Persoonlijke verhalen

Vriendin 22: Mariekes dochter ging op haar tiende bij haar vader wonen

Marieke (42) is moeder van dochter Janneke (17). Sinds haar tiende woont Janneke bij haar vader Pieter (44) “Ik kon haar niet tegen haar wil bij me houden.”

Marieke: “Het gemis om mijn dochter is als een wond die niet meer zal helen. Je leert leven met de pijn, maar wennen doet het nooit. Vooral de wetenschap dat ze zo dichtbij is, maar tegelijkertijd zo ver weg, is gekmakend. Je staat zo machteloos als moeder. Ook het onbegrip van mensen in mijn omgeving, die het vreemd vinden dat mijn dochter niet bij mij woont, went nooit. Weinig mensen snappen dat ik haar heb laten gaan, omdat ik haar geluk boven dat van mezelf verkoos. Ik zie het als de ultieme zelfopoffering, anderen betitelen het als zwakte.”

Ik mocht niks
“Mijn ex-man Pieter en ik zijn zeven jaar bij elkaar geweest. Het was op z’n zachtst gezegd geen warme man. Heel dominant. Van mijn ex mocht ik niks en alles moest op zijn manier gebeuren. Ik vond het wel een gezellig gezicht als er wat blokjes lagen in de woonkamer, zodat Janneke de volgende dag weer verder kon bouwen. Maar van mijn ex moest elke avond het huis spic en span zijn. Hij eiste van mij dat het huis de hele dag netjes bleef. Als hij uit zijn werk kwam, verwachtte hij dat ik alles in het huishouden had gedaan. Ik mocht geen dag verzaken.

Rupsje-nooitgenoeg
“Janneke was vijf toen ik eindelijk genoeg moed had verzameld om bij Pieter weg te gaan. Hij was laaiend op me, maar ik ging. Met behulp van familie en vrienden vond ik een eigen huisje waar we konden wonen. Behalve van de kinderalimentatie, zag ik financieel van alles af. Ik wilde helemaal los van Pieter zijn. Ik werkte als Janneke naar school was, maar verder zorgde ik dat ik thuis was. Ze had behoefte aan structuur en rust.

De rechter sprak uit dat Janneke aan mij werd toegewezen. Pieter kreeg twee weekenden per maand. In het begin was hij zo boos, dat hij dat eerste jaar niet meer naar zijn kind omkeek. Hij kwam haar niet halen in zijn weekend en reageerde op niks.
Toen hij na driekwart jaar wel voldeed aan de bezoekregeling deed ik mijn best hem te betrekken bij de opvoeding. Ik belde Pieter als ik ergens mee zat en overlegde over kledinggeld, cadeautjes en andere uitgaven.

Janneke was net rupsje-nooitgenoeg. Ze wilde altijd maar meer en had moeite met grenzen. Zo herinnerde ik me dat ze vlak na Sinterklaas en Kerst om een hoedje zeurde. Ik vond het niet nodig om nu al meteen weer iets te kopen, maar beloofde haar dat als ze even zou wachten ze het hoedje van me zou krijgen. Ik vertelde het voorval ook aan Pieter.

Maar na een weekend bij hem kwam ze triomfantelijk met dat hoedje thuis. Van papa gekregen. Daarna volgden er steeds meer cadeautjes. Kleding. Speelgoed. Zelfs een gloednieuwe fiets, terwijl ze er al een had. Ze hoefde maar te kicken, of papa kocht het. Pieter was inmiddels hertrouwd en zakelijk en financieel ging het hem goed af, terwijl ik goed op mijn centjes moest passen. Hij kon makkelijk iets kopen en speelde heel handig op Jannekes wensen in, waardoor hij de fijne vader werd en ik de boeman. Op het laatst deelde ik niets meer met hem. Ik vertrouwde hem niet meer.”

Brutaal en opstandig
“Na elk weekend bij haar vader gedroeg Janneke zich anders. Ze was pas tien, maar werd brutaal en opstandig naar mij. Ook miste ik steeds vaker geld uit mijn portemonnee. Als ik haar erop aansprak, kreeg ik een grote mond en hadden we ruzie. De sfeer verslechterde in huis.
Op een dag kwam ze naar me toe. Ze zei dat ze verdrietig was bij mij en zich niet happy voelde en dat haar vader had aangeboden dat ze bij hem mocht komen wonen. Ze vroeg me of de rollen alsjeblieft omgedraaid konden worden. Haar wens was een enorme klap voor me. Mijn enige dochter die bij me weg wilde? Ik vond het vreselijk, het voelde als falen.

Lees het hele verhaal van Marieke in Vriendin 22. Vanaf morgen in de winkels!

Zou jij je kind laten gaan, zoals Marieke deed? Of zou je hem of haar koste wat kost bij je willen houden? Deel je verhaal op ons forum.

Foto: iStock

Reageer op dit artikel

dillian

🙁 ik ben heel benieuwd naar het hele verhaal. Heeft Marieke nog contact met haar dochter? Ik voel de pijn, ik maak hetzelfde mee. Sterkte Marije.

Beantwoorden
antonic

Lieve marieke! ik als abonee heb je verhaal al kunnen lezen! meisje wordt wakker!!! jou kind is je verstoten! jou ex heeft zich ingezet in ouderverstoten!! er rust een enorme taboe op, maar het is tijd dat die doorbroken wordt!! duizende kinderen worden op deze manier door een ouder verstoten van de ander! kadootjes, negatieve uitlatingen over de ander, en het langzaam af zien drijven van het contact met je kind! Het is wellicht de wens van je kind…..maar die lijkt me na het lezen van je verhaal ingepraat!!! sta op Marieke, voor het recht van jou en je kind!!!!! sterkte!!

Beantwoorden

Instagram