Fleur: ‘Voor ik het wist, stond ik te zoenen met mijn zwager’

Enorme spijt

Fleur: “Meer dan een minuut is het niet geweest. Maar lang genoeg om er spijt van te krijgen, en om het niet meer zomaar uit te wissen. Het voelt zo ongemakkelijk om erover te praten. Het is namelijk een absolute nog go. Ik ben heel gelukkig samen met mijn man Niels en ook mijn zwager en schoonzus hebben naar mijn weten een goed huwelijk. En toch is het gebeurd, ik heb een keer met mijn zwager gezoend. Zo’n actie waarvan je achteraf denkt: had iemand me alsjeblieft even kunnen tegenhouden? Gewoon een glas water over me heen gooien of zo? Want ook al was het ‘slechts’ een kus, ik heb er enorme spijt van.”

Klef stel

“Sinds zeven jaar ben ik gelukkig getrouwd met Niels. Officieel hebben we een geregistreerd partnerschap, maar ik noem hem mijn man. Dat voelt voor mij gewoon kloppender. We hebben het goed samen. Ik ben stapelgek op Niels. Niemand is perfect, maar met hem is het stabiel, warm en vertrouwd. Nies en ik zijn zo’n stel dat samen kan lachen om stomme dingen en urenlang series binget op de bank, lekker klef onder een dekentje.
We hebben ook van die vaste gewoontes in het weekend. Op zondag ontbijten we uitgebreid, met croissantjes en lattes. En op vrijdagavond bestellen we vaak iets en kijken we een film, waarbij we halverwege allebei in slaap vallen. Op zaterdag eten we bij of met vrienden. Ons leven is niet heel spannend, maar precies wat ik wil.

Rustig

Zelf ben ik rustig, nuchter, een beetje het tegenovergestelde van impulsief. Misschien is dat ook wel waarom deze actie met mijn zwager zo totaal niet bij mij past. Ik ben normaal gesproken helemaal niet iemand die losgaat met alcohol of gekke dingen doet. Ik ben eerder degene die anderen waarschuwt om niet te veel te drinken.

Prima vent

De broer van Niels heet Stijn en is twee jaar ouder. Ik vond hem altijd een prima vent. Niet knap, niet lelijk, gewoon gemiddeld. Hij houdt van een biertje en flauwe grappen en grollen. Of het nu winter of zomer is, in het weekend steekt hij vaak de barbecue aan voor vrienden en nodigt ons dan ook uit. Hij draagt dan zo’n fout schort waar ‘Grillmaster’ op staat.
Mijn zwager en ik hadden nooit iets spannends. Nooit heb ik gedacht: goh, wat een aantrekkelijke man. Er was geen onderhuidse spanning, geen geheime blikken. We zagen elkaar bijna wekelijks en eerlijk gezegd dacht ik nooit écht over hem na, tot dat ene moment.”

Te veel tequila

“Het gebeurde begin december, op een feestje. Mijn schoonzus Lisa was jarig, ironisch genoeg. Er was wijn. Veel wijn. En op een gegeven moment ook tequila, wat sowieso al een slecht teken is. Achteraf denk ik echt: daar ging het mis. Dat was het punt waarop iemand had moeten zeggen: misschien is dit geen goed idee.
We stonden in de keuken, want daar eindigt iedereen altijd en er stond keiharde technomuziek aan. Waarom dat altijd gebeurt, weet ik niet, maar bij ons verandert elke verjaardag in een soort mini-club. Stijn en ik stonden in een hoek samen een beetje gek te dansen, te flirten en te lachen. We hadden beiden veel tequila op. Ik was mega aangeschoten. Ik weet nog dat ik dacht: eigenlijk moet ik stoppen, maar toen stond er alweer een nieuw shotje voor mijn neus.

Het gebeurde gewoon

En toen gebeurde het gewoon. Ik weet nog steeds niet waarom. Het was alsof iemand op een knop drukte en we zoenden. Zonder romantische opbouw of filmische spanning. Gewoon: hup, tong erin, hartstikke fout. Niemand zag het, daarvoor stonden we te veel uit het zicht. Het duurde ook niet lang. Maar in mijn hoofd ging er een sirene af. Zo’n loeihard waarschuwingsalarm. Ik leek ook in een klap weer nuchter. We sprongen allebei letterlijk achteruit. Hij zei iets als: ‘Eh… dit was niet slim’. Waarop ik antwoordde: ‘Nee, dit was echt heel dom’. Daarna zijn we allebei een andere kant opgegaan. Stijn liep volgens mij weg richting de tuin en ik ben de wc ingedoken en heb mezelf in de spiegel aangekeken: wat bén jij aan het doen?

Soort waas

De rest van de avond is een soort waas voor me geweest. Ik heb Stijn compleet ontweken. Echt actief. Als hij mijn kant op kwam, draaide ik me om of begon ik overdreven met Niels te zoenen of te praten. Nog nooit heb ik zo mijn best gedaan om iemand te vermijden. Gelukkig merkte niemand iets, zelfs Niels en Lisa niet. Iedereen was gewoon uitgelaten, druk met zichzelf, de muziek en de alcohol. Terwijl ik het gevoel had dat er op mijn voorhoofd stond geschreven dat ik net met mijn zwager had staan tongen.

Verschrikkelijk

De volgende dag was verschrikkelijk. Niet omdat iemand iets wist, maar juist omdat niemand iets wist. Alles was normaal. Té normaal. Niels deed gewoon lief, vroeg hoe ik had geslapen, maakte koffie voor me. En ik zat daar met mijn schuldgevoel. Ik voelde me schuldig. Naar mijn man, natuurlijk. Maar ook naar mijn schoonzus. Terwijl er feitelijk bijna niks gebeurd was, op die tongzoen na. Maar ja, dát had natuurlijk nooit mogen gebeuren. Die zoen ging echt over een enorme grens.”

Nóóit meer doen

“Mijn zwager en ik hebben er één keer kort over geappt. Zo’n bericht van: Dit moeten we vergeten. En: Dit gebeurt nooit meer. Heel volwassen na een onvolwassen actie van ons. Daarna heb ik het gesprek snel verwijderd, want ik wil niet dat Niels dit ooit te weten komt.
Maar toen begon het echte lastige werk; in het echt doen alsof er niks is gebeurd. Dat klinkt makkelijker dan het is. Ik wilde niet meteen alle familiefestijnen en barbecue- en borrelavonden skippen, dat zou te veel opvallen. Maar ik heb in het begin wel twee keer een smoes verzonnen om niet te hoeven gaan, omdat ik me even geen raad wist met mijn houding. Ik voelde me simpelweg ongemakkelijk, wist niet waar ik moest kijken of hoe ik moest doen.

Awkward

De eerste keer dat Stijn en ik elkaar weer zagen, was met kerst. Enorm awkward, want daar zat meteen de hele familie bij. We geven elkaar standaard hugs als we elkaar zien en ik omhelsde Stijn heel kort. Echt zo’n halve knuffel, op afstand. Niels en ik waren eerst naar mijn ouders geweest en kwamen wat later, zodat we bijna meteen aan tafel konden schuiven. Dat vond ik ergens wel fijn, want dan hoefde ik minder lang ongemakkelijk rond te staan. We gingen gourmetten en waren met een man of twaalf. Stomtoevallig zat ik tegenover Stijn. Echt precies tegenover hem. Ik probeerde hem te ontwijken, om maar niet met hem te hoeven praten. De hele tijd was ik overdreven bezig met mijn pannetje. Vlees bakken, groente snijden, sausjes pakken. Alles om maar niet op te kijken.

Stil

Op een gegeven moment zei mijn schoonzus grappend: ‘Wat zijn jullie stil tegen elkaar vandaag!’ Ik dacht serieus dat ik spontaan door de grond zou zakken. Mijn hart ging echt tekeer. Ik heb iets gemompeld als: ‘Ja, druk met eten’ en toen overdreven onhandig een stukje courgette omgedraaid. Stijn zei ook niks zinnigs, dus het werd alleen maar ongemakkelijker. Maar gelukkig had niemand iets door.

Beter

Na die avond ging het iets beter. Of nou ja, ‘beter’? Onze misstap werd minder aanwezig. We deden allebei zo normaal mogelijk. Misschien zelfs overdreven normaal. We praatten weer over werk, over weekendplannen, over onzin. Maar altijd op veilige afstand.”

Drama

“Lang heb ik getwijfeld of ik het Niels moest vertellen. Eén keer deed ik het bijna. We zaten op een avond op de bank een film te kijken die toevallig ging over een affaire. Het was echt zo’n naar, pijnlijk drama waarin iemand vreemdgaat en alles natuurlijk compleet escaleert. Met boze confrontaties, huilen, deuren die dichtslaan. Normaal gesproken vind ik dat soort films wel vermakelijk, maar deze keer zat ik er met samengeknepen billen naar te kijken.

Trillen

Halverwege zei Niels ineens: ‘Ik snap echt niet dat mensen dat doen. Als je ongelukkig bent, zeg het dan gewoon. Maar achter iemands rug om met een ander gaan, is zo laf.’ Ik zat daar naast hem en dacht alleen maar: o god. Ik kreeg het warm en begon te trillen. Ik voelde me betrapt, terwijl hij natuurlijk helemaal niks wist. Ik kon me totaal niet meer concentreren op de film en twijfelde of ik het nu moest opbiechten en eerlijk moest zijn. Het was immers maar een zoen. Geen affaire, geen verliefdheid, niks wat is doorgegaan. Misschien zou hij het begrijpen, zou het juist goed zijn om open te zijn.

Niet gedaan

Ik wist dat als ik zou beginnen met ‘ik moet je iets vertellen’, er geen weg meer terug was. Maar tegelijkertijd zag ik meteen het vervolg voor me. Zijn reactie, zijn woede, verdriet, teleurstelling. Maar vooral ook: hij en zijn broer. Want dat zou nooit meer hetzelfde worden, daarvoor ken ik Niels veel te goed. Hoe ga je nog normaal samen op een verjaardag staan of een biertje drinken als dit ertussen zit? Ik wilde de band tussen beide broers niet kapotmaken voor iets wat niks betekent en wat nooit meer gaat gebeuren.
Het voelde ook een beetje egoïstisch, alsof ik het dan vooral zou vertellen om mezelf beter te laten voelen en mijn eigen rotgevoel te laten verdwijnen. Als ik mijn schuld bij hem zou neerleggen, was ik ervan af, maar zou hij met de ellende zitten. Dus heb ik dat niet gedaan.”

Snel vergeten

“Inmiddels is de kus met Stijn een aantal maanden geleden. Ik voel me nog steeds een beetje schuldig. Dat zal voorlopig ook wel zo blijven. Maar het is eerder een klein irritant steentje in mijn schoen dan een open wond.

Stom, klein geheim

Mijn relatie met Niels is nog steeds goed. Misschien zelfs beter, omdat ik me bewuster ben van wat we hebben en ik extra lief voor hem ben. Het is ook niet dat mijn hele huwelijk ineens een leugen is door die kus. Het wordt een soort stom, klein geheim waar je soms aan denkt en vervolgens snel wegduwt.

Iets geleerd

Met één vriendin heb ik het gedeeld en die heeft me ervan overtuigd dat ik het echt niet moet opbiechten aan Niels, nu niet, nooit niet. Volgens haar moest ik het niet opblazen. Het was een fout, geen affaire. Er zijn geen gevoelens bij gekomen of de wens om het ooit te herhalen. Gewoon slechte timing, slechte alcoholkeuzes en slechte beslissingen. En hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik denk dat ze gelijk heeft. Het zou alleen maar pijn doen, terwijl er niks meer speelt. Ik heb wel iets geleerd: tequila en familie gaan gewoon niet samen. Dat is mijn belangrijkste inzicht uit dit hele verhaal. Voorlopig blijf ik bij cola als ik bij mijn zwager in de buurt kom.”

Om privacyredenen zijn alle namen veranderd, De echte namen zijn bekend bij de redactie.​​​​​​

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.