Vrouw

Lezeressen vertellen: ‘Dáárom brak ik met mijn beste vriendin’

Rozen verwelken, schepen vergaan, en onze vriendschap blijft toch niet altijd bestaan. Deze lezeressen braken met hun hartsvriendin.

‘Ik hoorde haar spottend vertellen over mijn relatieproblemen’

Grace (34): “Sandra en ik waren dol op voice-appen. Ik sprak bijna dagelijks een berichtje voor haar in, en zij voor mij. Op een dag ontving ik een vreemd bericht van haar. Ze antwoordde op dingen die ik helemaal niet gevraagd had. Net toen ik besefte dat ze het bericht vast voor een andere vriendin had ingesproken, hoorde ik mijn naam vallen. Sandra vertelde op een spottende toon over mijn relatieproblemen, die ik in vertrouwen met haar had gedeeld. Ik heb gehuild tot ik niet meer kon: ik voelde me zo verraden. Daarna heb ik haar geblokkeerd. Sandra heeft veel pogingen gedaan om het goed te maken. Ze liet zelfs bloemen bij me bezorgen. Ik waardeer het dat ze zo veel moeite voor me deed en ik ben ook niet echt boos meer. Iedereen roddelt weleens, zo gaat dat nou eenmaal. Toch wil ik geen enkel contact meer. Ik kan haar onmogelijk nog vertrouwen.”

‘Ik betrapte haar op het belachelijk streng corrigeren van mijn zoon van drie’

Judith (37): “Karin was altijd al kritisch, en dat vond ik wel verfrissend. Ik hou ervan als mensen eerlijk zeggen wat ze denken. Maar dat ze continu commentaar had ik op de manier waarop ik mijn kinderen opvoedde, vond ik vervelend worden. Zelf had ze geen kinderen, ze had geen kinderwens; toch gedroeg ze zich als een betweter. Zo vond ze me te toegeeflijk en kon heel belerend met haar hoofd schudden. We maakten er weleens ruzie over. Toch maakten we het altijd weer goed. Tot ik haar betrapte op het belachelijk streng corrigeren van mijn zoon van drie. Ik was even de kamer uit en toen ik terugkwam, hoorde hoe zij hem de les las over een mandarijntje dat hij had gepakt. Ze dreigde hem een tik te geven als hij het niet teruglegde. Toen heb ik haar de deur gewezen. En wat voelde ik me bevrijd! Ik had al veel eerder ho moet zeggen.”

‘Ik kon niet meer meeleven met haar verhalen over haar wilde leven’

Renata (28): “Wat hebben we een lol gehad, Josie en ik. Zo veel leuke, gekke, té gekke momenten, toen we nog jong waren. Ieder weekend stappen, jongens versieren en nachten doorhalen, we waren echt heel close. Tot er in een jaar tijd veel veranderde. Ik raakte zwanger, ging samenwonen en verhuisde naar een andere stad. Wanneer ik Josie opzocht, merkte ik dat ik niet meer kon meeleven met haar verhalen over haar wilde leven. Zij op haar beurt kon weinig met wat ik vertelde over mijn dochter. Er vielen steeds vaker stiltes. Zo pijnlijk! Daarom heb ik haar een brief geschreven. Waarin ik benoemde hoeveel ze voor me betekend had en hoe dankbaar ik voor onze vriendschap was. Maar ook dat ik ons contact wilde verbreken. Twee weken bleef het stil, toen kreeg ik een mooie kaart met de woorden: ‘Snik. Maar ik ben het met je eens.’ Ik mis Josie nog steeds en er hangt een foto van ons samen in mijn slaapkamer. En ik volg haar nog op Facebook. Stiekem hoop ik dat zij zich ook snel gaat settelen. Wie weet ga ik haar dan nog weleens appen….”

‘Ze begon een affaire met de man van een vriendin, dat kon écht niet’

Marjolein (44): “Ik wist dat Mirjam al lange tijd niet meer gelukkig was met haar man. Ze hadden ook nooit meer seks. Maar wel drie kinderen, waarvan de jongste nog maar twee was. Op zich snapte ik dus best dat zij het stiekem buiten de deur zocht. Al zou ik dat zelf nooit doen; met mijn lieve man kom ik gelukkig ook nooit in de verleiding. Maar nee, het was dus niet zo dat ik Mirjam per se veroordeelde toen ze op een datingapp ging. Ik vond het zelfs wel spannend om haar verhalen aan te horen. Maar dat ze een affaire begon met de man van een van onze vriendinnen, dat vond ik echt niet kunnen. Helaas kon ik niet tot haar doordringen. Mirjam was tot over haar oren verliefd en dat ze onze vriendin bedroog vond ze ‘natuurlijk ‘best rot.’ Maar nee: het kon haar niet tegenhouden. Ik heb het een half jaar aangezien. Een half jaar waarin ik volgens mij meer last van schuldgevoel had dan zij. En toen ik ze heimelijk een zoen zag uitwisselen op mijn verjaardag was het klaar. Nee, ik heb onze andere vriendin niet ingelicht, dat ging me te ver. Maar Mirjam ga ik sindsdien uit de weg.”

‘Iemand die er alleen maar voor je is in goede tijden hoef ik niet’

Isabelle (26): “Vanaf het moment dat ik op mijn eerste studiedag met Tim in gesprek raakte, waren we onafscheidelijk. Wat was ik blij met mijn gay best friend. We konden erg lachen en we waren altijd samen op pad. Dit is voor altijd, dacht ik. Nou, niet bepaald. In het laatste jaar kreeg ik last van onverklaarbare angsten. Ik raakte in een diepe put. Eerst deed Tim nog zijn best om me op te vrolijken. Dan stond hij zomaar met een groepje voor mijn deur of haalde me over om mee naar feestjes te gaan. Dat ik behoefte had aan heel andere steun – samen een film kijken, of dat hij eens voor me kookte – leek hij niet te begrijpen. En toen begon hij ook nog steken onder water te geven. Hij vond dat ik te veel zelfmedelijden had en alleen maar over mezelf praatte. Ik heb nog een tijd geforceerd op mijn tenen gelopen. Geprobeerd om vrolijk te doen. Alles om hem maar te behouden. Maar ik hoorde steeds minder van hem. Tot hij opeens appte: Ik hoorde dat het beter gaat, gaan we weer stappen? Ik heb niet geantwoord. Mijn leven is een stuk saaier zonder hem, maar iemand die er alleen voor je is in goede tijden, die hoef ik niet.”

‘Van de vent van je beste vriendin, ook al is het je ex, blijf je af’

Monica (41): “Toen het slechter ging met mijn relatie, was mijn bestie Lara mijn grote steun en toeverlaat. Ook zij vond dat ik beter verdiende. Lars was knap ja, maar ook een lege huls. Hij was mij absoluut niet waard, ik hoor het haar nog zeggen. Een halfjaar nadat ik het had uitgemaakt ging ik stappen met een paar collega’s. Opeens zag ik Lara zitten. Met Lars. En ze zaten heel dicht bij elkaar. Lara werd knalrood toen ze me zag. Ze heeft later gezegd dat híj het was die haar had benaderd. En dat het niets voorstelde tussen hen, niet meer dan dierlijke lust. Maar voor mij was er definitief iets gebroken. Van de vent van je beste vriendin, ook al is het een ex, daar blijf je vanaf, zo simpel is het.
Wat heb ik een verdriet om onze breuk gehad. Veel meer dan toen het uitging met Lars. Ik had nog met Lara willen keten, lachen en roddelen in het bejaardenhuis. Helaas, dat zit er nu niet meer in.”

‘Ze liet duidelijk blijken dat ze nul respect had voor mij’

Becky (47): “In het begin luisterde ik nog naar haar. Ik vond het leuk dat zij zulke andere nieuwsbronnen over corona volgde dan ik, en ik dacht: wie weet heeft zij wel gelijk, met bijvoorbeeld het verhaal dat het virus uit een laboratorium komt. Maar haar mening werd steeds grimmiger. Corona zou fake zijn, opgezet door machthebbers, en nee, zij hield echt geen anderhalve meter afstand, want dat was pure onzin. Ze werd steeds fanatieker. Ging met borden de straat op enzo. En op zich wil ik daar wel respect voor hebben. Ieder z’n eigen mening. Maar zij liet duidelijk blijken dat ze nul respect had voor mij. Voor míjn keuzes. Voor míjn bezorgdheid om mijn bejaarde moeder. Om het feit dat ik ook mijn kinderen wilde laten vaccineren.
Ik vind het vreselijk dat dit tussen ons is gekomen. We zijn jarenlang zo close geweest. Maar ik ken haar gewoon niet meer. Met deze vrouw wil ik niet meer te maken hebben. Zij ook niet met mij, trouwens.”

‘Ik ben niet alleen mijn geld kwijt, er zit ook een gat in mijn hart’

Merel (30): “Ze had al vaker geld van me geleend en het was altijd lastig om dat terug te krijgen. Dus toen Milou vroeg of ik haar duizend euro wilde lenen voor een nieuwe auto stond ik niet te springen. Maar anders kon ze niet naar haar werk en uiteindelijk ben ik overstag gegaan. Ze zou me elke maand honderd euro teruggeven. Dat red ik makkelijk, zei ze. Nou, vergeet het maar. Drie keer heeft ze betaald, toen had ze elke keer met een smoes. Ik verbeet me, wilde onze vriendschap niet laten klappen. Ik nam genoegen met tientjes tussendoor – tot ik haar op social media spotte tijdens een tripje naar Parijs. Dat kon ze dus wel betalen, terwijl ze mij telkens afpoeierde. De ruzie die volgde, was erg akelig en we zijn woedend uit elkaar gegaan. Daarna heb ik haar nooit meer gezien. Ik ben niet alleen boos op haar, maar ook boos op mezelf. Ik had moeten weten dat dit mis zou gaan. Nu ben ik niet alleen mijn geld kwijt, maar zit er ook een gat in mijn hart.”

‘Hoe vaker mijn ivf-behandelingen mislukten, hoe meer ik haar uit de weg ging’

Kirsten (38): “Ik had niet gedacht dat er ooit iets tussen Silvie en mij kon komen. We kenden elkaar al sinds groep 1. Toch lijkt het nu, na jaren waarin het contact al stroef liep, echt over tussen ons. Het begon mis te lopen tussen ons toen zij en vriend binnen een maand zwanger waren, terwijl mijn man en ik het al twee jaar tevergeefs probeerden. Terwijl zij de babykamer inrichtten, gingen wij de medische molen in. Superpijnlijk, over en weer, maar dat durfden we allebei niet te benoemen. Ik ging met strakke kaken op kraamvisite, maar deed alsof alles prima ging. Ook Silvie sprak niet over haar ongemak, maar verzwegen ondertussen over alle hoogtepunten van haar kind. Ze zorgde er zelfs voor dat ik op Facebook geen babyfoto’s meer op mijn tijdlijn kreeg. Ongetwijfeld lief bedoeld maar ik voelde me erg buitengesloten. En hoe vaker mijn ivf-behandelingen mislukten, hoe meer ik haar en haar gezin met toen al twee kinderen, uit de weg ging. Nu hebben we elkaar al drie jaar niet meer gezien. Mijn man en ik zijn op dit moment bezig met een draagmoeder. Ik hoop zo dat er een dag komt dat ik Silvie een geboortekaartje kan sturen. Wie weet dat onze vriendschap zich dan toch herstelt.”

Tekst: Lydia van der Weide. Om privacyredenen zijn alle namen veranderd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen