Persoonlijke verhalen

Linda hoopte na vijf zoons op een dochter: ‘Onze droom is uitgekomen’

Linda (38) en Hein (41) kregen zoon na zoon, heerlijk. Toch zou een meisje ook wel héél leuk zijn. Toen ook nummer 5 een jongen werd, rees de vraag: stoppen of doorgaan? “Hein haalde me over en zei lachend: ‘Zes wordt ons geluksgetal’.”

Linda: “Hoera, onze band heeft eindelijk een zangeres! Dat was de juichende tekst op de voorkant van het geboortekaartje van onze dochter Livia. Om nieuwsgierige vragen voor te zijn, maakten we zo zelf maar duidelijk dat we héél erg hoopten op een meisje en dat die droom dus was uitgekomen. Natuurlijk was het ’t belangrijkst dat we een gezond kind kregen, maar na vijf jongens was het verlangen naar een andere ‘smaak’ wel heel groot.

Om de verrassing nog groter te maken, hadden we niemand in onze omgeving verteld dat het een meisje werd. En dat was gelukt. Ik denk dat er drie jaar geleden in ons hele dorp geen roze ballonnen, bloemen, muisjes, kaarten en rompers meer te koop waren. Onze woonkamer was één grote roze wolk van cadeaus en attenties. Het leek wel of iedereen het ons enorm gunde!”

Vier werd vijf, vijf werd zes

“Ik heb altijd een groot gezin gewild. Ik ben zelf enig kind en heb dat altijd erg eenzaam gevonden. Vooral in vakanties als iedereen uit de buurt weg was en ik mezelf zes weken lang alleen moest vermaken, omdat mijn moeder geen geld had om met mij weg te gaan.

Ik ben alleen opgegroeid met mijn moeder. Mijn vader is er op mijn tweede vandoor gegaan en uit mijn leven verdwenen. Mijn moeder is nooit hertrouwd. Ik heb veel liefde gehad, maar het was wel altijd alleen ‘mama en ik’. Dus toen ik Hein leerde kennen en het zo serieus was tussen ons dat we over kinderen spraken, zei ik meteen dat als het ons gegeven was, ik het er niet bij één of twee wilde laten. Minstens drie, het liefst vier kinderen.

Lees ook: Lydia en haar man hebben tien kinderen: ‘Een elfde is net zo welkom’

Dat het er nu zes zijn, had ik van tevoren nooit bedacht. Eerlijk gezegd denk ik ook niet dat het er zes waren geworden als de verhouding jongens-meiden iets beter verdeeld was. De eerste drie zwangerschappen maakte het geslacht mij eigenlijk niet uit. Een jongen, weer een jongen, en daarna wéér een jongen: prima. Leek me vooral gezellig voor ze, zo dicht op elkaar qua leeftijd.

Maar bij zwangerschap nummer vier begon het opeens te kriebelen. Ik fantaseerde over een mini-me en stond kwijlend bij schattige roze jurkjes en rokken te kijken in kinderkledingwinkels. Aan vriendinnen zag ik hoe leuk het was om naast bergen Lego en auto’s, ook poppen, paardjes en Barbies in huis te hebben en ‘te tutten’.

Ik verdiepte me in alle bakerpraatjes om de kans op een meisje te vergroten. Ik moest veel melk drinken, groene bladgroenten zoals spinazie eten en absoluut geen zout tot me nemen. Hein en ik moesten geen seks hebben tijdens mijn eisprong, maar juist drie dagen ervoor, omdat mannelijke zaadcellen korter leven. Dus at ik me gek aan zoutloze spinazie en andijvie en ging ik temperaturen en klokken.

Lees ook: Irene is gelukkig zonder kinderen: ‘Ik moet het altijd uitleggen’

Maar ja, ik ben blijkbaar zo vruchtbaar als maar zijn kan. Al de eerste maand dat ik met de pil stopte, was het raak. Ik had niet eens de tijd gehad om te kijken wanneer mijn eisprong was. Hein en ik grappen altijd dat we elkaar alleen maar hoeven te zoenen of ik ben alweer zwanger. Het manipuleren had dus niets uitgehaald. Ook nummer vier werd een heerlijk mannetje, dat we voor geen goud zou willen missen, maar eerlijk is eerlijk: het was wel een teleurstelling om weer een piemel te zien op de echo.”

Vertroetelen

“Na de geboorte van Gene, die in principe de rij zou sluiten, begon ik toch over een vijfde. De laatste. Dat kon toch niet weer een jongen zijn? Elke zwangerschap was de kans fiftyfifty, het moest toch eens de andere kant op vallen?

Hein was het met me eens. Ook hij droomde over een dochter die hij heerlijk kon vertroetelen. En zelfs onze oudste jongens riepen dat ze best een zusje wilden. Mijn meisjeswens was dus ineens een gezinswens geworden. Gene was nog geen jaar, toen ik met de pil stopte en vrijwel direct zwanger bleek van nummer vijf. Zou het deze keer wel lukken?”

Dit verhaal komt uit Vriendin 25.

Reageer op dit artikel

Instagram