Makelaar Mandy: ‘Hij loopt naar me toe en ik voel een lichte dreiging in zijn houding. Zijn hand gaat naar mijn middel’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Vrijdag 4 september

Ik zet de douche te heet en scrub mezelf te hard met mijn sisal handschoen. Het ding stinkt. Weg ermee.
In mijn hoofd drie gedachten.
Appelgaard is akkoord.
Mijn moeder en Vik willen met me uit eten.
En de BN’er wil dat ik om zes uur een bordeauxrood setje draag.
Rode striemen op mijn onderarmen van de sisal.

Rode setje

Achter mijn bureau, een uurtje later, lees ik zijn appje nog een keer.
Morgen. Zes uur. Dan praten we normaal. En trek dat bordeauxrode setje aan.
Alsof normaal praten betekent dat ik mijn lingerie aantrek omdat hij dat bestelt. Een pizza quattro formaggio zonder knoflook. En doe ook maar dat rode setje. Extra geil, alstublieft.
Ik antwoord niet.

Zakelijke broek

Ik draag mijn meest zakelijke broek. Eentje die lekker strak zit, zodat ik me zal schamen voor de rode striem in mijn taille als die open gaat. En daarom blijft hij lekker dicht vandaag. Vandaag is er geen jurk. Geen hakken. Geen bordeauxrood. Ik zie eruit als iemand die een dossier komt sluiten.
Dat bevalt me.

Appelgaard

Om half tien bel ik meneer Van Rijssen om nog even alles door te nemen en te vragen of Sander nog een keer mag komen kijken, nu alles wat dichterbij komt.
‘Heeft u nog een beetje kunnen slapen nu Appelgaard van u is? Nou ja, bijna. Onder voorbehoud van alle saaie dingen waar mensen later hoofdpijn van krijgen.’
‘Ja,’ zegt hij zacht na een korte pauze. ‘Ik ben er nog. Ik stond alleen net even in mijn woonkamer die straks misschien niet meer mijn woonkamer is.’
We prikken een datum voor al het papierwerk en ik feliciteer hem nog een keertje als we ophangen.

Iets meer hopen

Daarna bel ik Sander. Nu kan ik iets steviger zijn, maar nog steeds niet doen alsof ik hem de sleutel al in zijn hand druk. Makelaars die te vroeg juichen, moeten strafregels schrijven op een behangrol.
‘Ik heb goed nieuws,’ zeg ik. ‘Appelgaard is akkoord. Er blijven voorbehouden, maar de kans dat het huurhuis vrijkomt is beduidend groter.’
Hij ademt hoorbaar uit.
‘Dus ik mag iets meer hopen?’
‘Een flink beetje meer. Maar nog steeds geen gordijnen kopen.’
‘Ik heb gisteren wel naar banken gekeken.’
‘Sander.’
‘Niet gekocht. Alleen gekeken. Op mijn telefoon. Heel klein.’
Ik glimlach. ‘Dat mag. Heel klein.’

Trots

Als ik ophang, voel ik het heel even.
Trots.
Ik heb dit gedaan. Niet de BN’er. Niet Hoeksteen. Niet Nick.
Ik kan iets terugbetalen als deze sale rond is. Net alles. En mits alles doorgaat, als iedereen tekent, als niemand opeens een verborgen gebrek uit een kruipruimte trekt.

Uit eten

Om twaalf uur appt mijn moeder.
Ik heb gereserveerd om half acht. Vik heeft beloofd niet over lichtval of ander fotografiejargon te praten.
Ik typ terug:
Ik kom. Maar ik ben mogelijk niet mijn gezelligste zelf.
Haar antwoord:
Dan gaan we naast elkaar zitten. Dan kan ik je opvangen als je omvalt van ellende.
Daar moet ik even van slikken.
Mijn moeder kan zo zweverig zijn dat je er een windgong van wilt maken, maar soms raakt ze precies de plek die ik probeer te negeren.

Alweer champagne

Om kwart voor zes doe ik nieuwe lippenstift op.
Geen idee waarom.
Precies om zes uur klopt hij op het raam.
Hij staat buiten in zijn donkere jas en een fles champagne in zijn hand. Natuurlijk. Alweer champagne. Alles aan hem blijft precies duur genoeg om even te vergeten dat hij goedkoop begint te worden.
Ik doe open en sluit met opzet de voordeur niet. Wie weet komt er nog een late klant binnen. Die is van harte welkom als stoorzender.

Geen bordeauxrood

Hij kijkt me van top tot teen aan.
‘Dat is geen bordeauxrood.’
‘Goed gezien.’
‘Je hebt mijn appje gelezen.’
‘Ja.’
‘En genegeerd.’
‘Ook ja.’
Hij glimlacht. ‘Jij bent echt in een Mandybui.’
‘Ik heb om half acht een afspraak, dus als je normaal met me wilt praten, raad ik aan dat je begint.’
Zijn ogen worden kouder.

Zijn geld

Hij loopt langs me heen naar binnen en zet de fles op mijn bureau.
‘Gefeliciteerd met Appelgaard,’ zegt hij. ‘Het begint zowaar ergens op te lijken. Ik hoorde het van Paul. Vriendje van me.’
‘Dank je.’
‘Graag gedaan.’
Ik kijk hem aan. ‘Waarvoor?’
Hij spreidt zijn handen. ‘Kom op, Mandy. Je hebt hard gewerkt. En je hebt talent. Dat zag ik meteen. Maar zonder een beetje financiële lucht aan het begin was dit allemaal niet gelukt.’
Daar is het alweer. Zijn geld met een lintje erom.

‘Dankzij mij’

‘Ik heb vandaag een aankoop rondgekregen,’ zeg ik. ‘Niet jij.’
‘Met een kantoor dat jij kon openen dankzij mij.’
Mijn maag trekt strak.
‘Dat kantoor betaal ik terug.’
‘Doe niet zo kinderachtig. Dat hoeft helemaal niet, zolang jij mijn meissie bent. Ik ben verliefd op je, Mandy. Zie het als een soort kerstcadeautje.’
‘Ik ben bloedserieus. En ik zie het als een betaalde escort. Mijn dates met jou waren niet voor geld. En het is een lening. Geen gift.’

Klaar

Hij loopt naar me toe en ik voel een lichte dreiging in zijn houding. Zijn hand gaat naar mijn middel.
Mijn lijf reageert.
Dat haat ik.
Ik stap achteruit.
Hij merkt het. Natuurlijk.
‘Dus we zijn ineens preuts?’
‘We zijn ineens klaar.’
Het is eruit voordat ik er een net jasje omheen kan doen.
Hij lacht kort. ‘Klaar?’
‘Ja.’
‘Omdat ik Daphne meenam? Omdat ik je wilde helpen?’
‘Omdat jij niet helpt. Jij legt vlaggetjes. Op mijn kantoor, mijn geld, mijn lijf.’
Zijn gezicht verandert. Nu is hij niet geamuseerd meer.

Investeren in iets

‘Ik heb vaker vrouwen geholpen die aan het begin stonden,’ zegt hij. ‘Soapies. Bloggertjes. Meisjes met potentie maar geen plan. Als je er vroeg bij bent, kun je samen iets bouwen.’
Mijn gezicht wordt koud.
‘Meisjes? Geholpen?’
‘Je weet wat ik bedoel.’
‘Nee. Leg uit.’
Hij zucht. ‘Je hebt uitstraling. Chaos. Een verhaal. Maar zonder richting blijft het klein. Ik investeer graag in iets waarvan ik zie dat het groter kan worden.’
Iets.
Niet iemand.
Iets.

Ik kijk naar de fles champagne. Naar mijn naam op mijn eigen papieren.
‘Ik ben geen aandeel,’ zeg ik.
Hij lacht niet meer.
Het wordt stil.
Buiten rijdt een scooter voorbij. Binnen hoor ik mijn eigen adem.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ”Morgen praten we’, appt hij. ‘En trek dat bordeauxrode setje aan”

Makelaar Mandy: ‘Haar ogen worden vochtig, maar ze houdt zich groot’

Makelaar Mandy: ‘Dan trilt mijn mobiel in mijn tas. Tijn. ‘Wandelen?”

Makelaar Mandy: ‘Mijn mobiel licht op. Even hoop ik Judith. Natuurlijk niet. De BN’er’

Makelaar Mandy weekoverzicht: twijfels over Tijn en een keiharde confrontatie met de BN’er