Makelaar Mandy: ‘Mijn hart schiet omhoog en blijft ergens tegen mijn keel hangen’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Vrijdag 10 juli

Zonder er al te lang over na te denken, dan durf ik het niet meer met mijn krappe financiën, bestel ik deurstickers. Niet van die plak-krengen maar magnetische. Die kun je van het portier afhalen als het moet.
Ik kies zwart met crème, passend bij mijn bord. Het ontwerp ziet er op mijn scherm meteen geweldig uit. Alsof ik straks soepel bij klanten voorrijd, map onder mijn arm, haar normaal, geen klamme rug van het zweet, geen banaan die in mijn tas langzaam in een psychologisch experiment verandert.

‘Pure zichtbaarheid’

Net voor ik de bestelbutton indruk, zie ik het bedrag. En dat is niet mals. Het is niet krankzinnig duur maar het is juist zo’n bedrag waarvan je denkt: ja, prima, en als je dan hebt gedrukt, is het ineens een hap uit het budget.
‘Het is zichtbaarheid,’ zeg ik hardop tegen mijn kantoor. ‘Pure zichtbaarheid.’
De plant reageert niet. Die heeft makkelijk praten. Die hoeft geen autoverzekering af te sluiten.
Op tafel ligt de schuldverklaring voor de BN’er. van gisteren. Ik heb hem nog niet ondertekend. Het is verwarrend wat er gisteren gebeurde. Dat verlangen. De kus. En dan mijn nee. Hij stopte.

Lotte’s bod

Ik zet koffie en open Lottes map. Het bod ligt nog steeds uit. De verkopend makelaar had gisteren laten weten dat de verkoper er serieus naar keek. Dat betekent alles en niets. Serieus kijken kun je ook doen naar een lekkende kraan, en daarna bel je alsnog een ander om hem te fiksen. Maar blijkbaar is de makelaar in de actiestand gesprongen, want om toen voor elf gaat mijn telefoon.
Ik neem meteen op, veel te snel.
‘Met Mandy van Dam.’
‘Goedemorgen, met Iris van Van Woudenberg Makelaars.’
Ik ga rechtop zitten.
‘Goedemorgen.’
‘Ik heb net met de verkoper gesproken over het bod van je cliënten.’
Mijn hart schiet omhoog en blijft ergens tegen mijn keel hangen. Hoe lang wil ze dit nog rekken? Ik val bijna flauw van de zenuwen.
‘Ja?’
Ze ademt kort in. Zakelijk. Rustig. Veel te rustig voor iemand die mogelijk mijn hele ochtend gaat opblazen.
‘Hij wil akkoord gaan.’

Akkoord

Een seconde gebeurt er niets.
Geen fanfare in mijn hoofd. Geen juichende Robbert, geen trotse moeder. ‘Hij wil akkoord gaan?’ ik herhaal haar zin.
’Yep, Hij wil akkoord gaan.
‘Onder de voorwaarden zoals besproken?’ vraag ik, en mijn stem klinkt wonderbaarlijk normaal.
‘Ja. Met het financieringsvoorbehoud en de technische keuring. Hij vond de snelle reactie prettig. En het feit dat jullie bod kwam voordat het online stond, gaf hem rust. Het scheelt hem ook de kosten voor een fotograaf.’

Eerste succes

Ik denk aan Lotte. Aan haar gezicht in het lichte appartement. Aan haar zachte: ‘Ik voel me hier rustiger.’ Aan Joris die niet duwde maar wel hoopte. Aan de Lindelaan en het perfecte appartement dat aan haar neus voorbijging. Ik denk ook aan Bart.
Ik knijp mijn pen bijna doormidden.
‘Wat fijn,’ zeg ik. ‘Ik bel mijn cliënten meteen.’
Als ik ophang, blijf ik heel even zitten.
Dan spring ik op.
Niet netjes en ren naar het keukentje met mijn handen voor mijn mond.
Mijn eerste echte succes!
Niet bijna. Niet misschien. Niet ‘we zoeken verder’.

Tranen

Ik bel Joris.
Hij neemt op met: ‘Met De Wilde.’
‘Joris,’ zeg ik, en ik hoor zelf al dat ik zijn voornaam gebruik voordat ik erover nadenk. ‘Ik heb goed nieuws.’
Het blijft stil.
‘Het bod is geaccepteerd.’
Op de achtergrond hoor ik iets vallen. Daarna Lotte.
‘Wat?’
Joris zegt, zachter dan normaal: ‘Lotte, het is gelukt.’
Dan hoor ik haar huilen.
Niet hard. Meer alsof ze er niets aan kan doen.

Papierwerk

En stom genoeg krijg ik meteen zelf tranen in mijn ogen. Ik loop naar het raam, kijk naar mijn bord buiten en probeer te ademen als iemand die dit vak professioneel doet.
‘We zijn er nog niet helemaal,’ zeg ik. ‘Er komt nog papierwerk. Een keuring en voorbehouden. Maar de verkoper gaat akkoord met het bedrag dat jij voorstelde.’
‘Mandy,’ zegt Lotte, en haar stem trilt. ‘Dank je.’
‘Ik ben heel blij voor je,.’ Ik meen het uit de grond van mijn hart. Lotte is mijn eerste klant en ook mijn eerste sale. Ze is zo lief.

Als we ophangen, zet ik Lottes map midden op tafel. Pontificaal in het midden. Mijn prijswinnaar. Mijn eersteDeur&Dam=verkoop. Ik ben in staat om op mijn bureau te klikken en de cancan te dansen.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Ik kus terug. Hij duwt me zacht naar de tafel’

Makelaar Mandy: ‘Ik mis onze hoteldates, zou zo weer voor de bijl gaan’

Makelaar Mandy: ‘Maureen kijkt naar me. ‘Tijn?’ Ik knik. ‘Wil je weten wat hij schrijft?”

Makelaar Mandy: ‘Hij zoende me. En ik werd zo week als een gekookte spaghettisliert’

Makelaar Mandy weekoverzicht: een verloren appartement en een date met Tijn