Imke is solo-moeder: ‘Mijn dagen zijn vaak een uitdagende puzzel’

Meest intensief

“Het zijn niet de volle agenda’s of de drukke ochtenden die voor mij als solo-moeder het meest intensief zijn. Het is dat er niemand is die ziet wat ik zie en voelt wat ik voel. En wat thuis gebeurt net zo beleeft. Met de podcast Missie Solo Ouder hoop ik het gat aan zowel herkenning als informatie dat ik zelf zo heb ervaren te dichten. Sinds vier jaar ben ik solo-moeder. Mijn ex en ik zijn tien jaar samen geweest, waarvan zeven jaar getrouwd. Wij zijn allebei ondernemende types. Hij heeft een eigen praktijk, ik ben hoofdredacteur van verschillende titels en run daarnaast al jaren een eigen bedrijf. In die ambities vonden we elkaar, net als in reizen. Eerst als stel, later met onze kinderen erbij. Onze meiden schelen slechts twaalf maanden en toen ze nul en één jaar waren, gingen we als gezin al naar Afrika.”

Nieuwe start

“Maar ondanks alles wat ons bond, groeiden we uit elkaar. We gingen in relatietherapie om te onderzoeken wat we met ons huwelijk wilden. Toen de kinderen vijf en zes waren, hebben we samen nog een reis naar Namibië gemaakt. Een prachtig land, maar ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld als daar. Een paar weken nadat we weer thuis waren, hebben we de knoop doorgehakt en besloten we te scheiden. Over de kinderen waren we het na de breuk snel eens. Tien dagen bij mij en dan vier dagen bij hun vader. Niet de ‘standaard’ co-ouderschap verdeling, maar we hebben samen gekeken naar hoe we de meeste rust en duidelijkheid konden creëren naar de kinderen toe.

Natuurlijke keuze

Ook kijkend naar hoe ons gezinsleven er daarvoor uitzag, was dit de meest natuurlijke keuze. Dat zou ik nog steeds zo kiezen, maar het betekent wél dat ik het grootste deel van de zorg draag. Ik werk fulltime, regel alles rondom de kinderen en ben degene die de meeste beslissingen neemt. Na een jaar birdnesting (een periode waarin de kinderen in het ouderlijk huis blijven wonen en de ouders afwisselend in- en uitvliegen, red.) verhuisde ik naar een huis dat ik zelf had gekocht. Het voelde als een nieuwe start en daar was ik inmiddels ook echt aan toe.

Eén grote puzzel

Voor iedere ouder geldt dat er veel komt kijken bij de organisatie van een gezin. Als je dat samen doet, kun je alles verdelen. Maar als solo-moeder komen alle schoolzaken, sport- en regeldingen bij mij terecht. Ik vind het belangrijk om als moeder aanwezig te zijn, maar mijn dagen zijn daardoor wel één grote puzzel. Ik probeer mijn werk zo in te plannen dat ik de meiden vrijwel altijd zelf naar school kan brengen. En die enkele keer dat ik echt vroeg de deur uit moet, gaan ze naar de voorschoolse opvang. Of ik regel een oppas die om zes uur ’s ochtends komt, met ze ontbijt en mee naar school gaat.

Lees ook 8 financiële zaken om te regelen als alleenstaande moeder

Netwerk van hulp

Ik heb een netwerk om me heen opgebouwd en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Zonder die hulp red ik het simpelweg niet. Ik bewaak ook bewust tijd voor mezelf. Op maandagavond komt er standaard een oppas, zodat ik een uurtje kan sporten. Dat heb ik nodig om het vol te houden én om een leuke moeder te blijven. In het begin voelde het op dat soort momenten soms dat ik faalde als moeder. Maar ik weet nu dat dat onzin is. Ik hoef het niet altijd allemaal alleen te doen. Ik ben een voorbeeld voor mijn kinderen en zij mogen zien dat het belangrijk is om af en toe voor jezelf te kiezen.”

Meer praten

“Als ik na een werkdag thuiskom en aan tafel ga om te eten, zitten mijn dochters echt niet te wachten op verhalen over mijn werk. Ik vertel wel hoe mijn dag is geweest, net zoals zij dat doen. Maar ik zie ook dat ze meteen afgeleid zijn en dat begrijp ik, want wat ik op een gemiddelde dag meemaak is in hun beleving super saai. Hun verhalen zijn op die momenten leidend. Het betekent vaak wel dat ik niet kwijt kan wat ik wil. Ik ben van nature een vrolijk persoon, maar ik moet mezelf wel elke keer opnieuw opladen. En soms merk ik dat dat potje gewoon leeg is. Dat vind ik eigenlijk vreemd om van mezelf te merken. Soms mis ik iemand tegen wie ik kan zeggen: ‘Neem jij het even over.’

Lessen

Tegelijkertijd heeft het solo-ouderschap me ook iets geleerd. Door er meer over te praten, ben ik gaan inzien dat ieder gezin zijn eigen werkelijkheid heeft. Laatst hoorde ik iemand klagen dat ze een weekend alleen voor de kinderen moest zorgen omdat haar partner wegging. Dan betrap ik mezelf op de gedachte: ‘Hoezo klaag je over twee dagen? Ik doe het al jaren alleen’. Zo’n verbitterde reactie vind ik niet mooi van mezelf, maar die is er soms wel. Zoals die moeder niet weet hoe het er bij mij thuis aan toe gaat en waar ik tegenaan loop, zo heb ik natuurlijk ook helemaal niet te oordelen over haar uitspraak. Ik probeer mezelf er steeds aan te herinneren dat ieder gezin zijn eigen uitdagingen kent.

Missie Solo Ouder

Ik wilde iets doen met mijn ervaring, het gemis aan herkenning en praktische handvatten geven van de eerste jaren als solo moeder. Nederland telt naar schatting 620.000 eenoudergezinnen. Dat zijn niet alleen mensen die gescheiden zijn, maar ook bewust alleenstaande ouders, weduwen en weduwnaars en alle andere gezinsconstructies waarbij een ouder er – fulltime of parttime – alleen voor staat. Met de podcast Missie Solo Ouder wil ik herkenning, hoop, humor en praktische inzichten bieden. Positief en realistisch tegelijk. Precies dat wat ik zelf jaren geleden zo miste.

Lees ook 4 moeders, 5 generaties (van 100 tot 1 jaar) over opvoeden en moederschap

De grootste paradox van deze tijd

Solo-ouderschap is misschien wel de grootste paradox van deze tijd: het voelt als de zwaarste taak van je leven en tegelijkertijd ook als de meest vrije. Want jij bepaalt hoe je dat leven inricht. De titel Missie Solo Ouder verwijst voor mij niet naar solo-ouderschap als bestemming, het woord ‘missie’ slaat op de beweging erachter. Het is mijn persoonlijke zoektocht naar de vele vormen van solo-ouderschap en mijn wens om al die verhalen zichtbaar te maken. Met de podcast wil ik laten zien hoe verschillend solo-ouders zijn, maar ook welke thema’s hen verbinden. Die ontdekkingstocht voelt voor mij als een missie die nog lang niet klaar is. Ook persoonlijk is er iets veranderd: er is onlangs een nieuwe liefde op mijn pad gekomen. Een gescheiden vader met twee dochters. Dit geeft ons leven een heel nieuwe en verrassende wending.”

Eerlijke verhalen

“In de podcast worden eerlijke verhalen gedeeld, ik omschrijf het weleens als Instagram zonder filter. De vrijheid, de trots, de grappige momenten, de twijfels en het zoeken naar oplossingen. Wat ons verbindt is vaak niet het perfecte plaatje, maar de werkelijkheid daarachter. Door allerlei verhalen en tips te delen en door erover te praten hoop ik handvatten te bieden waar ik zelf behoefte aan had toen ik er net alleen voor stond. Zolang je lekker in je vel zit voelt solo-ouderschap als kracht en zelfstandigheid, maar op momenten dat je moe bent, onzeker bent of er van alles tegelijk speelt, merk je hoeveel het eigenlijk van je vraagt.

Herkenning

Daarom vind ik het zo waardevol als herkenbare ervaringen niet alleen worden gedeeld, maar ook worden uitgelegd. Herkenning zorgt ervoor dat je je minder alleen voelt en inzicht biedt wat meer context. Als een gedragswetenschapper op een toegankelijke manier kan duiden wat er psychologisch, biologisch of maatschappelijk onder bepaalde gevoelens en patronen zit, kijk je met meer begrip naar jezelf. Dat geldt voor alles, van ouderschap tot financiën en de dagelijkse keuzes die we maken.

In gesprek

In elke aflevering ga ik in gesprek met een andere solo-ouder. Zo zat ik al aan tafel met Anna die tien jaar geleden moeder werd van een dochter, met behulp van een bekende donor. Ook vertelt Christiaan in een aflevering over zijn bewuste keuze voor een niet-traditionele gezinsvorm. Hij heeft een vriend en heeft in co-ouderschap een dochter met een vrouw. En ik sprak met Aimée, die net als ik is gescheiden. Acteur en model Diego González-Clark schoof ook aan, met een bijzonder en eerlijk verhaal over hoe het is om solo-(adoptie)vader te zijn van een zoon.

Wetenschappelijke inzichten

Tot nu toe heeft gedragswetenschapper Tim den Heijer in elke aflevering wetenschappelijke inzichten gedeeld. Hij legt bijvoorbeeld uit wat het effect op je brein is als je voortdurend ‘aan’ staat, wat veel solo-ouders ervaren. En hij vertelt waarom verbinding juist voor solo-ouders bittere noodzaak is. In de aflevering over financiën legt hij uit waarom geldzaken zelden alleen over geld gaan, maar in de praktijk vaak meer te maken hebben met eerlijkheid, frustratie, controle en stress.”

Begrip

“Ik krijg veel bijzondere en mooie reacties op de afleveringen, die maken echt iets los bij mensen. Overigens niet alleen van andere solo-ouders, maar ook van mensen die dat niet zijn. Ik merk in alle gesprekken die ik erover voer dat het voor wederzijds begrip zorgt. Ik hoop vooral dat mensen er iets uit halen waar ze meteen iets aan hebben. Niet per se een kant-en-klare oplossing, maar eerder een stukje rust, herkenning of perspectief. Dat je na het luisteren denkt: oké, ik ben niet de enige die hiermee worstelt, en misschien is er ook een andere manier om hiernaar te kijken.

Goede podcast

Dat is voor mij vaak de kracht van een goede podcast. Als een gesprek me echt raakt of nieuwe inzichten geeft, voelt het alsof er ruimte ontstaat in mijn hoofd. Alsof iets wat eerst zwaar of ingewikkeld voelde beter te begrijpen is. En juist dat begrip maakt me nieuwsgierig om verder te lezen, te luisteren en me te verdiepen. Als deze gesprekken mensen datzelfde gevoel geven, een beetje verlichting én de inspiratie om verder te ontdekken, dan is dat precies wat ik hoop te bereiken.”

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.