Makelaar Mandy: ‘Tegenover me zit de man naar wie ik al de hele middag uitkijk. Toch kijk ik langs zijn schouder’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is nog altijd verliefd op haar inmiddels gescheiden ex-buurman Tijn én heeft een crush op haar voormalige collega Maureen. Alsof dat nog niet ingewikkeld genoeg is, duikt er zo nu en dan ook iemand anders op die haar hoofd op hol brengt.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Donderdag 22 oktober
Ik zie Robbert voordat hij mij ziet.
Hij zit achter in het restaurant, met Willemijn tegenover zich. Ze lachen. Haar hand ligt op zijn arm en hij buigt naar haar toe om iets te zeggen.
‘Wat is er?’ vraagt Tijn.
‘Niets. Robbert zit daar.’
Hij volgt mijn blik.
Op dat moment kijkt Robbert op. Zijn gezicht klaart op en hij steekt zijn hand uit.
‘Hé!’
We lopen naar hun tafel.
Willemijn en Robbert
Willemijn staat half op om me een kus te geven. Ze heeft een groene blouse aan die ik zelf onmiddellijk zou kopen, hoewel alle kleuren groen mij meestal op een kikker laten lijken.
‘Wat leuk,’ zegt ze. ‘Dus jullie gaan hier ook eten?’
‘Dat was het plan.’
Robbert schudt Tijns hand. Willemijn stelt zich aan hem voor en schuift haar stoel iets naar achteren om ruimte te maken.
‘Ga even zitten. We hebben net besteld.’
‘Onze tafel staat al klaar,’ zegt Tijn. ‘Maar even kan wel.’
‘Alleen de leuke dingen’
Hij pakt een stoel van het lege tafeltje naast hen. Ik ga op de andere zitten.
‘Hoe gaat het met je kantoor?’ vraagt Willemijn.
‘Goed. Druk.’
‘Dat hoorde ik. Robbert vertelde dat je een appartement hebt verkocht.’
Ik kijk naar hem.
‘Vertel jij mijn hele administratie door?’
Er valt een kleine ongemakkelijke stilte.
‘Alleen de leuke dingen,’ antwoordt hij.
Willemijn glimlacht.
‘Hij was trots op je.’
Dat is aardig.
Dat weet ik.
Toch hoor ik mezelf zeggen: ‘Ik kan gelukkig ook nog weleens iets zonder hulp.’
Robbert trekt zijn wenkbrauwen op.
‘Dat weet ik toch?’
Menukaart
Tijn legt zijn hand op mijn rug.
Waarom pak ik nu een menukaart van tafel? We zitten hier niet eens om te eten.
‘Wat hebben jullie besteld?’
Willemijn noemt een gerecht. Robbert heeft iets met vlees gekozen dat volgens mij vooral groot is.
‘Ik heb vanmiddag niet geluncht.’
‘Daar gaat het al mis,’ zeg ik. ‘Hij kan heel slecht tegen niet eten.’
Ze lacht.
‘Dat heb ik gemerkt. Onderweg heeft hij serieus voorgesteld om eerst ergens een broodje te halen.’
‘Tijdens het rijden,’ vult Robbert aan. ‘We reden er gewoon langs.’
‘We waren nog maar vijf minuten van dit restaurant.’
Hij haalt zijn schouders op.
Een avond samen
Ik ken die blik. Die heeft hij ook wanneer ik hem iets verwijt wat hij zelf volstrekt redelijk vindt.
Willemijn kent hem dus ook.
Natuurlijk kent ze hem.
Ze zitten hier samen te eten.
‘Jullie mogen straks wel bij ons aanschuiven,’ zegt ze.
‘Nee hoor,’ antwoord ik meteen. ‘Wij hebben een avond samen.’
Het klinkt alsof ze die van me probeert af te pakken.
Tijn staat rustig op.
Goddank.
‘Een andere keer lijkt me gezellig.’
‘Zeker,’ zegt Robbert.
Ik zet de ongebruikte menukaart terug.
‘Eet smakelijk.’
Toch kijk ik langs zijn schouder
Bij onze eigen tafel trekt Tijn mijn stoel naar achteren. Ik ga zitten en pak mijn servet.
De ober komt. We bestellen wijn en eten. Tijn vraagt hoe de waardebepaling van gisteren is uitgepakt en ik vertel over het huis. Over de hond vertel ik ook. Daar moet hij om lachen.
Ik ontspan een beetje.
Het is een fijn restaurant. Zacht licht, genoeg ruimte tussen de tafels en een man tegenover me naar wie ik al de hele middag uitkijk.
Toch kijk ik langs zijn schouder.
Robbert snijdt iets op zijn bord en geeft het aan Willemijn. Zij proeft, knikt en schuift haar eigen bord een stukje naar hem toe.
‘Mandy.’
Ik kijk terug.
‘Je vroeg naar die vriend van David. Die architect.’
‘Ja. Sorry.’
Tijn vertelt verder. Ik luister. Echt.
Wanneer ons eten komt, stopt hij zijn telefoon in zijn jaszak en schenkt mijn glas bij.
‘Lekker?’ vraagt hij na mijn eerste hap.
‘Very mug.’
Hij glimlacht en ik schuif mijn voet tegen de zijne.
Dit is mijn avond met Tijn.
‘Tot gauw’
Halverwege ons hoofdgerecht komen Robbert en Willemijn langs. Ze gaan naar huis.
‘Nu al?’ vraag ik.
‘Morgen vroeg op,’ zegt Robbert.
Willemijn trekt haar jas aan. Hij helpt haar met de mouw en haalt haar haar onder de kraag vandaan.
Een klein gebaar.
Ik kijk naar mijn bord.
‘Veel plezier nog,’ zegt ze.
Tijn bedankt haar. Ik ook.
Robbert raakt even mijn schouder aan.
‘Tot gauw, Van Dam.’
‘Ja. Tot gauw.’
Wanneer ze weg zijn, neem ik een slok wijn.
‘Ze is aardig,’ zegt Tijn.
‘Ja.’
‘Je klinkt verbaasd.’
Ik zet mijn glas neer.
‘Ik ken haar nauwelijks.’
Hij knikt en pakt zijn vork.
Ik neem nog een hap. Het smaakt nog steeds fantastisch.
Alleen ik begrijp mezelf niet meer.
Waarom heb ik ineens veel minder trek dan nog geen vijf minuten geleden?
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
