Anke was psycholoog en is nu boerin: ‘Ik hou van de vrijheid die ik heb’
Anke verruilde haar baan als psycholoog voor een heel ander leven. Toen haar ouders stopten met de boerderij, besloot ze haar hart te volgen en tussen de koeien te gaan werken. Daar heeft ze geen moment spijt van, al brengt het boerenleven ook de nodige zorgen met zich mee.
Boerin worden
Anke (40), is gescheiden en moeder van twee kinderen (12 en 9): “Als kind wilde ik altijd boerin worden. Mijn ouders hadden een boerderij en als ik de stallen inkwam, voelde dat als thuiskomen. Al van jongs af aan voelde ik me rustig worden als ik tussen de koeien ging zitten. Maar toen ik ging puberen, zag ik het ineens niet meer voor me. Ik ben best een prater en koeien praten niet terug. Een leven op de boerderij leek me bij nader inzien best eenzaam.
Psychologie
Psychologie wilde ik studeren, in plaats van een agrarische opleiding volgen.Toen ik eenmaal als psycholoog ging werken, vond ik dat supermooi. De hulpverlening paste bij mij, ik hou ervan om met mensen te werken en hun verhalen te horen. Alleen brachten de gesprekken met patiënten ook veel papierwerk met zich mee. En dat werken achter de computer, daar was ik niet zo goed in en vond ik ook niet leuk.
Stoppen met boerderij
Op een gegeven moment vertelden mijn ouders dat ze ging stoppen met de boerderij. Ik voelde paniek. Dan zouden de koeien weggaan. Dat gaf de doorslag: ik zag wel een uitdaging in het ondernemerschap en wilde toch de boerderij overnemen. Mijn ex-partner, die in de ict zat, wilde wel kaas gaan maken en mijn broer zag het ook zitten om mee te doen. Ineens viel alles samen.
Passie
Inmiddels ben ik al jaren boerin en leef ik met het ritme van de boerderij. Een van de hoogtepunten van het jaar is als de koeien in de lente weer naar buiten gaan. Dit werk is mijn passie, op de boerderij is het nooit saai en ik hou van de vrijheid die ik heb. Maar de financiële druk is net zoals bij veel andere boeren groot. Ik heb moeite om de eindjes aan elkaar te knopen en dat levert stress op. We maken voedsel, maar de beloning daarvoor is navenant. Ik wil niet klagen, want het is óók mooi werk. Ik hoop vooral dat we dit volhouden. Ik kan natuurlijk altijd weer terug en psycholoog worden. Maar koeien wil ik altijd blijven houden. Al was het maar in mijn achtertuin.”
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK

Uit andere media