Makelaar Mandy: ‘Ik trek hem naar me toe, kus hem harder dan nodig’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Woensdag 6 mei
De hele dag zit er iets onder mijn huid. Een gons. Plezier. Irritatie. Geilheid.
Ik werk. Ik bel. Ik stuur mails. Ik corrigeer een fout van Eva zonder er iets van te zeggen omdat ik geen zin heb in nog een ronde territoriumdrift op een woensdagmiddag.
Maar ondertussen voel ik het.
Die trek.
Die onrust.
Die man.
Rond vier uur app ik hem.
Heb je vanavond nog steeds tijd of ben je druk met investeren in ambitieuze vrouwen?
Ik twijfel nog of het te scherp is, maar hij reageert binnen een minuut.
Voor jou maak ik toch tijd. Acht uur. Alles is al geregeld. Zelfde plek.
Natuurlijk.
Alsof het ooit anders gaat.
Hotel
Het hotel is hetzelfde als vorige keer.
Dat helpt.
Geen nieuwe prikkels. Geen nieuwe onzekerheid. Alleen dat bekende gevoel van ergens binnenlopen waar dingen gebeuren die je overdag niet zou toegeven.
Kus
Hij doet open in een donker shirt en kijkt me aan alsof hij me ter plekke uitkleedt.
‘Daar ben je,’ zegt hij.
‘Je klinkt verrast.’
‘Ik ben het ook een beetje. Jij bent niet het type dat blijft terugkomen als ze ergens over twijfelt. Met mij afspreken bijvoorbeeld.’
‘Misschien twijfel ik niet.’
Hij glimlacht. ‘Dat zou inderdaad zonde zijn. Zo’n leuke man afwijzen.’
Hij kust me voordat ik nog iets kan zeggen.
Gewoon meteen.
Zijn hand in mijn nek. Mijn rug tegen de muur. Mijn adem die al sneller gaat voordat ik daar iets van vind.
‘Je denkt te veel,’ zegt hij tegen mijn mond.
‘En jij te weinig.’
‘Klopt,’ zegt hij. ‘Daarom werkt dit zo goed.’
Hij trekt mijn blouse losser en ik laat het gebeuren. Mijn handen gaan naar zijn shirt, zijn huid, zijn schouders.
Geen overleg
In bed is het nog beter.
Hij neemt de tijd vandaag. Niet die snelle, gretige haast van de laatste keer. Hij kijkt. Raakt. Wacht. Alsof hij precies weet dat hij me daarmee gekker maakt dan met snelheid.
‘Je bent gespannen,’ zegt hij.
‘Dat komt door jou.’
‘Mooi.’
Zijn hand glijdt over mijn buik naar beneden en ik voel hoe mijn lichaam meteen reageert. Geen twijfel. Geen overleg. Gewoon ja.
Ik trek hem naar me toe, kus hem harder dan nodig en voel hoe die hele dag eindelijk ergens heen kan.
Sneller
Mijn hoofd haakt af.
Eindelijk.
Alleen nog huid. Warmte. Zijn gewicht. Mijn benen om hem heen. Mijn vingers in zijn haar.
‘Je bent nat, geile donder.’
‘Jij bent hard, foute man.’
We zoenen verder. Likken. Tongen. Sabbelen en strelen tot ik het niet meer volhoud en mijn benen spreid en hem in me laat glijden.
Ik beweeg. Hij volgt. Of andersom.
Het wordt sneller. Harder. Dieper.
Tot ik alleen nog maar voel hoe alles samenkomt in één punt en daarna uit elkaar valt in iets wat ik niet eens meer netjes kan benoemen.
Niets
Daarna lig ik naast hem met mijn arm over mijn ogen.
Hij zegt niets.
Ik ook niet.
Dat is misschien wel het fijnste aan hem. Dat stilte niet meteen gevuld hoeft te worden met betekenis.
Tot hij het toch doet.
Nagedacht
‘Ik heb erover nagedacht,’ zegt hij.
Natuurlijk.
Daar is hij weer.
Ik laat mijn arm zakken en kijk hem aan. ‘Dat klinkt nooit als goed nieuws.’
‘Dat is het wel.’
‘Voor wie?’
Hij draait zich naar me toe. ‘Voor jou.’
Ik voel het meteen. Dat kleine, scherpe randje onder mijn ribben.
Voorstel
‘Je gaat weer iets voorstellen,’ zeg ik.
‘Ik ga iets makkelijker maken.’
‘Dat is hetzelfde.’
Hij glimlacht. ‘Niet helemaal.’
Hij gaat iets rechter zitten, leunt met zijn schouder tegen het hoofdbord en kijkt me aan alsof we ineens in een heel ander gesprek zitten.
‘Ik kan dit voor je regelen, Mandy. Serieus. Dat pand, die start, de eerste maanden. Jij hoeft niet meteen alles zelf te dragen.’
Daar is het.
Weer.
Ik trek het laken iets hoger om me heen. Niet omdat ik het koud heb.
Zelf
‘Ik wil dat zelf doen,’ zeg ik.
‘Waarom?’
‘Omdat het van mij moet zijn.’
Hij lacht zacht. ‘Dat blijft het toch. Ook als ik help.’
‘Dat weet ik niet.’
Hij schuift dichterbij. Zijn hand weer op mijn been. Warm. Bekend. Verleidelijk.
‘Je maakt het jezelf moeilijker dan nodig is.’
‘Ik wil het zo.’
Geen project
Even zegt hij niets.
Dan: ‘Ik investeer liever in iets goeds dan dat ik moet toekijken hoe het niet lukt.’
Ik kijk hem aan.
Daar zit het. Ik voel een fikse steek door me vlammen.
‘Ik ben geen project,’ zeg ik.
Hij zucht. ‘Zo bedoel ik het niet.’
‘Nee. Dat weet ik. Maar het voelt wel zo.’
Hij wil iets zeggen, maar ik ben hem voor.
‘En ik wil niet dat iemand later kan zeggen dat ik het heb gered omdat jij dat hebt geregeld.’
Stilte.
Serieuzer
Hij kijkt me aan op een andere manier dan net.
Minder speels.
Serieuzer.
Ik draai me van hem af en trek het laken strakker om me heen.
Mijn lichaam is nog warm.
Maar mijn hoofd is weer terug.

Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK

Uit andere media
