Makelaar Mandy: ‘Dan pas zie ik drie gemiste oproepen. Het is de BN’er’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Maandag 24 augustus
Judith speelt ‘zwijgertje’.
Geen appje. Geen punt. Geen sorry. Geen foto van Fien met een broodkorst. Niets.
Ik zeg tegen mezelf dat mensen tijd nodig hebben. Dat ik vrijdag ook niet precies wegliep als Moeder Teresa met mijn soeppan. En nu is er dus blijkbaar een vriendschapsbegrafenis. Ze ging zo te keer dat ik denk dat ik haar kwijt ben.
Drie keer check ik mijn mobiel. Ik drink te veel koffie en check mijn agenda op mijn bureau, dat steeds voller ligt met papierwerk.
Echte klanten
Echte klanten in drie maanden zelfstandig ondernemen. Lotte, via Joris. Mevrouw Van Houten, die nog niet definitief ja heeft gezegd dat ik haar huis mag verkopen, maar die in mijn hoofd praktisch al een bord in de tuin heeft.
Dat is niet niks. Maar het is ook niet heel erg veel.
Onbekende afzender
Om kwart over negen open ik mijn mail.
Bovenaan staat een bericht van een onbekende afzender.
Onderwerp: aankoopbegeleiding?
Ik klik erop en verwacht dat het weer een nieuwsbrief of ander reclamegedoe is, maar de mail is van meneer Van Rijssen. Hij vraagt of ik ook huurwoningen doe. Per september verhuurt hij een klein huisje aan de rand van de stad. Niet groot, maar wel netjes. Hij wil het niet breed online zetten, schrijft hij. Geen gedoe, geen kijkerscircus en geen honderden mails beantwoorden. Hij weet dat hij iets interessants aanbiedt en daarom wil hij er wat voor terug. Hij zoekt zelf een koopwoning en als ik die voor hem vindt, kan ik zijn huis verhuren en daarvoor commissie vragen.
Ik lees de mail nog een keer. Twee slaapkamers. Tuin. September.
Op mijn notitieblok staat nog een naam van vorige week. Sander Vermeulen. Net gescheiden en desperaat op zoek naar een huurhuis. Liefst gisteren.
Ik had er een streep door gezet, omdat ik niets voor hem had.
Ik ruik een kans. Ik veer op. Zou het?
Eén huis
Eerst bel ik meneer Van Rijssen. Hij klinkt rustig, beleefd en moe.
‘Ik wil kleiner wonen,’ zegt hij. ‘Iets met karakter. Maar geen bouwval.’
‘Dus u zoekt karakter met cv-ketel en dubbel glas.’
‘Precies.’
Terwijl hij praat over loopafstand, geen drukke weg en een werkkamer beneden, denk ik aan één huis.
Appelgaard 14.
Het is niet mijn verkoop, want het huis staat bij een ander kantoor. Maar terwijl meneer Van Rijssen vertelt wat hij wil, zie ik hem lopen in dat huis. Alles wat hij zoekt, zit erin. Rond 2000 gebouwd, grote woonkamer, slaapkamer beneden, tuin van 200 vierkante meter die leuk beplant is. Dit huis klopt voor hem.
Bizar
Ik vind het bizar. Terwijl het natuurlijk ook een beetje geluk is. En omdat ik altijd de markt bijhoud. Ik weet bijna van deze hele stad wat er te koop staat voor welke prijs bij wie.
Mijn hart bonkt. Dit is waarom ik mijn vak zo leuk vind.
‘Mag ik iets geks doen?’ vraag ik.
‘Hoe gek?’
‘Ik denk dat ik uw huis al zie.’
Hij is even stil. ‘Ik heb u net tien minuten gesproken.’
‘Dat is voor sommige huizen genoeg.’
Bezichtiging
Daarna bel ik de verkopende makelaar. Een man met een stem alsof hij zijn stropdas ook draagt als hij tv kijkt.
‘En u bent voor deze meneer aankoopmakelaar?’ vraagt hij als ik alles superzakelijk heb uitgelegd zonder hem te veel informatie te geven.
Ik ga iets rechter zitten. ‘Ja.’
Een uur later heb ik een bezichtiging geregeld. Morgen om elf uur.
Huurhuis
Als ik heb opgehangen, bel ik Sander Vermeulen.
Hij neemt op met: ‘Met Sander.’
‘Mandy van Dam, Deur & Dam. U zocht vorige week een huurhuis.’
‘Ik zoek nog steeds een huurhuis.’
‘Twee slaapkamers. Tuin. Liefst gisteren.’
‘Dat klinkt alsof u mijn ellende goed heeft genoteerd.’
‘Dat is mijn werk. En misschien heb ik iets.’
Het blijft even stil.
‘Meent u dat?’
‘Ik beloof nog niets. Maar blijft u morgen in de buurt van uw mail?’
‘Ik zit al drie weken in de buurt van mijn mail.’
‘Meent u dit?’
Meneer Van Rijssen mailt intussen alvast de gegevens van zijn huurhuis. Ik stuur alles door naar Sander met de nette waarschuwing dat het nog geen garantie is.
Binnen drie minuten belt hij.
‘Meent u dit?’
‘Ik meen zelden iets voor de grap als er huurprijzen onder staan.’
‘Dit is precies wat ik zoek.’
Daar is het. Dat kleine professionele klikje: iemand horen, iets zien en twee losse eindjes ineens aan elkaar knopen.
Rond vier uur bevestigt meneer Van Rijssen dat hij graag wil dat ik hem inderdaad begeleid bij de aankoop en morgen met hem meega naar de bezichtiging. De courtage is bescheiden, maar wel echt. En snel verdiend.
Drie gemiste oproepen
Pas als ik mijn tas pak, zie ik drie gemiste oproepen.
Niet Judith. Verdorie. Dit zit helemaal fout. Waarin belt ze niet?
Het is de BN’er.
Eronder een appje.
Ik hoor dat mijn favoriete makelaartje begint te draaien. Tijd dat we eens praten over zichtbaarheid. Ik heb iemand voor je geregeld.
Mijn goede bui zakt helemaal weg.
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
Meer van Redactie
