Nina is mantelzorger voor haar zoon met psychoses en een drugsverslaving: ‘Ik ben hulpverlener en dagbesteding’

Meer kwaad dan goed

“Jorrit kreeg al op de lagere school een stempel: autisme en ADHD. Wij waren jonge ouders en hadden niet door dat Jorrit anders was. De juf wel. Hij scoorde hoog op testen, maar het kwam er niet uit. In de brugklas liep hij vast en moest hij van het vwo naar de havo. Dat hij medicatie moest gebruiken en twee diagnoses had, nam hij ons kwalijk. Ik denk zelf ook weleens dat die labels hem meer kwaad dan goed hebben gedaan. Jorrit wilde niet anders behandeld worden. Om het op de havo wel te redden, ging hij op z’n 17de speed gebruiken. Wij kwamen daarachter doordat op een dag zijn hartslag zo hoog was, dat hij naar het ziekenhuis moest.”

Psychose

“Het was het begin van een periode met ups en nog veel meer downs. Naar de universiteit gaan was zijn hoogste doel. Via een omweg lukte hem dat toen hij 21 was. Plotseling hadden we een totaal ander kind in huis. Eindelijk was Jorrit happy. Dat was echter van korte duur. Na een half jaar bleek het niveau en het tempo te hoog. Hij begon weer te gebruiken en het ging snel bergafwaarts. In diezelfde periode overleed mijn vader binnen een week aan acute leukemie. Dat maakte dat het met Jorrit nog slechter ging. Tijdens de uitvaart zat hij er als een zombie bij. Door hem kwamen we te laat, want hij wilde eigenlijk niet mee. Achteraf zat hij toen al in een psychose.”

Wilsonbekwaam

“Ik herkende mijn eigen kind niet meer. Volgens Jorrit waren hij en ik van hetzelfde ras en Frank van een ander ras. Hij vroeg me voor de spiegel te komen staan om het te laten zien. Ik begreep er niets van, maar liet hem vertellen om hem niet kwijt te raken. Toen hij op een dag beneden kwam en vertelde dat hij Jezus was, hebben we het crisisteam gebeld. Jorrit sloot zich op zijn kamer op, dus konden zij niets voor ons betekenen. Pas toen hij drie maanden later ’s nachts schreeuwend over straat liep, hebben ze hem een kalmerend middel gegeven en meegenomen. Jorrit werd wilsonbekwaam verklaard en wij kregen hem weer mee naar huis.”

Lees ook Alicia is mantelzorger voor haar schoonmoeder: ‘Soms ben ik er klaar mee’

Gevaarlijk

“Zo nu en dan wordt hij opgenomen, al dan niet gedwongen. Een arts heeft hem een keer met een keukenmes in zijn bed aangetroffen. Toen werd ik wel bang in mijn eigen huis. Frank heeft hem een keer gefilmd om aan te tonen hoe gevaarlijk Jorrit kan zijn. Dat is niet netjes, maar je moet iets. Hij ging met een schaar achter zijn vader aan en sloeg de bril van zijn gezicht. Job ziet hoe zijn broer lijdt, die heeft het daar heel moeilijk mee. Lisa heeft er echt last van. Zij is vooral boos op Jorrit. Ze ontvlucht ons huis zoveel mogelijk.”

Even Nina

“Ik voel me absoluut een mantelzorger. Ik ben zijn hulpverlener en dagbesteding. Alleen op mijn werk ben ik weer even Nina. Zodra ik thuis ben, claimt Jorrit me. Dan wil hij met mij gamen of koken. Enerzijds vind ik dat prettig, want ik weet dat als hij dat doet, hij geen drugs gebruikt. Anderzijds legt het een enorme druk op me. Ik kan het er eigenlijk niet bij hebben.”

Te complex

“Ik ga naar een psycholoog en heb een fijn werkgever die erop stond dat ik me voor de helft ziek meld. Iets voor mezelf doen vind ik moeilijk. Het liefst ga ik in bed liggen en dan kan de hele wereld wat mij betreft stikken. Afgelopen weekend zaten we weer op de eerste hulp omdat hij zich in onze korte afwezigheid een delirium had gedronken. Hoe ik de toekomst zie? Ik weet het echt niet. Inmiddels heeft Jorrit een bewindvoerder en een mentor. Dat neemt iets van onze zorg weg, maar echt passende hulp kunnen we maar niet vinden. Jorrit is te complex.”

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.