vrouw vakantie

Wat is jouw droombestemming en waarom? Vertel je verhaal in Vriendin

Voor een artikel in Vriendin zijn wij op zoek naar vrouwen die willen vertellen over hun droom reisbestemming.

Droombestemming

Wat is jouw droom reisbestemming en kun je uitleggen waarom? Bijvoorbeeld omdat dit het land van jouw opa en oma is. Of omdat jouw ouders elkaar daar ontmoet hebben. Omdat je dol bent op schildpadden en die daar veel voorkomen. We horen graag zo uitgebreid mogelijk jouw verhaal!

Vul onderstaand formulier in en wie weet nemen we binnenkort contact met je op.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  • Anoniem
    Kelly van Diest -
    Als 10-jarige schreef ik in een schoolopstel over 'mijn toekomst': ik denk dat ik ooit wel eens naar Canada ga. Hoewel ik niemand kende die er ooit geweest was, heb ik altijd een fascinatie voor het land gehad. Als kind al was ik dol op de bergen, en in mijn hoofd was Canada de allermooiste plek op aarde. Glooiende groene velden, grillige, besneeuwde bergtoppen, diepblauwe meren tot de altijd veranderende Pacific Ocean. Wollige beren, reusachtige elanden, orca's en bulrugwalvissen. De beelden uit de kleurrijke reisbrochures komen pas echt tot leven als ik in 2014 voor het eerst voet op Canadese bodem zet. In 6 weken verken ik, alleen en op de bonnefooi, een glimp van west-Canada. Ik help een week op een boerderij in een dorpje op Vancouver Island en een animal rescue in de Rockies, reis af naar surfwalhalla Tofino en rijd de iconische Icefields Parkway van Banff naar Jasper. Overal waar ik kom valt de hartelijkheid, de warmte en de betrokkenheid van de Canadezen me op. Mijn reis maakt een diepe indruk op me, en bij terugkeer in Nederland heb ik een diepgeworteld gevoel van heimwee. De reislust is aangewakkerd, en in de jaren die volgen maak ik een wereldreis van 7 maanden en ben ik iedere mogelijke schoolvakantie - ik werk als adjunct-directeur op een basisschool - op reis. Het reizen maakt een hoop los, en ik begin steeds vaker onrust te voelen. Noem het een verlate quarterlife-crisis, een vroege midlifecrisis of het dertigersdilemma, maar alle bijbehorende vragen komen voorbij: Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik? Ik val, ik sta op, kijk achterom en vooruit op persoonlijk en professioneel gebied. Ik besef meer en meer dat ik op een splitsing sta en een pad moet gaan kiezen. Ik begin het langzaam hardop uit te spreken, de twijfels over mijn werk, de invulling van mijn leven hier. En hoe meer ik dit doe, hoe meer van binnen dat vuurtje weer gaat branden dat eigenlijk nooit echt gedoofd was. Ik wil weer ontmoeten en ont-moeten, verbinden, verkennen en verdwalen, mijn horizon verbreden, het onbekende opzoeken, me omgeven met ongerepte natuur, me inzetten voor een betere wereld. Half 2018 gaat het roer om: ik neem ontslag, verkoop mijn huis en mijn bezittingen en besluit te gaan reizen totdat ik weet wat ik wil. Ik heb geen vast plan, maar voel meteen dat ik moet beginnen in Canada, het land waar die omslag ooit begon. Dit keer is mijn idee om in 3 maanden van west naar oost Canada te reizen. Al binnen twee weken nadat ik terugkeer, voelt het alsof ik thuis ben. Van mijn idee om het hele land te doorkruisen komt weinig terecht: ik blijf 2 maanden hangen in British Columbia, Canada's meest westelijke provincie. En hoewel ik prachtige dingen zie in de oostelijke provincies Ontario en Quebec, is wel duidelijk dat ik mijn hart verloren heb aan de westkust. Mijn reis vervolgt zich in 2019 in Zuid-Oost Azie waar ik al eerder maanden verbleef. En hoewel ik ook nu weer de meest prachtige plekken ontdek en me onderdompel in de rijke, fascinerende cultuur, blijft Canada trekken. Ik besluit terug te keren naar Nederland en een paar maanden hard te gaan werken en sparen terwijl ik de volgende grote stap zet: het in orde maken van mijn emigratiepapieren. In de zomer van 2019 land ik weer in Vancouver, met deze keer de hoop dat het voorgoed is. Terwijl ik mijn aanvraag van permanent residency afwacht - dit duurt gemiddeld 6 maanden - mag ik niet werken, dus ik koop een 23 jaar oude paarse truck die ik ombouw tot mini-camper. Met mijn Dora the Explorer verken ik de hele provincie met als doel de plek te vinden waar ik wil gaan wonen. Hoewel er talloze prachtige plekken zijn, blijf ik terugkeren naar Vancouver Island. Met haar ruige kustlijn, gematigd regenwoud met eeuwenoude, torenhoge bomen, talloze meren en schitterende bergen heeft dit eiland alles wat ik zoek. De grootste stad, Victoria, is groot genoeg om alle voorzieningen en werkgelegenheid te hebben die ik zoek, maar klein genoeg om niet overweldigd te worden. Op 5 december 2019 krijg ik het mooiste Sinterklaascadeau ooit: het verlossende woord dat ik officieel inwoner van Canada mag worden! Inmiddels woon ik alweer twee jaar op Vancouver Island en het voelt nog regelmatig of ik op vakantie ben. Mijn zomers zijn gevuld met kamperen in de wildernis en dagenlange backpacktochten, ieder weekend ben ik minimaal 1 volledige dag buiten te vinden: hiken, kayakken, paddle boarden, mountainbiken, en skien of sneeuwschoenwandelen in de winter. Ik ben recent ruim 200 kilometer noordelijker gaan wonen, in een kleiner plaatsje. Ik woon 10 minuten bij zee vandaan waar ik regelmatig tussen de zeehonden drijf op mijn paddle board, en in 30 minuten sta ik op de skipiste. De mensen hier zijn warm en hartelijk, er is altijd tijd voor een praatje en de gemeenschapszin is groot. In alle opzichten is het mijn droombestemming, en ik prijs mezelf ontzettend gelukkig dat het geen droom meer is, maar mijn dagelijkse werkelijkheid.
    Beantwoorden
  • kusjee
    kusjee -
    Hoi jou oproepje spreekt me wel aan ik zal me zelf ff voorstellen mij naam is kimberley 31 jaar woon zelf ben ik ook opzoek naar nieuwe vriendinnen om leuke dingen mee te ondernemen gewoon gezellig kletsen shoppen drankje doen wandelen ergens lunchen lijkt je dat ook leuk dan hoop ik wat leuke reactie groetjes kimberley Reactie
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Daphne -
    Mijn droom bestemming is mijn eigen huisje. Binnenkort krijg ik de sleutel van mijn eigen huurhuisje. Na mijn scheiding moest ik tijdelijke weer, samen met mijn zoontje, mijn tienerkamer bij mijn ouders intrekken. Super fijn dat mijn ouders een steun en toeverlaat zijn in deze tijd maar eerlijk is eerlijk: eigen haard is goud waard!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Martine -
    Mijn droombestemming is Japan! Ik doe al jaren aan "budo", Japanse krijgskunsten zoals karate, en ben in de Covid lockdown ook begonnen met Japans kalligraferen en Japanse fluitmuziek spelen. Ik ben zelfs zo gek van Japan dat ik als "voorpret" een club heb opgericht, die Japan Fans heet. Samen oefenen we de moeilijke taal en wisselen tips uit - bijvoorbeeld over de mooiste theeceremonie in Kyoto en waar je echte geisha kunt zien als je daar bent. Ik kan niet wachten tot de grenzen weer open gaan en ik naar Japan kan!
    Beantwoorden