Eveline: ‘Versierd worden door een vierentwintigjarige Italiaans-Franse hunk’

In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.

Alleen thuis

Het gebeurde toen Emiel een paar dagen weg was. Hij wandelde kilometers lang door sinaasappelboomgaarden bij Valencia. Genoot van prachtige meertjes. Als hij een dorpje passeerde, dronk hij op een terrasje een cerveza met prikkend wit schuim met de zon op zijn bol.

Ik zat thuis in de regen en was jaloers. Voor mij geen lange wandeltochten meer. Ik koos voor thuisblijven: lekker keutelen en knutselen. Bovendien had Wickie nog een controle bij de dierenarts. Ik offerde mezelf wel op.

Alles veranderde

Halverwege Emiels vakantie veranderde alles. In onze wijk klapte de stroom eruit. Iedereen zat in het donker. Maar terwijl al onze buren na een paar uur weer koffie konden zetten, douchen en internetten, bleef het in Villa Verte duister en kil.

Taylor

Ik brandde kaarsen. At boterhammen. En wachtte op onze elektricien, die op een klus zat vijf uur verderop en daar moest overnachten.
Wat was ik blij en opgelucht toen Taylor de volgende middag aanbelde.
Onze aardlekschakelaar bleek ter ziele. En na een ontploft reserve-exemplaar, kwam hij de volgende dag terug met een splinternieuwe.

Stagiair

Trots zwaaide hij met het kostbare doosje. ‘Bonjour.’ Achter hem stapte een jongeman naar binnen. ‘Mijn stagiair.’ Ik schatte hem een jaar of vierentwintig. Hij lachte charmant en vertelde dat zijn vader Italiaans is, zijn moeder Frans, en zijn vriendin Duits. Nu was hij bij een ‘Ollandaise’. Was dat niet grappig?
Taylor, bromde vanuit de met een bouwlamp verlichte meterkast.
‘Zijkniptang!’
‘De mannen rommelden en giechelden.
Ik bracht ze een blikje fris.
‘Wanneer studeer je af?’ Ik probeerde de tijd te doden terwijl Taylor, achterstevoren tegen een schilderij gedrukt, met een spanningstester stond te pielen. De stagiair staarde me (te) lang aan met zijn prachtige groene ogen.
‘Taylor vertelde dat jij in je uppie ruim 20 uur zonder stroom zat in dit grote huis. Had je het niet koud?’
Ik knikte.
‘Klaar!’ Met een dreun klapte de gereedschapskoffer dicht. De stagiair glimlachte opnieuw. Taylor schreef een factuur.

Foto

Zodra de heren waren vertrokken, stopte ik de wasmachine vol, checkte de vriezer en belde Emiel voor een verslag.
‘Ik kreeg net trouwens een appje dat er iemand bij ons wilde slapen vannacht,’ zei hij vlak voor we ophingen. ‘Ik heb geantwoord dat we nog gesloten zijn.’
Ik nam het voor kennisgeving aan. Tot Emiel een half uur later terugbelde.

Versierd

‘Je moet dit even zien.’
Hij stuurde een foto van een stoere gozer met zonnebril.
Als je het weer koud hebt, kom ik je vannacht graag warm houden.
Het kwartje viel pas bij het volgende appje vol flirterige flirterigheid. Emiel beheert de Villa-Vertetelefoon, en dat nummer staat overal online. Onze stagiar dacht dat hij met mij zat te appen.
Emiel hielp onze Franse charmeur snel uit zijn droom, die op zijn beurt verdronk in beschaamde excuses.
Ik gierde intussen van de pret. Want heel even voelde ik me immens populair: versierd worden door een vierentwintigjarige Italiaans-Franse hunk.
Emiel kon er niet om lachen. Want dit keer was hij degene die een beetje jaloers was.

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.

Volg Eveline haar verhalen

Lees meer van Eveline

Eveline: ‘Het gebeurt altijd als het niet uitkomt. En dit was een bar vervelend moment’

Eveline: ‘De liefde voor onze B&B? Of mijn gezondheid?’

Eveline: ‘En dan gebeurt er iets waarvoor je altijd bang was’

Eveline: ‘Veertien jaar doen met een broek is een prestatie’

Eveline: ‘Er zijn weer kriebels in onze buik’