 kilo brokken doorheen. Per dag eten ze ook nog vier kilo vers vlees. Al ons geld, alle vrije tijd gaat in de honden zitten. We weten precies wie wie is, dat horen we zelfs. Ze hebben allemaal een ander geluid en een ander karakter.”

Uitlaten

Uitlaten doen Roderick en Anita de honden niet. “Ze laten zichzelf uit in de speelweides en wij scheppen met een paardenschep de poep op. Ook dat hoort erbij. Ik vind het wel mindful om te doen, heel ontspannend”, lacht Anita. Zo nu en dan gaan ze wel wandelen met een paar honden, maar dat zijn er nooit meer dan twee. “Achttien honden tegelijk uitlaten is gewoon niet te doen.”

Supertrots

Vooral in de winter weg met de honden, vinden Roderick en Anita geweldig. Anita: “Maar als het regent en we met de trainingskar door de modder rijden, zou ik weleens willen dat we een andere hobby hadden. Nee hoor, we weten waar we het voor doen! Met de honden in de sneeuw rijden, is het mooiste wat er is. Je doet het echt samen, als team. In de bergen zit je niet passief op de slee, zoals veel mensen denken. Dan ren je actief mee.”

De beste honden

Roderick: “Ik werk met de beste honden die we in onze roedel hebben. Die keuze hebben we zo gemaakt, omdat we bij een andere verdeling allebei in de middenmoot zouden eindigen. Ik heb acht honden voor de slee, Anita heeft er zes. Eens in het jaar hebben we een nestje. Iedere lente of zomer puppy’s dus. Dat is heel leuk. We fokken onze eigen lijnen vooral voor onszelf, maar onze honden kun je in heel Europa vinden – we verkopen ze ook aan andere mushers (de officiële benaming voor hondenmenner, red.). Het komt regelmatig voor dat we tegen onze eigen honden rennen. Ik kan daar echt supertrots van worden, helemaal als ze goed presteren.”

Schapennet

Het is de combinatie van de dieren, de sport en de mooie natuur die het sledehondenrennen voor Roderick en Anita zo geweldig maakt. “Zweden is prachtig, bijvoorbeeld. En we zijn daar dan zomaar vier weken achter elkaar. Vaak gaan we tussen kerst en oud en nieuw weg en dan zijn we in totaal zo’n acht tot negen weken op reis door Europa, van wedstrijd naar wedstrijd, met als eindbestemming het WK, dat ieder jaar in een ander land is. We vervoeren ze met een bus en een wintercaravan, waar wij dan in slapen. We gebruiken een schapennet waarmee we een plek afzetten, om de honden onderweg los te kunnen laten.”

Pensioen

Bij het hebben van dieren hoort ook het onvermijdelijke afscheid nemen. Anita: “Dat went nooit. Husky’s kunnen een hoge leeftijd bereiken, wel vijftien, zestien jaar. Onze honden zijn topatleten en supergezond. Als we aan ze merken dat ze te oud worden voor de sport, gaan ze met pensioen. Daarbij hanteren we één gouden regel. Ze gaan alleen weg als ze het ergens anders beter hebben dan bij ons. Bij de huisgezinnen die ze opvangen, blijven we nauw betrokken. En als die gezinnen op vakantie gaan, komen de honden weer bij ons logeren.”

Verder dan een hobby

Wat Roderick en Anita doen, gaat verder dan alleen een hobby uitoefenen. Het is een leefstijl. Roderick: “Dit geef je niet zomaar op. Je kunt de sport ook heel lang blijven doen. Ik ken een musher uit Duitsland, die er net mee gestopt is. Hij is 82. Zolang je lichamelijk fit blijft, kun je blijven mennen, desnoods recreatief.”

Genieten

Spontaan een weekendje weg samen is lastig voor het stel. Anita: “De enige die wij de honden echt toevertrouwen, is Rodericks moeder, maar zij is ook al op leeftijd. Als ik er even met vriendinnen tussenuit wil, blijft Roderick thuis. En als Roderick iets met zijn vrienden wil plannen, zorg ik voor de honden. Maar vergeet niet dat wij iedere winter twee maanden samen op pad zijn. Daar genieten we enorm van. Als de slee in de lente weer naar zolder verhuist, heb ik zelfs altijd even dat ‘blue monday’-gevoel.”

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.