Persoonlijke verhalen

Annemiek (48): ‘Niemand weet dat ik me zo eenzaam voel’

Annemiek (48) is getrouwd, heeft twee dochters en staat altijd klaar voor een ander. Maar wat eigenlijk niemand weet, is dat ze geen vriendinnen heeft. ‘Er is niemand die me belt, even langskomt of een kaartje stuurt. Ook niet als ik jarig ben’

Feest

Annemiek: “We hebben dit weekend in de tuin een feest gegeven, omdat mijn man vijftig is geworden en mijn dochter achttien. Een groot feest, ja. Toch voel ik me eenzaam; niemand kwam tenslotte speciaal voor mij. Ik ben opgegroeid in een klein dorp met twee zussen. Ik was niet gepland, maar wel zeer gewenst. Zo heb ik me ook altijd gevoeld. Mijn ouders hielden veel van mijn zussen en mij, ze stonden altijd voor ons klaar. Ik was een nakomertje. Toen ik werd geboren, waren mijn zussen negen en twaalf en op het moment dat ik op de lagere school zat, hadden zij al dikke verkering. Als mijn moeder moest werken, zorgde mijn oudste zus voor mij. Toen ze naar Noord-Holland verhuisde omdat haar man daar een baan kon krijgen, werd ons contact minder. Wel ging ik, toen ik wat ouder was, elke zomer met een vriendin op Tienertour en dan logeerden we bij mijn zus. Helaas is ze twaalf jaar geleden overleden aan kanker. Daar heb ik veel verdriet over gehad, maar gelukkig heb ik met mijn andere zus ook prima contact. Maar veel meer dan dat is het niet. Zij woont weliswaar in hetzelfde dorp als ik, maar er gaan wéken voorbij dat we elkaar niet zien. Ik heb weleens gevraagd of ze mee wil naar de sauna, maar zij heeft gewoon geen behoefte aan meer contact.”

Boos en gekwetst

“Dat ik geen vriendinnen heb, is pas sinds ik van school af ben. Ik was een vrolijk en blij kind en had op de lagere school altijd vriendinnetjes. Ik hield nooit zo van grote groepen, maar ik had altijd wel iemand om mee te spelen. Op de huishoudschool ontmoette ik Dieuwertje. Vanaf dag één waren we onafscheidelijk. We konden óveral over praten en hadden ontzettend veel lol samen. We gingen samen met een paar andere meiden op dansles, we gingen stappen, praatten over jongens en toen haar moeder een keer opgenomen moest worden in het ziekenhuis, heeft ze zes weken bij ons in huis gewoond. We waren onafscheidelijk. Totdat ze mij van de ene op de andere dag inruilde voor een andere vriendin. Ik was blijkbaar niet meer goed genoeg en opeens leek het of ik voor haar niet meer bestond. Ik voelde me daar heel boos en gekwetst over, maar na een paar weken kwam ze gelukkig weer naar me toe omdat ze me zo miste. Ik had haar ook gemist.  We pakten de draad weer op, maar ergens bleef er iets knagen, ze had me natuurlijk wel ink laten vallen. Ik hield er rekening mee dat het nog een keer kon gebeuren. En dat gebeurde ook. Maar liefst vijf keer. Toen was ik er echt klaar mee.

Grote liefde

“Mijn man Tristan ontmoette ik toen ik achttien was. Hij was mijn allereerste vriendje en de liefde van mijn leven. Na twee jaar gingen we samenwonen en op mijn 23ste zijn we getrouwd. Via Tristan leerde ik nieuwe mensen kennen. Hij heeft een allerbeste vriend en een groep van zes vrienden met wie hij veel leuke dingen doet. We spreken ook regelmatig met de vrouwen erbij af en met een van hen had ik wel een klik. Ik heb haar vaak voorgesteld om samen iets leuks te doen. Een kop koffie drinken of samen op stap. Maar elke kreeg ik te horen: ‘Nee sorry, ik ben te druk’. Terwijl ze met een andere vrouw uit diezelfde vriendengroep wél afspreekt. Ze hield duidelijk de boot af. Op een gegeven moment liet ik het wel uit mijn hoofd om haar te vragen, want het doet pijn als je keer op keer zo afgewezen wordt.”

Niet zielig

“Helaas werkt mijn lijf ook niet altijd mee bij het leggen van nieuwe contacten. Ik heb fibromyalgie, reuma en het chronisch vermoeidheidssyndroom. Ik kan daardoor niet meer werken en ben snel moe. Ik heb na de huishoudschool nog een aantal jaren in de thuiszorg gewerkt, maar hield dat op een gegeven moment fysiek niet meer vol. Ik kon nog wel lopen en heb jarenlang een reclamewijk gehad. Zo bleef ik in beweging en verdiende ik wat bij, maar leuke collega’s had ik niet. Nu kan ik met mijn rollator nét heen en terug naar de supermarkt lopen. Maar ik ben niet zielig, hoor. Ik heb een elektrische fiets waarmee ik gelukkig nog wel zelfstandig op pad kan. Maar na een dagje uit moet ik echt een paar dagen rust nemen om bij te komen. Daarbij hebben mijn man en ik het financieel niet breed. Ik werk niet en mijn man werkt als pakketbezorger. Om dat feest te kunnen geven, hebben we echt moeten sparen. Bijzondere uitgaven kunnen we ons niet veroorloven. Ik zou graag een cursus boetseren willen doen, maar dat kost tweehonderd euro en dat kunnen we echt niet missen.”

Sociaal isolement

“Dankzij onze dochters heb ik door de jaren heen veel andere vrouwen ontmoet. Op de basisschool, via hun vriendinnetjes, de clubjes, de zwemles en uiteindelijk bij de hockeyclub waar ze allebei op zaten. Ik ken daardoor veel vrouwen in het dorp, maar verder dan een praatje in de supermarkt gaat het niet. Ook in de buurt heb ik met een aantal mensen een prima contact. Zo ben ik initiatiefnemer van de buurtapp. Maar veel verder dan gedag zeggen gaat het niet. Mensen om me heen zeggen altijd dat ik attent ben en vriendelijk. Ik stuur bij belangrijke gelegenheden altijd een kaartje en sta graag voor een ander klaar. Toch ben ik vrijwel altijd alleen. Er gaan vaak weken voorbij zonder dat ik echt met iemand praat. Om ervoor te zorgen dat ik niet vereenzaam en in een sociaal isolement raak, ben ik vorig jaar op yoga gegaan, speciaal voor reumapatiënten. Ik ga er elke vrijdag op mijn elektrische fiets naartoe en er moet écht iets aan de hand zijn wil ik
dat laten schieten. Dat is echt míjn uitje. Ter afsluiting van het seizoen heb ik voor de zomer zelfs een picknick georganiseerd bij mij thuis. Maar wat ik ook doe, een vriendschap levert het niet op.

Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed waar het aan ligt dat ik geen vriendinnen heb. Aan mijn babbel ligt het in elk geval niet, want ik praat makkelijk. Natuurlijk twijfel ik aan mezelf en voel ik me vaak onzeker. Ben ik niet de moeite waard, verwacht ik te veel, doe ik iets verkeerd? Ik weet het echt niet. Maar dit is wie ik ben en ik wil me ook niet anders voordoen.”

De moeite waard

“Eigenlijk weet niemand dat ik zo eenzaam ben. Alleen mijn man en mijn dochters weten het, maar ik wil hen er niet mee belasten. Mijn dochters zijn 21 en 18 jaar. De oudste is al uit huis, en beiden hebben hun eigen leven. Mijn man heeft vorig jaar een hartaanval gehad en heeft genoeg aan zichzelf. Dan ga ik niet steeds zeggen dat ik me zo alleen voel en een vriendin mis. Hij werkt nu gelukkig wel weer en steunt me waar hij kan. Hij zegt vaak dat ik de moeite waard ben en vindt het heel naar voor me. ij heeft ook altijd zijn best gedaan mij te betrekken in zijn vriendengroep, maar veel meer kan hij niet doen. Vriendschappen kun je niet afdwingen.”

Nooit leuke dingen

“Het zijn niet eens de feestdagen waarop ik me eenzaam voel. Kerst en Pasen vieren we meestal met familie en ons gezin. Het zit ’m meer in de kleine momenten. Dat ik in de achtertuin zit en overal gezellige gesprekken hoor. Ik zit daar dan alleen. Elke zomerse dag. Wat ik zo mis, zijn van die typische vriendinnendingen. Samen praten over onderwerpen waar je het met je man niet over hebt. Samen op stap gaan. Maar ook even een berichtje krijgen als het niet goed gaat. Of samen de slappe lach hebben. Ook als ik op verjaardagsvisite ga, voel ik me eenzaam. Juist dan. Ik kan niet meepraten over de nieuwste restaurants, ik ga vaak vroeg naar bed dus zie weinig leuke televisieprogramma’s en ik doe nooit leuke dingen met andere vrouwen. Dan komt het extra hard binnen als ik anderen hoor praten over wat ze allemaal ondernomen hebben. Vriendinnendingen doe ik alleen. Er is niemand die me belt, even langs komt of een kaartje stuurt. Ook niet als ik jarig ben. Ja, dat doet pijn. Ik heb me er ook heel erg voor geschaamd dat ik geen vriendinnen heb. Maar dat wil ik niet meer. Het is immers niet mijn keuze.”

Beetje steun

“Maar ik geef de moed niet op. Een paar jaar geleden heb ik via een forum nog een leuke vrouw leren kennen. We raakten online aan de praat en dat klikte zelfs zo goed, dat we besloten om elkaar op te zoeken. Ook toen we tegenover elkaar zaten, was het heel gezellig. We konden samen overal over praten en er was echt een klik. We hebben zelfs een keer met onze partners erbij afgesproken. Ik was heel blij in haar een vriendin gevonden te hebben. Tot het vorig jaar fysiek slecht met me ging. Ik had veel pijn en zag het echt even niet meer zitten. Ik liet haar via een lange mail weten dat ik erdoorheen zat, maar ze reageerde pas na zés weken. Ze hoefde echt niet direct bij mij op de stoep te staan, maar een appje terugsturen was blijkbaar ook te veel moeite. Ik werd weer teleurgesteld terwijl ik hoopte juist in deze moeilijke tijd een beetje steun te krijgen. Achteraf zei ze dat ze te druk was en geen tijd voor me had. Dat was de zoveelste domper. Inmiddels heb ik nog maar sporadisch contact met haar. Ik blijf hopen dat er een leuke vrouw op mijn pad komt met wie ik leuke en de minder leuke dingen kan delen. Daar hoop ik ondanks alles nog steeds op. Ik durf zelfs nog wel de eerste stap te zetten. Maar grote verwachtingen, die heb ik niet meer.”

Lees ook: Brechtje: ‘Mijn vriend mag zijn kind bijna nooit zien’

Reageer op dit artikel

Odear

hoi Annemiek,

ik kan alleen zeggen dat je niet de enige bent. misschien dat Vriendin kan helpen om een aparte contactgroep aan kan maken en misschien ontstaan nieuwe vriendschappen

Beantwoorden
Tmuts

Misschien ook een valkuil voor je, teveel voor een ander klaarstaan. Misschien beter wat meer voor jezelf doen, jezelf lief vinden. En misschien wat minder denken in termen van een vriendin moeten hebben. Op iets oudere leeftijd is het ook wat minder vanzelfsprekend om vriendinnen op te doen. Veel mensen hebben al een sociaal netwerk. Vaak gaan mensen er ook van uit dat je een druk sociaal leven hebt.
Zelf iets ouder, nooit een serieuze relatie gehad, geen kinderen. Negatieve contacten aan de kant gegooid. Heb ook geen vriendinnen, vrijwel geen contact met familie. Toch heb ik buiten de deur wel aanspraak. Juist als je alleen op pad gaat, sta je daar meer voor open. En gewoon met mensen praten als je ergens bent. Een compliment geven ofzo. En als je in tune bent met jezelf komen er eerder dingen op je pad en positievere mensen. Misschien een leuke cursus doen voor jezelf. Niks verwachten maar toch.

Beantwoorden
Sandra

Annemiek, moedig dat je je verhaal durft te vertellen. Je komt op mij over als een lieve en spontane vrouw ! Zelf heb ik niet veel vriendinnen maar blijkbaar heb ik er niet zoveel behoefte aan. Wel weet ik dat je op ‘oudere’ leeftijd ook nog vriendschappen kunt sluiten. Zo leerde ik anderhalf jaar geleden een vriendin kennen op mijn werk. Ik gun jou een begripvolle en leuke vriendschap.

Beantwoorden
Niets is wat het lijkt

Lieve Annemiek,

Goh wat herken ik veel in jou verhaal. Ik ben 10 jaar jonger doe jou. Maar kamp ook met een chronische ziekte. En mijn wereldje is klein. Dit doe ik bewust.
Mocht je is e-mails uitwisselen schroom dan niet.

Lieve groet

Beantwoorden
Denise Hammann

Ha Annemiek,

Je verhaal greep mij enorm aan. Mocht je kennis willen maken, dan mag jij mij gerust mailen. Ik ben Denise, 32 jaar, woon in Hilversum samen met mijn vriend en 2 kinderen; een zoon van bijna 4 en een meisje van 1,5.

Wie weet tot snel!
Liefs Denise

Beantwoorden
Angela

Hoi Annemiek,
Wat ontzettend naar voor je. Ik begrijp hoe je je voelt. Ik ben 55 jaar en woon in een klein dorp. Heb hier vriendschap gesloten, sinds een paar jaar, met 2 vrouwen. Dat is genoeg om leuke dingen mee te doen, koffie te drinken en bij te praten. Lijkt me leuk om dat samen ook een keer te doen en kijken of er een klik is.
Groetjes, Angela

Beantwoorden
Ilse

Het is erg lastig om op oudere leeftijd nieuwe vriendschappen op te doen. Iedereen heeft al een vriendengroep op gebouwd. Erg jammer hoor. Zelf heb ik ook weinig vriendinnen. Soms baal ik en soms vind ik het wel oké. Ik ben zelf ook druk. Mijn man is een paar jaar terug bij mij komen wonen en heeft eigenlijk geen vriendinnen. Maar waar vind je die? Hij zit op zaalvoetbal, bij onze zwager. Hij heeft contact met een aa tal van voetbal, echter dit was al een vriendengroep. Hij hoort erbij, maar toch ook weer niet zeg maar.
Wat moet je dan nog doen?

Beantwoorden
Marjolein

Bijzonder verhaal en moedig van je.
Ik zou graag in contact komen met je!
Lieve groet Marjolein

Beantwoorden
emanintveld

Ha Annemieke ik ben Eva en 30jaar ik wil graag met je in contact komen groetjes

Beantwoorden
Henktiem

Is er geen club gebouw bij u in de buurt waar je gezellig kan koffie of thee kan drinken en kan praten met mensen ik ben een man van 57 en doe vrijwilligers werk in een wijk gebouw met jongere en oudere mensen en dat is geweldig misschien voor u ook wel leuk

Beantwoorden
Els

Ben precies als jou eenzaam geen contacten ben 60 jaar

Beantwoorden
G

Herkenbaar!

Beantwoorden
Angela

Hoi Annemiek,
Ik herken veel in je verhaal. Ik heb zelf ook fibromyalgie. Waar kom je vandaan? Ik uit Noord-Brabant.

Beantwoorden
Chantal

Hoi Annemiek, ik herken veel in jouw verhaal. Het lijkt me leuk om met je in contact te komen. Groetjes Chantal

Beantwoorden
Paulien

Beste Annemiek, zou het leuk vinden om je beter te leren kennen. Je lijkt me een leuke, open spontane vrouw. Waar woon je?

Beantwoorden
Martine

Wow. Zo herkenbaar. Ik mankeer gelukkig niets en ben echt een sociaal iemand. Maak makkelijk contact en heb overal een praatje, maar geen echte vriendinnen en voel me steeds meer alleen.
Zoek trots in eten en zit dus steeds minder lekker in mijn vel waardoor ik onzekerder wordt over mijn uiterlijk. Terwijl daar in principe met een maatje minder niets mee is.
Zou zo graag leuke vriendschappen met opbouwen liefst rondom Alkmaar

Beantwoorden
Henriëtte

Hoi Annemiek,

Het is lastig met fibromyalgie om contact te leggen.
Ik zelf heb het helaas zelf ook.
Het onder houden van contacten vind ik zelf lastig.
Dat komt,omdat ik vroeg op bed lig en moe ben en pijn heb.

Maar ik sta wel altijd open voor nieuwe contacten en vind dat ook leuk.

Mocht je mail uit willen wisselen.
Dan lijkt mij dat leuk.

Beantwoorden
Sarissa

Mail mij eens! 🙂
Sarissavanvliet@live.nl

Beantwoorden
Cindy

Hoi Annemiek,

Herkenbaar. En ook ik heb fybromyalgi ik werk nog wel vier dagen in de week. Ben wel een echte huismus en heb door mijn pestverleden moeite om contacten te onderhouden maar een leuke vriendin zou welkom zijn, want dat mis ik wel. Altijd leuk om iets te ondernemen overdag s’avonds ben ik ook vaak moe. Woon in Brabant

Beantwoorden
Contact

Hoi Annemiek,

Zou graag met je in contact willen komen.
Liefs

Beantwoorden
Dominique

Beste Annemiek,

Het zou mooi mij heel leuk lijken om met je het n contact te komen. Jouw verhaal had mijn verhaal voor een groot deel kunnen zijn. Ook ik hem fibromyalgie dus weet wat je door maakt en hoe je dagen er uit kunnen zien.
Weet niet hoe we dit in contact kunnen komen maar lijkt me echt heel erg leuk.

Groetjes
Do

Beantwoorden
Ramona

Hoi Annemiek,
Helaas is de wereld zo hard dat er sowieso weinig tijd meer is voor elkaar, steeds meer worden agenda’s volgepropt maanden van te voren, mensen overleven in de hedendaagse jungle… Daarnaast vinden mensen het moeilijk om om te gaan met lastige situaties, weten niet wat te zeggen of te doen en vermijden t daardoor. Ziekte is een lastige situatie voor anderen, een ziekte die moeilijk te pijlen is zoals FM helemaal, omdat je aan de buitenkant niet zo goed ziet wat er van binnen speelt. Het gevangen zijn in je eigen lichaam etc. De tip die ik je mee kan geven mocht je nog eens een leuke beginnende vriendschap ontmoeten, ga er niet gelijk vol in, laat niet gelijk het achterste van je tong zien, begin met oppervlakkige dingen, praat over koetjes en kalfjes en gewoon leuke dingen ondernemen en breid dat langzaam uit. Als het een keer slecht gaat ga geen hele lange mail naar iemand sturen want dat schrikt af. Hou het kort bondig en simpel dat geeft de ander de RUIMTE om naar jou komen anders is het gelijk zo zwaar (en dat is dan ook zo voor jou op dat moment maar daar is een prille vriendschap niet tegen opgewassen) beter zeg je; mijn lichaam werkt niet mee vandaag, zullen we een nieuwe afspraak maken? Of; ik zit nu niet lekker in mn vel en heb behoefte om even uit te waaien ga je mee? En een zelfgemaakte lunch of een thermoskan koffie met iets lekkers erbij smaakt trouwens even lekker na of tijdens t uitwaaien😉 kijk naar wat haalbaar is en geniet van de momenten die wel lukken… Voel je niet beschaamd omdat je het wellicht wat minder breed hebt, ik weet uit ervaring dat je met een creatieve geest veel kan doen en bereiken zodat je toch de dingen kunt doen die je wil, hetzij in een aangepaste vorm. Mijn moeder is 4 jaar geleden overleden aan een zware vorm van fibromyalgie, ondanks al haar beperkingen ( ja zeker ook de sociale, het in de steek gelaten worden etc) heeft ze er alles uitgehaald wat erin zit, uiteraard ook regelmatig met een traan, maar de kunst is om te kijken naar wat mogelijk is en wat je wel hebt. Je zou ook een oproep voor een buddy kunnen doen, je aansluiten op fb bij groepen waar jou interesses liggen of een groep voor fm zodat je met mensen in contact komt die gelijkgestemd zijn met jou, wie weet wat daar uitkomt… Sterkte en succes

Beantwoorden
Jackie

Zo herkenbaar je verhaal.
Zelf ben ik ook chronisch ziek.
Ik denk zelf dat men denkt dat ik helemaal niets kan en ook geen geld heb om wat te ondernemen wat voldoet aan de huidige uitstapjes.
NEE! ik kan niet alles meer, NEE! ik heb geen geld voor vele dure uitstapjes.
Een praatje in de supermarkt, een buurvrouw helpen, het zijn de kleine dingen waarvan ik kan genieten.
Ik heb twee mannen verloren aan kanker, een relatie met een narcist, een zoon die ziek is, kennissen heb ik wel.
Ach komt die mooie vriendschap of lieve man op mijn pad, geweldig, voor nu maak ik het gezellig thuis.

Beantwoorden
Nikkie

Hoi Annemiek,
Heel herkenbaar je verhaal.
Ik heb ervoor gekozen om me er niet meer druk om te maken.
Ik vind mezelf wel de moeite waard.
Als een ander dat niet vind jammer dan.
Ik heb het geluk wel te werken, dus kom wel mensen tegen, maar heb ook geen vriendinnen.
Nu ik er anders over ben gaan denken voel ik me ook niet meer zo eenzaam.
Succes

Beantwoorden
Linda

Heel herkenbaar! Heb zelf veel soortgelijke teleurstellingen meegemaakt en met resultaat dat ik geen vriendinnen heb. Het vertouwen is weg, bang voor teleurstelling. Verbaasd me toch nog wel dat veel vrouwen hiermee zitten.

Beantwoorden
Elsa

Hoi Annemiek, zit je verhaal te lezen … heb dan geen reuma of fybrio maar ik had het net zo op kunnen schrijven. Moedig van je !
Ik weet niet waar je woont maar misschien kunnen we met elkaar mailen ? bosmaelsa@gmail.com

Beantwoorden
Ina

Hoi annemiek dit verhaal had ik kunnen schrijven misschien kunnen we wat voor elkaar betekenen ben 61 jaar en ik heb 2 kinderen

Beantwoorden
I

Heel herkenbaar, mensen in mijn omgeving denken dat ik het allemaal zo goed voor elkaar heb, maar eenzaam zijn, daar zijn geen woorden voor.
Zelf woon ik in het Zuiden des lands, dus mochten er dames zijn om gezellig iets te ondernemen, schroom niet.
Liefs Ingrid

Beantwoorden
Doete

Hallo Annemiek,

Ik dacht even daar staat mijn verhaal, maar ik zie dat je al heel veel aanbiedingen hebt gekregen om contacten te leggen, mocht je nog meer vriendinnen zoeken, zou ik het leuk vinden als je zin had om te mailen.
Ik ben trouwens negen jaar ouder dan jouw.

Beantwoorden
Sissy

Hallo Annemiek.
Je verhaal is zo herkenbaar.. maar maakt mij ook verdrietig omdat er veel raakvlakken zijn.
De wereld om je je heen raast maar door terwijl jij aan de zijlijn staat. Je mag gerust contact met mijn opnemen als dat goed voelt bij jou.

Beantwoorden
M

Zo herkenbaar, alleen ik vraag al niet eens of iemand mijn vriendin wil zijn. Heb wel iets contact met een paar vrouwen, maar echt iets ondernemen of die echte vriendinnendingen ken ik ook niet. Ook ik ben 48 en heb fibromyalgie. Zou graag met de vrouw in contact willen komen al is ’t maar om af en toe te appen ofzo.

Beantwoorden
Sari

Hoi ik weet niet waar je woont maar ik zou je best wat boetseerlessen willen geven, gratis. Bij mij of jou thuis. Je mag me een mail sturen

Beantwoorden
M B

Lieve Annemiek,
Dapper en herkenbaar verhaal.
Graag kom ik in contact met jou en
Om lijkt mij leuk om een keer wat af te spreken.
Zelf woon ik in de buurt van Purmerend en Alkmaar en jij?
Als ik iets meer van je weet en je emailadrest kunnen we gegevens uitwisselen.
Liefs M

Beantwoorden
Marianne vd Steen

Hoi Annemiek, zonder de fibromyalgie had het mijn verhaal kunnen zijn. Ik vind het moedig van je om je verhaal te doen! Ook ik zit vaak alleen thuis en moet vaak alleen naar buiten om te wandelen etc. Altijd moet het initiatief van mijn kant komen want ik word nooit spontaan voor iets leuks gevraagd of gewoon voor een bakkie. Mocht je het leuk vinden om in contact met mij te komen of met meerderen inmiddels, houd ik mij aanbevolen!!! Groetjes Marianne uit Velsen

Beantwoorden
Wilma

Hoi Annemiek, ik herken je verhaal wel een beetje. Ik sta altijs open voor contact met andere vrouwen, gezellig.

Beantwoorden
Fahmida Kockelkoren

Het verhaal grijpt mij. aan. Het lijkt mij gezellig samen praten of mailen of leuke dingen doen.

Beantwoorden
Carla Boland-Oosterhof

Hai Annemiek.

Ik las je verhaal en was heel erg onder de indruk van wat je vertelde.

Zal heel graag in contact met je willen komen om wie weet een vriendschap op te kunnen bouwen.

Beantwoorden
Claudia

Hallo ik heb het zelfde ben 36 maar heb ook fybro dus kan ook niet veel heb ook geen vrienden ben altijd thuis alleen weg voor mn kinderen naar school te brengen m.n man werkt ook elke dag maar zou graag ook eens met iemand anders praten

Beantwoorden
Stouten

Hoi Annemiek ik wil best je vriendin worden hoor. Ben alleenstaande moeder met 2 kids van 2 en eentje vandaag 5 geworden😀.

Beantwoorden
Denise

Ja Vriendin, kunnen jullie misschien iets organiseren voor gelijkgestemden om met elkaar in contact te komen?

Beantwoorden
Sabrina

Hoi Annemiek,

Je verhaal is heel herkenbaar. Ik ben zelf 10 jaar jonger dan jouw maar heb ook weinig tot geen vriendinnen.
Voel me ook zeer eenzaam, zeker nu ik al 7 maanden thuis zit met een burn-out. Wil gewoon ff kunnen kletsen of wat leuks afspreken. Indien je wilt kletsen mail me gerust.
Ik vind het heel moedig van je dat je hier je verhaal doet.

Misschien tot mail…

Liefs sabrina

Beantwoorden