Dit is waarom we soms verliefd worden op iemand die niet goed voor ons is

Het brein kiest niet altijd voor ‘goed’, maar voor ‘bekend’

Verliefdheid voelt vaak alsof het puur om chemie gaat, maar je brein is stiekem behoorlijk praktisch ingesteld. Het zoekt niet per se naar wat gezond is, maar naar wat vertrouwd voelt. En dat ‘vertrouwd’ hoeft niet per se prettig te zijn. Als je bijvoorbeeld gewend bent geraakt aan onvoorspelbaarheid, afstand of emotionele spanning in eerdere relaties of in je jeugd, kan dat voor je brein juist aanvoelen als ‘normaal’. Niet omdat je dat bewust wilt, maar omdat je systeem denkt: oh ja, dit patroon ken ik. En herkenning voelt veilig, zelfs als het eigenlijk onrustig is.

De aantrekkingskracht van spanning

Er is nog iets wat meespeelt: spanning kan heel erg lijken op aantrekkingskracht. Iemand die je niet helemaal kunt ‘lezen’, die niet altijd beschikbaar is of gemengde signalen geeft, kan je brein extra alert maken. En die alertheid kan voelen als intens gevoel, alsof het extra diep zit. Je zit dan niet alleen in een rustige verliefdheid, maar in een soort emotionele achtbaan. En eerlijk is eerlijk: achtbanen voelen spannend, tot je er te lang in zit en misselijk van wordt.

Waarom ‘moeilijk te krijgen’ soms zo aantrekkelijk voelt

Mensen die niet volledig beschikbaar zijn, kunnen onbewust een soort jachtinstinct aanwakkeren. Je brein houdt van uitdagingen en van beloningen die niet meteen komen. Dat betekent niet dat je letterlijk op ‘moeilijke mensen’ valt, maar wel dat onzekerheid en afwisseling in aandacht soms verwarrend aantrekkelijk kunnen voelen. En dat is precies het lastige: wat je voelt als ‘intens’, is niet altijd hetzelfde als ‘goed voor je’.

Je verleden speelt vaker mee dan je denkt

Onze manier van verbinden met anderen, hoe we liefde ervaren, vertrouwen opbouwen en reageren op afstand, wordt vaak gevormd door eerdere ervaringen. Als je bijvoorbeeld gewend bent geraakt aan dat liefde iets is wat je moet verdienen, of dat aandacht niet vanzelf stabiel blijft, kan dat invloed hebben op latere relaties. Dan kan iemand die precies die dynamiek opnieuw oproept onbewust heel vertrouwd voelen. Niet omdat het gezond is, maar omdat het bekend terrein is.

Maar het is niet alleen maar ‘fout kiezen’

Belangrijk om te begrijpen: het gaat hier niet om ‘slechte keuzes maken’. Verliefd worden is geen rekensommetje waarbij je de juiste uitkomst moet vinden. Je voelt wat je voelt, en dat is echt. Alleen is het soms handig om na verloop van tijd ook te kijken naar wat dat gevoel met je doet op de lange termijn. Geeft iemand je rust, of vooral onrust? Voel je je gezien, of vooral bezig met raden waar je staat?

Het verschil tussen intens en gezond

Intensiteit wordt vaak verward met liefde, maar ze zijn niet hetzelfde. Gezonde liefde kan ook rustig zijn. Voorspelbaar zelfs. En dat kan in het begin soms bijna ‘saai’ voelen als je gewend bent aan spanning. Maar waar spanning vaak op en neer gaat, bouwt stabiliteit iets anders op: vertrouwen. En dat voelt misschien minder spectaculair, maar meestal wel veel steviger.

Je brein leert mee

Het goede nieuws: dit is geen vast patroon. Je brein is flexibel en leert voortdurend bij. Hoe vaker je gezonde, stabiele verbindingen ervaart, hoe normaler dat begint te voelen. Wat eerst ’te rustig’ leek, kan later juist heel prettig en veilig aanvoelen.

Verliefd worden op iemand die niet goed voor je is, is zelden een kwestie van domme keuzes. Het is vaak een mix van herkenning, spanning en oude patronen die onbewust meespelen. Je brein kiest niet altijd voor wat het beste is, het kiest voor wat het kent, wat prikkelt en wat emoties losmaakt. En precies daarom kan liefde soms voelen als een warm bad en soms als een achtbaan zonder duidelijke rem.

Beeld: Getty Images

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.