vrouw

Sarai: ‘Twee keer pikte iemand de naam in die ik voormijn kind bedacht’

Een naam die je aan je kind geeft moet aan alle kanten kloppen. Als je de droomnaam hebt gevonden, is het op z’n zachtst gezegd flink balen als iemand er met die naam vandoor gaat. Het overkwam Sarai (30) niet één, maar twee keer.

Aparts

Sarai: “Voor mij stond al heel lang vast dat ik niet een doorsnee naam voor mijn kinderen zou kiezen. Het moest iets aparts worden, een naam die je niet alle dagen hoort en die je zeker niet tegenkomt in een namentoptien. Niet zo’n naam waarbij het halve schoolplein omkijkt als je je kind roept. Ik vond het, net als zo veel meisjes, leuk om er al heel vroeg over na te denken hoe ik mijn kinderen later zou noemen. Voor een jongen was ik er al helemaal uit. Ik was denk ik vijftien toen ik de naam voor mijn eventuele zoon zeker wist: Janoah. Dat vond ik echt een prachtige naam, ik was ’m tegengekomen in de bijbel. Ik was dan wel nog ontzettend jong en nog lang niet zwanger, maar deze naam kon ik maar vast in mijn hoofd vastgelegd hebben. Toen ik zeventien was, raakte mijn nichtje in verwachting. Zij was toen 23. Toen ze zes maanden zwanger was, hadden we het over namen. Ze wist inmiddels dat ze een jongetje zou krijgen en ik wilde weten of zij en haar vriend al een naam hadden gekozen. Ze twijfelde, vertelde ze. Ze hadden tot nu toe twee vrij basic namen bedacht, niets bijzonders, namen die je regelmatig voorbij hoort komen. In een opwelling vertelde ik haar wat ik ‘voor later’ bedacht had. ‘Als ik ooit een zoon krijg, noem ik hem Janoah, dat is een bijbelse naam.’ Ze reageerde enthousiast: ‘O, dat is echt heel mooi!’ Ik knikte. ‘I know’, zei ik nog, trots. Ik had geen idee van de gevolgen van mijn openhartigheid. Waarschijnlijk onderschatte ze de waarde van die naam voor mij, ik was ook zo jong…”

Ontzettend teleurgesteld

“Drie maanden later kregen we een telefoontje, ze was bevallen. We waren met het hele gezin bij elkaar toen ze belde en we gilden het met z’n allen uit. Mijn moeder voerde het gesprek en vroeg uiteraard ook hoe de baby heette. Door ons gegil verstond ze het niet zo goed, maar na drie keer vragen, kon ze het toch herhalen voor ons. ‘Hij heet Janoah Jay’, riep mijn moeder enthousiast. Ik viel direct stil. Hoorde ik dat nou goed? Voor de zekerheid vroeg ik hoe je dat dan spelde. Mijn moeder gaf de juiste spelwijze door en dat klopte precies met wat ik mijn nichtje drie maanden eerder had verteld. Ik wist niet hoe ik moest reageren. Ik had het haar in vertrouwen verteld, hoe kon ze dit nou doen?! Om me heen was iedereen blij met de geboorte van ons neefje, en ik natuurlijk ook wel, maar tegelijkertijd was ik ontzettend teleurgesteld dat mijn nichtje zomaar mijn naam had gestolen. Mijn naam! Maar wat kon ik er nu nog aan doen? Ik kon moeilijk eisen dat ze de naam Janoah terug zou geven. Ik moest het maar laten voor wat het was.”

Zo’n spijt

“Ik stortte mijn hart uit bij mijn vriend. Hij vond het belachelijk en hij was zwaar verontwaardigd dat mijn nichtje mij dit had aangedaan. Hij wist hoezeer ik gehecht was aan deze naam en hoe graag ik ’m aan mijn eventuele eerstgeboren zoon had willen geven. Hij wilde er iets van gaan zeggen, maar ik heb hem tegengehouden. Ik wilde er geen ruzie over krijgen en ik wilde al helemaal haar kraamgeluk niet verstoren door te gaan zeuren over een naam. Ik had het haar gewoon niet moeten vertellen. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan, ik had zo’n spijt! Ik vond het een prachtige naam en nu was ’ie vergeven. Toen ik op kraamvisite kwam, werd er door ons allebei met geen woord over de naam gerept. Dat vond ik nog wel het raarste. Het was alsof ons gesprek van destijds nooit had plaatsgevonden. Ik was ontzettend gek op het kleine mannetje en ging er vaak langs, maar nooit heeft mijn nichtje uit zichzelf iets over de naam gezegd. Misschien had dat het wat minder erg gemaakt, als ze in elk geval had toegegeven dat ze de naam had ‘gestolen’. Als ze sorry had gezegd… Ik vond het moeilijk om de naam, míjn naam, op het geboortekaartje te zien. Het maakte me zo boos. En vooral in het begin moest ik er erg aan wennen om de naam Janoah uit te spreken of zijn naam bijvoorbeeld op een kaartje te schrijven. Wat wel scheelde, is dat iedereen hem al heel snel Noah noemde. Daardoor werd het voor mij iets minder pijnlijk.”

Second best

“De naam Janoah kon ik dus helaas afschrijven voor mijn toekomstige zoon. We zijn een heel hechte familie en onze kinderen groeien echt met elkaar op. Ik moest iets anders bedenken. Ik vertelde niemand wat er gebeurd was, dat wilde ik niet. Ik was achttien, in mijn hoofd zou ik pas over zestig jaar kinderen krijgen. En laten we eerlijk zijn: het was het einde van de wereld natuurlijk ook niet. Maar het zat me toch niet lekker. En dat gevoel werd er niet minder op toen ik twee jaar later ongepland zwanger raakte. Ik had tijdens mijn hele zwangerschap heel sterk het gevoel dat ik een meisje zou krijgen. Dat zou het probleem met de naam in elk geval iets minder erg maken, had ik al bedacht. Dan had ik toch niet voor Janoah kunnen kiezen. Ik wilde bij de echo ook niet weten wat het werd, dat moest een verrassing blijven. Maar toen ik bevallen was, bleek het dus toch een jongen… In dat eerste uur na zijn geboorte heb ik meerdere keren gedacht: jij had Janoah moeten heten. Zo bizar, ben je net bevallen en dan speelt dat nog steeds door je hoofd. We gaven ons mannetje de naam Kenji. Ook heel mooi, maar voor mij toch echt second best. Vier jaar later beviel ik van onze tweede zoon. Voor hem hadden we de bijzondere naam Stone bedacht. Deze keer had ik bewust niemand onze namen verteld. Er kon dus ook niemand anders mee aan de haal gaan.”

Teleurstelling

“Maar toen raakte mijn zusje June zwanger. Ik had inmiddels twee zoons. We spraken samen over de naam voor haar ongeboren kindje. Ik vertelde dat ik Eden zo’n prachtige naam voor een meisje vond, dat ik die naam zou kiezen als ik ooit een meisje zou krijgen. Ik opperde voor haar de naam Storm voor een jongen. Ik had het beter niet kunnen zeggen, want niet lang daarna vertelde June mij een beetje schoorvoetend dat ze eruit was. Ze zou haar zoontje Storm Eden noemen, ze vond ‘mijn’ naam zo mooi. Weer wist ik niet hoe ik daarop moest reageren. Ik zou een eventuele dochter natuurlijk nog steeds Eden als voornaam kunnen geven, het was immers de middelste naam van mijn neefje, maar dat vond ik toch raar. Dat voelde niet goed. Ik wist niet wat ik moest zeggen, zei alleen maar ‘Oké…’ toen ze het meldde. Ze zag mijn teleurstelling, maar was blijkbaar helemaal weg van de naam, want ze noemde haar zoon echt zo. Ik begreep dat ze de naam prachtig vond, maar ik snap nog steeds niet dat ze zomaar de naam die ik had bedacht, kon stelen… Dat zou ik nooit doen. Een naam kies je niet zomaar. Je zegt de naam van je kind wel honderd keer per dag, daar moet je volledig achter staan. Dus als je eindelijk de perfecte keuze hebt gemaakt, moet een ander daarvan afblijven. Nu weet mijn zusje niet dat mijn nichtje mijn babynaam destijds ook al had ingepikt. Als ze dat had geweten en van mij had gehoord hoe erg ik dat vond, had ze misschien toch wel een andere naam dan Eden voor haar zoontje gekozen. Ik heb het daarom voor me gehouden. Ik zou er toch niets mee opschieten. En ik wilde ook geen ellende veroorzaken in de familie, daar zou ik nog ongelukkiger van worden.”

Niemand, echt niemand

“Mijn kinderen zijn inmiddels negen en vijf en ik ben op dit moment vier maanden zwanger van mijn derde kindje. Bij mijn nieuwe liefde, want de vader van mijn oudste twee kinderen en ik zijn uit elkaar. Het is heel bijzonder, zo’n nakomertje, we verheugen ons er enorm op. Maar ik heb wel geleerd van de vorige keren: niemand, maar dan ook echt niemand krijgt van tevoren te horen hoe we dit kindje willen noemen. Niet dat we daar al uit zijn trouwens, want ik twijfel enorm. Het wordt er ook niet makkelijker op als je al twee kinderen hebt, want de naam moet nu niet alleen heel mooi zijn, hij moet ook goed passen bij de andere twee. Mijn vriend wil niet weten of we een jongetje of een meisje krijgen, ik wel. Dat maakt het zoeken naar een naam namelijk een stuk makkelijker. Maar over die beslissing moet je het samen eens zijn, vind ik. Ik doe mijn inspiratie voor mijn babynaam overal op, ik speur in elk geval het hele internet af. Het liefst wil ik een bijbelse naam met vier letters. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik er in de komende vijf maanden wel uitkom. Ooit loop ik ertegenaan of zie ik de perfecte naam vast wel staan. En nogmaals… die blijft dan tot de geboorte geheim. Zelfs Kenji en Stone mogen niet weten wat de naam voor hun broertje of zusje wordt. Als ik aan hen iets vertel, is meteen de hele school op de hoogte. En ik wil niet voor de derde keer dat iemand anders er met de naam voor mijn kind vandoor gaat.”

Lees ook: Marjolein: ‘Mijn man heeft me bedrogen, maar ik wil hem niet kwijt’

Lees Vriendin digitaal

Nu vanaf €0,99

Naar de digitale kiosk

042020 Digitaallezen Hp

Wist je dat je Vriendin ook digitaal kunt lezen? Bestel ‘m hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Anoniem
    Priscilla
    Ik heb een soort gelijk iets meegemaakt met een meisjes naam heel erg balen is dat en ik was er ook echt boos over en geïrriteerd.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Marloes
    Zo herkenbaar wij hadden de naam voor onze dochter tot mijn vriend notabene in een dronken bui vertelde aan zijn vrienden groep wat de naam zou worden.....juist iemand anders vd groep beviel een maand eerder met dezelfde naam. God wat was ik woest.... En ik had het kunnen weten mijn moeder was nl hetzelfde overkomen ....mijn naam is dus ook een soort van 2e keus......
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Miranda
      Nichtje van je zwager staat gelukkig nog ver weg.
      Beantwoorden
      • Anoniem
        Denise
        Beter hou je dat soort dingen voor je. Vriendin van mij flikte het ook. Koos dezelfde naam als haar nichtje met maar 1 letter verschil. Ja je schrijft het anders is het argument. Maar het klinkt hetzelfde. Mensen jullie echt vervelend zijn. En brand is erger maar leuk is anders.
        Beantwoorden
  • Anoniem
    H
    Vind dat zo misselijk als iemand dat doet. Ik heb het in iets andere vorm meegemaakt. Het nichtje van mijn zwager heeft haar kindje precies dezelfde naam gegeven als onze zoon. Als haar zoontje eerder was geboren dan die van ons , had ik nooit voor die naam gegaan. Het is ook geen naam die je heel vaak hoort. Volgens haar had ze die naam al voor ons zoontje is geboren. Terwijl ze tijdens mijn zwangerschap pas net wat met haar vriend/man had. Maar ja wat moet je er tegen doen inderdaad. Vind het zo niet leuk maar heb het nooit uitgesproken. Hopelijk komen jullie een super mooie naam tegen die niemand je voor de geboorte zal ontnemen.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Lou
    Jaren had ik de juiste naam voor een jongen en een meisje in mijn hoofd en ondanks dat iedereen om me heen kinderen had gekregen, bleven die namen vrij. Eindelijk was ik zwanger en precies op het moment dat ik wist dat ik zwanger was, kregen mijn neefje en nichtjes van hun andere tantes en ooms een neefje en nichtje en wat denk je, het jongetje had mijn jongensnaam en het meisje mijn meisjesnaam... Dus ik moest iets nieuws bedenken. Uiteindelijk voor een jongensnaam gegaan die mijn kinderloze vriendin in gedachten had, maar daar hebben we het over gehad en gezien zij geen kinderen gaat krijgen was het geen probleem. Mooi was ook dat ze bij de bevalling was waardoor het ook een beetje haar bevalling was.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Petra Strijkert
    Hallo ik weet niet of u inmiddels bent bevallen maar ik hoorde jaren geleden de naam Sonseearay een meisjes naam en het betekent morgenster ik wou dat ik hem eerder had gehoord voor mijn dochter die heet nu Naomi ook een prachtige naam maar niet zo bijzonder als de andere naam. Ik hoop dat de baby gezond en wel ter wereld komt en u er prachtige naam voor kunt vinden. Mvg Petra
    Beantwoorden
  • Anoniem
    A van der zalm
    Vervelend maar creër een eigen naam ,zal het niet zo snel gebeuren
    Beantwoorden
    • Anoniem
      Marieke
      Ik weet niet of je al bevallen bent en of je al namen hebt. Hier mijn inspiratie. Mijn dochter heet Lani (Bo). Dit is een Hawaiaanse naam en betekent hemels. Voor een jongen wist ik het destijds niet dus was ik blij dat ik een meisje kreeg. Ik hield de naam angstvallig voor me. Voor een jongen vind ik nu de naam Ingo erg mooi en apart. Maar hier komt geen kleine meer hoor!
      Beantwoorden
  • Anoniem
    Willeke
    Tjongejonge, wat een zwááár leven......
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Lydia
    Je mag je zoon noemen naar mijn zoon hoor☺️ Joah.. overigens heet zijn zus Eden🙈
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Bianca
    Heel herkenbaar. Ik heb tijdens een etentje met m'n (destijds) beste vriendin verteld dat ik mijn kinderen later Nienke en Iris wilde noemen. Zij had gelukkig hele andere namen in haar hoofd. Tot 't moment dat haar 1e kind werd geboren : Nienke Iris. Ja dat deed pijn. De vriendschap is over en ik ben erg gelukkig met m'n 2 zoons.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Sas
    Ik weet niet hoe recent dit verhaal is en of de kleine er al is, maar ik ga je mijn droom naam voor een meisje geven. Ik heb 2 jongens en er komt 100% geen 3e dus mijn droom naam mag gerust gebruikt worden. Als ik een meisje zou hebben gekregen had ik haar Yael genoemd. Je kunt er ook voor kiezen om het met een J te schrijven Jael, maar ik vind de versie met de Y mooier.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Mary Soetebier
    Ik heb het niet met de naam meegemaakt maar wel met het geboortekaartje. Wij hadden alles al besteld en de tekst uitgezocht. 2 Maanden voordat ik uitgerekend was, kwam er een geboortekaartje van mijn nichtje en wat bleek, zelfde kaartje en zelfde tekst. Echt balen, wank ik wilde geen na-aper zijn. Dus bij de drukkerij situatie uitgelegd en wij konden op ons gemak een ander kaartje en tekst uitzoeken.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Evelien
    Mensen doen het echt. Mijn eigen zus gaf haar zoon de naam die ik mooi vond. Ik had hem niet jaren maar zag hem bij een baby die ik erg lief, mooi en leuk vond en dat had ik haar verteld. Achteraf werd de naam negatief in het nieuws. Maar ondertussen had mijn zus hem die naam gegeven. Een heeel slecht geweten zei. Tja...dan moet je hem maar niet pikken. Nu vind ik het oké. Waarschijnlijk had ik hem toch niet gekozen. Ook al was de naam niet in het nieuws geweest. Mijn goede vriendin werd zwanger en wou als haar kind als het een meisje was, dezelfde naam geven als mijn dochter! Ja 1 letter verschil maar dat hoor je eigenlijk niet eens. Toen ik vroeg waarom dezelfde naam als mijn dochter, zei ze; nee ik heb hem niet van jou maar gehoord op vakantie. Ja whatever... Was zo blij dat het een jongentje werd!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    karin brouwers
    Wat een gemiep om niks, en dan heten die twee kinderen hetzelfde, so wat? Maak je druk om belangrijke zaken.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Fien
    Wat een drama. Als mijn vader neven en nichten weekend heeft zijn er 6 ida’s en 4 cobi’s en otto’s. Maakt toch niet uit. Een naam is toch nooit echt uniek, zeker niet als je hem uit de bijbel hebt.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Josephine
    Haha, er zijn wel meer kinderen die Janoah of Eden heten. In mijn omgeving al zo'n 3 stuks. eentje van 8 jaar. waar maak je je druk om?
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Jess
    Balen zeg. Hopelijk heeft de 3 de de naam die deze uniek mag noemen en gekregen. Ik had de naam op de zelfde dag toen er nog een meisje was geboren en ze had gevraagt. En me moeder vond het oke.
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen