Meike was niet welkom op de crematie van haar ex-man: 'Het ergste vond ik dat ik mijn kinderen niet kon troosten’

Ineke: ‘Ik vind mijn man niet meer aantrekkelijk. Afstotelijk zelfs’

Ineke (45) vierde laatst haar 25-jarige huwelijk met André (50). Maar ze twijfelt aan hun relatie. "Voor een gepassioneerd liefdesleven heb je aantrekkingskracht nodig en die is verdwenen.

Afknap

Ineke: “Dit is voor het eerst dat ik hardop uitspreek dat ik afknap op het uiterlijk van mijn man, me soms voor hem schaam en hem ook seksueel totaal niet meer aantrekkelijk vind. Heel moeilijk vind ik dat. Ik wil namelijk niet oppervlakkig klinken, want natuurlijk besef ik goed dat liefde niet draait om uiterlijk. Mijn moeder zei het vroeger altijd: ‘Van een mooi bord kun je niet eten.’ Je kunt nog zo’n knap koppie hebben, als je een rotkarakter hebt, is het niks waard. En mijn man André heeft absoluut geen slecht karakter. Hij is een lieverd. Als vader is hij lief, gezellig en betrokken. Hij doet alles voor onze zoon David, van zestien. Als maatje en levenspartner is André ook ontzettend lief en behulpzaam. Hij troost me als ik verdriet heb, werkt hard voor zijn gezin en is nooit te beroerd om thuis een klusje op te pakken. Hij is zelden onaardig tegen me. Zelfs als we ruzie hebben en ik best lelijke dingen tegen hem zeg, blijft hij rustig. Maar ik vind hem als liefdespartner onaantrekkelijk. Als hij naakt is, draai ik het liefst mijn hoofd om, maar ook met zijn kleding aan doet hij me niets meer. Ik kan het niet meer opbrengen hem te tongzoenen, laat staan seks met hem te hebben. Voor een gepassioneerd liefdesleven heb je aantrekkingskracht nodig en die is verdwenen.”

Weinig seks

“Als André toenadering zoekt, wijs ik hem negen van de tien keer af. De keren dat we wel seks hebben, ‘zit’ ik het uit: dan onderga ik gelaten zijn strelingen en wacht tot hij aan zijn gerief is gekomen. Maar zo wil ik het absoluut niet. Het geeft me een goedkoop gevoel, alsof ik mijn lichaam ter beschikking stel aan hem. Daarom gaat het me steeds meer tegenstaan om met hem te vrijen of zelfs in bed naast hem te liggen. André en ik zijn elkaars jeugdliefde. We hebben tot een jaar of vijf geleden altijd een goed en harmonieus huwelijk gehad. Seks speelde nooit een hoofdrol. We deden het eens in de twee, drie weken en dat was prima. Ik kwam nooit klaar, maar dat lukt me sowieso niet tijdens de daad. Ik vond het op z’n tijd leuk en lekker om te vrijen en nam ook nog wel het initiatief. Maar de laatste jaren is dat gevoel helemaal weg en onderneem ik nooit meer een poging om mijn man te verleiden. We hebben nog wel seks, zo eens per maand, maar dan alleen op zijn initiatief. Het duurde even voordat ik besefte dat mijn lage libido te maken had met mijn afkeer van Andrés uiterlijk. Ik dacht eerst dat er lichamelijk iets mis was. Dat dacht André ook. Hij merkte dat ik minder enthousiast was in bed en dacht dat mijn gebrek aan zin door stress kwam: onze zoon heeft vreselijk gepuberd, compleet met spijbelen en stelen uit de supermarkt, en dat hakte er nogal in. Zelf dacht ik dat ik misschien vervroegd in de overgang was gekomen. Ik ben er nog voor naar de huisarts gegaan. Maar nee, volgens haar was het niet zo. Ik had ook geen andere typische klachten: geen opvliegers, geen stemmingswisselingen en ik werd en word nog steeds elke maand ongesteld.”

Die eeuwige trainingsbroek

“Voorzichtig vertelde ik mijn huisarts dat ik een verminderd libido had. Ik vond dat best lastig om met mijn arts te delen, maar ze nam me heel serieus. Ze vroeg of ik bepaalde medicijnen slikte, of ik depressieve klachten had, of er iets naars was voorgevallen op seksueel gebied en of ik relatieproblemen
had. Nee, allemaal niet. Maar ze vroeg door: was ik nog wel gelukkig in mijn huwelijk? Was er een sleur of waren er misschien kleine irritaties tussen ons? Sprak ik mijn verlangens wel uit? Door er op deze manier over na te denken, realiseerde ik me ineens dat ik André weliswaar heel lief, maar echt niet meer aantrekkelijk vond. Dat was een echte eyeopener. André is nooit een George Clooney geweest, maar ik ben ook geen Angelina Jolie. Hij is gewoon een charmante man met een leuke glimlach. Hij is altijd wat aan de zware kant geweest, maar de laatste jaren heeft hij zich behoorlijk laten gaan met alcohol en vette happen.

Hij heeft een grote bierbuik en – ook voor zijn gezondheid – zouden er best wat kilo’s af mogen. Maar een dikke buik op zich vind ik niet per se afstotelijk. Ik val niet op gratenpakhuizen en met kleding kun je best een hoop verhullen en er toch goed uitzien. Nou geeft André niets om kleding. Voor zijn werk is een overall goed genoeg en het liefst draagt hij dat ding thuis ook. En anders is het die eeuwige verschoten joggingbroek met daarop een T shirt. En dat kleedt niet echt af. Laatst trouwde mijn nichtje. Iedereen zag er prachtig uit, vrouwen in jurken, alle mannen in kostuum. Op één man na. André weigerde een ‘apenpakkie’ aan te trekken en wilde zelfs geen overhemd aan of stropdas om. Hij trok zijn spijkerblouse aan. Ik schaamde me kapot en voelde me erg opgelaten in mijn zwarte jurkje naast hem. Toen de fotograaf op ons af kwam voor een foto, ben ik snel weggevlucht en heb ik André meegetrokken. Ik moest er niet aan denken dat foto’s van André in dat spijkeroverhemd in het trouwalbum van mijn nichtje terecht zouden komen.”

Lees ook: Nicole: ‘We hebben al anderhalf jaar geen seks meer’

Niet meer sexy

“Maar het is veel meer dan geen kledingsmaak hebben, waardoor hij me tegenstaat. Ik vind dat hij zich niet goed verzorgt. Hij heeft vaak een baard van een paar dagen, maar net niet op een manier die nog sexy is. Zijn haar zit niet, maar hij wil niet naar de kapper, dat vindt hij zonde van zijn geld. Af en toe zet hij zelf de tondeuse op zijn hoofd en scheert zich dan bijna kaal, om het vervolgens weer een beetje aan te laten groeien. Het ergst vind ik dat hij minder vaak doucht. Hij heeft heel veel last van eczeem en vooral in de wintermaanden is douchen dan niet echt verstandig, want daar droogt zijn huid heel erg van uit. Dat kun je compenseren door je na het douchen in te smeren met babyolie, maar daar houdt hij niet van. Olie vindt hij plakken. En daarom doucht hij maar twee keer per week. Ook aftershave is niet aan hem besteed. Daar is hij allergisch voor, zegt hij. Maar daardoor heeft hij nooit een lekker luchtje op. Vroeger hield hij nog wel rekening met mij, dan nam hij een douche voordat we seks hadden, maar die tijden zijn voorbij. Het kan hem blijkbaar niet veel meer schelen. Als ik een reden moet verzinnen voor Andrés slonzige uiterlijk, dan denk ik dat het iets te maken moet hebben met de dood van zijn lievelingszusje Janneke. Zij overleed vijf jaar geleden op 36-jarige leeftijd aan borstkanker. André was ontroostbaar. Ongeveer in dezelfde periode is hij slordiger en onverzorgder geworden. Maar waarom dat dan is, weet ik niet. Het is ook niet logisch: hij zou juist meer moeten genieten van het leven, dankbaar moeten zijn dat hij nog wel een gezond lichaam heeft en dat koesteren. Door gezond te eten en te sporten. Maar dat kwartje valt niet bij hem.”

Te kwetsend

“Echt serieus met hem praten over mijn gevoel doe ik niet. Ik deel wel regelmatig plaagstootjes uit met opmerkingen zoals: ‘Je lijkt wel een zwerver met die lange haren’ of ‘Solliciteer je voor Sinterklaas met die baard?’ Maar dat doet hem niks. André weet dat ik van mooie kleding hou, maar wil me daar niet in tegemoet komen. Als ik hem min of meer dwing mee te gaan shoppen voor een nieuwe spijkerbroek voor hem, wordt hij zo bloedchagrijnig dat we vaak met niets thuiskomen en allebei kriegel zijn. Het zal voor hem geen verrassing zijn dat ik zijn persoonlijke verzorging niet goed genoeg vind, maar dat hij me afstoot, zal ik nooit opbiechten. Dat vind ik te kwetsend. Ik zou het zelf ook verschrikkelijk vinden als hij hetzelfde over mij zou zeggen. Dat is overigens absoluut niet het geval. Hij zegt vaak genoeg dat hij me mooi vindt en als hij tegen me aan kruipt in bed, voel ik dat ik hem opwind. Maar ik doe er dan ook alles aan om er nog appetijtelijk uit te zien. Ik ben fit, want ik dans drie keer in de week, ik scheer mijn benen en draag graag een lekker luchtje. Dat vind ik niet meer dan normaal, ook al ben je al een tijd samen.”

Altijd smoezen

“Om André toch nog een pleziertje te gunnen, geef ik me af en toe over aan een vrijpartij. Net vaak genoeg om hem tevreden te houden. André heeft in het begin een paar keer gezegd dat hij me tam vond in bed, maar veel meer heeft hij ook niet erover gezegd. Als ik hem afwijs, verzin ik altijd een smoes: hoofdpijn, stress, menstruatie. Hij accepteert het. Maar ondertussen voel ik me heel naar en weet ik me geen raad met mijn gevoelens. Ik heb er veel over nagedacht. Relatietherapie heeft geen zin, er is niets mis met onze relatie. We hebben bijna nooit ruzie! Wat zal zo’n psycholoog dan kunnen doen? Naar een seksuoloog lijkt me ook de oplossing niet. Ik kan heus wel van seks genieten, maar word alleen niet meer opgewonden van mijn man. Daar kan een therapeut ook niet voor zorgen. Voor mezelf kiezen en weggaan bij André lijkt me helemaal een slecht plan. Het is normaal als na 25 jaar de rek er een beetje uit is. Zo maar een huwelijk weggooien kan ik niet maken. Zeker niet zolang onze zoon David nog thuis woont. Ik zou Davids hart breken als ik een scheiding wil, alleen maar omdat mama papa geen lekker ding meer vindt. Maar eerlijk gezegd is ons fijne gezin wel de grootste reden dat ik bij mijn man blijf. Hoe onbenullig het ook lijkt, ik baal elke dag meer van mijn mans onverzorgde uiterlijk. Het gaat me steeds meer tegenstaan met hem in één bed te liggen en zelfs in één huis te wonen.

Lees ook: Elsbeth: ‘Mijn man vindt me niet aantrekkelijk meer’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Anoniem
    Rien van Dongen
    Beste Ineke, Zou het niet voor de hand liggen om di verhaal met André te delen. Een goede persoonlijke verzorging, zorgen dat je er leuk uitziet, dat is toch wel een basis in het met elkaar omgaan. Bespreek dit met elkaar, liefst onder begeleiding van een goede relatietherapeut. Sterkte en wijsheid!
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Wanda
      Ik sluit me hierbij aan. Het gedrag van je man klinkt als een schreeuw om hulp. Hij heeft waarschijnlijk een negatief zelfbeeld en jouw huidige gedrag draagt daar aan bij. Grapjes over zijn uiterlijk maken, niet op de foto met hem willen, seks ondergaan.... Het vervelende is dat niemand aan zichzelf wil werken als hij of zij zich zo voelt. Maar jij houdt van hem en vindt hem een goede vader en echtgenoot. Laat hem dat weten, en dat je je juist daarom zorgen maakt over hem.... en over jullie relatie. Geef hem redenen om aan zichzelf te werken, en steun hem daarbij.
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Anoniem
    Hoi mooie vrouw, Bedankt voor het delen, daarmee help je anderen en jezelf. Moedig! Ik deel redelijk de mening van voorgaande berichten. Verder viel het me op dat het ontstond na het overlijden van zijn zusje, waar hij zo van hielt. Ik vraag mij af of het toch niet een soort onverwerkt verdriet daarvan is. Zijn gedrag lijkt te passen bij wat somberheid, dan kunnen emoties je zo opslokken dat je moeite hebt om energie te verzamelen voor sommige dingen. Je kunt daarvoor hulp zoeken of als dat een te grote stap is, vragen wat hij prettig vindt, zodat hij ervaart dat er voldoende ruimte is voor zijn emoties. Bijvoorbeeld door eens in de zoveel tijd een bloemetje bij een gedenkplek te leggen en daar bij stil te staan. Dat hij dan uit mag huilen zolang hij wil en troostende woorden hoort zoals 'dat het verdriet er mag zijn, laat het nu maar gaan, na regen komt vanzelf weet zonneschijn', als je zoiets bijv elk jaar doet, voelt hij zich ook serieus genomen op dit punt, en dat het er mag zijn. En er volgend jaar weer zon moment is dat hij er fijn in getroost wordt. Of een boekje maken waar hij bijvoorbeeld mooie en minder mooie herrineringen aan haar opschrijft als hij dat een prettige manier van verwerken vindt of zijn ei erover kwijt en een troostende knuffel. En als een paar keer niet voldoende is, hulp vragen, zodat het jou niet te veel belast. Of zelfhulp via elearnings. Of mogelijk beseft hij toch nog niet helemaal hoe belangrijk deze verzorging voor jou is. Omdat mannen dat vaak minder belangrijk vinden kan hij het zich mogelijk minder goed inbeelden. Mogelijk kun je het met andere woorden proberen of vergelijkingen of visueel maken of laten ervaren in overleg, ervoor zorgen dat het kwartje valt. Als er geen heftige oorzaak achter zit kun je het misschien ook met humor oplossen, bijvoorbeeld door hem voor de grap een vrouwenverzorgingskuur te geven. En hem te laten ervaren hoeveel je daarna geniet. En dat dat voor hem ook extra fijn is.
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen