Makelaar Mandy: ‘‘Zo braaf ken ik je niet’, zei hij. Mijn gezicht werd warm’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Maandag 26 oktober

‘Ga.’
Het woord kwam er zachter uit dan ik had bedoeld.
Hij keek naar mijn mond.
‘Weet je het zeker?’
Nee. Mijn lijf had allerlei uitstekende argumenten om hem nog even te laten blijven. Zijn geur, bijvoorbeeld. De afstand tussen ons, die met één stap verdwenen kon zijn.
Maar ik wist wel wat ik wilde zeggen.

Een vriend

‘Ja. Ik heb nu een vriend.’
Hij haalde langzaam adem en keek naar het plafond.
‘Die buurman.’
‘Tijn.’
‘Jullie zijn nu echt samen?’
‘Ja.’

Hij knikte. Zijn jas hing open en ik wilde dat hij hem dichtdeed. Dat zou dit gesprek aanzienlijk eenvoudiger maken.
‘Dat had je ook kunnen zeggen.’
Ik staarde hem aan.
‘Ik heb toch ook gezegd dat ik geen afspraak met je wilde.’
‘Dat is iets anders.’
‘Voor jou misschien.’

Missen

Hij stak zijn handen in zijn zakken. Buiten bleef een vrouw even voor mijn etalage staan. Ze keek naar een woning, dan naar ons. Ik hoopte dat we eruitzagen als mensen die over een energielabel praatten. Zou ze hem herkennen? Draalde ze daarom zo?
‘Ik dacht dat je het misschien ook miste,’ zei hij.
Mijn vingers klemden om de rand van mijn bureau.
‘Sommige dingen wel.’
Zijn gezicht veranderde. Daar was die sexy, gevaarlijke glimlach weer.
‘Nou dan.’
‘Nee. Niet nou dan.’

Ik liet het bureau los en ging rechter staan.
‘Ik kan iets missen en het toch niet opnieuw willen.’
‘We hoeven toch niet meteen weer een hele toestand te beginnen?’
Dat zei hij luchtig. Redelijk bijna. We konden ook gewoon ergens afspreken. Een kamer. Lekker voelen. Gewoon een geile middag. Ontspannen. Daarna ieder weer verder met zijn eigen leven.
Ik kende dat voorstel. Ik wist zelfs hoe lekker het kon zijn.
En hoe ik daarna naar mijn telefoon keek omdat hij bepaalde wanneer er een volgende keer kwam.

‘Je weet me te vinden’

‘Ik wil Tijn niet bedriegen.’
Hij keek me even zwijgend aan.
‘Zo braaf ken ik je niet.’
Mijn gezicht werd warm.
Daar stond hij. In mijn kantoor. Met zijn mooie mond en zijn prachtige borst en de overtuiging dat hij me beter kende dan ik mezelf.
‘Misschien ken je me dan niet zo goed.’
‘Mandy.’
‘Ik meen het. Je moet gaan.’

Hij haalde één hand uit zijn zak.
Even dacht ik dat hij me wilde aanraken. Mijn buik reageerde onmiddellijk en ik werd er bijna kwaad van.
Maar hij trok alleen zijn jas dicht.
‘Goed.’
Ik liep naar de deur en hield hem open.
Hij bleef voor me staan.
‘Je weet me te vinden.’
‘Dat weet ik.’
Ik gaf hem geen kus. Hij liep naar buiten en ik deed de deur achter hem dicht.
Daarna draaide ik de sleutel om.

Allebei waar

Het was nog steeds vrijdagmiddag. Op mijn bureau stond een kop koude koffie, mijn laptop was open en ik moest naar de wc. De wereld had zich nergens iets van aangetrokken.
Ik ging zitten.
Dan stond ik weer op en liep naar het keukentje voor een glas water.
Mijn handen waren onrustig. Mijn hoofd ook.
Ik was blij dat hij weg was.
Ik had ook gewild dat hij me kuste.
Allebei waar. Daar moest ik het kennelijk mee doen.
Thuis stapte ik onder de douche. Ik waste mijn haar, bleef te lang onder het warme water staan en trok daarna een oude joggingbroek aan.

‘Niets ergs’

Tijn vroeg via een berichtje hoe mijn dag was.
Ik typte dat het druk was.
Dat was waar, maar ik bleef naar dat woord kijken.
Toen schreef ik erbij:
Ik wil je binnenkort iets vertellen. Niets ergs, hoor. Liever gewoon als ik je zie.
Zijn antwoord kwam vrijwel meteen.
‘Ik wil je iets vertellen’ gevolgd door ‘niets ergs’ is een uitstekende manier om iemand gerust te stellen.
Shit.
Ik belde hem.

‘Er is echt niets gebeurd,’ zei ik zodra hij opnam.
‘Hallo, Mandy.’
‘Hallo.’
‘Wat is er?’
Ik trok mijn benen onder me op.
‘Hij stond vanmiddag ineens op kantoor.’
Het bleef even stil.

Weggestuurd

‘En?’
‘Ik heb hem weggestuurd.’
‘Goed.’
Hij zei het benepen. Twijfelachtig. Ik kon het niet goed inschatten.
‘Ik vertel het je liever rustig als we bij elkaar zijn.’
‘Dat is prima. Maar stuur me de volgende keer gewoon alleen een berichtje dat je wilt afspreken.’
‘Ja. Sorry.’
‘Wil je afspreken?’
Ik glimlachte voor het eerst sinds het kantoor.
‘Graag.’

Nu, op maandagochtend, open ik Deur & Dam. Ik zet mijn tas neer, start mijn laptop en haal de koffiemok van vrijdag van mijn bureau.
Op de bodem zit een velletje.
Ik spoel hem grondig om. Te lang. Alsof ik daarmee ook zijn aftershave en de herinnering aan zijn handen op mijn bureau kan wegwassen.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy weekoverzicht: jaloezie om Robbert en de BN’er staat ineens voor haar neus

Makelaar Mandy: ‘‘Zeg dat ik moet gaan,’ zegt hij zacht’

Makelaar Mandy: ‘Tegenover me zit de man naar wie ik al de hele middag uitkijk. Toch kijk ik langs zijn schouder’

Makelaar Mandy: ‘‘Wat vraagt ze?’ Mijn buik reageert voordat ik antwoord geef’

Makelaar Mandy: ‘‘Ik heb zaterdagavond iets leuks gedaan’, zegt ze’