Knof mijmert met Olle over het verleden en de toekomst...

Olle weet wat hij later wil worden…

Columnist Knof is vader van drie kinderen en debuterend schrijver. Deze week mijmert hij samen met zijn zoon over het verleden en de toekomst…

Columnist Knof is vader van drie kinderen en debuterend schrijver. Deze week mijmert hij samen met zijn zoon over het verleden en de toekomst…

‘Volgend jaar zit ik bij meester Karel,’ zegt Olle. ‘Die is nieuw.’

Hij drinkt zijn beker in een keer leeg en veegt zijn melksnor af aan zijn arm. ‘Een meester is heel anders dan een juf.’

‘Toen ik in groep 5 zat, had ik ook een meester.’

‘Was hij streng?’

Ik knik. Meester Buunk was bijna net zo oud als Sinterklaas. Er groeide een woeste, zwarte baard uit zijn gezicht en hij rookte sigaren, gewoon, in de klas.

Als je even niet oplette, stond hij opeens achter je. Dan draaide hij je oor om tot het gloeide. Je moest wel meebewegen, anders viel je oor eraf. Je wang drukte tegen het koude tafelblad tot je het echt niet meer hield. Net als je wel moest gillen omdat je anders ging ontploffen, merkte je dat hij had losgelaten en naast het bord stond les te geven.

Olle voelt voorzichtig aan zijn oor. ‘Maar dat mag toch niet?’

‘Nee.’

‘Wat een rotmeester.’

‘Niet op vrijdag,’ zeg ik.

Op vrijdag vertelde meester Buunk verhalen. Het was bijna niet voor te stellen, maar ook onze meester was een kleine jongen geweest, die in bomen klom en een gat in zijn nieuwe broek viel. Maar natuurlijk was hij geen gewone jongen geweest. Nee. De jonge meester Buunk had een onzichtbaarheidszalfje uitgevonden. Je smeerde het op je pols en floep! Weg was je.

Twintig kinderen luisterden naar de avonturen van de meester. Monden hingen open, hoofden lagen op armen, niemand knipperde met zijn ogen. Wie een nies voelde opkomen, hield hem uit alle macht binnen. Zelfs als je heel nodig moest plassen, bleef je zo stil mogelijk zitten. Liever met een natte broek naar huis dan de betovering verbreken. Je wilde alleen maar eindeloos luisteren naar de stem van meester Buunk.

‘Waar is die zalf gebleven?’ vraagt Olle.

‘Dat vroegen wij ook. Iedereen wilde het wel hebben. Maar meester Buunk had het niet meer.

Weggegeven op de dag dat hij een meester werd. Aan een jongetje dat in zijn klas zat.’

Olle staart voor zich uit.

‘En dat jongetje is later zelf meester geworden. Hij heeft het zalfje doorgegeven.’

‘Aan een jongetje uit zijn klas?’

‘Een jongetje dat zelf ook meester wilde worden.’ Ik slurp van mijn thee. ‘Wie weet waar dat potje nu is…’

Olle steekt zijn wijsvinger in zijn beker om de laatste druppels melk eruit te scheppen.

‘Weet je,’ zegt hij. ‘Ik word later ook meester.’

 

 

Meer van Knof lezen?

Knofs succesvolle debuut: Saladedagen

SALADEDAGEN is een onweerstaanbaar grappige en ontroerende roman over liefde, vader worden en de groeipijnen die daarbij horen. Ondanks zijn vele blunders – of misschien wel juist daardoor – weet Lennart keer op keer het hart van de lezer te winnen.
Wil je meer lezen van Knof? Bestel dit boek nu op ako.nl (zonder verzendkosten!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wat wilde jij worden toen je klein was?

  • yootje73
    yootje73
    Ik wilde dolgraag politie agente worden! Helaas is het er niet van gekomen. Wel heb ik 2 jaar op de meldkamer gewerkt bij de politie. Door een reorganisatie moest ik er na 2 jaar uit! Stukje van mijn droom is toch uitgekomen.
    Beantwoorden
  • vrouw1986
    vrouw1986
    Juf, aangezien mijn moeder dit ook was. Zij was echt een voorbeeld :)
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Anoniem
    Politie agente, kapster, stewardess, filmster, zangeres en ga zo maar door. Niet geworden maar wel iets waar ik super tevreden mee ben.
    Beantwoorden
  • tinky
    tinky
    Ik wilde heel graag in een winkel werken,en dan met name achter de kassa dat vond ik geweldig en nog steeds,maar ik heb nu ook een hele leuke baan ik ben kok en wie weet ooit verander ik nog eens.
    Beantwoorden
  • trigtc
    trigtc
    Ik wilde al jong verpleegkundige worden. Dat is me gelukt.Ik heb van mijn zeventiende tot mijn 51e in het ziekenhuis gewerkt,als verpleegkundige.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Anoniem
    iets met kinderen, maar dat is door omstandigheden niet uitgekomen. Maar heb nu een baan waar ik tevreden mee ben
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen