"Ik bemoei me toch ook niet met jouw lijf," heeft ze een keer gezegd...

Anne-Roos schaamt zich voor haar zware vriendin

Vriendin 48 – Anne-Roos (36, maat 42) kan zich niet voorstellen dat haar beste vriendin Lilian (37, maat 58) gelukkig is met haar gewicht. “Soms denk ik: dat moet je toch niet willen?”

Vriendin 48 – Anne-Roos (36, maat 42) kan zich niet voorstellen dat haar beste vriendin Lilian (37, maat 58) gelukkig is met haar gewicht. “Soms denk ik: dat moet je toch niet willen?”

Anne-Roos: “Toen Lilian en ik elkaar leerden kennen, hadden we allebei maat veertig. Twaalf jaar en elk twee kinderen verder heb ik maat 42 en zij maat 58. Dat lijkt haar niet dwars te zitten. Onlangs zijn Lilian en ik samen een weekendje naar Londen geweest. Toen kreeg ze in het vliegtuig zo’n verlengbandje voor de veiligheidsriem, dat eigenlijk bedoeld is voor mensen met een kind op schoot. Ze vond het gênant dat de stewardess ermee aankwam en zei dat het zo ook wel ging. Wat ook zo was – het paste net. Ze kreeg nog net niet te horen dat ze blij mocht zijn dat ze niet voor twee stoelen had hoeven te betalen, ik had echt het gevoel dat ze voor schut werd gezet.

Toen ze zich die avond op de hotelkamer uitkleedde, zag ik hoe haar heupen en dijen onder de blauwe plekken zaten, omdat ze klem had gezeten in de vliegtuigstoel. Ik schrok daarvan, Lilian haalde er haar schouders over op. ‘Ik bots wat vaker tegen dingen aan dan andere mensen, ik ben het gewend,’ zei ze. En dat maakte me superverdrietig, dat ze zich daar blijkbaar bij neer heeft gelegd.”

Lees heel het verhaal van Anne-Roos op pagina 50 van Vriendin 48.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wat zou jij doen?

  • Ixi
    Ixi
    Makkelijk gezegd: dat moet je toch niet willen. Je kiest er niet altijd voor om zwaar of te zwaar te zijn. Uit het feit dat zij zich ook schaamde blijkt wel dat het haar zelf ook niet lekker zit. Ja praten er over kan wel, maar accepteer je vriemdin ook zoals ze is.
    Beantwoorden
  • Judaaaaa
    Judaaaaa
    Je bent MEESTAL toch echt wat je eet. Ik zou haar wel veel bijbrengen over gezonde voeding, wat je beter wel kan eten en wat niet en wanneer wel en wanneer niet.... van die dingen.
    Beantwoorden
  • Brennie76
    Brennie76
    Waarom erover beginnen. Ze weet zelf ook wel wat het probleem is. En ja, je kunt natuurlijk heel makkelijk oordelen dat je het zelf weg eet, dat weten ook alle obese mensen wel, alleen vaak zit daar zoveel meer achter, dat ze het zelf niet in de hand hebben. Het laatste wat je dan nodig hebt is een vriendin die je wel even zal vertellen hoe het wel moet. Als je je als vriendin schaamt voor het overgewicht van je vriendin, zou je je als vriendin juist moeten schamen. Accepteer je vriendin zoals ze is, maar vooral: respecteer je vriendin zoals ze is. Ik praat helaas uit ervaring. Op het moment dat ik door medicatie en eetbuien vanwege een depressie 140 kg woog, kreeg ik zo vaak van die "goedbedoelde" adviezen van mensen maatje gratenpakhuis, dat ik op een gegeven moment boos ben weggelopen. Als het je niet aanstaat wat je ziet, kijk je maar de andere kant op. Ik oordeel ook niet over anderen.
    Beantwoorden
  • fb_100002913850970_
    Niet over beginnen. Jij denkt dat zij er vrede mee heeft, wie zegt dat? Ik denk dat je haar enorm kwetst door erover te beginnen. Misschien kun je haar stimulieren erover te praten, en haar te helpen gewicht te verliezen. Maar ze is toch niet minder een vriendin omdat ze meer weegt dan een gemiddelde vrouw?
    Beantwoorden
  • fb_100002913850970_
    Niet over begin. Waarom zou je? Ze is toch geen mindere vriendin omdat ze wat meer weegt dan een gemiddelde vrouw? Ik denk dat je haar enorm kwetst door haar hierop aan te spreken. Misschien kun je haar beter vertrouwd bij jou laten voelen zodat ze kan uiten hoe enorm dwars haar gewicht haar zit, en kun je haar helpen gewicht kwijt te raken.
    Beantwoorden
  • rietje69
    rietje69
    Vriendschap zit hem niet in het uiterlijk...het gaat om de binnenkant. Je bent vriendin met iemand.....onvoorwaardelijk..dik/dun/blank/bruin/ Blij dat ik niet zulke vrienden heb die mij beoordelen op mijn uiterlijk!
    Beantwoorden
  • Zonneschijntje...
    Zonneschijntje...
    Als je dan echt zo begaan bent met haar, vraag dan of je haar ergens mee kan helpen. Misschien red ze het alleen niet en ben jij net dat steuntje in de rug...
    Beantwoorden
  • Ireentje01
    Ireentje01
    Het heeft weinig nut om erover te beginnen met je vriendin als ze er zelf niet aan toe is. Als je echt wilt gaan lijnen, moet eerst "de knop om", anders lukt het niet. En die knop is bij haar duidelijk nog niet om. Dan kun je praten als brugman, maar dan gaat ze toch niet lijnen. Als ze er aan toe is, dan meldt ze zich wel bij je, en dan heeft ze je steun hard nodig. Ik praat uit ervaring, ik was ook veel te dik, maar wilde er niets van horen van mijn omgeving. Dan werd ik meteen kwaad. Toen bij mij de knop om ging, ging ik ook flink lijnen en had ik de steun van familie hard nodig!
    Beantwoorden
  • MadameBijoux
    MadameBijoux
    Ik vind het nogal heftig om voor je vriendin te denken oftewel te bepalen hoe zij zich hoort te voelen.Het eerste wat in me opkomt als ik aan vriendschap denk is niet uiterlijk maar karakter.Ik snap best dat haar vriendin zich zorgen maakt om haar en als ze toch met haar erover wil gaan praten dan zou ik dat tijdens een rustig moment gaan doen.De knoop doorhakken kan soms erg moeilijk zijn.En ik herinner me ook nog de tijd dat ik dikker was.Had een paar jaar geleden nog maat 44/46 bij 1.75 en nu maat 40/42 bij 1.75. Heb ook eens van een colega te horen gekregen dat mannen niet op de volle versie van mij zaten te wachten en mijn vriend er vast met een superslanke vrouw ervandoor zou gaan.Goede adviesen vind ik wel kunnen mits op het juiste moment en op de juiste manier gezegd maar dingen zoals je schaamen voor je vriendin vind ik nogal ver gaan.Er is namelijk meer in de wereld dan alleen maar uiterlijk.
    Beantwoorden
  • Pinetree
    Pinetree
    Ik zou éénmalig een gesprek met haar willen hebben en dan vragen of ze er écht geen probleem heeft met haar omvang of dat ik haar kan helpen om als personal-pitbull-trainer haar levenswijze (eten, bewegen, ....) drastisch om te gooien. Ik zou haar dan ook ECHT helpen en achter haar aan zitten om háár doel te bereiken. En als ze er tevreden mee is, dan begin ik er niet meer over. Niets zo vervelend als iemand die steeds over je gewicht loopt te zeiken.
    Beantwoorden
  • mirretje17468
    mirretje17468
    Je zou met haar er wel over kunnen hebben. Maar ik geloof nooit dat ze er op zit te wachten om allerlei advies te krijgen. Ik heb die ervaring zelf ook. Van mij hebben ze ook altijd gedacht dat ik tevreden was met mijn dik zijn. Heb allerlei dieeten gedaan maar niks hielp er ging af en kwam dubbel bij. Ik zou haar gewoon accepteren zoals ze is. Praat er wel over maar dan om haar op te beuren. Ik zelf heb op het gegeven moment toch de keuze gemaakt om stappen te ondernemen. Maar daar heb je heel veel tijd voor nodig voor je zo'n stap zet. En sommige adviezen komen ook niet zo leuk aan. Heel veel s6
    Beantwoorden
  • minnie
    minnie
    ik zou gewoon resect hebben voor mn vriendin en haar accepteren en waarderen om wie ze is en hoe ze is. het gaat om hoe zij zich voelt met haar zelf, niet om wat een ander er van vind of bij voelt!
    Beantwoorden
  • flaxie
    flaxie
    Zij weet zelf dat ze te dik is, maar is er nog niet klaar voor om af te vallen. Ik weet uit ervaring als je er niet klaar voor bent, kun je niet duurzaam afvallen. Met afvallen is het zo dat je je eetpatroon moet omgooien.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Anoniem
    misschien zit ze er meer mee, dan jij denkt ga met haar naar een sportschool , of maak extra wandelingetjes met haar
    Beantwoorden
  • fb_10207944608762282
    fb_10207944608762282
    ik heb zelf een vriendin die te dik is, Dit zit haar zelf ook behoorlijk dwars, ze weet van zichzelf dat ze een emotie eter is.Maar het is heel makkelijk zeggen Elk pondje komt door het mondje. Mijn vriendin heeft zo ontzettend veel meegemaakt en om dat alles een plekje te geven dope je niet zomaar even.net zoals drastisch je eetgewoonte omgooien.. Ik weet waar doorgaat en oordeel er niet over, ze kan bij mij haar verhaal kwijt en ik steun haar hierin...Je accepteert mekaar tenslotte zoals je bent, en geen enkel mens is perfect
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Els
    Ik ken ook iemand dicht bij me met maat 58 maar die maakt het er wel zelf naar. Ik snap dat het moeilijk is, maar als je steeds loopt te klagen dat er amper winkels zijn met plus size maten, dat wc's te klein zijn, je niet wil vliegen omdat je in het geval van desbetreffende 2 stoelen moet betalen, je niet in een redelijk ruim bad in een hotel past enz enz en je nog steeds vol blijft proppen ook na therapieën en afval pogingen..dan vind ik dat wel erg. Als ik in een bus zou moeten met deze persoon, dan kan ik er niet naast zitten. Ik heb een keer in een attractie gezeten en dat is zo gevaarlijk, de beugel ging dicht maar kon niet verder. Terwijl ik enorme ruimte had en zo uit de attractie kon vliegen (bij wijze van) of bij uit eten gaan dubbel op bestellen...ja en ik eet amper maar val niet af omdat ik te weinig binnen krijg. Ik pas bijna 3x in die persoon en diegene heeft een beeld dat ik ook zo zwaar ben. Want een reactie van..kan je geen kleding vinden? Vond ik zo vreemd...in een winkel met maat 46+ terwijl ik 40 heb....vind t lastig maar ik ga wel een keer een confrontatie aan. niet klagen over je gewicht en je vervolgens vol stoppen...dat werkt zowiezo niet
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen