Sophia beviel twee keer zonder een verloskundige: ‘Het ging zó snel​, ik was compleet overdonderd’

Amper klachten

Sophia: “Ik had amper klachten, was nauwelijks misselijk en ik was alleen in de laatste maanden wat sneller vermoeid tijdens mijn eerste zwangerschap. Als het zo gaat, wil ik er wel tien! dacht ik nog. Zes dagen na de uitgerekende datum kreeg ik rond drie uur ’s nachts weeën. Ik heb het even aangekeken, maar vond het prima te doen. Ik lichtte Oliver in toen om half vier uur mijn vliezen braken en liet hem nog even liggen, terwijl ik afwisselend een rondje door de kamer liep en mijn bed weer in dook. Het was mijn plan om thuis te bevallen. Rond zeven uur belden we de verloskundige. De regelmaat in de weeën, waarover ik gelezen en gehoord had, kwam niet. Ik had weeën om de drie tot zes minuten. Nog alle tijd dus, dacht ik. De verloskundige dacht dat waarschijnlijk ook. Zij kwam een uur later op haar gemak naar ons toe. De weeën waren inmiddels zo pijnlijk dat Oliver het Tens-apparaat ter verlichting op mijn rug had aangesloten. Maar ik was nog steeds prima in staat een gesprek te voeren. Ik was zelfs druk met appen naar familie. Iedereen vond het spannend dat het begonnen was.”

Drie centimeter ontsluiting

Oliver: “Sophia bleek drie centimeter ontsluiting te hebben. ‘Dus de baby gaat vóór de middag geboren worden?’ vroeg ik hoopvol. ‘Nou, dat denk ik niet’, antwoordde de verloskundige. Met een gemiddelde van één centimeter per uur in combinatie met een eerste bevalling kon het nog wel even duren. Ze liet weten dat haar dienst erop zat, dat ze ons zou overdragen aan een collega en vertrok weer. Die collega zou drie uur later bij ons langskomen. De weeën waren wat afgenomen, wat vaker voor schijnt te komen als een verloskundige langskomt. Dan is de focus even anders.”

Weeën

Sophia: “Ik vond het niet erg dat we drie uur alleen werden gelaten. Ik wilde zo lang mogelijk samen met Oliver blijven. Terwijl hij het bevalbad opzette, zat en lag ik op het bed om de weeën op te vangen. Die werden wel erger, tot het moment dat ik alleen nog maar op één zij kon liggen. Een uurtje nadat de verloskundige vertrokken kreeg ik het gevoel dat ik moest poepen. Daar was ik blij mee, want ik moest er niet aan denken dat dit tijdens de bevalling zou gebeuren. Niets in mij dacht dat het weleens persweeën konden zijn. Oliver begeleidde mij naar de badkamer. De weeën bleven komen, steeds sneller.”

Lees ook Adriënne beviel én trouwde op dezelfde dag: ‘Een datum om nooit te vergeten’

Pittig

Oliver: “Het zag er heel pittig uit. Zo pittig dat ik besloot de verloskundige te bellen. Ik heb zelfs mijn moeder nog geappt: Volgens mij word ik vóór tien uur vader! Spannend, succes’, appte mijn moeder terug. Merel, de verloskundige, was bij iemand op huisbezoek. ‘Ik maak het hier even af, ik kom er daarna aan. Ik verwacht niet dat ze nu al gaat bevallen, dat zou wel heel vroeg zijn’, zei ze, of woorden van die strekking. Ze zou rond half elf bij ons zijn.”

Op het toilet

Sophia: “Ik zat ondertussen nog op het toilet. Ik wilde onder de douche, misschien zou dat de pijn wat verlichten, maar dan zou het Tens-apparaat van mijn rug moeten. Het was niet zo dat ik in paniek was, wel dacht ik dat als dit nog zes, zeven uur zou gaan duren, ik het thuis niet zou redden voor mijn gevoel. Ik wilde opstaan en voelde iets tussen mijn benen. Dat bleek het hoofd van onze baby!”

Nu, nu, nu!

Oliver: “Ik was redelijk rustig, tot ik een kijkje tussen Sophia’s benen nam en de haartjes van Lola zag. ‘Je moet echt nu, nu, NU komen’, riep ik tegen Merel, die ik inmiddels weer gebeld had. Zij bleef gelukkig heel kalm. ‘Ik rond het hier af en stap meteen in de auto en bel je terug’, zei ze. Dat gebeurde. Ik haalde op het advies van Merel een speelmat uit de babykamer en legde die op de badkamervloer, zodat Sophia een beetje comfortabel was. We legden de telefoon met Merel aan de andere kant op de speaker op een krukje naast ons.”

Op handen en knieën

Sophia: “Ik ben op handen en knieën op de mat gaan zitten en luisterde naar de adviezen van Merel. Zij coachte mij er heel rustig door heen, puur op de geluiden die ze van mijn kant hoorde. Oliver had ondertussen heel snel beneden de voordeur op een kier gezet.”

Net geboren baby

Oliver: “Ik zat achter Sophia, zoals een American Footballspeler klaar zit om de bal aan te nemen. Ik zag het hoofd van onze dochter naar buiten komen en weer naar binnen schieten. Merel verzekerde ons, terwijl ze met hoge snelheid onze kant op scheurde, dat dit heel normaal was. En toen ineens schoot het hele hoofd eruit en glibberde de rest van het lijf erachteraan. Instinctief ving ik haar op. Er was geen tijd voor paniek. Ik had maar één doel: haar niet laten vallen. Een net geboren baby is zo glad als een aal.”

Emotioneel

Sophia: “Ik bleef op handen en knieën zitten en werd heel emotioneel. Ik was compleet overdonderd, het ging zó snel. Huilend pakte ik mijn dochter tussen mijn benen door van Oliver over. Toen ik haar voor het eerst zag, was ik ontzettend opgelucht. Alles was goed gegaan. En wat was ze mooi… Merel was er inmiddels ook. Ik ben, ondersteund door Oliver en Merel, met Lola in mijn armen naar bed gestrompeld. Daar is de placenta heel snel en soepel geboren.”

Lees ook Anieke beviel eerder na een ongeluk: ‘Daar lag ik, hoogzwanger, met mijn auto in de sloot’

Spannend

Oliver: “Het was heel spannend. Na afloop overheerste er een gevoel van: ‘Dit hebben we gewoon heel stoer met z’n tweeën gedaan!’ We waren zo blij dat Lola er was en dat het goed was gegaan.”
Sophia: “Ik had nog wel een cursus gevolgd, dus ik dacht dat ik wel wist hoe persweeën ongeveer zouden aanvoelen. Dat ik naar de wc moest, was natuurlijk een duidelijk teken. Maar ik verwachtte nog lang niet dat ik al volledige ontsluiting zou hebben.”

Relaxter

Sophia: “Negen maanden nadat Lola geboren werd, was ik opnieuw zwanger. Dat was niet helemaal de bedoeling zo snel, maar de zwangerschap van Lola liet heel lang op zich wachten. We waren nét begonnen met ziekenhuisbezoeken toen ik toch zwanger bleek. Omdat we niet te veel leeftijdsverschil tussen onze kinderen wilden, gingen we al vrij snel voor een tweede. Dat die wens zo snel in vervulling zou gaan was een schrik, maar ook een fijne verrassing. Deze zwangerschap verliep echter anders. Dat er een eenjarige rondloopt, maakt alles een stuk zwaarder. Ik had bekkenklachten en ben eerder gestopt met werken. Wel was ik veel trotser zwanger. Waar ik het bij Lola allemaal nog wat spannend vond, was ik nu een stuk relaxter.”

Snelle bevalling

Oliver: “Bij de verloskundigenpraktijk hebben ze het meteen in Sophia’s dossier gezet: als ze belt, meteen komen en blijven. Zo’n snelle bevalling had verloskundige Merel in haar carrière nog nooit eerder meegemaakt, dat schijnt echt niet vaak voor te komen. Sophie was veertig weken en één dag zwanger toen ze overdag krampen kreeg. Ik wist meteen: ‘Het gaat vandaag dus ook gebeuren.’”

Geen reden om te bellen

Sophia: “Ik wachtte, net al bij de bevalling van Lola, op regelmaat in de weeën. Weer bleef dat uit. Het voelde alsof ik ongesteld was. Ik zag geen reden om meteen al de verloskundige te bellen. Ik voelde me zelfs een beetje bezwaard om het te doen. Oliver en Lola waren thuis en ik vertelde dit keer niemand dat het begonnen was. We hebben nog met elkaar gegeten en samen Lola naar bed gebracht, toen Oliver om acht uur zei dat ik nu echt moest gaan bellen. ‘Laat me nog even een kwartiertje zitten, ik doe het zo’, reageerde ik.”

Weeën

Oliver: “Toen Sophia uiteindelijk belde, was ze nog goed aanspreekbaar. ‘Als ik dit zo hoor, is het nog niet echt begonnen’, zei Merel. Wel begonnen, maar nog geen reden om langs te komen. Haar advies was om te ontspannen, te douchen, en te kijken of daardoor de weeën zouden doorzetten of juist zouden afnemen. De vliezen waren ook nog niet gebroken, er was geen reden tot spoed. Merels dienst zou worden overgenomen door een andere collega, ze zou de ontwikkelingen daaraan doorgeven. Na dat telefoontje werden de weeën wat heftiger. We hebben Sophia’s zusje gevraagd te komen om stand-by te staan voor als Lola wakker zou worden. Sophia ging, toen haar zusje er was, even onder de douche staan.”

Eigenwijs

Sophia: “Ik zat maar met die regelmaat in mijn hoofd. Als die zou komen, zou ik opnieuw bellen.”
Oliver: “Sophia is erg eigenwijs. Ik had graag dat er iemand zou langskomen. Pas tegen half elf belde ze. Om elf uur kwam de verloskundige met een stagiaire binnen.”
Sophia: “Ik had twee, drie centimeter ontsluiting en de vliezen waren nog intact. ‘Wat zou jij doen als je in je eentje was?’, vroeg de verloskundige aan de stagiaire. ‘Ik denk dat ik nog wel even weg zou kunnen in deze situatie’, antwoordde zij.”

Lees ook Annemiek beviel van een regenboogkind

Wat kon er gebeuren?

Oliver: “Op dat moment greep ik in. ‘Er gaat hier helemaal niemand meer weg. Ik schroef hier desnoods alle ramen en deuren dicht’, zei ik. Met de vorige bevallig nog in het geheugen, moest iedereen daar om lachen. Sophia’s weeën werden sterker. De verloskundige ging naar beneden om wat voorbereidingen te treffen en Sophia zei dat ze naar de wc moest.”
Sophia: “Er ging geen enkel lampje branden. Ik had pas drie centimeter ontsluiting en de vliezen waren nog steeds intact, wat kon er gebeuren? Ondersteund door Oliver en de stagiaire ging ik naar de badkamer. Eenmaal daar gaf ik ineens zo’n enorme oerkreet, dat mijn vliezen braken, al het vruchtwater op de grond kletterde en ik het hoofdje tussen mijn benen voelde. Ik heb misschien nog één keer geperst en toen kwam Billie ter wereld.”

Wirwar

Oliver: “Ik herkende het geluid en hield meteen mijn armen tussen Sophia’s benen. Het vruchtwater klotste over me heen en niet veel later had ik onze tweede dochter in een wirwar van navelstreng en Tensdraden in mijn handen. De verloskundige kwam naar boven rennen en haalde de navelstreng om Billie’s nek vandaan.”
Sophia: “Blijkbaar doe ik dit dus zo, heel snel bevallen. Dat het ons twee keer zou gebeuren, hadden we nooit verwacht. Ook deze keer was ik compleet overdonderd. Het is fijn dat je zoveel pijn bespaard blijft, maar ik merkte ook dat mijn hoofd en lijf nog niet helemaal op één lijn zaten.

Doorheen geslapen

Lola’s kamertje grenst aan de badkamer, zij heeft overal doorheen geslapen. Pas toen de kraamhulp kwam, werd zij wakker. Die eerste ontmoeting was een beetje stroef. Lola was nog niet helemaal wakker en er stonden ineens allemaal vreemden in huis én er lag een baby in ons bed. Ze was ook nog zo klein, natuurlijk. Inmiddels is Billie zes maanden en is Lola echt gegroeid in haar rol als grote zus. Als Billie huilt, komt Lola met een speen aanzetten.”

Compleet

Oliver: “Ons gezin is compleet zo. We zijn gezegend met twee gezonde kinderen. We realiseren ons dat alles heel goed is afgelopen. Er wordt mij vaak grappend gevraagd of ik me niet wil laten omscholen tot verloskundige. Dat wordt ’m niet. Maar het is wel echt heel bijzonder om je beide dochters als eerste te mogen aanpakken. Ze zijn dus ook gewoon allebei op die ene vierkante meter in ons huis geboren…”

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.