Anouk (55) woont doordeweeks in een yurt van 38m2: ‘In the middle of nowhere’

Stad

Anouk: “Ik heb een appartement van zeventig vierkante meter in Amsterdam, waar ik samen met dochter woonde. Maar de stad brak me op. Ik kon niet meer tegen de prikkels – door een chronische aandoening ben ik ook grotendeels afgekeurd helaas.  

Yurt

Ik heb een tijdje in mijn stacaravan gewoond toen ik een burn-out had. Dat beviel heel goed, alleen moest die caravan in de winter naar de stalling. Op Facebook kwam ik in een gemeenschappelijk-wonen-groep een oproepje tegen van een man die iemand zocht om zijn yurt mee te delen. Hij zou er dan de weekenden zijn, die ander doordeweeks. Hij vroeg er niet veel voor. Het leek me ideaal en dat is het ook. Van maandag tot en met vrijdag woon ik in een yurt, een ronde tent. Het geeft me een heel geborgen gevoel. Energie kan er niet in de hoeken blijven hangen, zeggen ze. Misschien dat ik daardoor wel beter goed slaap, zonder medicatie ook.”

Groepsapp

“De yurt staat aan de andere kant van het land, echt in the middle of nowhere. Ik had het niet gedaan als het een stil terrein van een boer was geweest, ik woon hier nu met anderen in een community met vijftien yurts. We hebben een groepsapp en helpen elkaar waar we kunnen. We delen een luxe toiletgebouw en twee wasmachines en een droger. De vibe van de yurt is heel goed. Ik heb het een beetje naar mijn eigen smaak ingericht met planten, een schapenvacht, een sprei en een tapijt. Sommige spullen berg ik weer op als de eigenaar er in het weekend in gaat.

Wachtlijst

Het bevalt me zo, dat ik op de wachtlijst sta voor een yurt in de community. Er komt alleen niet zo vaak iets te koop. Een tiny house zou ik ook te gek vinden, maar hiervoor een plek in Nederland vinden is lastig en heel duur.

Klein wonen

Wat ik mis? Niks. Ik kan uit een koffer leven. Klein wonen maakt dat je heel overzichtelijk leeft. Alles bevindt zich in één ruimte en het plafond heeft een doorzichtige koepel, waardoor ik ‘s nachts naar de sterren of maan kan kijken. Het enige wat ik nog weleens lastig vind, is stoken. Het is al snel veel te warm. Ik zie mezelf niet zo snel meer teruggaan naar een normaal huis, hooguit als ik ouder word – en dan voor het comfort. Maar nog steeds het liefst klein en in de natuur.”

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.