Makelaar Mandy: ‘Voelen, maar nergens aan vastzitten. Waarom kies ik daarvoor?’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Donderdag 29 januari
Het ruikt in de therapiekamer naar groene thee of iets met ylangylang. Op het bureau van de behandelaar staat een Newtonpendel, zo’n ding met hangende tikkende balletjes.
Ik begrijp wel waarom mijn moeder zegt dat ze een klik voelt met deze dame. Des te beter. Ik wil dat ze beter wordt. En liefst een beetje snel.
We zitten met z’n vieren om een lage tafel. Mijn moeder tegenover me. Vik naast haar. De hulpverlener draagt een rokje en heeft haar benen over elkaar geslagen. Haar notitieblok ligt losjes op schoot. Geen witte jas, geen autoriteit. Alleen aandacht. Des te beter.
Verhaal
Mijn moeder begint te praten alsof ze een verhaal vertelt dat ze al vaker heeft geoefend. Misschien heeft ze dat gedaan met Vik? Ik ben eigenlijk wel blij dat die man terug in haar leven is gekomen. Ik gun haar zoveel beter, en zeker na dat nare verhaal over papa. Ik snap het best, hoe het gelopen is. Vroeger ging dat zo. Toen haar zusje overleed, trouwde mijn moeder met diens verloofde. Maar Vik was haar échte liefde.
Mijn moeder poept woorden uit over gezond eten. Over luisteren naar haar lichaam en hoe belangrijk ze het vindt nu ze ouder wordt en weer bij Vik is, om goed op haar gezondheid te letten. Het klinkt eerlijk gezegd heel logisch en beheerst. Hoe kon het dan zo fout gaan?
Geen rommel
‘Ik vermoed dat Mandy en Vik denken dat ik mijn eetpatroon omgooide om af te vallen,’ zegt ze plots. Ze kijkt ons aan, haar blik scherp. ‘Dat denken mensen altijd. Maar dat was het helemaal niet. Ik ben niet bang om dik te worden.’
De hulpverlener zegt niets. Knikt alleen. Laat haar praten en zichzelf herhalen. Ze heeft het niet eens door.
‘Ik wil gewoon geen rommel meer binnenkrijgen. Dingen waar je ziek van wordt of eerder dood van gaat. Ze breekt. De tranen komen. ‘Ik wil nog niet dood,’ zegt ze schokkend. ‘Ik ben zo bang om dood te gaan. Nu met Vik. Net nu ik alles verwerkt heb en weer zin heb in de lente. In le-ven!’
Vik schuift zijn stoel dichterbij. Hij zegt niets geruststellend maar prevelt enkel dat hij juist heel bang is om haar kwijt te raken aan ondergewicht. Dat haar eetpatroon té rigide is. Dat gelukkig zijn voor hem ook betekent om samen een keer uit te gaan eten. En dat ze dan best een salade mag bestellen, maar wél met dressing en stukjes kaas of wat erin zit. Hij ziet haar enkel in de weer met lijstjes en regels.. ‘Ik mis je aan tafel.’
Ik knik. ‘Ik ook, mam. Gewoon gezellig eten, dat moet toch ooit weer kunnen? Of in de stad ergens een uitsmijter doen?’ Ik pak haar hand. Haar huid voelt dunner dan vroeger.
Emoties
De hulpverlener glimlacht en stelt nu vragen. Zacht, precies. We zijn vast zo’n stelletje volgens de boekjes. Haar theorie klopt met de praktijk. Ze vraagt wat eten voor mama betekent. Wanneer het begon.
Terwijl mijn moeder praat over haar angst voor de dood, schuift er iets in mij.
Ik doe dit ook.
Niet met eten of met bizarre regels, maar ik doseer wel heel streng met andere dingen. Vooral emoties. Ik blijf vaag en kies voor grote gebaren, emoties en thrills, maar dan allemaal zonder kader. Lekker vaag. Geen vaste afspraken. Voelen, maar nergens aan vastzitten. Waarom accepteer ik de vaagheid eigenlijk?
Van Tijn accepteer ik wel dat geschuif en gedrentel, terwijl ik dat verder van niemand pik. Graag of niet, is mijn motto. Is het omdat ik zelf niet durf te kiezen? Geen ellende wil? De BN’er nog niet kan opzeggen? De gedachte komt helder en ongemakkelijk binnen. Zou ik ook in therapie moeten?
Voor nu geen oplossing
Na afloop staan we buiten. Mijn moeder ademt diep in. Ze ziet er moe uit, maar eerlijk gezegd ook gelukkiger. Er is voor nu geen oplossing. ‘Korte termijn-oplossingen zijn niet structureel’. Een cliché van de therapeut, maar o zo waar. We maakten wel een afspraak. Over vier weken praten we weer verder aan het balletjesbureau en intussen moet mijn moeder inzicht krijgen in het waarom en hoe. Praten met Vik. Geen strengheid meer, en elke dag één product toevoegen. Een gebakken eitje. Een eetlepel aardappelpuree.
Op de fiets naar huis voel ik hoe het gesprek blijft hangen, en dan met name mijn eigen conclusies. Ik ben blij dat mama met zichzelf aan de slag gaat. Maar wat moet ik nou met Tijn?
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
